All Chapters of เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ: Chapter 51 - Chapter 60

“มี่...ทำไรอะ” วาคิมเอ่ยด้วยสีหน้าตกใจ ที่ถูกหญิงสาวรุกหนัก โอบแขนเข้าหาตน ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบ ถึงแสงไฟภายในร้านไฟสลัวๆ กลึ่งบาร์ วาคิมใบหน้าอันหล่อเหลาชะงักที่ถูกเอมมี่รุกหนัก“อยากป้อน...” เอมมี่เอ่ยกระชิบเข้าข้างหูของวาคิม“แต่มี่ขอป้อนด้วยปากของมี่ด้วยนะ แบบนี้วาคิมน่าจะชอบมากกว่า” เอมมี่เอ่ยเองอย่างเสร็จสับ ไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาต ใบหน้าสวยเฉียด คีบชิ้นเนื้อปลาแซลมอนเข้าในปากของตน จากนั้นก็ยื่นป้อนเข้าปากวาคิมด้วยริมฝีปากแดงอวบอิ่มของเธออัญญาที่นั่งหันหน้าอีกฝั่งนั้นตาเบิกกว้าง ยกมือขึ้นมาปิดปาก“โอ้โหดีเจวาคิมของฉัน นี้ต้องป้อนกันด้วยปากแบบนี้เลยเหรอนี้ พี่เน่หันหลังดูนั้น” คนที่ไม่รู้เรื่องอะไรนั้นกับเรียกเนเน่ดู แต่นั้นกับไม่รู้เลยเป็นภาพบาดตาบาดใจของพี่สาวเธอ ท่าทีของวาคิมและเอมมี่ร่างสูงกับไม่รู้เลย ตนตกอยู่ในสายตาของแฟนสาวมาตลอดเนเน่ที่นั่งสงบสติอารมณ์ก่อนหน้านี้ ฉันพยายามที่จะปล่อยผ่าน ทว่าในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหว เส้นความอดทนฉันกับขาดสบัดลง เมื่อเห็นวาคิมและผู้หญิงคนนั้นเม้าทูเม้ากันต่อหน้าต่อตาของเธอ!! พรวด !! เนเน่ลุกออกจากโต๊ะ ร่างบางมือไม้สั่น ริมฝีปากสั่นระริ

“ที่ฉันเจ็บแบบนี้ก็เพราะยัยเนเน่ แทนที่วาคิมจะเลือกฉัน แต่เขาดูร้อนรนที่จะกลับไปคืนดีกับมัน” ฉันรู้ได้ไงนะเหรอ เพราะตลอดเส้นทางที่เขาขับรถมาส่งฉัน วาคิมเอาแต่โทรหานังนั้น ทั้งทีมันบอกเลิกวาคิมแล้วแท้ๆ ยัยเนเน่นางมีอะไรดีนักหนา ทั้งทีหน้าตาก็งั้นๆ เอมมี่ทั้งทุ่มทั้งตัวและหัวใจให้กับวาคิม แต่นั้นดูเหมือนว่าหัวใจของเขานั้นไม่มีชื่อของเธอนั่งอยู่ในใจของเขา มือเรียวของเอมมี่กำมือแน่นด้วยความโกรธฉัน ฉันมาก่อนเธอ ยังงั้นคนที่ชนะก็ต้องคือฉัน ไม่สำคัญที่เขาจะมีใจให้ใคร สำคัญอยู่ที่ว่าเขาลังเลหาใครมากกว่า ยังไงเสียเธอเข้าทางครอบครัวของวาคิม ฉันต้องชนะนางแน่นอน เอมมี่ได้แต่คิดด้านวาคิมหลังจากที่ไปส่งเอมมี่แล้ว ร่างสูงพยายามติดต่อหาเนเน่แต่นั้นเธอกับบล็อคผม“เห้ย...ให้ตายสิ” ผมไม่ได้จริงใจกับเนเน่ แต่ทำไมพอยัยตัวร้ายบอกเลิก เหมือนเธอฉีกหน้าผมทำไมผมเจ็บ จุก ปวดแน่นไปหมดทั้งหัวใจ“โธ่เว้ย...” วาคิมสบถออกมาด้วยท่าทีหงุดหงิดหัวเสียสุดๆ จริงอยู่อนาคตเราต้องเลิกกัน แต่ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมที่จะเลิกกับเธอ ใครจะคิดว่าเนเน่จะใจเด็ดบอกเลิกผมขณะไม่ทันได้ตั้งตัว จุก...ชิบหาย ทำไมตอนที่ห่างกับเอมมี่ผมไม่เจ็บเท

