บททั้งหมดของ พันธะรักในคืนร้าว: บทที่ 31 - บทที่ 32

ผ่านไปราวห้านาทีก็ได้ยินเสียงแล่นออกจากบ้านไปด้วยความเร็ว ณัฐนรีจำได้ดีว่าเป็นเสียงรถของชายหนุ่มเธอคิดว่าดีแล้วที่เขาออกไปเพราะถ้าอยู่ไม่รู้เขาจะบังคับอะไรเธออีก เธอหยัดกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ก่อนเอื้อมมือไปหยิบหนังสือสำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์มือใหม่ที่วางบนโต๊ะหัวเตียงมาเปิดอ่านต่อจากที่ค้างไว้แก้เบื่อหน้ากระดาษถูกพลิกผ่านไปทีละหน้าแต่เนื้อหาแทบไม่ได้ซึมซับเข้าสมองเธอเลยเพราะจิตใจมันไม่สงบ สมองก็มีความคิดยุ่งเหยิงไปหมด สุดท้ายเธอจึงปิดหนังสือวางไว้ที่เดิมจากนั้นก็เดินไปหาน้องสาวที่อยู่อีกห้อง นั่งคุยกับพยาบาลและมองน้องสาวเล่นไปพลาง ๆ เธอใช้เวลาอยู่ในห้องน้องสาวเกือบครึ่งค่อนวันจนแม่บ้านมาตามไปทานมื้อเย็น มื้อนี้เธอไม่ได้มีอาการแพ้ท้องอะไร หลังทานเสร็จก็เดินกลับเข้าห้อง อาบน้ำแต่งตัวแล้วหยิบหนังสือมานั่งอ่านต่อบนเตียง สายตาเหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะหัวเตียงเป็นระยะเหมือนรอว่าอีกคนจะกลับมาเมื่อไรเวลาล่วงเลยจนดึกบ้านทั้งหลังเงียบสนิทไม่มีเสียงรถแล่นเข้ามา เขาคงไม่กลับมาแล้วคืนนี้ สายตาเหลือบมองที่นอนข้าง ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนพยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกโฟกัสที่ตัวอักษรต่ออ่านได้สามหน้าเปลือก