All Chapters of ปรารถนารักสุดท้าย (Falling In Love) : Chapter 51 - Chapter 60

“ใครสน” นทีทำเสียงไม่แยแส ต้องอธิบายให้วุ่นวายทำไม จะรักใครชอบใครก็เรื่องของเธอ“หนูสนค่ะ พี่หมอภูวินเป็นเหมือนพี่ชายของหนู พวกเราไม่มีทางคิดเรื่องทำนองนั้นเด็ดขาด สาวๆ ที่เข้ามาจีบพี่หมอมีมากมายก่ายกอง ส่วนหนูเป็นแค่น้องสาวค่ะ”เธอยืนกรานหนักแน่นกลัวคู่หมั้นหนุ่มจะเข้าใจผิด แม้รู้อยู่แล้วว่าเขาอยากให้ไปชอบผู้ชายคนอื่นก็ตาม“เฮอะ พี่น้อง” นทีแค่นเสียงเยาะหยันในลำคอผู้ชายสองคนวันนั้นเธอแต่งตั้งให้ใครรับตำแหน่งอะไรบ้างล่ะ พี่ชายคนที่สองที่สามเหรอ“หนูบริสุทธิ์ใจ ไม่เชื่อก็ไม่บังคับค่ะสายธารหน้างอเดินไปหยิบน้ำมา แก้วหนึ่งอุณหภูมิอุ่น อีกแก้วหนึ่งเย็นชื่นใจ เธอชอบนทีก็จริง แต่จะมาชวนทะเลาะตอนไม่สบายแบบนี้ยิ่งเหนื่อย ไว้ชาร์จพลังเสร็จจะไปจีบเขาใหม่ ตอนนี้กลับไปก่อนได้ไหม กลัวว่าถอดหน้ากากออกแล้วเขาจะพลอยติดเชื้อไปด้วย“พี่จะกลับหรือยังคะ อยู่ด้วยกันนานเกินไปเดี๋ยวพี่ไม่สบายนะ หนูไม่อยากให้พี่ป่วยด้วยอีกคน”“พี่เหมือนคนภูมิต้านทานต่ำขนาดนั้นเลยเหรอ”“ภายนอกพี่ดูแข็งแรงค่ะ แต่ผลตรวจเลือดของพี่หนูดูแล้วอยู่ในเกณฑ์ไม่ค่อยดีนัก เหนื่อยล้าสะสม กินข้าวไม่ตรงเวลา พักผ่อนน้อย ค่าน้ำตาลค่อนข้างสู

“น้องสายธาร ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ สบายดีไหม” ชายหนุ่มหล่อเหลา มีช่วงขาที่ยาวราวกับนายแบบไม่รอให้แยมส้มแนะนำจบก็ทักทายสายธารด้วยตัวเอง แววตาของเขาสื่อนัยยะแอบแฝง คล้ายยังมีเยื่อใยตัดไม่ขาดเส้นบางๆ“สวัสดีค่ะพี่อาทิตย์ หนูสบายดีค่ะ” สายธารไม่ถามกลับเพราะไม่อยากต่อความยาว ผู้ชายที่แสวงหาความสดใหม่ไปเรื่อยไม่รู้จักพอ เธอแสดงมารยาทแค่สมควรแยมส้มที่ติดชื่อสายธารเก้ออยู่ในลำคอหุบปากลง ใบหน้าเจื่อนแวบเดียวก็ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มหวาน“อ้าว รู้จักกันแล้วเหรอคะ แยมขอตัวก่อนนะคะพี่ๆ พอดีมีเรียนค่ะ พี่สายธารใกล้จะซ้อมประกวดให้น้ำใสแล้วใช่ไหมคะ ฝากเพื่อนหนูด้วยน้า นางทำไม่ได้ดั่งใจก็หวังว่าพี่จะค่อยๆ สอน ไม่แอบหยิกเพื่อนแยมนะคะ ฮาฮ่า ล้อเล่นน่ะค่ะ”วีวี่มือกระตุก ก่อนจะหัวเราะสมทบกับแยมส้มเสียงหวาน “ฮาฮ่า สายธารนี่นะจะแอบหยิกใคร ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกจ้ะน้องแยมส้ม พวกพี่ทำอะไรทำซึ่งๆ หน้าอยู่แล้ว พอดีไม่ใช่พวกอีแอบ”“วี แอบหน่อยก็ดีมั้ง ประเจิดประเจ้อเกินมันจะไม่เป็นผลดีนะ คนอื่นอาจไม่คิดว่าเราใจกล้า แต่อาจคิดว่าหน้าด้านแทน” บะหมี่เชิดหน้ามาแสดงความคิดเห็นอีกเสียงสองสาวต่างปากคอเราะร้าย คนที่นั่งอยู่บ

