Mag-log inคนข้างในย่อมได้ยินเสียงของเขา ถ้อยคำเหล่านั้นล้วนหมายข่มขู่ให้กลัว แต่ระหว่างพวกเราไม่เหมือนเดิมแล้ว เธอไม่มีทางยอมให้ใครก็ตามมากระทำตามอำเภอใจกับร่างกายเธออีกสายธารเดินออกมาพร้อมกับชุดสองชิ้น เสื้อยืดสีดำแขนสั้นเข้าคู่กับกางเกงวอร์มทรงกระบอกพอดีขา มีผ้าขนหนูโพกอยู่รอบศีรษะ ดวงตากลมหวานรับกับผิวแก้มแดงระเรื่อให้ความรู้สึกนุ่มนิ่มน่ากอด เด็กสาวง่วนอยู่กับการใช้ไดร์เป่าผม โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมกริบกำลังจับจ้องไม่วางกลิ่นหอมที่คุ้นเคยฟุ้งกระจายติดอยู่ที่ปลายจมูก นทีเฉียดผ่านสายธารเข้าไปอาบน้ำต่อ แม้ไม่ได้สัมผัสถูกตัวกัน แต่ก็ราวกับถูกเขารุกล้ำอยู่ในที ความรู้สึกนี้ทำเอาเธอตื่นตระหนกจนลืมขยับไปชั่วขณะ“บ้าเอ๊ย!ตั้งสติหน่อยยัยบื้อ ถ้าเรากลัว เขาจะยิ่งได้ใจ เราไม่ใช่คนเดิมแล้ว เราไม่ใจง่ายกับเขาแล้ว…”เป่าผมยังไม่ทันแห้งดีก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง สายธารกดรับพลางเดินไปหาที่ส่วนตัวคุย นอกระเบียงฝนยังไม่หยุดตก มองไปทางห้องน้ำยังไม่มีวี่แววจะโดนรบกวน เด็กสาวนั่งลงบนโซฟาแล้วตอบกลับปลายสาย“หนูอยู่ต่างจังหวัดค่ะปู่ มาทำอาหารกลางวันเลี้ยงเด็กๆ ที่เชียงรายค่ะ แล้วก็มาทำกิจกรรมแจกของด้วย ว่าจะอย
จากนั้นเมื่อเริ่มเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ได้ออกค่ายทำกิจกรรมตากแดดตากลมที่ต่างจังหวัดกับรุ่นพี่เป็นครั้งแรก ภาพความทรงจำขนมห่อเล็กที่ทำให้เด็กตัวกระจ้อยมีความสุข มันเปลี่ยนมุมมองของเธอหมดเลย เช่นนั้นพอทำการไลฟ์แก้โจทย์แล้วมีรายได้เข้ามา เธอจึงแบ่งไปบริจาคช่วยสร้างโรงพยาบาลบ้างและมอบให้มูลนิธิเด็กบ้าง แม้ไม่มากมาย แม้ไม่ใช่หน้าที่ ก็ถือว่าเป็นความสุขทางใจอย่างหนึ่งก๊อกๆเสียงเคาะประตูทำให้คนที่อยู่เงียบเชียบมาสักพักสะดุ้งเฮือก ดวงตากลมโตมองไปอย่างสงสัย พอเดินไปส่องผ่านลูกตาแมวก็เห็นพนักงานผู้หญิงแต่งชุดสุภาพยืนอยู่ ด้านหลังของหล่อนยังมีผู้ชายสูงท่วมศีรษะคนหนึ่ง เธอมองเห็นใบหน้าของคนๆ นั้นชัดเจน จึงขมวดคิ้วเกิดความไม่เข้าใจคลิ๊ก!กลอนล็อคถูกไขด้วยกุญแจเข้ามา เด็กสาวผงะถอยหลังไปสองสามก้าว ถลึงตาพลันจดจ้องคนที่บุกรุก“ขอบคุณที่มาส่งครับ” น้ำเสียงหล่อทุ้มทำเอาพนักงานด้านหลังน้อมรับอย่างเขินอาย ไม่มีการอธิบายใดๆ ประตูก็ปิดลง เหลือเพียงคนสองคนจ้องหน้ากัน“เข้ามาในห้องหนูทำไม…”“เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เป็นห้องของพี่ต่างหาก” นทีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแลคสีดำขับเน้นช่วงขา เขาเดินไป
