جميع فصول : الفصل -الفصل 60

๔๙บุญรักษาคำนี้ทำข้าตะลึงค้าง“อากาศเช้านี้สดชื่นยิ่ง”จูซานเฉียวสูดหายใจเข้าลึก ยามนี้นางอยู่เรือนใหญ่ ยืนสูดอากาศอยู่หน้าชานเรือน ยังไม่ได้เดินเข้าไปหามารดาซึ่งรอรับประทานอาหารเช้าอยู่ในเรือนที่เช้านี้นางอารมณ์เบิกบานเพราะบิดาไม่ได้กลับจวน ด้วยศาลต้าหลี่รับคดีดังมาจากเมืองลู่หยาง ฆาตกรต่อเนื่องที่ชอบลอกหนังใบหน้าของเหยื่อก่อนที่จะฆาตกรรมไม่เว้นหญิงหรือชายสภาพศพหลังชันสูตรอวัยวะภายในสูญหาย แรกเริ่มชาวเมืองเชื่อในเรื่องปีศาจขโมยอวัยวะภายใน จนเรื่องถึงศาลต้าหลี่ส่งสายสืบยอดฝีมือไปจัดการ รู้ต้นตอเป็นสำนักในยุทธภพสำนักเตาเต๋อเมื่อราชสำนักและยุทธภพเป็นน้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลองจำต้องขอความร่วมมือกับสภายุทธภพให้จัดการเรื่องนี้โดยเร็ว มิเช่นนั้นราชสำนักจะไม่นิ่งนอนใจ จัดการถอนรากถอนโคนสำนักเตาเต๋อที่อ้างว่าตนคือตัวแทนของความยุติธรรม“คุณหนู เข้าด้านในเถิดเจ้าค่ะ ฮูหยินรอทานอาหารแล้วเจ้าค่ะ”“อ้อ” จูซานเฉียวรับคำสั้น ๆร่างงามในชุดชมพูสีโปรดเดินเข้าไปในเรือน ยามอยู่บ้านจูซานเฉียวจะแต่งกายเรียบง่ายไม่ประดับเครื่องประดับมากชิ้นเหมือนอยู่ในวังหลวง เดินเหินมิต้องระวังกิริยา แม้แต่การกระทำที่เข้

๕๑ดั่งคู่แค้นหวนมาบรรจบบรรยากาศห้องโถงพิจารณาคดีทวีความน่าอึดอัด ในสถานที่กว้างใหญ่กลายเป็นแคบถนัดเมื่อผู้มีอำนาจในสองโลกหวนมาบรรจบกันใต้เท้าพิพากษาคนอื่นเผลอกลั้นหายใจ จูกังเจิ้งยังนับว่าดีหน่อยที่พอยังมีภูมิต้านทานเรื่องนี้บ้างยามนี้ในห้องโถงแบ่งเป็นสองฝั่ง ซ้ายยุทธภพ ขวาราชสำนัก โต๊ะแรกฝั่งซ้ายเป็นหลิวเยี่ยน โต๊ะสองและสามเป็นผู้ติดตามทั้งสอง ฝั่งขวาโต๊ะแรกเป็นของอ๋องหนุ่ม ถัดมาจูกังเจิ้งปิดท้ายใต้เท้าหลี่ลุ่น รองใต้เท้าพิพากษาศาลต้าหลี่ ที่เหลือยืนอยู่ห่าง ๆ เฝ้าสังเกตการณ์และจดบันทึกคำพูดของทุกคนเอาไว้“ไม่คิดว่าการหวนมาเจอกันของเราจะเป็นโถงว่าการแห่งนี้ ปีก่อนข้ายังจำได้ว่าเจอท่านอ๋องที่ชายแดนกำลังจัดการกับสำนักนอกรีตโดยไม่สนว่าเป็นคนของยุทธภพจะต้องใช้กฎของยุทธภพจัดการ”“จะทำอันใดต้องรอกฎ แล้วเมื่อไรจะได้จัดการ คนชั่ว เปิ่นหวางไม่ใจเย็นพอจะทนดูพวกมันทำร้ายพลเรือนต้าลู่ ครั้งนี้เองก็เช่นกัน”ใบหน้าอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ไม่เหลือเค้าของความขี้เล่น และนี่คือด้านที่หลิวเยี่ยนเห็นบ่อยที่สุด…สีหน้าที่พร้อมฟาดฟันคนกดให้จมดิน!“ทางเรายืนยันคำเดิม เมื่อเป็นเรื่องของยุทธภพ เราก็จะใช้กฎของยุทธ

