جميع فصول : الفصل -الفصل 10

มุมมองของลีน่าฉันจำไม่ได้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน พอตื่นมาอีกที แบตเตอรี่โทรศัพท์ก็หมดเกลี้ยงไปแล้วฉันกำลังจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง ตอนที่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากโถงทางเดิน"ลีน่า?" เสียงของเคเลบเรียกเบาๆ "คุณยังไม่นอนอีกเหรอ?"เขาเดินเข้ามาในห้องแล้วเปิดโคมไฟ แสงสีส้มอุ่นอาบไล้ไปทั่วเตียง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใยทันทีที่มองมาที่ฉัน"คุณเพิ่งจะตั้งท้องนะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "หมอบอกไม่ใช่เหรอว่าคุณไม่ควรนอนดึก?""ฉันเพิ่งตื่นน่ะค่ะ" ฉันรีบตอบพลางเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อเลี่ยงจูบที่เขาโน้มตัวลงมาจะมอบให้รอยยิ้มของเคเลบชะงักไปพักหนึ่ง ก่อนที่คิ้วของเขาจะขมวดเข้าหากัน "คุณร้องไห้เหรอ?"เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้กว่าเดิมและนั่นคือตอนที่ฉันได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ติดอยู่บนตัวเขาฉันจำมันได้ทันที มันคือน้ำหอมที่เคเลบเคยซื้อให้ฉัน จนกระทั่งวันนี้ที่ฉันได้รู้ว่ารูบี้ก็มีกลิ่นที่เหมือนกันเป๊ะฉันไม่เคยชอบกลิ่นนี้เลย ก็เลยแทบจะไม่เคยฉีดมันนั่นหมายความว่า กลิ่นที่อยู่บนตัวเคเลบตอนนี้... จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากรูบี้เขาเพิ่งจะอยู่กับยัยนั่นมาความคิดนั้นทำให้ท้องไส้ของฉันป

มุมมองของลีน่า"ลีน่า เกิดอะไรขึ้น พี่โทรหาเราสามสายแล้วนะแต่เราไม่รับเลย" เสียงของเอเวอรี่พี่สาวของฉันดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทันทีที่ฉันก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์ช่วงสองสามวันที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเหลือเกินจนฉันคงไม่ได้สนใจโทรศัพท์เลยแต่เอเวอรี่อาศัยอยู่อีกเมืองหนึ่ง แต่ว่าเธอกลับยอมบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาที่นี่เพียงเพราะฉันไม่รับสายเธอแค่สามครั้งฉันหันกลับไป การที่เห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล ทำให้ฉันรู้สึกจุกแน่นในอกอย่างปวดร้าวฉันอยากจะเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง หลังจากที่แม่จากไป เอเวอรี่คือคนที่เลี้ยงดูฉันมาแต่ฉันจะบอกเธอได้ยังไง? ว่าน้องสาวของเธอคนนี้กลายเป็นเพียงหมากในเกมรักที่บิดเบี้ยว ว่าสามีที่เธอรับอย่างเสียอย่างไม่ได้คนนั้นแท้จริงแล้วก็แค่ผู้ชายเฮงซวยที่นอกใจเมียก่อนที่ฉันจะแต่งงานกับเคเลบ เอเวอรี่คัดค้านหัวชนฝา เธอกับเคเลบมาจากโลกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ขนาดคนที่เหมือนกันยังประคองชีวิตคู่ได้ยากเลย แล้วนับประสาอะไรกับเราสองคนและตอนนี้ดูเหมือนว่าสิ่งที่เธอพูดจะถูกต้องมาโดยตลอดฉันรู้สึกเหมือนตัวเองทำให้เธอผิดหวัง ฉันพูดไม่ออก... แ

มุมมองของลีน่าชั่วขณะหนึ่ง เสียงของรูบี้ก็ดังก้องอยู่ในหัวของฉัน "เลิกหลอกตัวเองได้แล้วลีน่า เขาไม่เคยรักแก และแกก็ไม่เคยคู่ควรกับตำแหน่งนายหญิงของเขาเลยสักนิด"วินาทีต่อมา ทุกอย่างก็พลิกผัน ฉันได้ยินเสียงเอเวอรี่ร้องไห้อยู่ที่ไหนสักที่ใกล้ๆ ตัว เสียงหมอกำลังตะโกนขอถุงเลือดเพิ่มฉันรู้สึกถึงมันทั้งหมด แต่ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะขยับเขยื้อนได้เสียงเหล่านั้นค่อยๆ เบาลง เลือนหายไปเป็นเพียงเสียงประกอบในขณะที่แสงสว่างอ่อนๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าในแสงสว่างนั้น... ฉันเห็นตัวเองในตอนที่เด็กกว่านี้ ตอนนั้นฉันเพิ่งจะแต่งงานกับเคเลบใหม่ๆคืนหนึ่ง ลูกน้องคนหนึ่งของเขาพุ่งพรวดเข้ามาด้วยอาการหอบเหนื่อย บอกว่าเคเลบตกอยู่ท่ามกลางการปะทะกันของแก๊งฉันไม่ได้หยุดคิดด้วยซ้ำ ฉันแค่ตามพวกเขาไปทันทีเมื่อฉันไปถึง เสียงปืนดังระงม เสียงตะโกนด่าทอ และเลือดที่สาดกระจายอยู่ทุกหนแห่งเคเลบนอนสลบอยู่บนพื้น มีกระสุนสองสามนัดฝังอยู่ในร่างของเขาฉันรีบเข้าไปหาเขาโดยไม่ลังเล ทิ้งตัวลงทับร่างเขาไว้เพื่อใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่กำบังให้เขาฉันไม่แม้แต่จะสะดุ้งตอนที่กระสุนนัดหนึ่งฉีกทะลุผ่านเนื้อของฉันไปนั่นเป็นครั

