جميع فصول : الفصل -الفصل 70

๕๙เมื่อข้าลองใช้ระบบแก่วาร์ปดู จูซานเฉียวสัญญากับมารดาว่าจะไม่ค้างที่ตำหนักจูหราน แต่ก็กลับตอนที่ใกล้ค่ำแล้ว “เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะท่านแม่ ต้านเกาอร่อยละมุนลิ้นหรือไม่” จูซานเฉียวจ้องหน้ามารดา ความรู้สึกอยากให้มารดาชื่นชมในสิ่งที่ตนชอบด้วยกลับมาอีกครั้ง เช่นเดียวกับตอนที่นางอยากให้มารดาชื่นชอบในตัวอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ “ต้านเกานุ่มกว่าขนมแคว้นเรา ส่วนเมี่ยนเปาแม่ยังไม่ชอบเท่าไร หากด้านในใส่ไส้ถั่วแดงหรือไส้หมูเข้าไป น่าจะอร่อยกว่านี้” จูซานเฉียวตาโตเมื่อลองจินตนาการดูแล้วน่าจะเข้ากันดี “ข้าจะนำไปเสนอพ่อครัวถงดูเจ้าค่ะ หากใส่ไส้คาวไปด้วย คงเป็นอาหารกึ่งคาวกึ่งของหวาน อย่างน้อยก็ดีกว่าหมั่นโถวล้วน ๆ” เห็นสีหน้าบุตรสาวแล้วกัวน่ายเหมี่ยวก็หลุดหัวเราะ “แม่รู้ว่าเจ้าไม่ชอบหมั่นโถว หากหมั่นโถวคือสิ่งสุดท้ายที่เจ้าจะทาน แม่อยากให้เจ้าลองฝึกทานเอาไว้บ้าง ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งเราจะตกระกำลำบากหรือไม่ เจ้าอาจจะไปในที่ทุรกันดาร อาหารที่ล้ำค่าสุดในตอนนั้นก็ต้องเป็นหมั่นโถวที่เจ้าไม่ชอบทานแล้ว” จูซานเฉียวชะงักไปครู่หนึ่ง “เห

๖๑ขอยืมสัญญาไม่ชักดาบจูซานเฉียวได้รับชุดใหม่จากอ๋องกงซุนหยุนไฮ้แล้ว เป็นชุดสีน้ำเงินน้ำทะเลตัวใหญ่โคร่ง ใบหน้างามเงยขึ้นมองอ๋องหนุ่มด้วยความตื่นตะลึง“ชุดบุรุษหรือเพคะ”“ไม่ชอบหรือ ลองเปลี่ยนบรรยากาศไปใส่ชุดบุรุษสักวันคงไม่เป็นอันใดกระมัง” “แต่ตัวใหญ่ขนาดท่านอ๋องเลยเพคะ หม่อมฉันจะใส่แล้วดูเหล่อเหลาหรือขี้ริ้วหนอ”เนื้อแท้คือสตรียังห่วงเรื่องความหล่อเหลาอยู่อีก คนรักความงามทุกลมหายใจเข้าออกเป็นเช่นนี้เองหรือ “จะได้ซ่อนเรือนร่างสตรีอย่างไรเล่า เจ้าไม่อยากให้ใครรู้ว่ามาที่นี่มิใช่หรือ ตอนออกจากโรงเตี๊ยมก็เป็นคุณชายซานก็แล้วกัน หรือจะคุณชายเฉียวดี”เห็นอีกฝ่ายดูสนุกสนานกับการจับนางแต่งตัว จูซานเฉียวก็เอ่ยอันใดไม่ออกนอกจากส่งยิ้มแกน ๆ ให้“เช่นนั้นหม่อมฉันจะเปลี่ยนชุดเลยเพคะ ท่านอ๋องช่วยออกไปรอด้านนอกได้หรือไม่” “แต่นี่ห้องเปิ่นหวาง” “ท่านอ๋อง~”จูซานเฉียวเรียกเขาเสียงอ่อน สีหน้าเง้างอนของนางเรียกสายตาพราวระยับจากนัยน์ตาคู่คมได้ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนที่จะหายไปเมื่อได้ยินเสียงเรียกของทหารที่เฝ้าระวังกันคนสอดแนมอยู่หน้าห้อง“เปิ่นหวางโดนตามตัว โชคเข้าข้างเจ้าแล้ว ไม่อย่างนั้นคงได้เปลี่ยนเสื

๖๓กลับบ้านไม่ได้เห็นเป็นหน้าท่านจันทราในตำแหน่งทิศตะวันออกเฉียงใต้ของท้องฟ้าในยามจื่อ[1]ตอนปลายที่อีกเพียงไม่นานก็จะเข้าสู่วันต่อไปอ๋องกงซุนหยุนไฮ้สัญญากับจูซานเฉียวก่อนที่จะมาทำภารกิจคืนนี้ ก่อนนางจะวาร์ปกลับเมืองหลวงต้องให้เขาอยู่บอกลาก่อน ‘อร่อยเพคะ’ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดเบา ๆ เมื่อในหัวย้อนภาพจูซานเฉียวตอนที่กล่าวประโยคนี้กับตน อร่อยก็อร่อยไปสิ เหตุใดต้องมาอร่อยในหัวเปิ่นหวางด้วย“น่ารำคาญจริง ๆ”…!!!หยูหานที่นอนคว่ำอยู่กับกระเบื้องหลังคาเงยหน้าขึ้นมองอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ที่นอนกอดอก เงยหน้าขึ้นท้องฟ้าอยู่ข้าง ๆ ตน“ท่านอ๋อง กระหม่อมยังไม่ได้ทำอันใดเลยพ่ะย่ะค่ะ”หยูหานเอ่ยเสียงผะแผ่ว ในใจคิด...หรือท่านอ๋องทรงนึกถึงเรื่องวัดหยวนถงแล้วแค้นใจเราแทนคุณหนูจูขึ้นมาหยูหานคาดเดาความน่าจะเป็นในใจ ในตอนนั้นเองที่อ๋องหนุ่มได้สติจากภาพที่ติดตาตั้งแต่ช่วงกลางวัน“มีความเคลื่อนไหวใดบ้าง”คำถามที่มาพร้อมกับเสียงเข้มทำให้หยูหานดึงตัวเองกลับมาอยู่กับร่องกับรอยเช่นเดิม รีบรายงานความเคลื่อนไหวตรงหน้า“ลอบเข้าฮวาโหลไปแล้วพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง ตามไปหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”“ตาม! แต่เป็นเจ้าที่ตาม สถานที่แบบนั้

