บททั้งหมดของ ปกป้องด้วยรัก พิทักษ์ด้วยใจ: บทที่ 81 - บทที่ 85

ไม่นาน คนสองสกุลจึงเจรจาหมั้นหมาย สินสอดหลายหีบถูกยกมาวางเรียงรายจนเต็มโถง นายท่านผู้เฒ่าหวงกับนายท่านใหญ่สกุลหลี่พูดคุยกันด้วยดี“ข้ากรำศึกหนักอยู่ในสนามรบมานานปี อาจไม่มีเวลาให้บุตรสาวมากนัก หากนางแต่งงานเข้าสกุลหวง หวังว่าหลานชายท่านจะดูแลนางแทนข้าอย่างดี”หลี่เทียนเผิงกล่าวเสียงทุ้มห้าวอย่างดุดันน่ายำเกรง นี่คือคำเตือน บุตรสาวที่เขาเฝ้ารักดั่งแก้วตาดวงใจกำลังจะออกเรือนกับบุรุษที่ดีรักนางมากมาย แต่มิอาจไม่ห่วงไม่ย้ำ หวังเพียงว่าที่เขยขวัญจะหนักแน่นมั่นคงเหมือนเขา“ท่านแม่ทัพอย่าได้กังวล หลานชายข้าคนนี้ไม่มีทางไม่ดูแลคุณหนูหลี่อย่างดีที่สุด”นายท่านผู้เฒ่าหวงเอ่ยยิ้มๆ รับรู้ได้เป็นอย่างดีถึงสิ่งที่คนเป็นบิดากังวลบุรุษที่เป็นนักรบ มีแต่ธิดาแต่ก็ไม่ยอมรับอนุภรรยา ล้วนมีจิตใจที่คำนึงถึงเรื่องรักใคร่ปักอกปักใจเป็นที่ตั้ง“เหตุที่ข้าต้องเร่งมาล้วนเป็นเพราะทนเสียงรบเร้าของเจ้าหลานชายไม่ได้อีกต่อไป อี้หานชอบพอคุณหนูใหญ่อย่างจริงใจ เฝ้ารักเฝ้ามองมานาน แต่ไม่กล้าอาจเอื้อม แต่เมื่อกิ่งฟ้าโน้มลงมา ก็ถึงกับรอไม่ไหว ข้าผู้เฒ่ายืนยันได้”แม่ทัพพยักหน้าอย่างพึงพอใจยิ่งเ

วันนี้ คือวันที่หวงอี้หานแต่งอนุภรรยาเข้าจวนมาอย่างผ่าเผย ฝ่ายชายจับมือฝ่ายหญิงพาเข้าหอด้วยตัวเองหลี่ซีหนิงอุ้มหวงหมิงยืนมองหวงอี้หานจากหน้าต่างในห้องของเรือนฮูหยินเอกอย่างเย็นชา พลางเหลือบตามองพี่สาวที่นอนหลับพักผ่อนหลังดื่มยาอย่างสงสารจับใจนางจับแก้มของหลานชายในอ้อมแขนอย่างรักใคร่“หมิงหมิงเด็กดี แม้น้าหญิงไม่ใช่บุรุษแต่จะไม่ยอมเป็นสตรีที่ไร้แรงกำลังแน่นอน ต่อไป น้าหญิงจะต้องยิ่งใหญ่เพื่อดูแลและปกป้องเจ้ากับมารดาเอง เจ้าอย่าได้ห่วง น้าหญิงจะพยายามให้มากกว่าเดิมร้อยเท่าพันเท่า”หวงหมิงในวัยเด็กมองน้าสาวด้วยสองตากระจ่างใสอย่างไม่เข้าใจ กว่าจะเข้าใจก็เมื่อเริ่มเติบใหญ่จนจำความได้ มารดาของเขาเจ็บป่วยเนิ่นนาน บิดากลับค่อยๆ เหินห่าง มีเพียงน้าสาวที่คอยดูแลใส่ใจกระทั่ง น้าสาวเริ่มมีกิจธุระบางประการ จนไม่อาจมาอยู่ข้างกายเขากับมารดาได้บ่อยครั้งอย่างที่ใจต้องการเหมือนเก่า เขาจึงคอยเฝ้าข้างเตียงมารดาไม่ไปไหนทั้งนั้นแน่นอนว่าในเรือนมีสาวใช้ หากแต่หวงหมิงรู้มาว่า สาวใช้ที่มาจากบ้านเดิมของมารดาล้วนถูกขายออกไปจนสิ้น คงเหลือเพียงสาวใช้ที่ถูกส่งมาจากเรือนใหญ่ของท่านย่า