๕๓เปิ่นหวางจะเด็ดหัวเจ้าจูซานเฉียวเดิมทีคิดว่าตนมีภาษีดีกว่าผู้อื่น เมื่อถึงยามวิกฤตจะสามารถเอาตัวรอดได้ แต่เมื่อระบบแก่ของนางไม่ทำงานในตอนหน้าสิ่วหน้าขวาน อีกทั้งนางยังอยู่ในสถานะตัวประกันที่ไม่ทราบอนาคตตัวเอง มีดที่จ่อคออยู่ในตอนนี้สามารถแทงนางได้ทะลุทุกเมื่อ“รีบเดิน หากยังอยากมีชีวิตเป็นคุณหนูอยู่”อย่างไรกันแน่ ยังบอกว่ายันต์ข้าคุ้มภัยไม่ได้อยู่เลย จะไม่ฆ่ากันแล้วใช่หรือไม่ จูซานเฉียวไม่กล้าตั้งคำถามไปสะกิดต่อมโมโหคนจากสำนักวิปริต ไม่กล้าแม้แต่ร้องขอความช่วยเหลือ ริมฝีปากสั่นระริกเมื่อเห็นศพชาวบ้านนอนเรียงอยู่จุดนั้นนี้เกลื่อนทางที่นางเดินผ่าน“พี่ชายทำไปเพื่ออันใด ฆ่าพวกเขา ทำกับข้าเช่นนี้ได้อย่างไร ได้อะไร”จูซานเฉียวไม่เข้าใจการกระทำอันโหดร้ายนี้จนต้องร้องถามในยามที่คมมีดอยู่ห่างจากคอนางไม่มาก“สภายุทธภพร่วมมือกับราชสำนักจัดการสำนักเตาเต๋อของพวกเรา ข้าจะล้างแค้นแทนพี่น้องของเราที่ตายจากไป เจ้าพวกที่มาไหว้พระก็เพื่อขอพรให้ตนพ้นทุกข์มิใช่หรือ ทางเดียวที่จะพ้นทุกข์ได้คือความตาย ข้าคือตัวแทนจากฟ้า ส่งพวกมันทั้งหลายด้วยดาบเล่มนี้อย่างไรเล่า ฮ่า ๆ”ข้าไม่น่าถามเหตุผลกับสำนักวิปริ

๕๕เคลื่อนพลสิบกองร้อยเฉียนผายทหารหน่วยรบพิเศษเฉียนผายของกองทัพหลวงหนึ่งพันนาย แยกเป็นสิบกองร้อยยืนเรียงแถวหน้ากระดาน สวมชุดเกราะเต็มยศ อาวุธพร้อมมือ เตรียมออกเดินทางจากต้าลู่เพื่อจัดการสำนักเตาเต๋อให้สิ้นท่าตามธรรมเนียมก่อนออกเดินทาง ผู้นำสูงสุดจะกล่าวปลุกใจทหาร อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ในชุดเกราะเต็มยศสีดำสวมชุดคลุมอัศวินสีดำปักลายมังกรสีขาวเดินขึ้นมาบนอัฒจันทร์ ได้รับการทำความเคารพสูงสุดจากทหาร คุกเข่าลงหนึ่งข้าง มือซ้ายทับหน้าอกกล่าวคารวะเสียงดังกระหึ่ม“คารวะท่านแม่ทัพ!”‘แม่ทัพ’คำ ๆ นี้สร้างริ้วอารมณ์ในใจอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ ความรู้สึกที่ได้โลดแล่นอยู่บนหลังม้า มือถือดาบปลิดชีพทุรชนกลับมาอีกครั้งเรือนกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตราย มือไพล่หลัง กวาดสายตามองทุกคนพยายามสบตาให้ได้มากที่สุด ก่อนจะหยุดลงที่เหวยฮู่ อูต้าหลีซึ่งเดินทางไปทำภารกิจวันนี้ด้วย“เตาเต๋อสำนักวิปริตคร่าชีวิตพลเรือนแคว้นต้าลู่ คนบริสุทธิ์ เด็ก สตรี ผู้สูงอายุ ทิ้งชีวิตเอาไว้ที่วัดหยวนถงโดยที่ตนมิได้กระทำอันใดผิด พวกเราหน่วยรบพิเศษเฉียนผายจะบดขยี้สำนักเตาเต๋อให้สิ้นชื่อ ของมีค่ายึดเป็นของกลางเพื่อมอบให้ทายาทผู้วายชนม์ทั้งหลา

๕๗ทะเลเพลิงสะเทือนโลกาทรัพย์สินของสำนักเตาเต๋าถูกยกมาวางไว้หน้าสำนัก ทุกอย่างเหล่านี้ไม่ว่าจะคงอยู่เพราะสภายุทธภพเหลือเอาไว้ให้ก็ดี เป็นความบกพร่องก็ดี แต่ทั้งหมดนี้จะต้องถูกส่งต่อถึงมือทายาทผู้เสียชีวิตแน่นอนว่าเขาจะให้สภายุทธภพรับผิดชอบเยียวยาผู้เสียชีวิตในวันนี้ด้วยเช่นกัน!อูต้าหลีที่รอบัญชาการอยู่ด้านนอกกระโดดลงจากหลังม้า เข้าไปหาอ๋องหนุ่ม “ท่านอ๋อง จับกุมคนสำนักเตาเต๋อได้สี่คนพ่ะย่ะค่ะ เค้นความได้ว่า คิดจะกลับมานำทรัพย์สินมีค่าของสำนัก หลังจากที่สภายุทธภพจากไปแล้ว ไม่คิดว่าจะเจอกองทัพเฉียนผายพ่ะย่ะค่ะ”“ดี จะได้จัดการประหารพร้อมกันทีเดียว”“อื้อ~”คนสำนักเตาเต๋อที่โดนเชือกคาดปากเอาไว้มีปฏิกิริยาทันทีอ๋องกงซุนหยุนไฮ้อยากรู้ว่าพวกเขาคิดจะพูดอันใดปรายตามองอูต้าหลีให้เอาเชือกคาดปากออก พร้อมยกหน้าที่เค้นความให้ด้วย ส่วนตนกระโดดขึ้นหลังอาฮุ่ย รอฟังการคาดคั้นเงียบ ๆ“ทำไม พอถึงคราวของตัวเองบ้าง เกิดกลัวตายขึ้นมาหรือ”อูต้าหลีเหยียดยิ้ม ทั้งสี่จึงรีบอธิบายกันเรียงคน“พวกเราเพิ่งเข้าสำนักนี้ขอรับ”“พวกเรายังไม่ได้เริ่มทำเลยสักภารกิจขอรับ พอรู้ว่าต้องเลาะหนังหน้าคน คว้านอวัยวะ พวกเรา