มุมมองของลีน่า"ลีน่า ผม..." เคเลบเสยผมอย่างลนลาน น้ำเสียงของเขาไม่มั่นคงเอาซะเลย"คุณควรจะออกไปได้แล้วค่ะ"เคเลบค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น ท่าทางของเขาดูเหมือนคนที่จวนเจียนจะสติหลุด เขาโน้มตัวเข้ามา มือบีบคางของฉันไว้แน่น บังคับให้ฉันต้องสบตาเขา"ลีน่า" เขาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำและน่ากลัว "อย่าบีบคั้นผม คุณก็รู้ว่าผมจะเป็นยังไงเวลาที่ไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ"เขาไม่ค่อยที่จะแสดงด้านนี้ออกมาให้ฉันเห็น แต่ในเมื่อตอนนี้ฉันรู้ธาตุแท้ของเขาแล้ว มันจึงไม่ทำให้ฉันแปลกใจเลยสักนิด"สรุปคือตอนนี้คุณไม่เพียงแต่ทรยศต่อชีวิตคู่ของเรา แต่คุณยังคิดจะบังคับให้ฉันอยู่ต่ออย่างนั้นเหรอ? เพื่ออะไรล่ะ? เพื่อรักษาภาพลักษณ์ 'หัวหน้ามาเฟีย' ผู้มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบงั้นสิ?" ฉันเหยียดยิ้มเย็นชา "ไอ้ที่แสดงละครไปเมื่อกี้ ทั้งคุกเข่า ทั้งขอโทษ... ไม่ใช่เพราะคุณสำนึกได้ว่าทำฉันเจ็บหรอก แต่มันเป็นเพราะคุณกลัวจะสูญเสียอำนาจในการควบคุมฉันต่างหาก ในที่สุดฉันก็ตาสว่างว่าคุณทำระยำอะไรไว้ข้างหลังฉันบ้าง และตอนนี้ฉันต้องการจะไป—แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการให้เราเป็น ใช่ไหมล่ะ?""ผมบอกแล้วไง ว่าคุณไม่อยากบีบคั้นผมหรอกที่รั

มุมมองของลีน่าหนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหกฉันคลอดลูกสาวที่น่ารักน่าชัง แกเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ แทบไม่เคยงอแง เอาแต่ยิ้มและหัวเราะเสมอ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่แกทำให้ทุกอย่างดูเบาสบายขึ้น อบอุ่นขึ้น... และดีขึ้นอย่างบอกไม่ถูกฉันตั้งชื่อแก "แอนนา" ซึ่งแปลว่าความแข็งแกร่งฉันกับเอเวอรี่เปิดร้านเบเกอรี่เล็กๆ อยู่ใต้ที่พักของเรา มันทำให้ชีวิตง่ายขึ้นมาก เพราะฉันสามารถทำงานไปพร้อมกับดูแลแอนนาได้ธุรกิจของเราไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่มันก็เพียงพอที่จะเลี้ยงดูครอบครัวเล็กๆ ของเราได้และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันได้ทำในสิ่งที่รักจริงๆ นั่นคือการทำขนมและเฝ้ามองผู้คนกินมันแล้วยิ้มออกมามันช่างเรียบง่าย แต่มันคือทุกอย่างสำหรับฉันฉันแทบไม่ได้ข่าวคราวจากนิวยอร์กอีกเลย จะมีก็เพียงเศษเสี้ยวของข้อมูลที่หลุดลอยมาบ้างเคเลบลงจากตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียแล้ว พวกญาติๆ ของเขาจ้องจะเขี่ยเขาลงจากเก้าอี้มานานด้วยหลักฐานทุกอย่างที่ฉันส่งให้พวกเขา การจะถีบเคเลบลงจากตำแหน่งก็กลายเป็นเรื่องง่ายเหมือน pock กล้วยเข้าปากหลังจากนั้น เคเลบยังต้องรับโทษจำคุกจากสิ่งที่เขาทำกับรูบี้ในงานแต่งงานอีกด้วยส่วนรูบี้... ฉั