Todos os capítulos de เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์: Capítulo 31 - Capítulo 40

ห้องสวีตส่วนตัวที่ถูกจองไว้ทั้งชั้นแน่นหนาด้วยทีมรักษาความปลอดภัยระดับสูง ไม่มีใครนอกจากทีมงานที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาได้เสียงแก้วไวน์กระทบกันเบา ๆ ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่า การเจรจาอันยืดยาวบนชั้นสูงสุดของโรงแรมห้าดาวกลางเมืองได้ผ่านไปได้ด้วยดีอคิราห์เอนกายพิงพนักโซฟา หลังผ่านการสนทนาที่ตึงเครียดเพราะอีกฝ่ายเป็นถึงรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมกว่าสามชั่วโมงที่เขาจมอยู่กับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ทุกคำตอบต้องผ่านการชั่งน้ำหนักทางผลประโยชน์และอำนาจ แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยข้อตกลงที่น่าพึงพอใจทั้งสองฝ่ายเมื่อเสร็จสิ้นการเจรจาอย่างไม่เป็นทางการ ฝ่ายตัวแทนภาครัฐก็กล่าวอำลาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะเดินออกจากห้องไปพร้อมกับผู้ติดตามเกือบสิบชีวิตได้เสียงประตูปิดลง รอบห้องก็ถูกความเงียบเข้ามาปกคลุม เมื่ออยู่เพียงลำพัง มือหนาก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกแทบจะทันทีทันใดหน้าจอสว่างวาบพร้อมแสดงรายชื่อคนปลายสาย เขาเห็นเบอร์น้ำฟ้าโทรเข้ามาเมื่อสองชั่วโมงก่อน แต่ตอนนั้นสถานการณ์ภายในห้องยังตึงเครียดจึงไม่อาจละไปรับสายได้รอเพียงไม่นานเสียงสัญญาณก็ดังขึ้น จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเสียงสั้น ๆ แล้วก็เงียบหาย

ไม่นานนักประตูห้องน้ำก็เปิดออก ร่างเล็กเดินโซเซออกมาก่อนจะสะดุดขาตัวเองทำท่าจะล้มคะมำมาด้านหน้าอคิราห์รีบรับตัวเธอเอาไว้ จากนั้นหญิงสาวก็นิ่งสงบในอ้อมแขนของเขา“เฮ่อ!”ลมหายใจหนัก ๆ ถูกพ่นออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย เขาช้อนร่างเล็กลอยขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วอุ้มเธอไปที่รถรถคันหรูแล่นออกจากลานจอดโดยมีน้ำฟ้านั่งพิงไหล่อคิราห์อยู่ตรงเบาะหลังด้านหน้ามีเอริกส์เป็นคนขับและอำพลประจำอยู่เบาะด้านข้าง ลูกน้องแอบดูเจ้านายตัวเองแล้วลอบยิ้มอยู่ตลอดเวลาน้ำฟ้านอนนิ่งไม่ไหวติง มีเพียงเสียงพึมพำเล็ดลอดออกมาแผ่วเบา คนเมาพูดไม่ค่อยรู้เรื่องอคิราห์เอียงตัวเงี่ยหูฟัง การกระทำของผู้เป็นนายทำให้ลูกน้องประหลาดใจอีกแล้ว ประธานจอมหยิ่ง หน้านิ่งเย็นชา คนที่เขาเคยรู้จักเหมือนจะทำตัวแปลกไปตั้งแต่มีน้ำฟ้าเข้ามาในชีวิต“คุณมันจอมเผด็จการ”เสียงที่เปล่งออกมาเบาหวิวไร้น้ำหนัก แต่ชัดพอให้คนที่เงี่ยหูฟังได้ยิน ไอ้คนเผด็จการที่หญิงสาวกล่าวถึงหมายถึงเขาแน่ ๆ“เหอะ ไม่อยากจะเชื่อเลย”คนแอบฟังเค้นเสียงในลำคอ ก่อนจะพึมพำอย่างหัวเสีย เขาขบฟันไม่พอใจขณะมองหน้าคนเมา“เธอนั่นแหละดื้อด้าน”“คุณนั่นแหละเผด็จการ”เธอนั่งหลับตาเถียงข้า

