Todos os capítulos de เกิดใหม่ครั้งนี้แม่ทัพหญิง ขอทวงรักท่านนายพลเซี่ยงไฮ้: Capítulo 31 - Capítulo 40

ฟู่ซีโจวที่เหนื่อยล้าจากการตรากตรำงานและความเครียดสะสม ทรุดตัวลงนอนบนเตียงกว้างในห้องพักส่วนตัวที่ค่ายทหาร เขาไม่ได้กลับคฤหาสน์ตระกูลฟู่เพราะรังเกียจที่จะต้องหายใจร่วมกับซูหว่านอิ๋ง ชายหนุ่มหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย และเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็วทว่า... ห้วงนิทราของเขาในคืนนี้ กลับไม่ใช่ความมืดมิดที่ว่างเปล่าเหมือนอย่างเคย แต่มันถูกแทนที่ด้วยภาพฝันที่ชัดเจนจนน่าขนลุก‘ฆ่ามัน อย่าให้พวกกบฏทะลวงกำแพงเมืองเข้ามาได้’เสียงตะโกนก้องกังวานและเสียงดาบกระทบกันดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาท ฟู่ซีโจวพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางสมรภูมิรบที่เต็มไปด้วยซากศพและคาวเลือด ท้องฟ้าเป็นสีแดงฉานด้วยเปลวเพลิง ตัวเขาสวมชุดเกราะเหล็กของขุนศึกสมัยราชวงศ์ชิง มือขวากำง้าวเล่มเขื่องที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดร่างกายของเขาเคลื่อนไหวไปเองตามสัญชาตญาณ เขากำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย... แต่เขาไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังเมื่อเขาหันขวับไปมองด้านหลัง นัยน์ตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงเบื้องหน้าของเขาคือสตรีผู้หนึ่ง สวมชุดเกราะสีเงินประกายที่เปื้อนคราบเลือด เส้นผมสีดำยาวสยายถูกมัดรวบไว้ด้านหลัง ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนเขม

“จิ่นเยว่... วางดาบลงซะ” ฟู่ซีโจวขมวดคิ้วแน่น หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นเธอกล้าจับอาวุธเพื่อปกป้องผู้ชายคนอื่น “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ ฉันมาจับกุมอาชญากร หลีกไป อย่าให้ฉันต้องใช้กำลังกับเธอ”“อาชญากร? อาชญากรที่แท้จริงคือคนที่ใช้อำนาจมืดใส่ร้ายคนอื่นต่างหาก” หลงจิ่นเยว่เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาหงส์แดงก่ำไปด้วยความโกรธแค้น “ถ้าคุณอยากจะเอาตัวฮั่วอี้เฉินไป... ก็ต้องข้ามศพฉันไปก่อน ฟู่ซีโจว”สิ้นคำประกาศิตนั้น หลงจิ่นเยว่ก็ถีบตัวพุ่งทะยานเข้าหาฟู่ซีโจวทันทีกระบี่เหล็กในมือถูกตวัดฟันเป็นรูปครึ่งวงกลม เล็งเข้าที่จุดตายบริเวณลำคอของจอมพลหนุ่มอย่างแม่นยำและเหี้ยมโหดทหารองครักษ์เตรียมจะลั่นไกปืน แต่ฟู่ซีโจวตวาดห้ามเสียงหลง “ห้ามยิง ใครยิงเธอ ฉันจะตัดหัวมัน”ฟู่ซีโจวไม่มีเวลาชักปืนหรือดาบ เขาเบี่ยงตัวหลบคมกระบี่ที่เฉี่ยวลำคอไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดได้อย่างฉิวเฉียด ชายหนุ่มตัดสินใจใช้มือเปล่าและทักษะการต่อสู้ระยะประชิดเข้ารับมือกับสตรีตรงหน้า เขาตั้งใจจะแค่ปัดดาบให้หลุดจากมือและรวบตัวเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอเป็นอันตรายทว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นในวินาทีถัดมา กลับทำให้อดีตแม่ทัพใหญ่แห่งสาธารณรัฐถึงกั

ในใบเบิกทางสินค้า มีการระบุชื่อท่าเรือที่ใช้ขนถ่ายอาวุธเถื่อน... ‘ท่าเรือหวังไห่’ ท่าเรือหวังไห่... เป็นของ ‘เถ้าแก่หวัง’ ตาแก่ตัณหากลับที่เคยถูกมารดาของเขาเอาส้อมจ่อคอหอยข่มขู่กลางภัตตาคาร และต้องหนีเตลิดเปิดเปิงไปในคืนนั้นสมองของฮั่วอี้เฉินประมวลผลอย่างรวดเร็ว เถ้าแก่หวังเป็นเพียงพ่อค้าหน้าเลือดที่ไม่ได้มีอิทธิพลล้นฟ้าขนาดที่จะปลอมแปลงเอกสารระดับชาติและยัดเยียดข้อหากบฏให้แก๊งเขียวได้ แสดงว่าตาแก่นั่นต้องร่วมมือกับใครบางคนที่มีอำนาจในแวดวงรัฐบาลและสภาความมั่นคง ใครบางคนที่ต้องการบดขยี้แก๊งเขียวให้พินาศ และต้องการยืมมือทหารมาฆ่าเขาเพื่อแก้แค้นให้เถ้าแก่หวัง และอาจรวมถึงกำจัดหลงจิ่นเยว่ด้วย“เถ้าแก่หวัง...” ฮั่วอี้เฉินพึมพำเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงแค้น “ตาแก่สารเลวนั่น... มันไปจับมือกับศัตรูทางการเมืองของแก เพื่อหวังจะยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวสินะ”ฟู่ซีโจวหรี่ตาลง เขามองปฏิกิริยาของฮั่วอี้เฉินก็รู้ทันทีว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้โกหก “แกรู้อะไร บอกมาให้หมด ถ้าแกบริสุทธิ์ใจ ฉันจะหาทางพลิกคดีให้ แต่ถ้าแกอมพะนำ ปิดบังข้อมูล ฉันก็ช่วยอะไรแกไม่ได้ และแกจะต้องไปนอนตายในหลุมฝังศพค

