All Chapters of เมียเด็กของท่านประธานอคิราห์: Chapter 61 - Chapter 70

88 Chapters

บทที่ 60 ไม่ยอมให้ไปคนเดียว

รถหรูแล่นออกจากคอนโดโดยมีน้ำฟ้านั่งคู่กับอคิราห์อยู่เบาะหลัง เอริกส์เป็นคนขับรถ บอดี้การ์ดสาวประจำตัวเธอนั่งคู่อยู่ด้านหน้ามีรถหลายคันขับนำ และอีกหลายคันขับตามมาเป็นขบวนน้ำฟ้าทำหน้างอนิด ๆ ตอนแรกคิดว่าอคิราห์จะยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระหนึ่งวันแต่ที่ไหนได้...นอกจากตัวเขาจะมาด้วยแล้ว ยังขนลูกน้องตามมาอีกเป็นพรวน รถคันใหญ่ขับตามกันเป็นแถวยาวราวกับคณะทูตระดับประเทศอย่างไรอย่างนั้นบางครั้งเธอก็สงสัยจริง ๆ ว่าเขาเป็นประธานบริษัทหรือเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียกันแน่เธอถอนหายใจยาวแล้วเบือนหน้าไปทางนอกรถแต่คนข้าง ๆ กลับนั่งชิลสบายใจเฉิบทั้งที่เห็นเธอทำหน้างอแต่เขากลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แถมยกยิ้มอยู่ตลอดเวลาราวกับถูกอกถูกใจนักหนานี่เขาไม่ไปทำงานทำการรึไงกันขณะนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มก็ดังขึ้น อคิราห์กดรับด้วยท่าทางนิ่งเฉย“ว่าไง”[วันนี้เจ้านายไม่เข้ามาที่บริษัทใช่ไหมครับ]ปลายสายคือผู้ช่วยหนุ่มผู้ทำแทนในทุกภารกิจ“อืม ประชุมวันนี้ยกเลิกให้หมดนะ ถ้าไม่มีอะไรด่วนไม่ต้องโทรมา”คำว่า ‘ยกเลิกให้หมด’ ทำเอาน้ำฟ้าต้องหันขวับไปทางเขาจบแล้ว อิสรภาพของเธอวันนี้ขณะรถกำลังเคลื่อนไปด้านหน้าเรื่
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 61 คนที่ตามหามานาน

ชายแปลกหน้าที่สวมหน้ากากอนามัย คนที่ดึงเขาออกมาจากซากรถก่อนที่มันจะระเบิดคือคนเดียวกันกับในรูป“นี่มัน...”เสียงพึมพำหลุดออกจากริมฝีปากหนา ก่อนสายตาจะเลื่อนลงไปอ่านตัวอักษรใต้กรอบรูปวันที่พี่ชายน้ำฟ้าเสียชีวิตตรงกับวันที่เขาประสบอุบัติเหตุอคิราห์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนมือที่ยกค้างไว้สั่นสะท้าน ก่อนจะหล่นลงข้างลำตัวอย่างคนหมดแรง รู้สึกจุกแน่นขึ้นมาในลำคอ หัวใจหนักอึ้งราวกับถูกก้อนหินทับไว้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่จู่ ๆ เขาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา มือหนายกขึ้นบีบขมับ ร่างสูงเซถอยหลังเล็กน้อย ก่อนภาพเหตุการณ์วันนั้นจะฉายขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้งเสียงเบรก เสียงกระแทก และความมืดมิดที่เคยสัมผัสผุดขึ้นมาในหัว‘เอี๊ยดดดดด! โครมมมมม!’ตอนนั้นเขาได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงทุบกระจกรถพี่ชายของน้ำฟ้าในเสื้อยูนิฟอร์มของบริษัทขนส่ง ดึงเขาออกจากรถขณะไฟกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง‘คุณ! อย่าเพิ่งหลับนะคุณ! คุณ! ตื่นสิคุณ’น้ำเสียงใจดียังดังก้องอยู่ในหู อคิราห์จดจำแววตาเด็ดเดี่ยวคู่นี้ได้อย่างแม่นยำไม่ผิดแน่ คือเขาจริง ๆหลังจากนั้นเสียงระเบิดก็ดังสนั่น อคิราห์หรี
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 62 ความจริงเริ่มปรากฏ

