جميع فصول : الفصل -الفصل 20

หลังจากปล่อยให้ใครบางคนฝึกใช้ตะเกียบคีบอาหารอยู่ในห้องหับที่มิดชิด หวงหมิงก็เดินออกจากห้องพัก ลอบส่งสัญญาณให้นักรบใต้อาณัติตามที่นัดหมาย ซึ่งแน่นอนว่าล่าช้าเกินไป ยามนี้ข่าวปราชัยของเขาถูกแพร่สะพัดไปทั่วโดยทหารต้าไห่ ขวัญกำลังใจของนักรบเยี่ยเป่ยย่อมหดหาย เขาต้องเรียกความมั่นใจของพวกพ้องให้กลับคืนโดยไวสถานที่แห่งนี้คือเขตแดนรอยต่อระหว่างต้าไห่กับเยี่ยเป่ย นับว่ายังไม่ปลอดภัยครั้นกลุ่มนักรบหน่วยพิเศษเยี่ยเป่ยได้รับสัญญาจากผู้นำของเขา พลันรู้สึกว่าสวรรค์มีอยู่จริง หวงหมิงยังไม่ตายอาทิตย์อัสดง บุรุษร่างสูงเด่นสง่างามยืนเบื้องหน้าทุกคนอย่างอหังการ หวงหมิงซุกซ่อนบาดแผลเอาไว้อย่างดีและทันทีที่ร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีดำสนิทย่างกราย โดยไร้อาการบาดเจ็บสาหัสอันใด ความฮึกเหิมพลันบังเกิด เหล่าสมุนรอฟังคำสั่งต่อไปอย่างพร้อมเพรียงในฐานะผู้บัญชาการหน่วยนักรบพิเศษ หวงหมิงคือบุรุษที่ทุกคนน้อมรับทุกคำอย่างเคารพเชื่อฟังในฐานะขุนศึกจอมทัพนำหน้าออกรบ หวงหมิงคือบุรุษที่ทุกคนยำเกรงหวาดหวั่นไม่เว้นแม้แต่ศัตรูต่างแดน มิใช่แค่ทหารใต้อาณัติในแคว้นเดียวกันขุนนางฝ่ายบู๊และบุ๋นในแคว้นเยี่ยเป่ยล้วนขนานนามให้เขา

ชายหนุ่มผู้นี้นั่งอยู่ประจำตำแหน่งแม่ทัพใหญ่นามว่าหวงหมิง เป็นถึงหลานชายของหลี่ฮองเฮาผู้เรืองอำนาจที่สุดในวังหลังรองจากฮ่องเต้ยามนี้ ส่วนมารดาของเขาคือพี่สาวร่วมอุทรอันเป็นสตรีสุดที่รักของหลี่ฮองเฮานั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าเหตุใดหวงหมิงจึงน่าเกรงขามเป็นที่ครั่นคร้ามยากคบหาทว่ากลับถูกหมายปองเป็นที่ปรารถนาเกี่ยวดองในคราเดียวกัน“ท่านแม่ทัพใหญ่” สาวงามทอดเสียงอ่อนหวาน สายตาเชิญชวน จริตยั่วยวน “สุราเจ้าค่ะ”มือเรียวงามเนียนละเอียดดุจลำเทียนปัดผ่านฝ่ามือของหวงหมิงแผ่วเบาคล้ายบังเอิญคล้ายมิจงใจจะยั่วเย้า นางมีเรือนร่างอรชรบอบบางและอ่อนเยาว์ชวนทะนุถนอม เป็นดรุณีที่งดงามเย้ายวนที่สุดในบรรดาหญิงงามทั้งหมด ผิวของนางนวลเนียนแลดูอ่อนนุ่มราวไร้กระดูก กลิ่นกายที่ต้องลมโชยออกมาเต็มไปด้วยความหอมหวาน เสียงที่เปล่งวาจาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มน่าประทับจุมพิตนั้นมักจะทำให้จิตใจผู้ฟังเคลิบเคลิ้มได้ไม่ยากเย็นผู้คนมักรู้สึกเช่นนั้น พวกเขาล้วนตกบ่วงมายาของนางเพียงแรกเห็นและเพราะวันนี้คืองานเฉลมฉลองเพิ่มขวัญกำลังใจให้ทหาร หวงหมิงย่อมอยู่ร่วมสังสรรค์อารมณ์ดีข้างกายของหวงหมิงคือทหารคนสนิทที่กร้าวแกร

