《ปกป้องด้วยรัก พิทักษ์ด้วยใจ》全部章節：第 91 章 - 第 99 章

เป็นองค์หญิงห้าที่เคยปฏิเสธการเข้าหาของฮองเฮาในอดีต หลี่ซีหนิงใช้ความพยายามอย่างมากในการเข้าหาเยี่ยม่านชิง เนื่องจากฝ่ายนี้คือน้องสามีผู้สูงศักดิ์ในขณะที่พี่สะใภ้เป็นสตรีจากจวนแม่ทัพที่ล่มสลาย อาศัยความชอบใหญ่หลวงของบิดาได้แต่งเข้ามาในวังหลวงด้วยคำขอขององค์รัชทายาทที่ยามนั้นคบหากันด้วยความรักเยี่ยม่านชิงไม่ชอบให้พี่ชายใส่ใจใครมากกว่าตัวเองจึงไม่ชอบหลี่ซีหนิง แต่จนใจที่ขัดขวางมิได้ นางจึงทำเพียงมอบอคติถือทิฐิ ถือตนว่าสูงส่งกว่า จึงไม่เคยเคารพหลี่ซีหนิงที่เป็นพี่สะใภ้ เหตุนี้ทั้งสองย่อมสะสมความห่างเหินเรื่อยมาเล่ออันคิดได้ดังนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจหนักอกหนักใจเยี่ยม่านชิงผู้นี้ ทั้งที่อยากได้หลานชายเขาแท้ๆ แต่กลับไม่มีสัมมาคารวะยิ่งไม่อ่อนน้อมถ่อมตนต่อญาติผู้ใหญ่ของเขาเลยแม้แต่น้อย เฮ้อ...หญิงสาวหันมองหน้าประตูเรือนที่นางในร่างเล่ออันเคยอาศัยอีกรอบอย่างเศร้าสร้อย ตอนนั้นตัวนางเองก็ไม่ได้นิสัยดีกว่านี้สักเท่าใด เจอหน้าฮองเฮาครั้งแรกยังแสดงท่าทีเกรี้ยวกราด ไม่ยอมเชื่อฟังด้วยซ้ำแต่ฮองเฮาก็ยังทรงเมตตาออกปานนั้นนี่นา เพราะเหตุใดกันแน่เล่า?เล่ออันเงยหน้ามอง

ระหว่างคุยกัน ปรากฏว่าแสงสว่างจากห้องด้านในหายไปแล้ว ทั้งสองมองหน้ากันเงียบงันมัวแต่คุยกันนานไปหน่อยกระมังคนร้ายจึงรอไม่ไหวเมื่อทั้งสองเข้ามาถึงห้องด้านในจึงช่วยกันมองหาตามทิศทางแห่งแสงที่ส่องสว่างเจิดจ้าเมื่อครู่จู่ๆ หวงหมิงก็เห็นสิ่งหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะสิ่งนั้นนอนนิ่งตรงป้ายวิญญาณของมารดาผู้ล่วงลับ“หยกพกของข้า...”ตำหนักคุนหนิงหลี่ซีหนิงนั่งมองหยกพกบนโต๊ะกลมตรงหน้านิ่งๆ เนิ่นนานก็ยังไม่เอ่ยวาจาใดออกมาแม้สักคำหยกพกที่วางบนโต๊ะนี้ล้วนเหมือนกับที่ห้อยเอวนางทุกประการหลังจากพิสูจน์แล้วยังเป็นของจริงไม่ใช่ของปลอมคำถามแรกที่ว่าองค์หญิงห้าขโมยมาจากเล่ออันและคำถามที่สองว่าองค์หญิงห้าบังคับข่มขู่หวงหมิงต้องตกไปเมื่อทั้งองค์หญิงห้าและหลานชายต่างจับมือกันมายืนยันหนักแน่นพร้อมเพรียงว่าไม่ใช่ ทั้งยังแนบจดหมายฉบับหนึ่ง ใจความว่า‘ข้าเล่ออัน แรกเริ่มไม่ใช่ญาติผู้ใด ตอนนี้ยิ่งไม่ใช่ผู้ที่สมควรได้รับการสานสัมพันธ์เกี่ยวดองกับใคร ข้าเพียงอพยพหนีตายโรคระบาดจากต่างแดน เป็นไส้ศึกสมรู้ร่วมคิดกับขันทีปลอมผู้นั้น ต่อมาเมื่อพบกับหวงหมิง เขารูปงามยิ่ง ข้าจึงใช้วิชาชั่วร้ายบังคับจิตใจเขา ทำที

