ไม่หวนคืน Never again의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 68

โรงเรียนของลูกชายปิดเทอมมนต์มีนาจึงต้องจ้างป้าเล็กมาดูแลมันเดย์ทั้งวันระหว่างที่เธอไปทำงาน เด็กชายอ้อนขออยากไปเที่ยวที่โชว์รูมกับเธอแต่หญิงสาวก็ไม่สามารถให้ลูกไปด้วยได้ด้วยเหตุผลหลายอย่าง เว้นแต่วันที่ป้าเล็กหยุดและมุกกันยาไม่ว่างเท่านั้นเธอถึงจะขออนุญาตจากชวัลดนย์พาลูกมาที่โชว์รูมมนต์มีนาเข้ามาต้อนรับลูกค้าที่แวะเวียนเข้ามาชมรถเรื่อย ๆ ชวัลดนย์มาถึงโชว์รูมในช่วงสาย เธอหันไปยิ้มทักทายแต่ทว่าเหมือนอีกฝ่ายจะดูรีบร้อนเข้าไปในห้องทำงานโดยไม่สนใจใคร เวลาผ่านไปครู่ใหญ่มนต์มีนาจึงเห็นว่าน้องสาวของชายหนุ่มเข้ามาในโชว์รูมและกำลังเดินตรงมาหาเธอด้วยสีหน้าท่าทางที่ไม่ค่อยจะดีนัก มองจากดวงตาที่ฉายแววเกรี้ยวโกรธมาแต่ไกลครั้นร่างสูงโปร่งเจิดจรัสของไฮโซสาวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้ามนต์มีนา ฝ่ามือก็ตวัดเข้าใบหน้าด้านหนึ่งของหญิงสาวอย่างจังจนซวนเซแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวเพียะ!ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันตกตะลึงรวมถึงตัวคนที่โดนตบเอง มนต์มีนายกมือเรียวกุมแก้มที่ชาดิกประสานสายตาของคนที่จ้องมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แม้หญิงสาวจะอยู่ในสถานะเป็นรองด้านหน้าที่การงาน แต่เธอก็มีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เท่

หลังจากคุยกับชวัลดนย์เป็นที่เข้าใจกันดีแล้วมนต์มีนาก็กลับมานั่งคิดกับตัวเองว่าเมื่อออกจากงานนี้เธอจะไปประกอบอาชีพอะไรหาเลี้ยงตัวเองกับลูก จะกลับไปรับงานเป็นพริตตีตามอิเวนต์เธอก็ไม่สะดวกใจที่จะทำมันแล้ว หรือจะเริ่มหันมาทำงานด้านออนไลน์อย่างจริงจังดูสักทีจะดีไหม เธอยังพอจะขายเครื่องสำอางได้เรื่อย ๆ ถ้าเพิ่มวิธีสอนแต่งหน้าเข้าไปด้วยไม่แน่อาจจะมีคนสนใจเพิ่มและซื้อผลิตภัณฑ์ที่เธอรับมาขายมากขึ้น หญิงสาวระบายลมหายใจ เมื่อเรื่องเงินเริ่มเป็นปัญหา อีกเรื่องที่เธอต้องชะลอไว้ก่อนก็คือเรื่องที่คิดจะดาวน์รถคันใหม่ ความจริงเงินเก็บสำรองก็พอมีใช้จ่ายไม่ถึงขั้นลำบากนัก แต่ตอนนี้เธอยังไม่อยากใช้เงินก้อนใหญ่สักเท่าไหร่จึงพักเรื่องดาวน์รถไว้ก่อนหลังจากนั้นอีกหนึ่งวันเป็นวันหยุดของมนต์มีนาซึ่งเธอจะได้ใช้เวลาอยู่กับลูกที่อยู่ในช่วงปิดเทอม ตอนบ่ายที่แดดร่มหญิงสาวพาลูกชายลงไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำส่วนกลางที่ตั้งอยู่ชั้นสี่ของคอนโดมิเนียมซึ่งช่วงเวลาที่สองแม่ลูกไปยังไม่มีลูกบ้านมาใช้ร่วมกันนัก สองแม่ลูกว่ายน้ำด้วยกันตรงสระสำหรับเด็กราวหนึ่งชั่วโมงมนต์มีนาก็พาลูกชายขึ้นจากสระเพื่อกลับห้อง แต่ก่อนจะขึ้นลิฟต์ไปช

