All Chapters of นางร้ายไม่ตรงปก ของท่านประธาน: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 2 โอกาสทองวันต่อมา ณ สตูดิโอถ่ายภาพโปรโมตละครแสงแฟลชสว่างวาบสลับกับเสียงรัวชัตเตอร์ มิลากำลังโพสท่าจิกกล้องแตกด้วยอินเนอร์นางร้ายสุดเซ็กซี่ ชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงรัดรูปขับเน้นสัดส่วน (ที่อุตส่าห์ยัดฟองน้ำมาอย่างยากลำบาก) ให้ดูเย้ายวนน่าค้นหา ร่องรอยความปวดเมื่อยร้าวระบมจากการวิ่งหนีห่านเมื่อวาน ถูกซ่อนเอาไว้ใต้เครื่องสำอางและการปั้นหน้าอย่างแนบเนียนเธอยืนประกบอยู่ด้านหลังของ ‘คิน’ พระเอกซูเปอร์สตาร์แถวหน้าของวงการที่รับบทเป็นพระเอกละครเรื่องนี้ โดยมี ‘ยี่หวา’ นางเอกหน้าใหม่ยืนส่งยิ้มหวานซบไหล่กว้างของเขาอยู่อีกข้าง‘กรี๊ดดดด! พี่คินหล่อมาก! กลิ่นตัวหอมสุดๆ เลยแม่เอ๊ยยย!’นั่นคือเสียงกรีดร้องที่ดังก้องอยู่ในใจของมิลา เธอเป็นแฟนคลับตัวยงของคินมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม การได้มายืนหายใจรดต้นคอเมนตัวเองแบบนี้ มันคือสวรรค์บนดินชัดๆ! แต่ในความเป็นจริง เธอต้องพยายามอย่างหนักที่จะไม่แสดงอาการติ่งแตก ต้องปั้นหน้าเชิดหยิ่ง จิกสายตาอาฆาตใส่ยี่หวาตามคาแรกเตอร์นางร้ายขี้อิจฉาอย่างมืออาชีพ แม้ใจจริงอยากจะกระโดดซุกแผงอกพี่คินใจจะขาดก็ตาม"ดีมากครับมิลา อินเนอร์แรงมาก ขออีกสองรูปนะ... โอเค เล

ตอนที่ 4 แผนคืนอิสรภาพณ ชั้น 50 อาคารสำนักงานใหญ่ Rift Entertainmentร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบสีเข้มยืนล้วงกระเป๋ากางเกง ทอดสายตาคมปลาบผ่านผนังกระจกบานยักษ์ของห้องทำงานประธานกรรมการบริหารลงสู่เบื้องล่าง บรรยากาศภายในห้องนี้เงียบสงบและหรูหรา ตัดขาดจากความวุ่นวายของผู้คนที่เดินขวักไขว่ราวกับมดงานบนทางเท้าอย่างสิ้นเชิงทว่าท่ามกลางฝูงชนนับร้อยที่กำลังเร่งรีบ สายตาของเขากลับสะดุดเข้ากับร่างเล็กๆ ของหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเดินคอตก ไหล่ลู่ ก้าวเดินไปตามฟุตปาธอย่างคนไร้จุดหมายแม้จะมองจากมุมสูงและเธอกำลังสวมแว่นกันแดดอันใหญ่เพื่อปิดบังใบหน้าครึ่งบนเอาไว้ แต่สัญชาตญาณบางอย่างที่แม่นยำเสมอของเขากลับร้องบอกว่า... ยัยเด็กนั่นคือคนที่เพิ่งเดินชนเขาที่หน้าประตูตึกเมื่อไม่กี่นาทีก่อนและยิ่งไปกว่านั้น เธอคือคนคนเดียวกับ 'ผู้โดยสารไม่ได้รับเชิญ' ที่พรวดพราดขึ้นรถเขาเมื่อคืนวานภาพเหตุการณ์ชุลมุนเมื่อคืนแวบเข้ามาในหัว เขาเพิ่งเจรจาดีลขายลิขสิทธิ์ซีรีส์ให้แพลตฟอร์มสตรีมมิงเสร็จ และแวะจอดรถที่หน้าโรงแรมเพื่อพิมพ์ตอบแชตข้อตกลงลับกับพาร์ตเนอร์ต่างชาติให้เสร็จสิ้นก่อนจะขับออกไป... แต่จู่ๆ แม่สา