“เราเรียนที่มหาลัยเดียวกันนะคับคุณแม่ ใช่ไหมเนเน่” วาคิมตอบมารดาแต่ประโยคสุดท้าย เขาหันไปสบตาเธอ หึ...! เนเน่ใบหน้าสวยฉีกยิ้มหวาน“คะ...เขาคงรู้จักเน่ แต่เน่ไม่คุ้นหน้าและรู้จักเขาคะ คุณป้า” เนเน่ประกาศอย่างชัดเจนเธอไม่รู้จักวาคิมเป็นการส่วนตัว แต่นั้นมันยิ่งเพิ่มความโกรธโมโหไม่พอใจให้วาคิม ที่เธอทำเขาเสียหน้า เหอะ...ตอแหลว่ะ ไม่รู้จักผัวตัวเองไม่ใช่แค่วาคิม เอมมี่คนฟังถึงกับหน้าเหว๋อ ยัยเนเน่นี้นะ นางไม่รู้จักวาคิม ต๊ายตาย ฉันรับไม่ได้หรอกนะ ถ้านางจะมาเป็นสะใภ้ใหญ่ พี่วาตะไม่มีผู้หญิงดีๆ ให้ควงแล้วหรือไง ถึงได้ควงแฟนเก่าน้องชายตัวเอง หรือไม่รู้“เน่ว่าเน่ไปหาคุณย่าดีกว่าค่ะ” เนเน่เอ่ยอย่างตัดบท เธอไม่อยากยืนตรงนี้กับครอบครัวเขา ดูสายตาของวาคิมตอนนี้สิ อยากจะหักคอฉันแล้วมั้ง แต่ใครสน“หนูเนเน่ลูกไปพร้อมพวกเราสิจ๊ะ ป้ากับคุณย่าก็รอหนู” เมื่อเป็นเช่นนั้นทุกคนจึงเดินไปพร้อมกับๆ เอมมี่ที่ไม่มีใครสนใจตน ริมฝีปากเน้นสั่นระริกเม้มเข้าหากันด้วยความโกรธจัดวาคิมที่ทั้งโกรธและเสียหน้าที่เนเน่จงใจฉีกหน้าเขา พอคอยหลังผู้ใหญ่และ พี่ชาย ทว่าขณะที่ทักทายคุณย่ามณีจันทร์ เจ้าของวันเกิด และครอบครัวของ

