All Chapters of เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ: Chapter 31 - Chapter 40

“ตอนนี้หึงไม่ได้นะ เพราะเธอไม่ใช่แฟนฉัน” คำพูดของวาคิม เนเน่ถึงกับหน้าซีดเผือกลง“วาคิม...” เนเน่ที่วาคิมว่าเช่นนั้นคนตัวเล็กพูดไม่ออก ใจเต้นทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา ไม่ชอบให้วาคิมมองส่งยิ้มหวานๆ เจ้าเล่ห์แบบนี้ให้ใคร ไม่ชอบ“ยังจะปฏิเสธฉันอีกไหม” วาคิมไม่เพียงแค่พูด แต่ร่างสูงกับยื่นริมฝีปากจุ๊บเข้าที่ริมฝีปากเรียวจิ้มลิ้มของเธอ“นายจุ๊บฉันแล้ว ห้ามมองสาวๆ นะ เคปะ” เนเน่เอ่ยเสียงหวาน นี้น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอยอมอ่อนให้เขา“ถ้าห้ามขนาดนี้ ไม่ต้องเป็นแล้วแฟน เป็นเมียฉันเลยไหม”“แฟนก็ยังไม่เป็นนะ”“ทำไง ได้เนเน่เธอกับฉันเราข้ามขั้นนั้นไปแล้ว ว่างๆ เราต้องทบทวนกันหน่อย”“คนหื่น”“เธอเองก็ไม่ต่างจากฉัน” เนเน่ยอมปล่อยแขนออกจาก วาคิม“ไม่เอาเราจะไม่พูดเรื่องนี้” เนเน่เอ่ยหน้ามุ้ยหึ...ใครจะคิดว่าผมต้องมารู้สึกกับผู้หญิงที่เคยชี้หน้าด่าตน ใบหน้าสวยแก้มใสๆ ปากอวบอิ่มอมชมพูเนี้ยโครตน่างับ แต่ตอนนี้ได้แค่มอง แค่จุ๊บยังงอนผม อดเปรี้ยวไว้กินหวาน วาคิมได้แต่คิดเนเน่วาคิมพาฉันนั่งอยู่ทานข้าวที่คาเฟ่ จากนั้นก็มาส่งฉันที่คอนโด ส่วนเขานั้นบอกไปต่อเพราะเพื่อนโทรตาม คงไม่พ้นผับละนะฉันว่าหลายชั่วโมงต่อม

“ห้ามฉันไม่ให้บอกไอ้ราม ว่าไง เนเน่คืนนี้ถ้าเธอไม่ให้ความร่วมมือ ฉันต้องทรมานตายแน่ เธอก็รู้นิ ฤทธิ์ยานี้มันทรมานมากแค่ไหน จะไม่ช่วยกันหน่อยเหรอ” มือหนาจับเข้าที่ปลายคางของคนตัวเล็ก ให้ใบหน้าสวยเผชิญหน้ากับตน เร้าอารมณ์ไปหลายนาที จบจนปากบวมเจ๋อแล้วแต่กับไม่ยอมให้ซั่มนี้ เนเน่ช่างใจสักพัก“ครั้งสุดท้ายได้ไหม”“อืม...ได้สิ”“คืนนี้ถ้าเธอติดใจ เราค่อยคบกัน” วาคิมยกยิ้มพอใจกับคำตอบ ไม่เสียแรงที่คืนนี้ ขับรถมาที่คอนโดของเนเน่ ริมฝีปากหนานุ่มประทับจูบลงบ่าไหล่คนตัวเล็กสัมผัสลงอ่อนโยน คืนนี้เขาต้องการมอบเซ็กส์ที่นุ่มนวลอ่อนโยนที่สุดให้กับเธอ ถ้าคืนนี้เนเน่ไม่อินกับเซ็กส์ของเขา เท่ากับว่าที่กระแทกไปก่อนหน้านี้เป็นศูนย์หมด ชุดนอนสายเดี่ยวสีหวานถูกปลดด้วยริมฝีปากเร้าร้อนของคนช่ำชอง ลิ้นร้อนระอุลากยาวไปทั่งทั้งซอกคอแผ่นหลังบาง ย้ายมาทรวงอกอึ๋มหัวนมอมชมพู เนเน่ฉันรู้สึกวาบหวาบหวิวๆ ไปทั้งตัว“แผล็บ แผล็บ” เมื่อเร้าคนตัวเล็กได้อารมณ์แล้วนั้น ไม่นานร่างสูงปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงออกจากตัว ร่างมือหนาหยิบคอนดอมขึ้นมา วาคิมช่างใจสักพัก เนเน่ไม่เคยผ่านมือใครมา เพราะฉะนั้นในมือของเขาตอนนี้ก็ไม่จำเป็น อยากส