บรรยากาศภายในห้องพักผู้ป่วยดูวุ่นวายขึ้นมาทันทีหลังจากเพิ่งจะมีข่าวดีว่าคนป่วยเริ่มได้สติดวงตาที่เพิ่งจะได้ลืมขึ้นเต็มตื่นไม่ได้ฉายแววโล่งใจ ตรงกันข้าม กลับดูร้อนรนผิดปกติ ริมฝีปากสั่นระริกเหมือนพยายามจะพูดอะไรบางอย่างออกมาให้ได้“ใจเย็น ๆ ก่อนนะจ๊ะ พ่อเพิ่งฟื้น อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เดี๋ยวจะเหนื่อยเอานะ”น้ำฟ้าพูดเสียงสั่น พยายามปลอบทั้งที่ใจตัวเองก็สั่นไหวไม่แพ้กันแต่คนเป็นพ่อกลับส่ายหน้าแรงขึ้น ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่ เสียงอู้อี้ดังออกมาจากลำคอ ร่างกายพยายามลุกขึ้นเสมือนมีบางอย่างคาใจจนทนไม่ไหว“อ๊ะ-อี-อูก-อ้า-อาย”“แกอย่าเพิ่งพูดได้ไหม สงบสติอารมณ์หน่อยสิ”เสียงผู้เป็นภรรยาตำหนิอย่างหงุดหงิด รู้ว่ายังเสียใจเรื่องลูกชายเสียชีวิต แต่ตอนนี้ก็ควรพักผ่อนให้หายดีเสียก่อนคนเพิ่งฟื้นไม่มีทีท่าว่าจะยอมสงบง่าย ๆ สองมือกำแน่นทุบเตียงตีโพยตีพายแต่จับใจความไม่ได้สักคำขณะนั้นประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงของสองพี่น้องที่เดินตามกันเข้ามาหมอวินที่เข้ามาก่อนเห็นท่าไม่ดีรีบพุ่งเข้าไปช่วยห้าม“คนไข้ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ”อคิราห์ที่เข้ามาทีหลังรีบเข้าไปช่วยจับอีกฝั่ง ก่อนจะถ
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 63 ตามหาหลักฐาน

สองวันต่อมาภายในห้องทำงานบนตึกระฟ้า อคิราห์นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กสีดำสนิท แม้ร่างกายจะขะมักเขม้นกับการรีบเซ็นเอกสารที่กองพะเนินอยู่บนโต๊ะ ทว่าหัวสมองของเขากำลังคิดเรื่องนทีอยู่ตลอดเวลาแม้จะคาดเดาไว้แล้วว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทุกอย่างคือใคร แต่เขาก็ต้องหาหลักฐานเพื่อจับตัวคนผิดมาลงโทษให้ได้ขณะสองมือกำลังเร่งเคลียร์งานบนโต๊ะ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ก่อนร่างสูงของผู้ช่วยคนเก่งจะเดินเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนใจ“ได้เรื่องแล้วครับ”“ว่าไง”“ตำรวจคนนั้นย้ายไปอยู่อำเภอเล็ก ๆ ติดชายแดนจังหวัดตาก ใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ แทบไม่สุงสิงกับใคร เหมือนกลัวว่าจะมีคนตามเจอเลยครับ”อำพลหยุดพักหายใจ ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้พลางยื่นแฟ้มเอกสารให้เจ้านายแล้วพูดขึ้น“มีเงินโอนเข้าบัญชีตำรวจคนนั้นสิบล้านบาทหลังปิดคดีด้วยครับ”“รู้เส้นทางการเงินไหม”“ปลายทางอยู่ต่างประเทศ สืบยาก อาจต้องใช้เวลาสักหน่อยครับ”ชายหนุ่มเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ก่อนจะหลับตาลงชั่วครู่ ภาพนทีผุดขึ้นมาในห้วงความคิดผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่งที่ยอมเสี่ยงชีวิตช่วยคนแปลกหน้า ทั้งที่ตัวเองไม่ได้อะไรตอบแทนเลยสักนิดหากวันนั้นไม่มีนที เขาคงไม่มีโอกาส
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 64 หมดหนทางหนี

