Alle Kapitel von เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ: Kapitel 31 – Kapitel 40

“ตอนนี้หึงไม่ได้นะ เพราะเธอไม่ใช่แฟนฉัน” คำพูดของวาคิม เนเน่ถึงกับหน้าซีดเผือกลง“วาคิม...” เนเน่ที่วาคิมว่าเช่นนั้นคนตัวเล็กพูดไม่ออก ใจเต้นทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา ไม่ชอบให้วาคิมมองส่งยิ้มหวานๆ เจ้าเล่ห์แบบนี้ให้ใคร ไม่ชอบ“ยังจะปฏิเสธฉันอีกไหม” วาคิมไม่เพียงแค่พูด แต่ร่างสูงกับยื่นริมฝีปากจุ๊บเข้าที่ริมฝีปากเรียวจิ้มลิ้มของเธอ“นายจุ๊บฉันแล้ว ห้ามมองสาวๆ นะ เคปะ” เนเน่เอ่ยเสียงหวาน นี้น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอยอมอ่อนให้เขา“ถ้าห้ามขนาดนี้ ไม่ต้องเป็นแล้วแฟน เป็นเมียฉันเลยไหม”“แฟนก็ยังไม่เป็นนะ”“ทำไง ได้เนเน่เธอกับฉันเราข้ามขั้นนั้นไปแล้ว ว่างๆ เราต้องทบทวนกันหน่อย”“คนหื่น”“เธอเองก็ไม่ต่างจากฉัน” เนเน่ยอมปล่อยแขนออกจาก วาคิม“ไม่เอาเราจะไม่พูดเรื่องนี้” เนเน่เอ่ยหน้ามุ้ยหึ...ใครจะคิดว่าผมต้องมารู้สึกกับผู้หญิงที่เคยชี้หน้าด่าตน ใบหน้าสวยแก้มใสๆ ปากอวบอิ่มอมชมพูเนี้ยโครตน่างับ แต่ตอนนี้ได้แค่มอง แค่จุ๊บยังงอนผม อดเปรี้ยวไว้กินหวาน วาคิมได้แต่คิดเนเน่วาคิมพาฉันนั่งอยู่ทานข้าวที่คาเฟ่ จากนั้นก็มาส่งฉันที่คอนโด ส่วนเขานั้นบอกไปต่อเพราะเพื่อนโทรตาม คงไม่พ้นผับละนะฉันว่าหลายชั่วโมงต่อม

“ห้ามฉันไม่ให้บอกไอ้ราม ว่าไง เนเน่คืนนี้ถ้าเธอไม่ให้ความร่วมมือ ฉันต้องทรมานตายแน่ เธอก็รู้นิ ฤทธิ์ยานี้มันทรมานมากแค่ไหน จะไม่ช่วยกันหน่อยเหรอ” มือหนาจับเข้าที่ปลายคางของคนตัวเล็ก ให้ใบหน้าสวยเผชิญหน้ากับตน เร้าอารมณ์ไปหลายนาที จบจนปากบวมเจ๋อแล้วแต่กับไม่ยอมให้ซั่มนี้ เนเน่ช่างใจสักพัก“ครั้งสุดท้ายได้ไหม”“อืม...ได้สิ”“คืนนี้ถ้าเธอติดใจ เราค่อยคบกัน” วาคิมยกยิ้มพอใจกับคำตอบ ไม่เสียแรงที่คืนนี้ ขับรถมาที่คอนโดของเนเน่ ริมฝีปากหนานุ่มประทับจูบลงบ่าไหล่คนตัวเล็กสัมผัสลงอ่อนโยน คืนนี้เขาต้องการมอบเซ็กส์ที่นุ่มนวลอ่อนโยนที่สุดให้กับเธอ ถ้าคืนนี้เนเน่ไม่อินกับเซ็กส์ของเขา เท่ากับว่าที่กระแทกไปก่อนหน้านี้เป็นศูนย์หมด ชุดนอนสายเดี่ยวสีหวานถูกปลดด้วยริมฝีปากเร้าร้อนของคนช่ำชอง ลิ้นร้อนระอุลากยาวไปทั่งทั้งซอกคอแผ่นหลังบาง ย้ายมาทรวงอกอึ๋มหัวนมอมชมพู เนเน่ฉันรู้สึกวาบหวาบหวิวๆ ไปทั้งตัว“แผล็บ แผล็บ” เมื่อเร้าคนตัวเล็กได้อารมณ์แล้วนั้น ไม่นานร่างสูงปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงออกจากตัว ร่างมือหนาหยิบคอนดอมขึ้นมา วาคิมช่างใจสักพัก เนเน่ไม่เคยผ่านมือใครมา เพราะฉะนั้นในมือของเขาตอนนี้ก็ไม่จำเป็น อยากส

