Todos os capítulos de เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์: Capítulo 41 - Capítulo 50

“อ๊า~ พอก่อนค่ะ หนูเสียว”ร่างเล็กเปล่งเสียงครางพลางดิ้นพล่านอย่างเร่าร้อน ปลายเล็บจิกลงบนบ่าแกร่งพร้อมกับส่ายหน้าไปมาภาพน้ำฟ้านอนร่อนสะโพกอยู่บนเตียงปลุกความกระสันในตัวเขาให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่เพิ่งจะเสร็จไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน“บอกฉันซิน้ำฟ้าว่าเธอเป็นของใคร”เขาเอ่ยถามก่อนจะก้มหน้าดูดหัวนมที่ตั้งแข็งเป็นไต นิ้วหนากระดิกอยู่ในร่องรักของเธออย่างต่อเนื่องน้ำฟ้าร่อนสะโพกโยกเอวอย่างไม่เป็นตัวเอง ใบหน้าเหยเกเพราะความเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจ“หนู...เป็นของ...คุณคินค่ะ”จบประโยคคนตัวโตก็ยกยิ้มพึงพอใจ ก่อนจะขยับไปนั่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางหว่างขาของหญิงสาว จับปลายเท้าเล็กทั้งสองข้างขึ้นมาพาดบนบ่า จูบไซ้เรียวขาเนียนเพิ่มความกระสัน จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงประกบจูบกลีบปากนุ่ม ดูดดุนลิ้นเล็กเร่าร้อนแล้วผละออกไปกระซิบข้างหู“เธอเป็นของฉัน และต้องเป็นของฉันแค่คนเดียว จำเอาไว้”พูดจบก็หยัดตัวตั้งตรง จับปลายเอ็นที่แข็งโด่จ่อไว้ตรงปากทางร่องรัก จากนั้นก็ดันเข้าไปจนสุดความยาวน้ำฟ้าสะดุ้งเฮือก คว้ากำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ตับ! ตับ! ตับ!อคิราห์โหมกระเด้าเอวเข้าหาเธออย่างถี่ยิบ สองมือบีบขยำสองเต้าราวกับอ

ภายในโกดังหลังใหญ่ ด้านบนคือห้องทำงานที่เปิดแอร์ไว้จนเย็นฉ่ำ ร่างสูงของอคิราห์ก้าวเข้ามาในห้องอย่างสุขุม มือหนาล้วงกระเป๋ากางเกงขณะดวงตากำลังเพ่งมองคนที่นั่งคุกเข่าอยู่กลางห้องลูกน้องยืนเรียงหน้ากระดานต้อนรับ ก่อนจะโค้งศีรษะคำนับเมื่อเขาเดินผ่านเจ้าของใบหน้านิ่งขรึมนั่งลงบนเก้าอี้หนังทรงสูงแล้วไขว่ห้างด้วยท่าทางผ่อนคลาย เอริกส์ยื่นมวนบุหรี่มาทางเจ้านายจากนั้นก็จุดไฟแช็กให้เปลวสีแดงวูบขึ้นก่อนควันสีขาวจะลอยฟุ้งในอากาศ“ผะ...ผม...ผมขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะหักหลังคุณจริง ๆ นะครับ แต่ถ้าไม่ทำพวกมันขู่จะฆ่าลูกกับเมียผมครับ”‘ขจร’ หัวหน้าคนงานในท่าเรือพูดแก้ตัวพลางเบิกตากว้าง ตะลีตะลานคลานเข่าเข้ามาใกล้ ชายชุดดำรีบเข้ามากันเขาเอาไว้อคิราห์หันไปพยักหน้าให้กับผู้ช่วย อำพลจึงขยับเข้ามายืนอยู่เบื้องหน้าคนถูกมัด จากนั้นก็โยนเอกสารบางอย่างลงตรงหน้า“ไม่ได้ตั้งใจอย่างนั้นเหรอ งั้นช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยสิ ว่าเงินห้าล้านที่โอนเข้าบัญชีมึงมันมาจากไหน”คนคุกเข่าเริ่มสะอื้นไห้ ในขณะที่อคิราห์ไม่ขยับแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งนิ่งเหมือนราชสีห์ที่มองเหยื่ออย่างหมดความสนใจ เพราะรู้ว่ายังไงเหยื่อตัวนี้ก็ค

“คุณก็รู้ว่าฉันพอใจในตัวคุณ แต่งงานกับฉันสิคะ แล้วคุณจะได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ”สิ้นประโยคของหญิงสาว อคิราห์ถึงกับชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคมที่มักสงบนิ่งฉายแววไม่พอใจชัดเจนตอนแรกเขาคิดว่าโซเฟียต้องการหุ้นของวราฤทธิ์ซะอีก คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการคือตัวเขาชายหนุ่มวางแฟ้มในมือลงอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ทำเอาบรรยากาศในห้องอาหารส่วนตัวดูตึงเครียดขึ้นทันที“คุณคิดว่าจะใช้วิธีนี้มาบีบบังคับผมได้เหรอโซเฟีย”เสียงที่ดังเล็ดลอดไรฟันทำให้สัมผัสได้ถึงแรงอารมณ์กรุ่นโกรธอย่างชัดเจนโซเฟียยังคงยิ้มมุมปากอย่างไม่สะทกสะท้านแล้วพูดอย่างมีจริต“ฉันไม่ได้บีบ ฉันแค่เสนอทางรอดให้คุณกับวราฤทธิ์เท่านั้นเอง”“พอได้แล้ว!”เสียงอคิราห์ตัดขึ้นอย่างเฉียบขาด สายตาคมกริบเหมือนคมมีดจ้องมองราวกับอยากเฉือนเนื้อเธอออกเป็นชิ้น ๆเขาลุกยืนเต็มความสูง สองมือค้ำลงบนโต๊ะขณะโน้มหน้าเข้าหาอีกฝ่ายเล็กน้อย“ผมไม่จำเป็นต้องแลกศักดิ์ศรีกับอะไรแบบนี้ แล้วก็...อย่าคิดเอาชื่อของพ่อคุณมาข่มผมอีก ผมไม่ใช่คนที่คุณจะควบคุมได้”สิ้นคำพูด ชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องอาหารทันที เหลือไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่ยังลอยฟุ้งให้พอได้สัมผัสโซ