วันต่อมาสายธารรู้แล้วว่าหากอยู่ใกล้มือเขาต่อไป ต้องโดนทารุณกรรมยามค่ำคืนจนเหนื่อยตายแน่ เลยขนข้าวของจัดกระเป๋ามาด้วยส่วนหนึ่ง ทำการเปิดห้องใหม่ที่คอนโดฯเดียวกับเพื่อนห้องเก่าเธอยังไม่คิดจะขายเพราะทำเลวิวทิวทัศน์สวย เอาไว้พอเรียนจบยังไม่อยากซื้อบ้านก็จะอาศัยอยู่ไปก่อน ช่วงนี้มีเรื่องจำเป็นจะต้องหาที่หลบภัยชั่วคราว ไว้ยกเลิกการหมั้นกับนที พวกเรากลายเป็นแค่คนรู้จักกันเมื่อไร ค่อยว่าจะกลับไปสายธารนอนหน่ายใจอยู่บนเตียงใหม่ โทรศัพท์สั่นอยู่ข้างกาย พอกดรับสายก็หน้าบึ้งตึง“หนูไม่ไปค่ะ นอกจากแม่จะยกเลิกการหมั้นให้หนู”พูดจบก็วางสายเลย ไม่ต่อความยาวสาวความยืดให้เสียเวลา มารดายังคิดจะพาเธอไปกินข้าวบ้านนั้นอีกเหรอ ขอโทษทีนะคะแม่ พอดีลูกสาวแม่กำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟูจิตใจ หากเจอต้นตอที่ทำให้เจ็บปวดอีกคงไม่มีทางหายหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้นเป็นสอบใหญ่อีกครั้งก่อนปิดเทอมระหว่างเรียนซัมเมอร์ ช่วงนี้ของทุกปี หากไม่มีกิจกรรมครอบครัว สายธารมักออกเดินทางไปเที่ยวกับเพื่อน หากแต่สองคนนั้นไม่ว่าง เธอจึงกำลังชั่งใจว่าควรอยู่ช่วยงานที่โรงพยาบาลหรือว่าไปทำอะไรดี เรียนหนักจนแทบไม่มีเวลาได้พักผ่อนเลย อย่างน้อยก็ขอ
ก่อนหน้านี้พวกเราเหมือนกำลังไปกันได้ดี นทีดูชอบเธอแล้วจริงๆ หากแต่พอเห็นฉากรักของเขากับผู้หญิงคนนั้น บอกตามตรงว่าพยายามเสแสร้งแกล้งไม่สนไม่ได้ เธอมีเขาเป็นรักครั้งแรก ไม่เคยเปิดหัวใจให้ใครเข้ามา พอภูมิคุ้มกันความผิดหวังต่ำ มันจึงทรมานเจ็บปวดเหมือนโดนมดรังใหญ่รุมกัดฉีกทั่วร่างกายเธอรู้ดีว่าไม่มีสิทธิห้ามไม่ให้เขานอนกับคนไปทั่ว แต่ก็แอบหวังลึกๆ ว่าชายหนุ่มจะหยุดอยู่ที่ตัวเอง ช่างโง่เง่าสิ้นดี ตอนนี้ไม่มีแรงกระตุ้นให้อยากเข้าหาเขา ไม่อยากเห็นหน้าด้วยซ้ำ ไม่อยากฝืนกอบกู้หัวใจมาสู้เพื่อความรักงมงายอีกแล้ว“เขาไม่มีทางหยุดที่เรา