Semua Bab นางร้ายไม่ตรงปก ของท่านประธาน: Bab 91 - Bab 100

ตอนที่ 92 ผู้อยู่เบื้องหลังสามวันต่อมา... วันแถลงข่าวแสงแฟลชสว่างวาบสลับกับเสียงชัตเตอร์รัวกระหน่ำทั่วห้องแถลงข่าวของริฟต์ เอนเทอร์เทนเมนต์ กองทัพนักข่าวจากทุกสำนักเบียดเสียดกันแน่น จ่อไมค์รอฟังคำตอบด้วยความตึงเครียดบนเวที มิลาในชุดสูทสีขาวเรียบหรูนั่งอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างด้วยเรย์ ผู้จัดการส่วนตัวในมาดนิ่งขรึม และศรันย์ พระเอกหนุ่มในชุดสูทลำลอง"สรุปแล้วความสัมพันธ์ของคุณมิลากับคุณศรันย์เป็นยังไงกันแน่คะ! รูปที่หลุดว่ากอดกันเข้าโรงแรมกลางดึก เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าคะ!"นักข่าวสายกอสซิปยิงคำถามเปิดประเด็นอย่างดุเดือด ไมค์หลายสิบตัวจ่อเข้ามาแทบจะชนหน้ามิลากวาดสายตามองกองทัพนักข่าวเบื้องหน้า หญิงสาวสูดลมหายใจลึกเพื่อเรียกสติ แม้ในใจจะกดดัน แต่ภาพลักษณ์ภายนอกยังคงสงบนิ่งและเป็นมืออาชีพ"สำหรับเรื่องรูปที่หลุดออกมา..." เธอตอบอย่างฉะฉาน "มิลาขอยืนยันตรงนี้เลยค่ะว่า มิลากับคุณศรันย์เป็นแค่เพื่อนร่วมงานที่ดีต่อกัน ไม่มีอะไรเกินเลยแน่นอนค่ะ""แต่รูปมันดูสนิทสนมเกินเพื่อนร่วมงานนะคะ จะอธิบายเรื่องที่เข้าโรงแรมสองต่อสองยังไงคะ!" นักข่าวอีกคนแทรกขึ้นมา ไม่ยอมปล่อยประเด็นมิลาพยักหน้ารับอย่างใจ

ตอนที่ 94 รอยแผลเป็นสตูดิโอถ่ายทำเก่าถูกทิ้งร้าง...บรรยากาศภายในโกดังมืดทึบและอับชื้น แสงสลัวที่ลอดผ่านรอยแตกของหลังคาสังกะสีส่องให้เห็นเศษฉากไม้อัดผุพังและฝุ่นหนาเตอะบนพื้นคอนกรีต ร่างของมิลานอนไม่ได้สติ ข้อมือถูกรัดไพล่หลังไว้แน่นด้วยสายเคเบิลไทร์จนพลาสติกบาดลึกเข้าเนื้อ ดวงตาถูกปิดทับด้วยเศษผ้าผู้ชายสองคนเดินเข้ามาหยุดยืนค้ำศีรษะ หนึ่งในนั้นเงื้อถังน้ำขึ้น ก่อนจะสาดน้ำเย็นจัดลงบนร่างนั้นเต็มแรงซ่า!!"เฮือก!... แค่กๆๆ!"น้ำเย็นเฉียบกระแทกใบหน้าอย่างจังจนร่างที่นอนนิ่งสะดุ้งเฮือก มิลาสำลักน้ำอย่างรุนแรง สติที่ดับวูบถูกกระชากกลับมาพร้อมกับความแสบในโพรงจมูก"อื้อ..." หญิงสาวครางอู้อี้ พยายามลืมตาแต่พบเพียงความมืดสนิท ความเจ็บแปลบจากเคเบิลไทร์ที่รัดตึงผสานกับความหยาบกระด้างของพื้นคอนกรีต ทำเอาความหวาดกลัวตีตื้นขึ้นมาจนหัวใจเต้นระส่ำ"เฮ้ย ตื่นได้แล้วเว้ย!" เสียงห้าวของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นใกล้ๆ"แค่ก... ปล่อยฉันนะ! พวกแกเป็นใคร!" มิลาร้องเสียงหลง พยายามกระถดตัวถอยหนีด้วยความตื่นตระหนก ทว่าร่างกายกลับปวดร้าวและไร้เรี่ยวแรง"หุบปาก!""โอ๊ย!" มิลาหลุดร้องเมื่อผู้ชายสองคนพุ่งเข้ามาคว้าต