“จะไม่ขยับใช่ไหม”“ไม่คบ ก็ไม่ขยับอะ ฉันอกหัก เธอปฏิเสธ ฉันเหมือนคนหมดแรง” ทำเป็นพูดงี้ วาคิมคนบ้า ทั้งที่ฉันเสียวทรมานจะตายแล้ว ด้านวาคิมอย่างว่าแต่เนเน่ ผมที่ข่มอารมณ์ตอนนี้ทรมานสุดๆ ไม่ต่างกับเธอ“คนบ้า ใครใช้ให้นายใช้วิธีแบบนี้ขอคบแล้ว”“จะคบไหม ไม่คบก็ไม่ขยับเอวอะ เอาดิ” วาคิมแกล้ง เชี่ยกระแทกใส่เอวแทบหักยังจะปากแข็งอีก สุดแล้วเนเน่ยัยตัวแสบสายแข็งของผม มือเรียวจับแขนของวาคิม ขณะที่เขาจะลุกออกจากตัวเธอ“อืม คบก็ได้ นายอย่าไปนะ”“แค่เธอบอกว่าฟิน เครื่องฉันก็พร้อมมาก” วาคิมไม่เพียงแค่พูด แต่ร่างสูงกับดันส่วนนั้นของเขาเข้าๆ ออกๆ ร่องสยิวของคนตัวเล็ก“อ่าส์” ด้านเนเน่ปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันเองก็ต้องการเขา ก็ปลุกเร้ากันซะขนาดนี้แล้ว ใครมันจะทนไหว“เนเน่คับ เมีย...โอ้ย ซี๊ด เสียวหัว เบบี้ตอดเก่งมาก”!! ผับ ผับ !! ทั้งสองร่างกอดฟัดกันจากหัวเตียงหมุนรอบเตียงมาจนกระทั้งถึงปลายเตียงด้านวาคิมพอเนเน่ตอบตกลงคบผมเป็นแฟนและผัวเธอแล้วเท่านั้นแหละ จากที่คึกเหิมอยู่แล้ว ดูท่าทีไอ้เจ้ามังกรยักษ์ผม ได้สอดใส่ร่องสยิวของแม่มันคืนนี้คงไม่ยอมสงบลงง่ายๆ เพราะดูแล้วเชี่ยแข็งชิบหาย ร่างสูงกระหน่ำสะโพกเข้าใส่อย