๖๕ไปเที่ยวเมืองหลวงด้วยกันเถอะเจ้าเมืองลู่หยางตกใจยิ่งนักเมื่อเห็นว่าคนที่ตนสนทนาด้วยมานานสองนานมิใช่เจ้าสำนักเตาเต๋อ ยิ่งตกใจมากขึ้นเมื่อทราบว่านี่อาจเป็นแผนที่วางเอาไว้ตั้งแต่แรก แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังแสร้งทำเป็นว่าตนถูกปรักปรำ!“ท่านรองแม่ทัพเหวยเข้าใจผิดแล้ว ข้าเพียงลองใจเจ้าสำนักเตาเต๋อเท่านั้น หยั่งเชิงดูว่าเบื้องหลังของเขามีใครอื่นหรือไม่”เหวยฮู่ยิ้มมุมปาก ถอดชุดคลุมสีดำออก พยักหน้าหนึ่งครั้ง เจ้าเมืองลู่หยางเห็นเช่นนั้นก็หันไปมองด้านหลัง ดวงตาเบิกกว้างที่เห็นรองแม่ทัพอูต้าหลี คนสนิทอ๋องหนุ่มอีกคนอยู่ตรงนี้ด้วย“ข้อแก้ตัวของท่าน เก็บเอาไว้ใช้ในชั้นศาลเถิด เพราะเรามีหน้าที่จับกุมท่าน!”สิ้นคำอูต้าหลีก็หยิบโซ่ตรวนคล้องมือเจ้าเมืองเอาไว้ แม้เจ้าเมืองลู่หยางจะไม่ได้หนี แต่ก็ยังแก้ตัวไม่หยุดจนเหวยฮู่ทนฟังเสียงของเขาไม่ไหว เมื่อไขกุญแจออกจากกรงขังแล้วก็ฉีกเศษผ้าอุดริมฝีปากเขาเอาไว้“อื้อ~อ่อยอ้า! อ้วกเอ้าไอ้อีอิดอำอับอ้าเอ่นอี้” (ปล่อยข้า พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ทำกับข้าเช่นนี้)“บอกแล้ว เก็บคำแก้ตัวของท่านเอาไว้ใช้ในชั้นศาล เพราะพวกเราสะอิดสะเอียนเกินกว่าจะฟังคำแก้ตัวจอมปลอม

๖๗การโจมตีรอบทิศทางเดินทางเข้าเมืองหลวงวันนี้ได้ตัวคนสำนักเตาเต๋อทั้งสมาชิกที่เหลืออยู่รวมทั้งรองเจ้าสำนัก เจ้าสำนักสมาชิกในพรรคแตะหลักพัน ย่อมมีหลุดรอดอยู่ในยุทธภพอีกจำนวนหนึ่งทว่าการได้ตัวรองเจ้าสำนักและเจ้าสำนักกลับเมืองหลวงมาในครั้งนี้ด้วยก็นับว่าประสบความสำเร็จขั้นหนึ่ง แม้จะไม่ได้ถอนรากถอนโคน แต่ก็สามารถคลำหาเบาะแสได้จากหลักฐานที่เจ้าเมืองลู่หยางเก็บรวบรวมเอาไว้ต่อรองใน คืนวันที่จับกุมเจ้าสำนักเจ้าเมืองลู่หยางขอสารภาพ ส่งมอบหลักฐานเพื่อขอลดหย่อนโทษอ๋องกงซุนหยุนไฮ้คาดการณ์ว่าโดยรอบจะมีสายของตัวการที่อยู่เบื้องหลังสำนักเตาเต๋อจึงออกอุบายให้คนไปค้นหาที่จวนเจ้าเมือง ล่อคนไปติดกับที่นั่นได้จำนวนหนึ่งส่วนหลักฐานที่แท้จริงอยู่เรือนหลังเล็กแถบชานเมืองลู่หยาง ภรรยานอกสมรสที่เจ้าเมืองลู่หยางเลี้ยงดูเอาไว้โดยปิดเป็นความลับ แม้แต่ฮูหยินใหญ่ที่ควรทราบเรื่องนี้ก็ยังไม่ระแคะระคาย ไม่ต้องพูดถึงตัวการที่อยู่เบื้องหลังไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะฝากหลักฐานไว้กับสตรีธรรมดาคนหนึ่ง!ลำดับขบวนเดินทางวันนี้ หน้าสุดคืออ๋องกงซุนหยุนไฮ้ รถม้าจูซานเฉียวมีจิ่งหรง หยูหานคอยอารักขาซ้ายขวา คั่นด้วยทหารม้าห้