เรารักเขามากยิ่งเจ็บมาก สายธาร ความปรารถนาที่เธอต้องการ ควรพอสักที”เด็กสาวไปเรียนตามปกติ แต่งหน้าให้สดใส ใส่เสื้อแขนยาวปกปิดอำพราง แม้ดวงตายังบวมเป่งเหมือนไข่ต้มแปะอยู่สองฟองก็ไม่เป็นอุปสรรค ยังคงยิ้มร่าเริง เวลาว่างระหว่างคาบหาเรื่องมาคุยจนเพื่อนประหลาดใจสภาพคนยังไม่ค่อยดีอย่างเห็นได้ชัด พึ่งผ่านเรื่องหนักมากลับไม่แสดงอารมณ์เศร้าหรือร้องไห้ฟูมฟายเลย วีวี่กับบะหมี่ยิ่งเป็นกังวล ครั้นถามไถ่สายธารก็บอกว่าตัวเองเป็นคนใหม่สามารถตัดใจจากนทีได้แล้ว หรือว่ากลับไปกับคู่ห
สายธารตาบวมเป็นไข่ยังไม่ทุเลา พอทะเลาะกับเขาอีกยกก็รู้สึกปวดขมับไม่สามารถร้องไห้ได้มากก็นี้แล้ว จึงหลับตานิ่ง สองมือปัดป่ายไม่ยอมจำนนต่อเงาทะมึนที่คร่อมอยู่เหนือร่าง เธอถูกอุ้มพาดบ่าพาเข้ามาทิ้งลงบนเตียงนอน ยังคงไม่เข้าใจว่านทีโมโหอะไร ในเมื่อมันคือสิ่งที่เขาต้องการ“พี่นที…ปล่อยหนู อื้อ!” เขาทับอยู่ด้านบน ใช้มือบีบปลายคางบังคับไม่ให้หลบเลี่ยง จากนั้นกัดทึ้งริมฝีปากเธออย่างทารุณ ราวกับต้องการฉีกมันให้ขาดออกจากกันสายธารดันไหล่หนักออกไปสุดชีวิต แต่เรี่ยวแรงมดปลวกของเธอไม่เอื้ออำนวยให้ต่อกรกับชายใจร้ายได้ ดิ้นไปดิ้นมานานเข้า สุดท้ายก็กำลังถดถอย แขนขาอ่อนแรงนอนแอ้งแม้งไม่ต่างจากเนื้อเตรียมโดนหั่นบนเขียงนทีฉีกเสื้อยืดบนร่างเธอขาดลุ่ย ปลดตะขอบราสีดำตัวสวยโยนทิ้งแล้วโน้มใบหน้าแดงก่ำลงมาตะโบมดูดเต้าอวบอึ๋มเต่งตึง สูดดมกลิ่นหอมละไมกลิ่นโปรด ฝากรอยช้ำสีกุหลาบแต่งแต้มผิวละเอียดเนียน ราวกับสัตว์ป่าคลุ้มคลั่งหลุดกระโจนออกมานอกกรง เต็มไปด้วยพลังทำลายเกินจะควบคุมเขากระทำกับเรือนร่างบอบบาง ประหนึ่งอยากลบล้างสัมผัสชายอื่นที่หลงเหลืออยู่บนตัวคู่หมั้นเด็กออกให้เกลี้ยง“พี่นที…ปล่อยหนู หนูไม่อยากทำกั
น้ำตาหยดแหมะลงเคล้ากับข้าวผัดไข่ เกิดเป็นรสชาติประหลาดในช่องปาก ภูวินล้วงผ้าเช็ดหน้ากลิ่นหอมออกมาซับคราบเปื้อนให้ ไม่นึกว่าวันที่แม่สาวน้อยแก้มกลมจะเสียใจมาถึงเร็วขนาดนี้ เธอกินไปคำสองคำ ดื่มน้ำตามก็ไม่อยากกินอีก“เดี๋ยวก็ดีขึ้น เวลาช่วยเยียวยาจิตใจคนเราเสมอ ร้องเถอะ ถ้าไม่ร้องเลยพี่ยิ่งจะเป็นห่วงเรา”“หนู…ฮึก!