“หนอย เมื่อคืนบอกคบกันอย่างโน้น อย่างนี้” วาคิมคนบ้า นายนี้จริงๆ เลย เนเน่ที่จะลงมาตามวาคิม ทว่าร่างบางกับเห็นแฟนหนุ่มโปยเสน่ห์ส่งรอยยิ้มหวานๆ ให้กับสาวๆ ชวนมองนั้น ร่างบางถึงกับเดินกระทืบเท้ากลับห้อง“อ่า...จะว่าไปพึ่งจะคบกันอีก นี้ฉันหึงวาคิมหนักขนาดนี้เลยหรือ” เนเน่ได้แต่คุ้นคิด หรือที่เป็นแบบนี้นั้นเพราะลึกๆ ฉันรู้สึกกับวาคิมก่อนที่เราจะเป็นแฟนกัน อึก...! ใบหน้าสวยแดงกับแดงซ่านขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัววาคิมหลังจากที่หายออกจากห้องไปยี่สิบนาที ร่างสูงกลับเข้ามาพร้อมกับตะกร้าผ้าและถุงยา เนเน่รับถึงมา ดวงตาเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจ“10 กล่องเลยเหรอ นี้นายไปเหมามาหรือไง”“มันต้องใช้บ่อย ครั้งหน้าฉันขี้เกลียดซื้อ” เสียงเอ่ยเช่นนั้นคนฟังถึงกับหน้าเหว๋อ“ครั้งหน้า...” เธอถาม“อืม”“เราตกลงกันแล้วไง ครั้งสุด...” เนเน่ยังเอ่ยไม่ทันจบ วาคิมกับสวนขึ้นมา“ครั้งสุดท้ายในฐานะเพื่อน ครั้งต่อไปในฐานะแฟน” อึก...เนเน่กลืนน้ำลายลงคอ“เธอตกลงคบกับฉันแล้วนะ เนเน่หลังจากนี้ไปเตรียมร่างกายให้พร้อมด้วยละ ถือว่าเตือนแล้วนะ เมื่อคืนแค่ในฐานะเพื่อน ฉันออมแรงไปมาก” คนฟังตาโต“ตาโตเลย อยากลองอะดิ สักยกไหมก่อนเธอไปทำ

“คุณแม่บอกคุณยายไม่สบาย ผมเลยรีบมาดู...ใจ” วาตะแกล้งแหย่คนสูงวัย“ใช่เหรอคับ ไม่เห็นมีใครบอกผม” วาคิมทำไมผมไม่ทราบเรื่องนี้“ถามประสา คนแกแหละลูก”“แล้วนี้คุณยายดีขึ้นแล้วเหรอคับ” วาคิมถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ดีขึ้นแล้ว จ๊ะ ตาวาตะยังไม่รีบกลับก็ดี ยายนัดกับเพื่อนๆ ไว้ ไปกับยายนะลูก” เอ่ยจบก็ชวนหลานคนโตออกจากบ้านทันที“รุ่นนี้แล้วมีนัดเจอเพื่อนด้วยเหรอคับคุณแม่” วาคิม หันไปถามมารดา“อยู่บ้านคุณยายเหงานะลูก เรากลับเข้าบ้านบ่อยๆ บ้างสิ คนแกจะได้ไม่เหงา” คุณสุวิตราเอ็ดบุตรชาย“คุณแม่ก็รู้นิคับ คุณยายชอบบ่นว่าผม แต่ก็รักและคิดถึงคุณแม่นะคับ” วาคิมไม่พูดเปล่าแต่กับลุกจากโซฟาเข้าไปหอมแก้มมารดาซ้ายทีขวาที“ลูกคนนี้ นี่จริงๆ เลย” ทว่าขณะที่ทั้งกอดฟัดแก้มมารดานั้น คุณคิมโฮกับเดินเข้ามาในบ้าน“เจ้าเสือ หยุดเลยนะ นั้นนะแก้มเมียฉัน ใครใช้ให้แกหอมแก้มเมียฉันแบบนี้” บิดาที่เห็นบุตรชายแกล้งกอดภรรยาถึงกับชี้หน้าต่อว่าวาคิม“ก็คุณวิเป็นแม่ผมนิคับ หึ...หวงแม้แต่กับลูก” เอ่ยจบวาคิมก็เดินเข้าห้องชั้นบนของตน“นานๆ ทีจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา คุณยายมาที่บ้าน มีเรื่องเซอร์ไพรส์ เจ้าสองแสบหรือป่าวคุณ” คุณคิมโฮ กร