2 ชั่วโมงต่อมาเนเน่หลังจากที่คุณย่าเป่าเค้กฉลองวันเกิดแล้วนั้น จากนั้นก็มีการถ่ายภาพหมู่รวม ซึ่งแน่นอน และตอนนี้ฝั่งคุณย่ามานิตาและมารดาของวาคิมนั้นเรียกฉันถ่ายภาพรวมกับเขาครอบครัวเขาด้วย แน่นอนเป็นการภาพหมู่ที่ฉันฝืนใจสุดๆ ที่ต้องร่วมเฟรมกับวาคิมและยัยปากแดงนั้นด้วย ฉันยืนข้างคุณป้า แทนที่วาคิมจะไปยืนซ้อนตัวแฟนเขา แต่เขากับมายืนเบียดฉัน และเอมมี่ยืนข้างพี่วาตะแทน“เห้ย...” ไงเป็นงี้ไปได้ ไม่พอเขายังเอามือมาสะกิดที่เอวของฉัน“หน้าด้านตรงนี้เป็นที่พี่วาตะ” เนเน่กดเสียงต่ำต่อว่าวาคิมที่เขายืนเบียดเธอ“ทำไงได้ฉันอยากยืนข้างเธอหนะ” วาคิมไม่พูดเปล่า แต่กับเอามือนั้นโอบที่บ่าไหล่คนตัวเล็ก“วาคิม...” เนเน่ได้แต่ถลึงตาห้ามแต่นั้นวาคิม ก็คือวาคิมยิ่งห้ามยิ่งทำ วาคิมไม่ยอมเอามือออกจากบ่าไหล่ของเธอ ท่าทีของวาคิมและเนเน่ตกอยู่ในสายตาของใครหลายๆ คน วาคิมแสดงออกอย่างชัดเจนตนนั้นสนใจเนเน่ ไม่เว้นแม้กระทั้ง บิดา มารดา คุณยายมานิตา วาตะ ไม่เว้นแม้กระทั่งเอมมี่ มือเรียวกำมือแน่นด้วยท่าทีโกรธจัด วาคิมควงเธอมาแต่กับยืนโอบไหล่เนเน่ต่อหน้าต่อตาใครกลายคนเขาไม่ให้เกียรติเธอ“แม่วิ ทำไมลูกชายคนเล็กเธอ ดูสนิท

“นายกำลังทำฉันอยู่นี้ไง ฉันไม่รัก...นายแล้ว เราเลิกกันแล้ว วาคิม นายไม่มีสิทธิทำกับฉันแบบนี้”“มีสิทธิไม่มีสิทธิ์ คืนนี้มาดูกันว่าฉันขืนใจเธอหรือ เธอสมยอมฉันกันแน่” เอ่ยจบริมฝีปากหนานุ่มก็ซุกเข้าสองเต้าอวบอึ๋มของอดีตแฟนสาวทันที ลิ้นสากหนาเร้าร้อน ตวัดเข้าเม็ดยอดอกแข็งเป็นไตสู้กับลิ้นเร้าร้อนของเขา มือหนาอีกข้างสะกิดเข้าเม็ดยอดอกอวบอมชมพูชู้ชันกับนิ้วร้ายและลิ้นร้อนอันรายของเขา“อือ...อ่า” เนเน่ที่ถูกวาคิมลุกล้ำบริเวรหน้าอก จุดไวต่อความรู้สึกของเธอ ร่างบางถึงกับเสียวสะท้านไปทั้งตัว จะตายแล้วฉัน“ไม่นะ ปล่อย พอสักทีสิ”!! แผล็บ แผล็บ !! มือเรียวทั้งสองข้างจิกเข้าที่บ่าไหลหนาของคนตัวสูง ยิ่งเขาตวัดลิ้นเร็วรัวเธอยิ่งจิกเล็บลงที่เนื้อ เขาทำให้เสียวส่วนเธอนั้นทำให้เขาเจ็บแลกกัน“บอกเกลียดฉัน แต่นมเธอเด้งสู้ลิ้นฉันแบบนี้มันคืออะไรเน่”“ใช่ ฉันเกลียด...นาย” ร่างบางหลุดเสียงสั่นสะท้านด้วยความทรมาน ที่ถูกคนใจร้ายปรนเปรอด้วยลิ้นและปากอันเร้าร้อน“เธอบอกเลิก ไม่คบกับฉัน แต่เธอมาออกเดทกับพี่ชายฉันแบบนี้มันหมายความว่ายังไง ว่ะ”“เลิก...ก็คือเลิก อย่า...โง่” เชี่ย นี้หลอกด่าเหรอวะ“... จะปล่อยได้ไง