นอกจากข่าวแยกจวนยังมีเรื่องที่ว่าองค์หญิงห้าเป็นที่กล่าวขานถึงความร้ายกาจโหดเหี้ยมและเลือดเย็นเกินสตรี เช่นนี้ต่อให้หวงหมิงยังต้องรับสาวงามเข้าจวนด้วยมิอาจปฏิเสธสายสัมพันธ์หนุนหลังฮ่องเต้และฮองเฮา กลับมิอาจมีหญิงคนใดกล้ายั่วยวนสามี กล่าวถึงตรงนี้ ข่าวงานมงคลของหวงหมิงย่อมไปถึงอารามห่างไกลที่เหล่าสาวงามกลุ่มเดิมขึ้นไปถือศีลกินเจ พวกนางเหล่านี้แต่เดิมคิดว่าฮูหยินน้อยของหวงหมิงจะเป็นเลี่ยงจิน ซึ่งแน่นอนไม่มีใครกลัว ยังวางแผนร่วมกันว่าหากกลับจากวัดเมื่อใดจะกลั่นแกล้งให้หนำใจหากแต่เมื่อตำแหน่งนั้นเป็นขององค์หญิงห้า ความคิดของพวกนางล้วนเปลี่ยนไปแล้วจนสิ้นไม่มีใครกล้าเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุงหากยังไม่อยากตายอย่างอเนจอนาถไร้หลุมฝังสุดท้ายเมื่อพวกนางถูกส่งตัวกลับมาให้หวงหมิง ต่างก็พากันละทางโลก ถือศีลกินเจกันต่อในเรือนของตน อยู่อย่างสงบเงียบเจียมตัวอย่างที่สุดทว่าเมื่อเป็นเช่นนั้น นานวันเข้า เหมือนมีบางคน เริ่มทนไม่ไหว สาวงามคนหนึ่งถึงขั้นรวบรวมความกล้าหาญให้ตนเอง ขอเข้าเฝ้าองค์หญิงห้าอย่างคนกินดีหมีหัวใจเสือ“ทูลองค์หญิง หม่อมฉันขอบังอาจกราบทูลตามตรง หม่อมฉันอยากมีบุตรสักคนเอาไว้พึ่งพิงยามชร

ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเจอเล่ออันร่วงหล่นจากฟากฟ้า หวงหมิงมีเรื่องให้ตกใจมากมายเกี่ยวกับตัวตนของนาง กระทั่งเรื่องนี้ เหมือนจะน่าตกใจสิ้นดี เขาหันไปมองหยกพกที่ถูกถอดวางไว้บนหัวเตียง“เจ้าไม่ต้องห่วง หยกพกของข้าจะคุ้มครองเจ้า เมื่อครู่ ตอนเจ้านอนกระสับกระส่ายดิ้นรนเหมือนจะขาดใจ ข้าเห็นหยกเปล่งแสง แล้วเจ้าก็ตื่นขึ้นมา”ย่อมเป็นมารดาที่คอยปกป้องภรรยาของเขาหวงหมิงเอื้อมมือหยิบหยกพกมากุมไว้พร้อมกอดเล่ออันแนบอกอย่างหวงแหน“พรุ่งนี้ ข้าจะพาเจ้าขึ้นเขาไปหาท่านอาจารย์”ปรมาจารย์หลิวเมิ่งเจ๋อ ย่อมช่วยชี้หนทางสว่างให้ได้ว่าควรทำอย่างไร การต้องอยู่อย่างหวาดระแวงไม่รู้ทิศทาง ไร้วิธีต่อกร ไม่ดีแน่นอนรุ่งขึ้นหวงหมิงจึงสั่งการเตรียมคนคุ้มกันและรถม้าเสร็จสรรพก็พาภรรยาขึ้นนั่งบนตั่งบุนวมด้านในพร้อมอาหารบำรุงตลอดทางกระทั่งเคลื่อนขบวนหลายวันหลายคืนจนถึงหุบเขาเหลื่อมเมฆาก็พากันเดินเท้าขึ้นไป โดยผู้ติดตามไม่มีใครได้รับสิทธิ์นั้น พวกเขาจำต้องตั้งกระโจมที่พักชั่วคราวรออยู่ด้านล่างอย่างสงบเสงี่ยมที่นี่ จำกัดไม่ให้ใช้วรยุทธ์ หวงหมิงจึงพาเล่ออันเดินทางขึ้นเขาด้วยเท้าอย่างยากลำบาก แต่ก็ไม่หวั่นกระนั้นค

เล่ออันกลับจากหุบเขาเหลื่อมเมฆาเพียงไม่นานนางก็ตั้งครรภ์คนที่ดีใจที่สุดจนยากกักเก็บอาการนอกจากหวงหมิงผู้เป็นสามีก็เห็นจะเป็นฮองเฮาหลี่ม่านชิงทั้งยาบำรุงและอาหารสรรพคุณเลิศล้ำน้าหญิงผู้หนึ่งจึงส่งมาให้หลานสะใภ้ไม่ขาดสาย ตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าตั้งท้องกระทั่งเด็กน้อยคลอดออกมาไม่พอ พระนางยังปลอมตัวออกจากตำหนักคุนหนิงมาช่วยเลี้ยงดูอย่างยินดีด้วยตนเอง“ท่านน้า ข้าเป็นสามี ทั้งยังเป็นบิดา นั่นคือภรรยาและบุตรของข้านะขอรับ”หวงหมิงท้วงติงน้าหญิงของตนอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ผู้ใดให้ท่านน้าหวงแหนเล่ออันกับบุตรชายขนาดนี้ เขายังไม่ได้เข้าใกล้ภรรยา และยังไม่ได้อุ้มลูกเลยตั้งแต่กลับมาจากเดินทัพไปทำศึกแดนไกลหลี่ซีหนิงถลึงตา “เจ้าควรไปชำระล้างกลิ่นคาวคราบเลือดให้สะอาดหมดจดก่อนค่อยมาเข้าใกล้ภรรยา ส่วนลูกน้อยอย่าเพิ่งอุ้ม เจ้าเรี่ยวแรงมากนัก ข้าไม่วางใจ”หวงหมิงก้มมองคราบเลือดบนชุดเกราะของตน นี่คือเลือดของเหรินจง องค์ชายใหญ่แห่งต้าไห่มันเกรอะกรังส่งกลิ่นเหม็นเกินไปจริงๆ เขาจึงรีบพาร่างสูงใหญ่ของตนหายเข้าไปยังเรือนด้านในทันทีชายหนุ่มใช้เวลาชำระล้างร่างกายตั้งแต่ศีรษะจดเท้ากระทั่งสะอาดหอมเย็น