ตอนที่ 96 ฉันขอโทษนะโรงพยาบาลเอกชน เวลา 02.00 น.แสงไฟในห้องพักฟื้นวีไอพีถูกหรี่ลงจนสลัว บรรยากาศภายในเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงจังหวะการหายใจที่แผ่วเบาของร่างบนเตียง ลีเจย์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ในท่ากอดอก แผ่นหลังกว้างพิงพนักเก้าอี้ นัยน์ตาคมกริบจดจ้องใบหน้าหวานที่บวมช้ำของมิลาไม่วางตาหญิงสาวหลับใหลไปด้วยฤทธิ์ยาระงับประสาทและยาแก้ปวดที่หมอฉีดให้ผ่านทางสายน้ำเกลือ เธอหลับลึกมาตลอดทางตั้งแต่อยู่บนรถสปอร์ตจนถึงห้องฉุกเฉิน ทิ้งให้ลีเจย์เผชิญหน้ากับความเงียบงันและความโกรธแค้นที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ในอกเพียงลำพังชายหนุ่มหลุบตามองมือเล็กที่ถูกพันด้วยผ้าก๊อซสีขาวสะอาดทั้งสองข้าง รอยบาดจากเคเบิลไทร์ที่ข้อมือและข้อเท้าของเธอลึกจนเกือบถึงชั้นกล้ามเนื้อ ไหนจะรอยเขียวช้ำที่ลำคอระหงนั่นอีก... ทุกรอยแผลบนตัวเธอคือสิ่งที่ตอกย้ำถึงความสะเพร่าของเขาที่ดูแลเธอได้ไม่ดีพอ“คนไข้หมดสติเพราะภาวะช็อกและร่างกายบอบช้ำหนักครับ มีรอยฟกช้ำรุนแรงที่ซี่โครง รอยบีบรัดบริเวณลำคอ แล้วก็แผลถลอกลึกที่ข้อมือกับข้อเท้า... แต่ผลตรวจยืนยันชัดเจนครับว่าไม่มีร่องรอยการถูกล่วงละเมิด ตอนนี้หมอท

ตอนที่ 98 ก้าวใหม่ของการเริ่มต้นสามสัปดาห์ต่อมา ณ ห้องแถลงข่าว อาคาร Rift Entertainmentแสงแฟลชและเสียงชัตเตอร์จากกองทัพสื่อมวลชนสว่างวาบไปทั่วห้องแถลงข่าวขนาดใหญ่ มิลาในชุดสูทกางเกงสีเบจเรียบหรูและทะมัดทะแมงนั่งอยู่หลังโต๊ะแถลงข่าวด้วยท่าทีสงบนิ่ง ร่องรอยฟกช้ำบนใบหน้าและตามร่างกายจางหายไปจนหมด เหลือเพียงพลาสเตอร์สีเนื้อแผ่นเล็กที่แปะทับรอยแผลตรงข้อมือเอาไว้เท่านั้นถัดไปด้านข้างมีเรย์ในฐานะผู้จัดการส่วนตัวนั่งประกบอยู่เพื่อคอยดูแลความเรียบร้อยและคุมสถานการณ์"ก่อนอื่น... มิลาต้องขอขอบคุณแฟนคลับ พี่ๆ สื่อมวลชน และทุกๆ กำลังใจที่ส่งมาให้ตลอดสามสัปดาห์ที่ผ่านมานะคะ"น้ำเสียงฉะฉานและรอยยิ้มบางๆ ที่ประดับบนใบหน้า ทำให้บรรยากาศที่ค่อนข้างตึงเครียดดูผ่อนคลายลง"ตอนนี้สุขภาพร่างกายและสภาพจิตใจของมิลาดีขึ้นร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วค่ะ พร้อมกลับมาลุยงานต่อแล้วค่ะ""น้องมิลาพอจะบอกได้ไหมคะ ว่าสภาพจิตใจตอนนี้เป็นยังไงบ้าง หลังจากเจอเหตุการณ์สะเทือนขวัญขนาดนั้น" หนึ่งในนักข่าวสายอาชญากรรมที่นั่งอยู่แถวหน้ายกมือถามขึ้นมิลาพยักหน้ารับคำถาม เธอไม่มีท่าทีตื่นตระหนกหรือฟูมฟายเรียกร้องความสงสารเลยสักนิด"ย

ตอนที่ 100 นางร้ายของเขา... เพียงคนเดียวสองปีต่อมา...ใบหน้าของ 'มิลา' ปรากฏอยู่แทบทุกตารางนิ้วของเมืองหลวง ตั้งแต่บิลบอร์ดขนาดยักษ์บนทางด่วน จอดิจิทัลใจกลางสี่แยก ไปจนถึงแคมเปญแบรนด์หรูในห้างสรรพสินค้าชั้นนำบัดนี้เธอพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในฐานะนางเอกแถวหน้า คิวงานที่แน่นขนัดข้ามปีทำให้เธอต้องทำงานเจ็ดวันต่อสัปดาห์เบื้องหลังสปอตไลต์ที่สว่างไสว... คือเวลาส่วนตัวที่ถูกความสำเร็จกลืนกินไปจนแทบไม่เหลือ"ขอบคุณทุกคนมากนะคะ เดินทางกลับกันดีๆ น้า..."หลังจบงานอีเวนต์ในช่วงค่ำ แสงแฟลชและเสียงรัวชัตเตอร์ยังคงทำงานแข่งกับเวลา แฟนคลับนับร้อยรุมล้อมอยู่เต็มลานหน้าห้างสรรพสินค้า มิลาส่งยิ้มกว้าง รับของขวัญ และแจกลายเซ็นอย่างเป็นกันเอง แม้สองขาที่หยัดยืนบนส้นสูงมาหลายชั่วโมงจะล้าจนแทบหมดแรงห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น รถยุโรปคันหรูสีดำสนิทจอดเทียบรออยู่อย่างเงียบเชียบ กระจกติดฟิล์มทึบฝั่งผู้โดยสารเลื่อนลงเพียงนิดให้พอเห็นสายตาคมกริบ ลีเจย์นั่งเอนหลังพิงเบาะ ทอดสายตามองผู้หญิงของเขาที่กำลังแจกรอยยิ้มให้ผู้คนอย่างใจเย็น เขาไม่เคยกดดัน ไม่บีบแตรเร่งรัด และไม่เคยปริปากบ่นสักค