All Chapters of ไม่หวนคืน Never again: Chapter 91 - Chapter 100

จวินพูดเรื่องจริงเขาไม่รู้มาก่อนว่ามารดาจะมาส่งอาหารให้ถึงมือมนต์มีนาด้วยตนเอง“คุณก็เห็นกับตาแล้วใช่มั้ยว่าคุณแม่ผมท่านยอมรับคุณแล้วจริง ๆ หรือว่าคุณยังโกรธคุณแม่ผมอยู่”“เปล่า ฉันไม่ได้โกรธคุณแม่คุณแล้ว ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเข้าใจความรู้สึกท่าน”จวินยิ้มตาพราว “ถ้ายังงั้นเราสองคนตกลงดีกันได้รึยังล่ะ กระต่ายมีเขาแล้วนะ”ชายหนุ่มย้ำสัญญาที่มนต์มีนาว่าไว้ หากแต่หญิงสาวยังไม่ตอบรับเต็มปากว่าจะคืนดีหรือจะคงสถานะพ่อกับแม่ของมันเดย์ไว้แบบนี้ จวินจึงใช้ลูกง้อลูกอ้อนต่อไป“ผมรักคุณมากนะมี่ ตอนนู้นก็รัก ตอนนี้ก็ยิ่งรัก และรักมากขึ้นทุกวัน ตอนนี้มันเดย์ก็หกขวบแล้วนะเรามาทำน้องให้ลูกอีกสักคนสองคนดีมั้ย ตอนผมอยู่คนเดียวไม่มีพี่น้องคอยปรึกษามันรู้สึกเหงามากนะมี่ ผมไม่อยากให้ลูกเป็นแบบผม”“เดี๋ยว คุณวกเข้ามาเรื่องนี้ได้ยังไง” เอ่ยเสียงเขียว“ลูกถามผมบ่อย ๆ ว่าเมื่อไหร่เราจะได้อยู่ด้วยกันสักที”“คุณก็มาหาลูกออกบ่อย”“มันไม่เหมือนกันนี่ อยู่ด้วยกันตลอดกับอยู่ด้วยกันเป็นบางเวลา ผมอยากใช้เวลากับคุณและลูกให้มากกว่านี้ ก่อนนอนก็เจอ ตื่นขึ้นมาก็เจอ คุณจะยังไม่ใจอ่อนให้ผมอีกเหรอ คนเราจะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้

ถึงวันนัดหมายหลังจากเรียนเสร็จในตอนสี่โมงเย็นหญิงสาวก็รีบกลับมาที่หอพักใกล้กับมหาวิทยาลัย อาบน้ำแต่งตัวโดยเลือกสวมเดรสสีเรียบ มีเสื้อคลุม รองเท้าผ้าใบ แต่งหน้าบาง ๆ โทนสีชมพู ทำผมเปียปล่อยปอยหวานเคลียข้างแก้มเล็กน้อย ดูเป็นสาวน้อยสมวัยนักศึกษา ไม่เหมือนตอนที่แต่งเป็นพริตตีซึ่งดูเป็นสาวเต็มตัวหญิงสาวนัดชายหนุ่มให้มารับที่ป้ายรถเมล์หน้าห้างสรรพสินค้าในละแวกสถานศึกษา รออยู่ไม่นานจวินก็ขับอาวดี้ (Audi) สีอิฐมารับ มนต์มีนาตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อเขาหันมายิ้มและสบตา ชายหนุ่มถามขึ้นก่อนว่า“อยากกินอะไรก็บอกผมได้นะ แต่ถ้าจะบอกว่า ‘อะไรก็ได้’ เนี่ย คงต้องเซิร์ชจากอากู๋เพราะร้านที่ผมรู้จักยังไม่มีเมนูชื่อ ‘อะไรก็ได้’ ...”มนต์มีนาหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“เอาจริง ๆ นะ คนที่ตอบแบบนี้มักจะอยากให้คนถามเดาใจให้ถูก แต่ตอนนี้ผมคงทายใจคุณไม่ได้ เพราะ...”จวินหยุดพูดไป ทำให้มนต์มีนาหันไปมอง“...เพราะผมไม่ใช่พ่อมด”“หืม?” มนต์มีนาหน้าเหวอจวินหัวเราะขำสีหน้าของหญิงสาว“ก็ผมไม่มีเวทมนตร์อ่านใจคนนี่ แต่ถ้าคุณคบกับผมแล้ว เวลาที่คุณพูดว่า ‘กินอะไรก็ได้’ ผมก็คงจะบอกได้ว่าเมนูมันควรจะเป็นประมาณไหน”มนต์มีนาหัวเราะ