เย็นวันนี้มุกกันยาแวะซื้อของมาทำสุกี้รับประทานกันที่ห้องกับมนต์มีนาและมันเดย์ หญิงสาวจึงบอกเรื่องที่เธอลาออกจากโชว์รูมให้เพื่อนฟัง รวมทั้งเรื่องที่ชญาพัฒน์มาอาละวาดถึงขนาดลงมือกับเธอด้วย“ตายแล้วมี่ ตบหน้าเลยเหรอ พวกผู้ดีนี่เวลาโกรธก็ไม่ต่างกันเลยเนอะ แล้วแบบนี้พี่ชายเขาว่าไง คงไม่ใช่เข้าข้างน้องสาวตัวเองหรอกนะ”มุกกันยาโมโหแทนเพื่อนที่ถูกทำร้ายร่างกาย“คุณโชแปงก็ขอโทษฉันแทนน้องสาวของเขานั่นแหละ แต่ก็ช่างเถอะ ลาออกมาดีแล้ว ฉันไม่อยากเป็นตัวปัญหาของใคร”“แล้วคุณจวินล่ะ เขาว่ายังไง”“ไม่รู้สิ แต่ไม่ว่าเขาจะคิดยังไงก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”“อืม แต่ดูแล้วคุณจวินน่าจะไม่หยุดเรื่องมันเดย์นะ เขามาเจอมันเดย์บ้างรึเปล่า”มนต์มีนาพยักหน้า ไม่ได้ปิดบัง “ก็มา ทั้งไปเจอที่โรงเรียนและมาดักเจอที่คอนโด”“โห ขนาดนี้เลยเหรอ แล้วแกจะทำไง”“ก็ไม่ทำไง ฉันไม่อยากพูดอะไรแล้ว ยิ่งห้ามก็เหมือนจะยิ่งยุล่ะมั้ง อยากทำอะไรก็ทำไป ฉันกับลูกก็มีชีวิตของเราปกติ”มุกกันยานิ่วหน้ามองเพื่อนที่ถอนหายใจ สีหน้าเหนื่อยหน่าย มนต์มีนาจึงตัดบทพูดไปเรื่องใหม่เลย “เออ เรื่องจะไปดูรถคงพักไว้ก่อนนะ ยังไม่อยากเสียเงินก้อนตอนนี้”“อืม

หลังกลับออกมาจากคฤหาสน์ธรรมไพศาลเกียรติ มนต์มีนายังไม่ได้พาลูกกลับบ้านแต่มาจัดการงานที่ยังคั่งค้างที่โชว์รูมต่อจนเสร็จเรียบร้อย สีหน้าท่าทางของเธอเป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เช่นเดียวกับลูกชายของเธอ เด็กน้อยยังคงเล่นอยู่ในห้องสำหรับเด็กรอผู้เป็นแม่เลิกงานจะได้พากันกลับบ้าน จากเหตุการณ์ที่เพิ่งประสบมามนต์มีนาไม่ได้เก็บมาคิดหรือใส่ใจ เพราะเธอถือว่าไม่ได้คิดหรือทำอะไรอย่างที่มารดาของจวินกล่าวหา และที่สำคัญเธอไม่ได้หวังพึ่งอะไรจากครอบครัวของเขา ดังนั้นไม่ว่าครอบครัวของจวินจะรู้หรือไม่รู้เรื่องของมันเดย์หรือคุณหญิงจะตั้งแง่รังเกียจและมีอคติกับเธอเพียงใด มันก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับเธอและลูก หญิงสาวจึงปล่อยผ่านไม่ได้เก็บมาคิดให้จิตใจต้องขุ่นมัว สิ่งที่เธอต้องคิดในตอนนี้คือเรื่องทำมาหากินเลี้ยงตัวเองกับลูกมากกว่าวันนี้เป็นการทำงานวันสุดท้ายของหญิงสาว ชวัลดนย์จึงชวนเธอกับลูกไปเลี้ยงส่งกันแบบส่วนตัวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในห้างสรรพสินค้าแล้วต่อด้วยไอศกรีมของโปรดของเด็กชายมนตรธร แม้ไม่อยากให้ผู้ร่วมงานคนอื่น ๆ นินทาส่งท้าย แต่มนต์มีนาไม่อยากให้เจ้านายผู้แสนดีต้องเสียน้ำใจจึงตอบรับคำชวนระหว่างรั