หลังจากอาบน้ำและแต่งกายด้วยชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้ว น้ำฟ้าก็เดินออกมาจากห้องอีกครั้งผมยาวที่สระใหม่ถูกปล่อยสยายไปตามแผ่นหลัง กลิ่นแชมพูอ่อน ๆ ลอยอบอวลในอากาศอคิราห์ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม เขาเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของหญิงสาว ใบหน้านิ่งสงบแต่แววตาเฉียบคมใต้ขนตาหนา ๆ นั่นทำให้น้ำฟ้าใจสั่นวูบ“มานี่”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ แต่กลับฟังดูมีอำนาจมหาศาลแล้วใครจะกล้าขัดร่างเล็กขยับเท้าช้า ๆ พลางกำชายกระโปรงไว้แน่นอย่างระมัดระวัง“ค่ะ”“มากินข้าวก่อน”เขาพูดพลางดันถ้วยข้าวต้มที่วางอยู่ตรงหน้าขยับมาทางเธอ น้ำฟ้ามองเขาก่อนจะมองของในถ้วยแล้วรีบเอ่ย“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้สายแล้ว เดี๋ยวหนูไปกินที่มหา’ ลัยก็ได้ค่ะ”“ป้าน้อย ตักข้าวต้มใส่กล่องให้เธอเอาไปกินบนรถ”เขาหันไปสั่งป้าแม่บ้านโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธคนรับคำสั่งกุลีกุจอหากล่องอาหารมาบรรจุข้าวต้มให้แบบทันทีทันใดน้ำฟ้าได้แต่ยืนอ้าปากพะงาบ ๆ เหมือนปลาขาดอากาศแต่สุดท้ายก็ยอมจำนนต่อเขาไม่นานป้าแม่บ้านก็นำกล่องอาหารที่ด้านในมีข้าวต้มร้อน ๆ มาวางไว้บนโต๊ะพร้อมนมหนึ่งกล่อง มองดูแล้วเหมือนจัดของให้เด็กอนุบาลไปทัศนศึกษาก็ไม่ปานหญิง

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารในบ้านวราฤทธิ์ อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารคาวหวานที่แม่บ้านจัดเตรียมไว้อย่างพิถีพิถันเสียงช้อนกระทบจานดังเป็นระยะเคล้ากับเสียงพูดคุยอย่างอารมณ์ดีของคุณปู่ผู้เป็นประมุขของบ้านท่านนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะด้วยท่วงท่าน่าเกรงขาม แต่รอยยิ้มที่ส่งให้หลานสะใภ้นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นน้ำฟ้านั่งเรียบร้อยระมัดระวังทุกอิริยาบถ เธอรู้ดีว่าคนตรงหน้าคือผู้อาวุโสที่มีอิทธิพลสูงสุดของตระกูล ดวงตากลมโตมองคุณปู่ด้วยความเคารพ แต่ก็อดยิ้มไม่ได้เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยถามเรื่องทั่วไปด้วยน้ำเสียงใจดี“เป็นยังไงบ้าง อาหารบ้านปู่อร่อยเหมือนที่บ้านเจ้าคินไหม”“หนูว่าที่นี่อร่อยกว่าเยอะเลยค่ะ”“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า อร่อยกว่าก็กินเยอะ ๆ นะ”“ค่ะ”ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งคนอายุเยอะเอ่ยเรื่องที่ทั้งคู่ไม่คาดคิดขึ้นมา“แล้วเรื่องแต่งงาน คิดไว้รึยังว่าจะจัดเมื่อไหร่”คำถามนั้นทำเอาคนฟังถึงกับชะงัก อคิราห์สบตากับผู้เป็นปู่เพียงครู่ ก่อนจะเหลือบมองอาการคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆหญิงสาวหลุบตาลงต่ำ รอยยิ้มอ่อนหวานค่อย ๆ จางลงทีละนิดอย่างไม่อาจปิดบังเขาวางช้อนลงบนจานแล้วหันไปสบตากับปู่อีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยขึ้

ชายชรานั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ไม้ในห้องทำงานส่วนตัว กลิ่นชาหอมกรุ่นลอยคลุ้งอยู่ทั่วห้อง เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นเมื่อมีสายตรงโทรเข้ามารายงานสถานการณ์ในบ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่[ตอนนี้คุณคินกับคุณน้ำฟ้าเพิ่งมาถึงค่ะ คุณท่านจะให้ทำยังไงต่อดีคะ]แม่บ้านวัยกลางคนพูดสายกับเจ้านายผ่านเครื่องมือสื่อสาร“ทำตามแผนเดิม”เสียงทุ้มของผู้สูงวัยฟังดูเจ้าเล่ห์อย่างเห็นได้ชัดราวกับเป็นคนละคนกับตาแก่ที่นอนหายใจรวยรินรอความตายตอนหลานชายคนโตมาเยี่ยมความจริงแล้วผู้เฒ่ามากอุบายรายนี้ไม่ได้อ่อนแรงอย่างที่ใครเห็น เขายังแข็งแรงพอจะเดินไปไหนต่อไหนได้อย่างสบาย ๆแต่เหตุผลที่ต้องแสร้งทำตัวเหมือนคนใกล้ตายนั่นก็เป็นเพราะว่าอยากเห็นหลานชายหัวดื้อได้เป็นฝั่งเป็นฝาเสียทีคนแก่อย่างเขา จะมีความสุขไหนเท่ากับการได้อุ้มเหลนก่อนสิ้นลมหายใจแม้ทั้งคู่จะแกล้งรักกันเพื่อตบตาคนแก่ก็ตาม แต่คนอาบน้ำร้อนมาก่อนทำไมจะมองไม่ออกว่าความจริงแล้วหลานชายของเขาคิดยังไงกับหญิงสาวคุณปู่รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าทั้งคู่แกล้งแสดงละครตบตา แต่วันนี้แหละเขาจะทำให้อคิราห์และน้ำฟ้าได้เป็นผัวเมียกันอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่แน่ว่าอีกไม่นานจะได้ยินเสียงเด็กร้