Todos los capítulos de พันธะรักในคืนร้าว: Capítulo 1 - Capítulo 5

5 Capítulos

บทนำ

อุแว้ อุแว้~เสียงเด็กร้องแผ่วเบาดังแทรกผ่านความเงียบของยามเช้ามืดทำให้ร่างสูงในชุดวิ่งสีเข้มที่กำลังก้าวเท้าวิ่งเหยาะ ๆ บนสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์หยุดชะงัก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนใบหน้าคมเข้มจะหันไปตามทิ้งทางของเสียงเสียงนั้นเหมือนดังมาจากหน้ารั้ว ภารัณรีบเดินตามเสียงไปจนถึงรั้วที่สูงตระหง่าน แล้วรีบเปิดช่องประตูเล็กออกไปดู ที่ประตูรั้วด้านข้างมีตะกร้าสานใบเล็กวางอยู่ ภายในตะกร้ามีเด็กทารกคนหนึ่งผิวขาวซีดเพราะอากาศเย็น ริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาปิดสนิททั้งที่เสียงร้องไห้ยังไม่ขาดช่วง ที่ขอบตะกร้ามีกระดาษโน๊ตแปะอยู่เขาจึงหยิบมันขึ้นมาอ่าน"เด็กคนนี้เป็นลูกของคุณ ช่วยเลี้ยงดูเขาด้วยนะคะ เวลาเกิด 02.15 วันที่ 5/1/2569"บนกระดาษมีรายละเอียดการเกิดเสร็จสรรพแสดงให้เห็นว่าทารกคลอดมาแล้วสามวันเพราะวันนี้เป็นวันที่แปดคิ้วเข้มยิ่งขมวดหนักกว่าเดิมทั้งสงสัย ทั้งงง ลูกงั้นหรือ กับใคร ตอนไหน คำถามมากมายผุดขึ้นในสมองเขามั่นใจว่าชีวิตตัวเองไม่เคยมีพื้นที่ให้คำว่า "ครอบครัว" ยิ่งเด็กทารกที่ถูกทิ้งไว้หน้าคฤหาสน์เช่นนี้ ยิ่งเป็นเรื่องที่ไร้เหตุผล แต่แล้วภาพเหตุการณ์เมื่อหลายเดือนก่อนก็ผุดขึ้นในสมองอย
last updateÚltima actualización : 2026-04-09
Leer más

บทที่ 1 โรคทางพันธุกรรม

วันต่อมาภายในห้องทำงานบนตึกสูงระฟ้า ม่านสีเข้มปิดบังแสงภายนอกเหลือเพียงแสงจากหน้าจอหลายจอที่สว่างอยู่บนโต๊ะยาวภารัณนั่งนิ่งสายตาคมจับจ้องภาพจากกล้องวงจรปิดที่ลูกน้องนำมาเปิดให้ดูทีละจุด ตั้งแต่ถนนหน้าโครงการ แยกเล็ก ๆ ป้ายรถเมล์ ทุกภาพมีเงาผู้หญิงคนนั้นในชุดมิดชิด สวมหมวก สวมหน้ากากปรากฏอยู่เพียงเสี้ยววินาที และทุกครั้งภาพก็ขาดหายราวกับเธอรู้ล่วงหน้าว่าควรหลบตรงไหน ควรหายไปเมื่อไร"ตรงนี้ครับนาย" ลูกน้องหยุดภาพ "หลังจากกล้องตัวนี้ก็ไม่พบเธออีกเลยครับ"ภาพสุดท้ายคือเงาร่างที่เลี้ยวเข้าไปในซอยแคบ มุมกล้องอับ และไม่มีต่อหายไปเฉย ๆ เหมือนไม่เคยมีตัวตนภารัณกำหมัดแน่น กรามขบเข้าหากันจนเส้นเลือดข้างขมับปูดโปน ความโกรธแล่นพล่านจนลมหายใจหนักขึ้น"เธอเตรียมตัวมาแล้ว" เสียงทุ้มต่ำเย็นเฉียบ "รู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะไม่ถูกตามเจอ"เขาหัวเราะหึในลำคอ แต่ไม่มีอารมณ์ขันแม้แต่น้อย ฝ่ามือทุบลงบนโต๊ะดังปึงทำให้ลูกน้องยืนหลังตรงทันที "คิดว่าหนีผมพ้นงั้นเหรอ"ดวงตาแข็งกร้าวหันไปจ้องตาลูกน้องอย่างกดดันจนคนถูกจ้องไม่กล้าหายใจ"กระจายคนออกไป ไล่หาทุกทาง ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหน ฉันต้องได้ตัวผู้หญิงคนนั้นมา""ครั
last updateÚltima actualización : 2026-04-09
Leer más