แน่นอนว่าบาดแผลมากมายยังคงอยู่ ทว่าความรู้สึกรังเกียจเหล่าสตรีที่ถูกเนื้อต้องตัวมาก่อนหน้านี้มีมากกว่า เพราะบางทีอาจมีละอองยาปลุกเร้าเปรอะเปื้อนไปทั่ว ประสบการณ์ของเขาที่ผันผ่านเคยพบเจอมาไม่น้อยผ่อนคลายได้ไม่นาน จู่ๆ กลอนประตูก็หลุดออกเอง มันถูกใครบางคนปลดจากด้านนอกอย่างอุกอาจหวงหมิงค่อยๆ ลืมตามอง ดวงตาเย็นเยียบเล่ออันโผล่หน้าเข้ามาดังคาดทว่านางไม่ได้พุ่งตัวเข้ามาหาชายหนุ่มที่ถังอาบน้ำ แต่โวยวายอยู่ตรงประตู “ท่านสั่งสตรีให้มานอนด้วยหรือ แล้วข้าจะไปนอนที่ใด กับข้าวก็ยังกินไม่หมด จะทิ้งได้ไง”หวงหมิงขมวดคิ้ว “ข้าสั่งสตรีมานอนด้วย?”เล่ออันพยักหน้าน้ำตาปริ่มๆ “ข้าได้ยินนางบอกทหารยามที่เฝ้าหน้าประตูเรือนว่าท่านสั่งนางมาค้างแรมที่นี่ ต้องปรนนิบัติท่านจนรุ่งสาง ตอนนี้นางกำลังเดินอยู่ตรงทางริมระเบียง อีกสามสิบก้าวจะถึงหน้าประตูห้องนี้แล้วนะ”เรือนพักแม่ทัพใหญ่แห่งนี้ตั้งอยู่อีกฝั่งของค่ายทหาร หน้าประตูเรือนคือทางเข้าวงจันทร์ต้องเดินตัดผ่านสะพานที่มีสระบัวเล็กๆ กางกั้น ขึ้นบันไดสามขั้น อ้อมห้องโถงรับรองช่างเป็นสตรีที่ประสาทหูดีเป็นเลิศจนน่าเหลือเชื่อ หวงหมิงปรายตามองคนช่างฟ้องแวบหนึ่งแล้

ยามนี้กายของเล่ออันร้อนผ่าว ราวกับเห็นดวงดาวแห่งเพลิงโลกันตร์หญิงสาวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ร้อนรุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ร่างกายอ่อนเปลี้ยระทดระทวยไปหมด ไร้เรี่ยวแรงที่จะยืนหยัด มือและเท้าร้อนผ่าวราวกับถูกไฟสุม ทุกส่วนร้อนระอุดุจมีเพลิงโหมไหม้ กระทั่งเส้นขนทุกเส้นยังลุกซู่ชูชัน ตอนนี้เล่ออันรู้สึกว่าทั่วตัวกำลังมีมดนับพันรุมไต่ ทำให้คันยุบยิบไปถึงกลางใจ เลือดลมในกายพลุ่งพล่าน ไหลเวียนสูบฉีดใจจังหวะเร่งเร้าและเร่าร้อนขึ้นทุกขณะ ความรู้สึกข้างในใต้ท้องน้อยทั้งคันทั้งร้อนยากจะทานไหวหญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแน่น อยากแข็งขืนแต่กลับอ่อนระทวยไปทั้งร่าง มีความปรารถนาที่ไม่รู้จักเกิดขึ้น กระทั่งนางเผลอหลุดปากครางกระเส่าออกมาอา...นางปรารถนาบุรุษเพศเหลือเกินทั้งต้องการ โหยหา กระหายเป็นอย่างมากสองตาของเล่ออันเริ่มเลือนราง นางจับจ้องอย่างต้องการจับจองไปยังร่างแกร่งอันสง่างามของหวงหมิงอย่างเลื่อนลอย จากที่คิดว่าเขารูปงามยิ่งนัก บัดนี้แม้แต่เทพเซียนทั้งสวรรค์ก็มิอาจเทียบเคียงเขาได้หากนางได้เรือนกายนี้มาปลดเปลื้อง ได้ลูบคลำความหนั่นแน่นกำยำทุกสัดส่วนได้สำเริง

นางรู้สึกเหมือนถูกดึงให้จมดิ่ง แววตาของเขาสงบนิ่งแต่ลุ่มลึกราวกับวังน้ำวน ยามที่เขาจับจ้องนางอย่างแน่วนิ่ง คล้ายมีบางสิ่งดูดดึง ประหนึ่งขุมพลังเร้นรับ ชวนร้อนรุ่มคล้ายมีไฟผลาญจนร่างกายและหัวใจพร้อมหลอมละลายทุกสัมผัสของเขาคล้ายแฝงกลิ่นอายมนต์มาร รูปหน้าดั่งรูปปั้นสลักที่ดูเย็นชาไร้ความรู้สึกของเขาที่งดงามมันเต็มไปด้วยพลังอำนาจยามขยับขึ้นลงอยู่ใกล้ใบหน้านาง ดวงตาคู่คมทรงเสน่ห์ล้ำลึกคู่นั้นยิ่งแผ่ซ่านเสน่หาอันล้ำลึกยากถอนความรู้สึกเสียวซ่านให้จางหายโอ้...ตายล่ะ! ยิ่งมองยิ่งหื่นกระหาย นี่แค่ปลายนิ้วกับปลายลิ้นเองนะ!สาวน้อยกะพริบตาปริบๆ แต่ยังมิอาจไม่หยุดคิดเมื่อคืน ในขณะที่นางสุขสมไปแล้วหลายรอบจนอ่อนเพลียสิ้นแรง สายตาก็เหลือบเห็นว่าภายใต้ผ้าห่มบนตัวท่อนล่างของเขามีบางสิ่งบางอย่างกำลังตั้งชันตระหง่านราวกับยอดเขาบนที่ราบสูงอา...มนุษย์ก็เช่นนี้ สตรีโหยหาความอบอุ่นซาบซ่าน บุรุษปรารถนาสัมผัสอ่อนนุ่มละมุนละไม เราสองครองคู่ชูชื่น ข้าท่านดุจสวรรค์สรรสร้าง คนรักกันไหนเลยไม่ทำเรื่องเช่นนั้น อ๊า...เล่ออันกำลังจะเป็นบ้าสติฟั่นเฟือนแล้ว...ไม่ได้! หยุดฟุ้งซ่านเสียที!แม้เขาจะเหมือนเทพเ