เช้าวันต่อมาเนเน่ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสาย ทว่าร่างสูงที่นอนกอดเธอมาทั้งคืนกับไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้นมา เมื่อคืนก็เหนื่อยด้วยกันทั้งคู่ เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างบางจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ถึงวันนี้จะปิดเทอมวันแรก ก็อย่างที่ทราบกันดีฉันต้องไปช่วยงานคุณย่าร่างบางที่แต่งตัวพร้อมออกจากห้อง ทว่าเหลือบมองนาฬิกาอีก 20 นาทีจะเป็นเวลาเที่ยงตรง สายตาดวงเล็กสะดุดเข้ากับชุดของวาคิมที่กระจัดกระจายบนพื้น“อ่า...ให้ตายสิ นี้เมื่อคืนฉันนอนกับคนไม่อาบน้ำหรือนี้” เสื้อตัวนี้กางเกงตัวนี้ฉันจำได้ เขาใส่ตั้งแต่อยู่มหาลัย“โอ้...อารมณ์ใคร่นี้ ทำให้ฉันทำอะไรแผลงๆ ได้เหมือนกันนะเนี้ย” ร่างบางในชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านยืนมือกอดอก สายตาพิจราณาใบหน้าอันหล่อเหลา แผ่นหลังขาวที่นอนบนเตียงไซส์มินิ 3 ฟุตของฉัน ทว่าขณะที่คิดอะไรไปมากกว่านี้นั้น หัวนมอมชมพูที่มีรอยเขี้ยวซี่เล็กๆ ตรงตำแหน่งหัวนมของคนหลับแดงเป็นจ้ำๆ ทั้งลำคอ หน้าอก ซิกแพคนั้นเอ่ย เนเน่ที่เห็นฝีมือตัวเอง ดวงตาเรียวเบิกกว้างด้วยท่าทีตกใจ“ขนาดโดนยาวันนั้น ไม่เห็นตรงนี้เป็นของนายรอยเยอะขนาดนี้เลย” เนเน่ที่เห็นแผ่นอกเนียนขาวของวาคิมเต็มไปด้วยร่อยรอยของตนที่ฝาก

วาคิมหลังจากที่ผมวางสายจากเนเน่ใครจะคิด เนเน่จะใจร้ายกับผัวเธอไปไหน กินยาไม่หายสงสัยต้องพึ่งอะไรที่มันบาดคอแล้ว หลังจากที่ผมนอนโทรมเพราะโดนพิษไข้เล่นงานตั้งแต่ช่วงบ่าย รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที ก็มีสายเรียกเข้าสายเนเน่ ผมที่รับปากจะไปรับเธอแต่กับไปไม่ไหว เชี่ย...ผมแม่งดื่มน้ำขวดเดียวกับไอ้เอเปค มันป่วยยังไม่หายดี และเสร่อมาเล่นบาสกับพวกผม ผมเลยโดนพิษไข้เล่นงานอย่างที่เห็นนี้แหละหลังจากที่ทานยาไป 2 เม็ดอาการดีขึ้นแล้วนั้น ร่างสูงในชุดกางเกงขาสั้น สวมทับด้วยเสื้อยืด ที่กำลังจะลุกไปหาอะไรทานนั้น แต่นั้นกับหงุดหงิดไม่น้อยที่มีเพียงบะหมี่กลึ่งสำเร็จรูป ดึกแล้วจะออกไปทานข้างนอนร่างกายก็ไม่เป็นใจ สั่งอะไรมาก็คงหิวไม่ไหว!!ออด ออด!! เสียงที่ดังมาจากหน้าห้อง ร่างสูงเปิดไปเปิดประตู กับพบว่าร่างบางในชุดนอนเปือกชื่นไปแทบทั้งตัว“คิดว่าจะไม่มาดูใจ ปล่อยให้ฉันตายเสียแล้ว แค๊กๆ”“ก็บอกให้ไปหาหมอไง” วาคิมใครจะคิดว่าเนเน่เธอจะเป็นห่วงผมขนาดนี้“มายังไง” เขาถาม“ฉันวิ่งกางร่มมานะ แต่ระว่างทางร่มดันหัก” เนเน่ไม่พูดเปล่าพร้อมกับชู่ร่มในมือของเธอ สภาพที่ร่างบางใบหน้าสวยปากซีดหนาวตัวสั่น วาคิมกับยื่นผ้าเช็

ด้านเนเน่หลังจากที่เลิกงาน และวันนี้เป็นอีกวันที่ฉันรอวาคิม เขาไม่ได้มารับฉันทุกวันหรอกนะ เพราะช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอม ต่างคนก็ต่างฝึกงาน ร่างบางในชุดเดรสสีแดงซึ่งต่างจากชุดทำงานกว่าวันไหนๆ นั้น เนื่องจากฉันสะดุดล้ม ชุดฉันเลอะน้ำหวาน โชคดีที่ยัยอัญญาเอาชุดติดรถมาด้วย ฉันเลยต้องใช้ชุดน้องอย่างที่เห็นนี้แหละ ฉันเหลือบมองชุดตัวเองเหมือนจะไปออกเดทยังไงยังงั้น ทว่าขณะที่ร่างบางยื่นรอวาคิมสักพักเสียงรถดังสนั่นที่ดังมาทางประตูทางเข้าของโรงแรม สายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดเสื้อช็อปสีแดง กางเกงยีนส์ขาเดฟสีซีดที่ขับรถฮาเล่มาทางฉัน“ให้ตายสิ ไอ้เท่ห์มันก็เท่ห์อยู่หรอก” แต่วาคิมขับรถคันนี้มารับฉันอีกแล้ว ไม่ใช่เรื่องมากอะไรหรอกนะ อย่างที่รู้ๆ กันว่าฮาเล่คู่ใจของเขาคันนี้ไม่ถูกกับฉัน เพียงแค่เห็นรถคนที่ยืนรอก็แทบจะหันหลังกลับทางเดิม“เนเน่ เธอรอฉันนานป่าว โทษทีฉันพึ่งแยกกับไอ้รามมานะ” วาคิมที่จดรถได้ไม่ทันไร ร่างสูงเอ่ยกับแฟนสาว เนเน่ใบหน้าสวยกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนั้น“นายเอาคันนี้มารับฉันทำไม นายก็รู้นี้รถคันนี้ของนายไม่ถูกกับฉัน” เนเน่เอ่ยด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ร่างสูงถอดหมวดกันน็อคหลุมขำให้กับเธอ