บทที่ 2 ดรัณภพ

ระหว่างรอผลดีเอ็นเอออกภารัณก็มาหาทารกน้อยที่โรงพยาบาลทุกวัน เขามาไม่ใช่เพราะมีใครบังคับ ไม่ใช่เพราะคำสั่งของหมอ แต่เพราะเขาอยากมาเองบางวันเขายืนอยู่หลังประตูกระจกมองร่างเล็กในตู้อบโดยไม่เข้าไปใกล้ บางวันนั่งเงียบ ๆ ข้างเตียงฟังเสียงเครื่องมือแพทย์ดังสม่ำเสมอเด็กทารกค่อย ๆ คุ้นเคยกับการมีอยู่ของเขา เสียงร้องแผ่วลงเมื่อเขาอยู่ใกล้ ยามที่เขายื่นนิ้วไปแตะอุ้งมือนุ่มนิ่ม มือเล็ก ๆ ของทารกน้อยก็กำปลายนิ้วเขาไว้แน่นอย่างไร้เดียงสาย ทุกครั้งที่เป็นเช่นนั้นหัวใจที่แข็งกระด้างก็สั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่เขาก็ไม่กล้าเรียกตัวเองว่าพ่อไม่กล้ารู้สึกรัก ทว่าแค่คำว่าสงสารเริ่มไม่พอจะอธิบายความรู้สึกนี้อีกต่อไป "ถ้าผลออกมาว่ายัยหนูไม่ใช่ลูก ลูกจะเอายังไงกับเด็กคนนี้ตาภัทร"เสียงผู้เป็นแม่ที่ยืนข้าง ๆ เอ่ยขึ้นภารัณจึงละสายตาจากทารกน้อยมองหน้าท่านแทน"ไม่รู้สิครับ" หากเป็นก่อนหน้านี้เขาคงตอบโดยไม่ลังเลว่าส่งคืนให้แม่ หรือไม่ก็ส่งสถานเลี้ยงเด็ก แต่มาตอนนี้เขากลับคิดหนัก"งั้นถ้าแม่จะรับเลี้ยงเด็กคนนี้ต่อลูกคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม" พิมพ์ผกากลับเอ็นดู และตกหลุมรักเด็กคนนี้เต็ม ๆ จึงไม่ลังเลเลยที่จะรั
last updateÚltima actualización : 2026-04-11
Leer más