หนูทรมานจังเลยค่ะ หนูคิดว่าตัวเองรับไหว แต่พอโดนเข้าจริงๆ ก็หยุดร้องไห้ไม่ได้ หนูจะทำยังไงดีคะ”“พี่กลัวแต่ว่าเราจะชอบผู้ชายคนนั้นมาก จนใจอ่อนกลับไปอยู่จุดเดิมอีก”“หนู…”คำพูดของภูวินไม่ผิด เธอชอบเขามากจนตัดใจไม่ขาดเลยในทันที ที่ฟูมฟายอยู่นี้ก็เพราะหัวใจทำงานตรงข้ามกับสมอง อยากเสแสร้งแกล้งทำเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร อยากพยายามจีบเขาต่อ แต่ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บมาก ไม่มีแรงกระตุ้นพอให้ลบล้างภาพของเขากับผู้หญิงคนนั้น แค่หายใจก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว“พี่รู้ว่าไม่ควรพูดแบบนี้ในเวลาที่เราเปราะบางที่สุด แต่พี่ยินดีจะใช้ตัวเองช่วยให้เราลืมความเจ็บปวด…”สายธารสมองมึนๆ อึนๆ เงยหน้าขึ้นมองปู่รหัสพร้อมกับแววตาตั้งคำถาม ที่เขาพูดหมายความว่ายังไงลมพัดผ่านช่องว่างระหว่างกลาง จากนั้นสายธารตัวแข็งค
“ทุกคนสบายดีกันไหม ก่อนจะเริ่มเรียนอย่าลืมกินข้าวให้ท้องอิ่มกันน้า วันนี้พี่สายธารเตรียมโจทย์วิชาเคมีมาห้าข้อ ซึ่งคาดว่าจะใช้ในการสอบปลายปีมาฝากน้องๆ กัน ใครมีโจทย์คำถามอยากรู้เพิ่มเติมส่งเข้ามาในช่องแชทได้เลย ข้อไหนได้รับการกดไลก์เยอะที่สุด พี่จะหยิบข้อนั้นมาลองทำก่อน เริ่มที่เรื่องระดับพลังงานในอ
“ใครสน” นทีทำเสียงไม่แยแส ต้องอธิบายให้วุ่นวายทำไม จะรักใครชอบใครก็เรื่องของเธอ“หนูสนค่ะ พี่หมอภูวินเป็นเหมือนพี่ชายของหนู พวกเราไม่มีทางคิดเรื่องทำนองนั้นเด็ดขาด สาวๆ ที่เข้ามาจีบพี่หมอมีมากมายก่ายกอง ส่วนหนูเป็นแค่น้องสาวค่ะ”เธอยืนกรานหนักแน่นกลัวคู่หมั้นหนุ่มจะเข้าใจผิด แม้รู้อยู่แล้วว่าเขาอย
ข่าวคราวของนทีในช่วงนี้ทำให้เมฆแปลกใจไม่น้อย ไอ้คนที่ประกาศกร้าวจะใช้แท่งทองคำให้คุ้มค่าที่สุดโดนสกัดหัวทิ่มเสียได้ แล้วที่น่าตกใจคือคนอย่างมันยอมให้คุณหญิงแม่มัดมือชกด้วยแม่สาวที่ว่าเขาเจอตามงานสังคมอยู่บ่อยๆ อาจไม่ร้ายลึกเท่าแม่นักแสดงคนดัง แต่จะสลัดให้หลุดก็คงไม่ใช่ง่ายๆ นามสกุลธนหิรัญ ไม่เต็มใ
“วันหยุดไปทำอะไรมา คิดถึงกันบ้างปะ”สายธารที่กำลังกวาดหมูสไลด์ลงลวกในหม้อชาบูเหลือบตาใส่คนถามทีหนึ่ง ประโยคแรกไม่เป็นไร ประโยคต่อไปกลับฟังแล้วดูแปลกชอบกล ใครจะไปคิดถึงผู้ชายอื่นมั่วซั้วนอกจากคู่หมั้นกันเล่าน้ำซุปดำแบบญี่ปุ่นส่งกลิ่นหอมฉุยตีคู่มากับน้ำซุปหม่าล่ารสจัดจ้าน ภายในหม้อแยกน้ำซุปเดือดต้ม







