All Chapters of เกิดใหม่ครั้งนี้แม่ทัพหญิง ขอทวงรักท่านนายพลเซี่ยงไฮ้: Chapter 51 - Chapter 60

อดีตแม่ทัพหญิงลดกระบี่ลง แสยะยิ้มเย็นชาที่ทำให้ หยางกังรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูกดำยิ่งกว่าถูกแทง “ความตาย... มันง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างแก หยางกัง แกทำให้ฉันต้องทนทุกข์ แกทำให้ลูกชายฉันต้องลำบาก ฉันจะไม่ให้แกตายง่ายๆ หรอก”เธอหันไปหาฟู่ซีโจว “จอมพลฟู่... ในฐานะที่คุณเป็นตัวแทนของกฎหมาย ฉันขอมอบกบฏแผ่นดินคนนี้ให้คุณจัดการ”ฟู่ซีโจวรับคำด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม “ด้วยความยินดี... จ้าวหลิน จับตัวมันไปขังรวมกับพวกนักโทษเดนตายในคุกใต้ดิน ประกาศความผิดของมันให้คนทั้งประเทศรู้ ยึดทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลหยางเข้าเป็นของรัฐ ปล่อยให้มันเน่าตายอย่างน่าสมเพชในคุกมืด โดยไม่มีใครเหลียวแลตลอดชีวิต”“ไม่ ม่ายยยยย” หยางกังแหกปากร้องโหยหวน ดิ้นรนขัดขืนขณะถูกทหารพยัคฆ์ดำลากตัวออกไปอย่างไม่ปรานีตระกูลหยางที่เคยยิ่งใหญ่ในแวดวงการค้า บัดนี้ได้พังพินาศล่มสลายลงด้วยน้ำมือของครอบครัวตระกูลฟู่แล้วเมื่อศัตรูถูกกำจัด ท้องฟ้าที่เคยบ้าคลั่งก็เริ่มสงบลง สายฝนค่อยๆ ซาลงจนเหลือเพียงละอองบางๆ ฟู่ซีโจวโยนดาบในมือทิ้ง ก่อนจะดึงร่างของหลงจิ่นเยว่เข้ามากอดไว้แนบอก ท่ามกลางซากศพและคาวเลือด อ้อมกอดของเขากลับเป็นสถานที่ที่ป

“กรี๊ดดดด ออกไปนะนังผีร้าย ฉันไม่ผิด ฉันแค่รักเขา กรี๊ดดดด”ซูหว่านอิ๋งกรีดร้องอย่างวิปลาส ถอยกรูดหนีหน้าต่างกลับเข้าไปในดงเพลิง ก่อนที่ขื่อหลังคาไม้ท่อนใหญ่ที่ถูกไฟไหม้จนกรอบ จะพังครืนลงมาทับร่างกายของหล่อนอย่างจังโครมเสียงโครงสร้างไม้ถล่มทับ กลบเสียงกรีดร้องสุดท้ายของฮูหยินกำมะลอจนมิด เปลวไฟลุกโชนพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กลืนกินร่างของสตรีผู้มากด้วยเล่ห์เหลี่ยมและความริษยาให้กลายเป็นเถ้าถ่านไปตลอดกาลฮั่วอี้เฉินมองภาพเปลวเพลิงที่ค่อยๆ มอดลงหลังจากการถล่ม เขาแค่นเสียงในลำคอ “ตายง่ายไปหน่อย... แต่ก็สมควรแล้วล่ะ”ฟู่ซีโจวรวบเอวบางของหลงจิ่นเยว่เข้ามากอดแนบอกแน่น ชายหนุ่มถอนหายใจยาวราวกับได้ปลดเปลื้องภูเขาที่ทับอกมาตลอดยี่สิบปี “ขี้เถ้าพวกนี้... จะถูกสายฝนชะล้างไปจนหมดสิ้น อู๋ซวง... ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของเราจะเริ่มต้นใหม่อย่างแท้จริง”หลงจิ่นเยว่เอนศีรษะซบแผงอกกว้างของสามี ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น เธอยิ้มบางๆ ออกมา “ค่ะ ท่านพี่ พายุผ่านพ้นไปแล้ว พรุ่งนี้จะต้องเป็นวันที่ท้องฟ้าสดใสที่สุดของครอบครัวเรา”เบื้องหน้าของพวกเขาคือเศษซากเถ้าถ่านของอดีตที่เลวร้าย แต่เบื้อ