“รักษาชีวิตงั้นรึ” หลงจิ่นเยว่เงยหน้าขึ้นตะคอก นัยน์ตาหงส์แดงก่ำเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “การปล่อยให้เขาถูกซ้อมปางตายในคุกทหารของคุณ เรียกว่ารักษาชีวิตงั้นรึ ฟู่ซีโจว... คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังทำอะไรลงไป คุณกำลังปล่อยให้พวกมันฆ่า... ฆ่าลูกชายของคุณเอง”สิ้นประโยคนั้น บรรยากาศภายในห้องก็เงียบงันลงราวกับเวลาหยุดเดินฟู่ซีโจวเบิกตากว้างจนแทบถลน ร่างกายที่แข็งแกร่งดุจกำแพงหินผาแข็งทื่อไปในฉับพลัน ลมหายใจของเขาสะดุดกึก รูม่านตาขยายกว้างขณะจ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของสตรีในอ้อมกอด“เธอ... พูดบ้าอะไรออกมา หลงจิ่นเยว่...” ฟู่ซีโจวเค้นเสียงลอดไรฟัน สมองของเขาขาวโพลน “ลูกชาย... ลูกชายของฉัน? ฮั่วอี้เฉินเนี่ยนะ เขาอายุยี่สิบเจ็ดปี ส่วนเธอเพิ่งจะยี่สิบสอง... เธอจะเป็นแม่เขาได้ยังไง และฉัน... ฉันไปมีลูกกับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่”ความกดดันและความสิ้นหวังบีบคั้นให้อดีตแม่ทัพหญิงก้าวข้ามขีดจำกัดของความอดทน ในเมื่อชีวิตของลูกชายแขวนอยู่บนเส้นด้าย เธอไม่มีเวลามาห่วงเรื่องความลับหรือความตระหนกตกใจของใครอีกต่อไปแล้วหลงจิ่นเยว่กระชากคอเสื้อเครื่องแบบทหารของฟู่ซีโจวเข้าหาตัว นัยน์ตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวง

ณ ศูนย์บัญชาการทหารสูงสุด บริเวณคุกใต้ดินเสียงฝนที่ตกกระทบหลังคาสังกะสี ไม่อาจกลบเสียงเครื่องยนต์กระหึ่มของรถหุ้มเกราะนับสิบคันที่แล่นเข้ามาปิดล้อมลานหน้าคุกทหารได้ กองกำลังพยัคฆ์ดำในชุดเครื่องแบบเต็มยศพร้อมอาวุธหนักครบมือ กระโดดลงจากรถและตั้งแถวปิดทางเข้าออกทุกเส้นทางอย่างไร้ความปรานี ปากกระบอกปืนกลนับร้อยกระบอกเล็งตรงไปยังอาคารสอบสวนของหน่วยสืบสวนพิเศษโครมประตูเหล็กกล้าทางเข้าคุกใต้ดินถูกรถจี๊ปทหารพุ่งชนจนพังทลาย ฟู่ซีโจวก้าวลงจากรถ นัยน์ตาดำขลับวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงแห่งความคลุ้มคลั่งและอำมหิต ชายหนุ่มชักปืนพกคู่กายออกมา ปลดเซฟตี้เสียงดังกริ๊ก และเดินนำหน้ากองกำลังทหารบุกทะลวงเข้าไปด้านในราวกับเทพเจ้าแห่งสงครามเจ้าหน้าที่หน่วยสืบสวนพิเศษที่ยืนเฝ้าทางเดินต่างพากันถอยกรูด ไม่มีใครกล้ายกปืนขึ้นสู้เมื่อเห็นแววตาฆ่าคนของจอมพลผู้ยิ่งใหญ่ และกองทัพที่พร้อมจะยิงถล่มพวกเขาทุกเมื่อ“ฟู่ซีโจว ท่านทำบ้าอะไรลงไป” ผู้บัญชาการเฉินวิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องสอบสวน ทันทีที่เห็นกองทัพปิดล้อมคุก เขาชี้หน้าด่าด้วยความโกรธจัด “ท่านกำลังก่อกบฏ ท่านกล้าขัดคำสั่งสภาความมั่นคง ยกทัพมาบุกคุกเพื่อช่วยอาชญากร