พูดจบก็เริ่มชักนิ้วเข้าออก น้ำฟ้าดูดเลียนิ้วแกร่งอย่างรู้งาน ไฟราคะร้อนรุ่มเกินกว่าจะต้านไหวเขาอยากให้ทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น“แล้วแตกในปาก...ได้ไหม”พูดพร้อมกับส่งเอ็นใหญ่เข้าออกในร่องรักอย่างรุนแรง อัดเสยแกนกายให้ลึกจนชนกับผนังมดลูกร่างอ้อนแอ้นแอ่นสะโพกรับการกระแทกจากแท่งเนื้อที่ตอกตรึงเข้ามาจนมิดลำทุกจังหวะริมฝีปากเล็กเผยออ้าร่ำร้องครวญคราง ใบหน้าหวานพยักหน้าตอบรับคำขอของเขาคนฟังกระตุกยิ้มพึงพอใจ จากนั้นก็เร่งจังหวะให้ถี่ขึ้น เมื่อเนื้อตัวเกร็งแน่นใกล้เสร็จสมเขาก็ถอนตัวตนออกมาจ่อไว้ตรงริมฝีปากสีระเรื่อน้ำฟ้าอ้าปากอย่างเชื่อฟัง ทั้งอมทั้งดูดทั้งตวัดลิ้นกลืนกินน้ำกามขาวขุ่นที่พุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง“อื้ม~”ร่างสูงขยับเอวส่งแกนกายยาวใหญ่เข้าออกในอุ้งปากเล็ก ใช้ริมฝีปากของเธอรีดน้ำเชื้อออกจากปลายท่อจนหมด“อาส์~เสียว”ชายหนุ่มเงยหน้าหลับตาพริ้มแล้วครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะก้มมองคนที่กำลังใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตรงมุมปากเขาก้มลงจุมพิตหน้าผากสวยแผ่วเบา ก่อนจะทิ้งกายนอนลงด้านข้างเธอน้ำฟ้าหันหลังให้ด้วยความขวยเขิน พอสติกลับมาเธอก็เริ่มวางตัวไม่ถูก“หึ”เสียงแค่นหัวเราะดังเล็ดลอ

อคิราห์ประคองหญิงสาวไปที่รถของเขาซึ่งจอดอยู่ตรงโซนวีไอพีของโรงพยาบาล หลังขึ้นรถเขาก็สั่งให้อำพลบอกกับคนขับรถของน้ำฟ้าให้ไปรับชุดราตรีซึ่งสั่งตัดไว้ที่ห้องเสื้อของอรนลินลูกน้องรับคำสั่งแล้วรีบเดินไปบอกคนขับรถอีกคันน้ำฟ้าทำหน้าสงสัยเล็กน้อย มองเขาด้วยแววประหลาดใจ“ชุดราตรีของใครเหรอคะ”“จะของใครซะอีกล่ะ ก็ของเธอไง”“ของหนู?”“ใช่ สำหรับใส่ไปงานเลี้ยงของวราฤทธิ์สัปดาห์หน้า”“หนูต้องไปด้วยเหรอคะ”“ถ้าเธอไม่ไปคุณปู่คงสงสัย”นึกว่าเขาจะให้ความสำคัญเลยอยากให้เธอไปร่วมงานด้วย ที่แท้ก็แค่จะพาเธอไปแสดงละครต่อหน้าคุณปู่ก็เท่านั้นน้ำฟ้านั่งนิ่งสีหน้าเจื่อนไปอย่างเห็นได้ชัดอคิราห์ลอบยิ้ม ตอนยัยลูกแมวน้อยงอนก็น่ารักดีเหมือนกัน“อีกอย่าง ฉันก็อยากจะประกาศให้ทุกคนในวราฤทธิ์รู้ด้วยว่า...เธอเป็นเมียฉัน”คำพูดนั้นทำให้น้ำฟ้าต้องรีบหันหน้ากลับมามองเขา กลีบปากสีระเรื่อเม้มเข้าหากันอย่างคนกลั้นยิ้ม รีบหาคำพูดมาแก้เขิน“แล้วสั่งตัดไปคุณรู้ไซซ์หนูเหรอคะ”คนตัวสูงหัวเราะขบขัน เขาก้มหน้าลงแนบแก้มเนียนก่อนจะกระซิบเสียงทุ้มแหบ“วัดเองกับมือทำไมจะไม่รู้”“คุณ...”เธอเอ่ยเรียกพลางมองค้อนอย่างขัดเขิน เรือนหน้าส