จอมพลฟู่ซีโจว ผู้บัญชาการทหารสูงสุดที่เคยถูกขนานนามว่าเย็นชาและเหี้ยมโหด บัดนี้กลายเป็น ‘สามีดีเด่น’ ที่ตามติดภรรยาแจยิ่งกว่าเงาตามตัว เขาเหมาซื้อผ้าไหมฝรั่งเศสลอตใหม่ล่าสุดที่เพิ่งเทียบท่าทั้งหมด เพียงเพราะหลงจิ่นเยว่เปรยว่าสีของมันดูสบายตาดี ซ้ำยังสั่งปิดห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมือง เพื่อให้ภรรยาเดินเลือกซื้อเครื่องประดับเป็นการส่วนตัวโดยไม่มีใครรบกวนทว่า... คู่แข่งอันดับหนึ่งในการเอาใจมารดา ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างฮั่วอี้เฉินเจ้าพ่อมาเฟียแก๊งมังกรเขียวผู้ดุดัน ไม่ยอมน้อยหน้าบิดาแม้แต่ก้าวเดียว เมื่อรู้ว่าบิดาซื้อผ้าไหมให้มารดา ฮั่วอี้เฉินก็สวนกลับด้วยการกว้านซื้อ ‘โฉนดที่ดินทำเลทอง’ ริมแม่น้ำหวงผู่สามแปลงรวด แล้วโอนเป็นชื่อหลงจิ่นเยว่เพื่อสร้างคฤหาสน์พักตากอากาศหลังใหม่ให้มารดา เมื่อบิดาพาไปกินข้าวภัตตาคารหรู ฮั่วอี้เฉินก็เหมาโรงงิ้วที่ใหญ่ที่สุดในเซี่ยงไฮ้ นำคณะงิ้วชื่อดังจากปักกิ่งมาแสดงให้มารดาดูแบบส่วนตัวแบบข้ามวันข้ามคืน“พ่อครับ... สร้อยเพชรเส้นนั้นมันเชยไปแล้ว ผมเพิ่งประมูลมรกตเม็ดเท่าไข่นกกระทามาจากอังกฤษวงหนึ่ง เหมาะกับชุดสีเขียวของแม่มากกว่

“จิ่นเยว่” ฟู่ซีโจวคำรามลั่น โถมแรงกระแทกเข้าใส่เป็นครั้งสุดท้ายอย่างหนักหน่วงและลึกล้ำที่สุด ก่อนที่กระแสน้ำอุ่นร้อนจะฉีดพล่านเข้าสู่ส่วนลึกของร่างกายหญิงสาว หลอมรวมสายเลือดและจิตวิญญาณของพวกเขาทั้งสองให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบเสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ประสานกันดังก้องห้องหอ ฟู่ซีโจวทิ้งตัวลงนอนเคียงข้าง ดึงร่างที่อ่อนระทวยและชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อของภรรยาเข้ามากอดไว้แนบอก เขากดจูบลงบนหน้าผากมนอย่างแสนรักทว่า... ในขณะที่หลงจิ่นเยว่กำลังจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้าจนแทบสลบ... มือหนาที่ซุกซนกลับเริ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของเธออีกครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากของจอมพลหนุ่ม“ทะ... ท่านพี่... ท่านจะทำอะไร...” หลงจิ่นเยว่เบิกตากว้าง พยายามเบี่ยงตัวหนี “ข้าเหนื่อยแล้วนะ... ข้าไม่ไหวแล้วจริงๆ”“หืม? เมื่อครู่ใครกันที่สบประมาทข้าว่า 'ไม่ไหว'?” ฟู่ซีโจวพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างของภรรยาอีกครั้ง นัยน์ตาดุดันฉายแววหมาป่าที่ยังไม่อิ่มเอม “ข้าบอกแล้วไง ว่าขุนศึกอย่างข้า... รบข้ามวันข้ามคืนได้โดยไม่ต้องพัก... คืนนี้เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ยอดรัก”“ไม่นะ ท่านพี่ พอเถอะค่ะ ข้าขอร้อง

ตลอดหลายชั่วโมงของการทำคลอด บุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่สุดสองคนแห่งเซี่ยงไฮ้ ได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องทำคลอดราวกับหนูติดจั่น ฟู่ซีโจวเหงื่อแตกพลั่ก มือหนากำเข้าหากันแน่นจนข้อกระดูกขาวซีด ในขณะที่ฮั่วอี้เฉินยืนกัดเล็บตัวเอง พึมพำสวดมนต์ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกพระองค์เท่าที่นึกชื่อออก“ทำไมยังไม่ออกมาอีก เสียงร้องเงียบไปแล้ว หรือฉันจะพังประตูเข้าไปดูดี” ฟู่ซีโจวทนไม่ไหว ทำท่าจะชักปืนออกมายิงที่ประตู“พ่อ แกใจหน่อย หมอบอกให้รอพ่อก็ต้องรอ เข้าไปเกะกะเดี๋ยวแม่ก็ด่าเอาหรอก” ฮั่วอี้เฉินรีบดึงแขนเสื้อบิดาไว้ แม้ขาของเขาเองก็จะสั่นพอกันและแล้ว... ท่ามกลางความตึงเครียดที่แทบจะทำให้คนขาดใจ...อุแว้ อุแว้เสียงร้องจ้ากังวานใสของทารกน้อยก็ดังทะลุบานประตูออกมา ประหนึ่งเสียงระฆังจากสวรรค์ที่ปัดเป่าความกังวลทั้งหมดให้มลายหายไป สองพ่อลูกหยุดชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก หันมามองหน้ากันด้วยดวงตาที่แดงก่ำและเอ่อท้นไปด้วยน้ำตาแห่งความปีติประตูห้องทำคลอดเปิดออก แพทย์หญิงเดินออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในอ้อมแขนมีห่อผ้าสีชมพูอ่อนๆ“ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะท่านจอมพล ท่านได้... ลูกสาวค่ะ แข็งแรงสมบูรณ์ดีทั้งแม่และเด็กเลยค