วันนี้เธอถูกเพื่อนของสายธารทำให้อับอาย ไม่เอาคืนอย่างสาสมคงตายตาไม่หลับ เริ่มที่ทำลายความภาคภูมิใจของยัยรุ่นพี่ขี้แอ้บก่อน ค่อยหันไปเล่นงานยัยวีวี่ปากร้ายกับยัยบะหมี่ สองคนนั้นต่างก็มีแฟนหนุ่ม รับรองว่าจัดการได้ไม่ยากส่วนสายธารมั่นใจนักหนาว่าตัวเองเก่ง พอวัดความสามารถที่เวลาไล่เลี่ยกัน น้ำใสไม่ยินดีเปิดเผยชื่อเสียงเรียงนาม เธอก็ขอเป็นตัวแทนเฉลยข้อสอบที่ยากที่สุดในปีนี้ตัดหน้าให้ฉายาอัจฉริยะบ้าบอนั่นจมดินไปเลย“หื้ม?เหมือนว่าโจทย์ที่ได้รับการกดไลฟ์สูงที่สุดก็คือโจทย์ข้อนี้สินะ” สายธารหยิบน้ำอุ่นมาดื่มให้ชุ่มคอ กวาดสายตาอ่านโจทย์รอบหนึ่งก็เริ่มลงมือคิดไปพร้อมกับทุกคน สามสิบนาทีมีจำกัด ควรใช้ให้คุ้มค่าที่สุด“นางไลฟ์แล้ว ฉันขอนำส่วนที่เธอคิดไว้ก่อนมาไลฟ์นะน้ำใส คำตอบค่อยว่ากัน”“จะดีเหรอแยม มันอาจไม่ถูกก็ได้ อย่าไปยุ่งกับเขาเลย” น้ำใสพยายามห้าม แต่แยมส้มผูกใจเจ็บจึงไม่ฟังหล่อนใช้บัญชีโซเชียลนิรนามเปิดไลฟ์ แล้วติดแฮ็ชแท็กมหาวิทยาลัยออลฟอร์ดและอัจฉริยะคิ้วตี้ตีคู่ไปกับไลฟ์หลัก มีนักศึกษาต่างชาติหลงเข้ามาดูหลักพันได้เพราะคิดว่าเป็นไลฟ์ของสายธาร ทว่าช่วงท้ายต้องรอคำตอบจากน้ำใส แยมส้มจึงพัก