กลับมาที่ปัจจุบัน หลังจากที่มนต์มีนายอมรับจวินให้เข้ามาอยู่ในชีวิตของเธออีกครั้ง ได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันและเคลียร์ทุกประเด็นแล้ว เวลาต่อมาทั้งแม่และลูกก็ย้ายไปอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของผู้เป็นพ่อ เหตุผลก็เพราะมันเดย์ย้ายไปเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติแถวนั้นและยังใกล้สตูดิโอของเธอด้วย เพื่อความเป็นครอบครัวและเพื่อจะไม่ต้องแยกกันอยู่คนละที่มนต์มีนาจึงยอมย้ายมาอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของจวินหลังอาหารมื้อค่ำเสร็จไม่นานมนต์มีนาก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น จึงเดินเข้ามาดูและเห็นว่าเป็นปิยะนุชที่โทร. เข้ามา หญิงสาวถอนหายใจด้วยสีหน้าเอือมระอาบอกตัวเองว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะรับสายอีกฝ่ายหลังจากที่ทราบว่าตอนนี้หลานสาวถูกอรรณพผู้เป็นพ่อนำไปเลี้ยงดูที่บ้านใหญ่ เนื่องจากตัวของปิยะนุชดูแลลูกได้ไม่ดี งานก็ไม่ยอมทำรอแต่เงินจากสามีทางเดียว จนอรรณพเอือมระอาพฤติกรรมที่ไม่มีวันปรับปรุงจนยื่นคำขาดว่า ตนจะนำเปียไปอยู่ด้วย และถ้าปิยะนุชไม่ยอมก็ให้เลี้ยงดูลูกไปเองเพราะอรรณพจะไม่ส่งเสียเงินค่าเลี้ยงดูลูกให้และจะไม่มายุ่งเกี่ยวอะไรด้วยอีกแล้ว ซึ่งสภาพของปิยะนุชเมื่อไร้คนช่วยเหลือก็ไม่มีทางดูแลชีวิตความเป็

ในงานปาร์ตี้บนคอนโดมิเนียมหรูซึ่งบนชั้นที่จัดงานมีห้องพักขนาดใหญ่ทั้งหมดเพียงสี่ห้อง ‘เจ๊ซอนย่า’ หรือชื่อจริงว่า ‘ศรราม’ เอเจนซีที่มุกกันยาเคยร่วมงานด้วยหลายครั้งได้เชิญบรรดานางแบบและพริตตีในสังกัดมาร่วมดื่มสังสรรค์กันภายในงานเนื่องในโอกาสครบรอบวันเกิดของตน เจ๊ซอนย่าขอร้องกึ่งอ้อนวอนให้มุกกานดามาร่วมงานโดยอ้างว่าต้องการโพรโมตบริษัทโมเดลลิงของตัวเองกับนักธุรกิจใหญ่มากมายที่จะเชิญมาร่วมงานนี้‘นะจ๊ะน้องกลอย ถือว่าเจ๊ขอละกัน งานนี้สำคัญกับเจ๊มาก ท่าน ๆ ที่เชิญมาเนี่ย ใหญ่ ๆ โต ๆ ทั้งนั้น เรื่องคอนเน็กชันนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย มันจะดีกับงานของโมเดลลิงเราและก็หมายถึงงานของน้องแล้วก็เพื่อน ๆ ด้วยนะจ๊ะ’และด้วยเหตุนี้มุกกันยาถึงมาอยู่ที่งานนี้ ภายในงานมีผู้คนมากหน้าหลายตาทั้งผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวงการเมืองซึ่งมุกกันยาก็ไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่ทว่าเมื่อหญิงสาวมาร่วมงานแล้วก็ต้องคอยทำหน้าที่เอนเทอร์เทนให้ท่าน ๆ เหล่านั้นเพราะผู้ช่วยของเจ๊ซอนย่าที่ชื่อ ‘มะยม’ หรือชื่อตามบัตรประชาชนว่า ‘นิยม’ สาวประเภทสองร่างใหญ่เดินมากำชับกับทุกคนว่า‘เจ๊ซอนย่าขอร้องมานะจ๊ะสาว ๆ แขกที่มาเนี่ยเป็นวีไอพีทั้งนั้น ถ้าท่าน

นางแบบแต่ละคนเดินออกมาตามคิวกระทั่งถึงคิวของมุกกันยาที่ออกมาพร้อมกับชุดเครื่องเพชรไพลิน ‘Blue Heart of Sphinx’ ไพลินน้ำงามบนเรือนทองขาวประดับเพชรสไตล์วิกตอเรียน พร้อมต่างหูและแหวนที่สะกดสายตาผู้ชมให้จับจ้องมาที่เธออย่างไม่อาจละสายตาไปทางไหนได้ ไม่สามารถบอกได้ว่าด้วยรูปร่างหน้าตาของนางแบบหรือชุดเครื่องประดับชุดฟินาเลที่อยู่ในมือของเธอกันแน่ที่ดึงดูดสายตาคนในงานเอาไว้ แต่ที่แน่ ๆ สายตาของผู้ชายแท้เกือบทุกคนที่มาร่วมงานคืนนี้ต่างมองและสนใจในตัวของนางแบบมากกว่าชุดอัญมณีในมือของเธอแน่นอน รวมถึงเขาคนนี้ด้วยชญาพัฒน์ที่ควงคู่พี่ชายของเธอมาร่วมงานแทนบิดามารดาที่ไปเที่ยวต่างประเทศพอเห็นชุดเครื่องประดับชุดฟินาเลในมือของนางแบบสาวเมื่อครู่ก็เกิดถูกใจ อยากให้พี่ชายประมูลไปเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์คุณหญิงชลาลัยผู้เป็นมารดาที่พลาดงานประมูลนี้จึงหันมาพูดกับพี่ชายว่า“พี่โชแปงประมูลชุด ‘Blue Heart of Sphinx’ เมื่อกี้ไปให้คุณแม่สิคะ ชาว่าคุณแม่ต้องดีใจมาก ๆ แน่เลย ชาได้ยินว่าคุณแม่บ่นอยากได้เครื่องประดับชุดใหม่ แต่ยังหาที่ถูกใจไม่ได้ ชาเห็นชุดนี้สวยมากและไม่มีที่ไหนมาก่อนเลย พี่โชแปงซื้อให้คุณแม่เลยนะคะ”ช