บทที่ 3 แผนล่อเหยื่อ

จากวันนั้นเวลาล่วงเลยมาเกือบหนึ่งเดือนเต็ม ๆ แต่การตามหาผู้หญิงคนนั้นยังคงไร้ผลทุกวันภารัณจะได้ยินลูกน้องรายงานซ้ำ ๆ ด้วยสีหน้าอึดอัดว่าไม่มีเบาะแสใหม่ ไม่มีร่องรอย ไม่มีผู้หญิงคนนั้นในระบบใด ๆ นอกจากข้อมูลการคลอดลูกของเธอที่โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่งในจังหวัดชุมพรเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเท่านั้น แต่พอลูกน้องออกตามหาจนแทบจะพลิกจังหวัดชุมพรกลับไร้เงาของเธอภารัณยืนนิ่งอยู่หน้าเตียงเด็กมองใบหน้าเล็กที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราว หัวใจแน่นอึ้งด้วยความหงุดหงิดและความหวังที่แสนริบหรี่ สมองคิดไม่ตกว่าควรจะทำยังไงดีเพราะเวลาดำเนินไปเรื่อย ๆ ไม่เคยคอยท่า จะทำยังไงถึงหาผู้หญิงคนนั้นเจอโดยเร็วที่สุดในเมื่อตอนนี้เขาก็ทำทุกทางแล้วไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เขายืนมองหน้าลูกพร้อมกับจมอยู่ในความคิดมากมาย กระทั่งคิดอะไรได้ เกือบหนึ่งปีเต็มที่ผู้หญิงคนนั้นหายไปแล้วจู่ ๆ ก็โผล่มา เอาลูกมาทิ้งไว้หน้าบ้านของเขา"มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ" เขาพึมพำกับตัวเองถ้าเธอไม่รู้อะไรเลย ถ้าเธอไม่ติดตามความเคลื่อนไหวของเขาเธอจะมั่นใจได้ยังไงว่าเอาเด็กมาทิ้งให้เขาแล้วจะปลอดภัยแววตาคมวาบขึ้นเมื่อความคิดหนึ่งแล่นผ่านสมองอย่างเฉียบขาด บางที
last updateÚltima actualización : 2026-04-11
Leer más

บทที่ 4 ข่าวร้าย

จังหวัดน่านไร่ชาบนไหล่เขาในจังหวัดน่านที่ห่างไกลจากตัวเมือง บรรยากาศแสนเงียบสงบเหมาะแก่การหลบหนีผู้คนมาอยู่ ณัฐนรีผู้หญิงคนหนึ่งที่ไร้ญาติขาดมิตร มีเพียงน้องสาวที่สติไม่สมประกอบเพียงคนเดียวจึงหอบน้องสาวหลบหนีเจ้าหนี้ และอดีตอันแสนเจ็บปวดมาพักพิงที่นี่ หลังจากที่ต้องพาน้องระหอกระเหินมาหลายจังหวัดทั้งชุมพร สมุทรปราการ และอีกหลายจังหวัดสายลมยามเย็นพัดเอากลิ่นใบชาสดโชยปะปนกับกลิ่นดินหลังฝน ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำ ทิ้งแสงสีส้มอ่อนพาดผ่านแนวเขาสลับซับซ้อน ณัฐนรีนั่งลงบนขอนไม้เก่าใต้ต้นไม้ใหญ่หลังจากเก็บใบชามาทั้งวัน ไม่ไกลจากเธอน้องสาวนั่งกอดเข่าอยู่บนผืนหญ้า สายตามองเหม่อไปยังท้องฟ้า แรงขับเคลื่อนเดียวที่ทำให้เธอยังมีแรงลุกขึ้นสู้ในทุก ๆ วันเธอลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ มือที่ด้านสากจากการทำงานหนักล้วงไปหยิบโทรศัพท์เครื่องเก่าออกมาจากกระเป๋า หน้าจอมีรอยร้าวมุมหนึ่ง แบตเหลือน้อย สัญญาณอินเทอร์เน็ตกระตุกเป็นช่วง ๆ เธอกดเข้าเฟซบุ๊กซึ่งเป็นบัญชีปลอมที่สร้างขึ้นเพื่อส่องดูความเคลื่อนไหวของผู้ชายคนนั้นผ่านโซเชียลเงียบ ๆ ไม่กล้าแสดงตัวตน หรือติดตามอย่างเปิดเผย นิ้วเรียวจิ้มลงที่ช่องค้นหา ชื่อภารัณ ไก
last updateÚltima actualización : 2026-04-28
Leer más
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status