ภูวินถอนหายใจเหนื่อยหน่าย เขาตรวจดูอาการของสายธารรอบหนึ่งก่อนก็จัดเธอไปเดินดูเคสหลังผ่าตัดกับอาจารย์หมอ ทีแรกคนดื้อไม่ยอม แต่เถียงไม่สู้จึงทำได้เพียงไปเรียนรู้กับปีสี่ปีห้า ไม่กล้าต่อรองกับคนที่ขึ้นชื่อว่าสุดแสนจะสรรหาเหตุผลเก่งอีก เรื่อยเปื่อยจนยามเย็น สมควรแก่เวลาแล้วถึงกลับคอนโดฯเธอซื้อข้าวต้มจากข้างนอกติดมาด้วย พอขึ้นไปหานทีพบว่ายาช่วงเช้ากับเที่ยงยังเหลือเท่าเดิมก็เขม่นจ้องคน โตแล้วนะ ยังต้องให้บังคับเหมือนเด็กอีก ไม่อยากหายป่วยหรือไง“หนูเตรียมยาไว้ให้ทำไมไม่กินคะ ต้องคอยดูคอยเฝ้าเหมือนเด็กเลยนะ”เขาสูบบุหรี่อยู่นอกระเบียง ใส่ชุดสบายสำหรับอยู่บ้าน ผมสั้นสีดำขลับปล่อยหน้าม้าลงมาปรกดวงตา ท่าทางอ้อยอิ่งเอ้อระเหยในแบบที่เธอไม่เคยเห็นมองยังไงก็ไม่ชิน รู้สึกว่าบุคลิกนี้ทำให้ชายหนุ่มดูย้อนวัย หล่อร้ายเป็นอิสระ ทว่าไม่เย่อหยิ่งร้ายกาจเท่าตอนสวมชุดทำงาน กลับมีกลิ่นอายผ่อนคลายสบายใจเจือปน“มาถึงก็บ่น ไม่ชอบ”“ไม่ชอบก็กินยาสิคะ หนูซื้อข้าวต้มมา กำลังอุ่นๆ เลย มากินได้แล้วค่ะ”นทีขยี้ดับบุหรี่เดินไปนั่งที่โต๊ะรับประทานอาหาร ข้าวต้มอีกครั้งแต่คราวนี้มีเครื่องเคียงคือแกงจืดหมู อกไก่นึ่งพริก

ความกดอากาศรอบตัวเย็นลงฉับพลัน กลิ่นหอมสีน้ำเงินห้วงทะเล สะท้อนเอกลักษณ์ของแบรนด์หรูอย่างชาแนลอบอวลแผ่กระจาย สายธารตกใจสะดุ้งวูบใหญ่ ทว่าไม่ได้หันไปมองชายหนุ่ม แค่ถามเสียงตะกุกตะกักว่าผ้าขนหนูอยู่ตรงไหนเท่านั้นนทีไม่ตอบแค่สาวเท้ายาวๆ ผ่านไปยังห้องทางด้านหนึ่ง คาดว่าน่าจะเป็นห้องเสื้อผ้า ตอนกลับออกมาเขาถอดชุดทั้งท่อนบนและล่างออกหมด เหลือเพียงผ้าขนหนูคาดเอวหมิ่นเหม่สาวน้อยถลึงตาโต มองแผ่นอกแน่นกับกล้ามหน้าท้องสีครีมนุ่มนวล ซึ่งมีกลุ่มไรขนเล็กๆ ใต้สะดือหายเข้าไปในส่วนลึกอย่างทำตัวไม่ถูก ถอดผ้าหมดเลยเหรอ แบบนี้มันไม่ค่อยปลอดภัยมั้ง“ไม่ชอบเช็ดตัว แก้ผ้าแล้วมาอาบน้ำกับพี่”หา!!!“ให้หนูอาบด้วยกันเหรอ มันจะไม่ดีน้า…”ได้อาบน้ำกับผู้ชายที่ชอบ ล่อนจ้อนไปหน่อยแต่ก็ดีต่อใจมากเลยติดที่ว่าทำแบบนั้นดูจะเชื่อฟังเกินไป สายธารจึงสะบัดไล่รูปรสกลิ่นเสียงยั่วเย้าทั้งหลาย ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างแน่วแน่ แสร้งเล่นตัวให้ดูน่าค้นหามากขึ้น แม้ว่าที่ผ่านมาจะให้เขากินฟรีไปหลายครั้งแล้วก็ตาม อีกทั้งใครเขาอาบน้ำตอนป่วยกัน“อาบน้ำไม่ได้นะคะ อุณหภูมิที่เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น ถ้าร่างกายปรับตัวไม่ทันจะยิ่งทำให้เสียสมดุล