ตอนที่ 6 สู้ชีวิต... แต่ท่านประธานสู้กลับ'หึ... เป็นไงล่ะ ยอมหยุดเดินแล้วหันมาสนใจกันแล้วใช่มั้ย!'มิลาลอบยิ้มกริ่มอยู่ใต้แว่นกันแดดสีดำสนิท เตรียมตัวงัดมารยาสามพันเล่มเกวียนออกมาใช้ต่อ ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับต้องค้างเติ่งอยู่บนใบหน้า เมื่อร่างสูงสง่าไม่ได้เดินเข้ามาประคองหรือมีท่าทีตื่นตระหนกอย่างที่ควรจะเป็น เขาก้าวอาดๆ เข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ทว่าแผ่รังสีอำมหิตจนน่าขนลุก เลขาหนุ่มที่ทำท่าจะเข้ามาขวางถูกผู้เป็นนายยกมือปรามไว้ด้วยท่าทีเด็ดขาดก่อนที่วินาทีต่อมา... มือหนาจะเอื้อมมาคว้าเข้าที่หลังคอเสื้อโค้ตตัวโคร่งของเธออย่างไม่ออมแรง"ว้าย! ดะ... เดี๋ยวค่ะคุณพ่อ! จะทำอะไรคะเนี่ย!"มิลาเบิกตากว้าง ร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ ร่างของตัวเองก็ถูกหิ้วคอเสื้อจนแทบลอยพ้นพื้น ชายหนุ่มออกแรงลากยัยตัวแสบให้เดินตามไปที่รถยุโรปคันหรูที่จอดเทียบอยู่หน้าตึกอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของพนักงานที่มองตามกันตาไม่กะพริบปึก!เขาเปิดประตูหลังออก แล้วจัดการดันร่างเล็กๆ ในชุดรุงรังเข้าไปที่เบาะหลังอย่างไม่ปรานีปราศรัย ก่อนจะปิดประตูเสียงดังสนั่น แล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ สตาร์ตเครื่องยนต์กระชากรถหรูพ

ตอนที่ 8 โอกาสมาถึงแล้วสามวันผ่านไป...สามวันที่ยาวนานราวกับสามปี...ภายในห้องพักสี่เหลี่ยมคับแคบที่ร้อนระอุตามสภาพอากาศยามบ่าย ร่างบางของมิลานั่งจุมปุ๊กอยู่บนโซฟาตัวเก่า สายตาจดจ่ออยู่กับหน้าจอสมาร์ตโฟนที่วางสงบนิ่งอยู่บนตักราวกับจะเพ่งกระแสจิตให้มันสั่นหรือส่งเสียงร้องออกมาตลอด 72 ชั่วโมงที่ผ่านมา ชีวิตของนางร้ายตกอับวนเวียนอยู่กับการ 'รอ'เธอกลายเป็นคนย้ำคิดย้ำทำ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กทุกห้านาที ไม่ว่าจะกินข้าว เข้าห้องน้ำ หรือแม้กระทั่งตอนสระผมที่ฟองยาสระผมยังเต็มหัว เธอก็ยังต้องรีบลืมตาที่แสบพร่ามาคอยชะเง้อมองหน้าจอ เพราะกลัวว่าจะพลาดสายสำคัญจาก 'เบอร์แปลก' ที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาลแต่จนแล้วจนรอด... หน้าจอก็ยังคงมืดสนิท ไร้การแจ้งเตือน ไร้สัญญาณชีพจาก 'คุณพ่อ' หรือท่านประธานจอมหยิ่งคนนั้น"เฮ้อ..."เสียงถอนหายใจดังขึ้นเป็นรอบที่ร้อยของวัน หรือเขาจะแค่หลอกเอาเบอร์เธอไปทิ้ง? หรือเขาจะเปลี่ยนใจไม่อยากยุ่งกับเด็กมีปัญหา? ความหวังที่เคยพองโตเริ่มแฟบลงจนเกือบจะติดลบครืด... ครืด...จู่ๆ แรงสั่นสะเทือนจากวัตถุในมือก็ทำเอามิลาสะดุ้งสุดตัว! หญิงสาวรีบกดรับสายแทบจะทันทีโดยไม่ทันด

ตอนที่ 10 นางร้าย (ไม่) เดียงสา"งั้น... เรามามีเซ็กซ์กันค่ะ!"ประโยคนั้นดังก้องสะท้อนไปมาในความเงียบของเพนต์เฮาส์หรู ราวกับระเบิดเวลาที่ถูกกดชนวนชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบหลังแว่นตาราคาแพงกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... ไม่ใช่สายตาดูถูกเหยียดหยาม แต่เป็นสายตาของผู้ล่าที่กำลังประเมินสินค้า"คุณรู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเรียบๆ ทว่าแฝงความอันตรายไว้ทุกอณู"รู้สิคะ" มิลาเชิดหน้าตอบอย่างมั่นใจ ทั้งที่มือจิกกระโปรงแน่นจนสั่น "หนูเสนอทางเลือกที่วิน-วินที่สุดให้คุณไงคะ คุณช่วยหนู... หนูตอบแทนคุณ... แฟร์ๆ ดีออก""แต่ผมไม่ต้องการน่ะสิ" เขาเอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยท่วงท่าผ่อนคลาย แต่สายตากลับกดดันจนน่ากลัว "ผู้หญิงที่เสนอตัวให้ผมมีเป็นร้อย... คุณคิดว่าคุณมีดีอะไรที่ผมต้องลดตัวลงไปเกลือกกลั้วด้วย?""ให้โอกาสหนูก่อนเถอะค่ะ" มิลาไม่ยอมแพ้ ลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะไปหาเขา แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนที่วางแขนโซฟาข้างกายชายหนุ่มอย่างถือวิสาสะ "ลองสักครั้งก็ไม่เสียหาย... คุณอาจจะติดใจจนโงหัวไม่ขึ้นก็ได้นะคะ"กลิ่นน้ำหอมฟีโรโมนฟุ้งกระจายแตะจมู