สองหนุ่มวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว เสียงกิ่งไม้หักดังลั่นขณะทั้งสองพุ่งฝ่าพงหญ้าเข้าไปในป่าอีกฝ่ายหายใจหอบถี่ วิ่งสะเปะสะปะด้วยความตื่นกลัวอคิราห์พุ่งเข้าใส่จากทางด้านหลัง ใช้แรงทั้งหมดตะครุบไหล่อีกฝ่ายไว้ ก่อนที่ร่างทั้งสองจะล้มกลิ้งไปกับป่าหญ้า“หนีทำไมวะ!”“ปล่อยกู!”อดีตนายตำรวจดิ้นสุดแรงเสียงร้องแตกพร่า มือไม้สั่นระริกพยายามไขว่คว้าสิ่งของรอบตัวมาเป็นอาวุธเอริกส์ไม่พูดพร่ำทำเพลง กดเข่าลงกับหลังล็อกแขนอีกฝ่ายอย่างชำนาญ คนถูกล็อกสะดุ้งเฮือกด้วยความเจ็บปวดอคิราห์ลุกขึ้นยืนหายใจหอบเหนื่อย นานแล้วที่ไม่ได้ออกแรงขนาดนี้ ก่อนแววตาคมกริบไร้ความปรานีจะหันไปสนใจคนที่นอนอยู่ใต้การควบคุมของเอริกส์แล้วคำรามข่มขู่“ไม่อยากเจ็บตัวก็อยู่เฉย ๆ”“จับกูทำไม กูไม่ได้ทำอะไรผิดนะเว้ย!”“ถ้าไม่ผิด จะวิ่งหนีทำไมวะ”อดีตนายตำรวจเม้มปากแน่น ดวงตาสั่นไหวอย่างคนที่รู้ดีว่า ทางรอดของตัวเองได้สิ้นสุดลงแล้ว“พวกมึงเป็นใครวะ ตำรวจเหรอ?”คนถูกจับร้องโวยวาย แม้จะพอรู้อยู่แล้วว่าทั้งสองคนมาหาเขาเพราะเรื่องอะไร แต่ก็ยังอยากถามให้แน่ใจเสียก่อน“เดี๋ยวมึงก็รู้”พูดจบอคิราห์ก็พยักหน้าให้เอริกส์ลากอีกฝ่ายไปยังใต้ถุนบ้าน
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 65 สารภาพความจริงกับแม่

หลังอคิราห์อนุญาตให้น้ำฟ้ามาเฝ้าพ่อได้แล้ว เธอก็เดินทางมาโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าตรู่โดยมีบอดี้การ์ดคอยติดตามดูแลอย่างใกล้ชิดตามคำสั่งคนมีอำนาจหญิงสาวบอกกับพ่อว่าอคิราห์กำลังจัดการเรื่องนทีให้ไม่ต้องเป็นห่วงคนเป็นแม่ที่เก็บความสงสัยไว้ในใจมานาน สบโอกาสตอนผู้เป็นสามีนอนหลับจึงรีบเอ่ยถามลูกสาว“แม่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”“แม่จะถามอะไรจ๊ะ”“ความจริงแล้วคุณอคิราห์ไม่ได้เป็นแค่เจ้านายใช่ไหมลูก”สิ้นประโยคของผู้เป็นแม่ น้ำฟ้าก็นิ่งไปชั่วครู่ มือที่กำลังจับปลายนิ้วพ่ออยู่กำแน่นโดยไม่รู้ตัวเธอรู้ดีว่าวันหนึ่งแม่ต้องรู้ความจริง เพียงแต่ไม่คิดว่ามันจะมาเร็วขนาดนี้สายตาของคนเป็นแม่จับจ้องมาที่ใบหน้าลูกสาวไม่กะพริบ แววตานั้นไม่ได้ดุดัน แต่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงมากกว่า“แม่ดูออกเหรอจ๊ะ”“ทั้งเรื่องค่ารักษาพยาบาลของพ่อ เรื่องส่งลูกเรียนต่อ คุณอคิราห์เป็นคนจัดการให้ทั้งหมดใช่ไหม”ร่างเล็กพยักหน้าช้า ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ คนเป็นแม่ที่รู้อย่างนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ“ฟ้าเอ๊ย! ไม่ใช่แม่ไม่เห็นนะว่าเขาดีกับลูกยังไง แต่ยังไงเขากับเรามันก็อยู่คนละโลกกันนะลูก”คำพูดของแม่ทำให้เธอรู้สึกจุกแน่นไปทั่วทั้งอก ไม่ใช่ไม
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 66 หลอกให้มาพบ

หลังจากสอนเสร็จนนทวัฒน์ก็เดินออกมาจากตึกคณะอย่างสงบนิ่ง เสื้อเชิ้ตสีอ่อนพับแขนขึ้นอย่างเรียบร้อย แว่นกรอบบางช่วยเสริมภาพลักษณ์อาจารย์หนุ่มผู้สุขุมครืด!โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้น เขาหยุดฝีเท้าอยู่กับที่ ก่อนจะล้วงเครื่องมือสื่อสารออกมาดูรายชื่อคนโทรเข้านนทวัฒน์พ่นลมหายใจแผ่วเบาแล้วกดรับสาย“มีอะไร”น้ำเสียงเรียบเฉย ต่างจากถ้อยคำที่ดังขึ้นจากพี่ชายซึ่งอยู่ปลายสายอย่างสิ้นเชิง“ตอนนี้กูจับตัวโซเฟียมาแล้ว”นนทวัฒน์ขมวดคิ้วทันที เผลอกำโทรศัพท์แน่นขึ้นอย่างลืมตัว“ครั้งนี้พ่อคงภูมิใจในตัวกูมากกว่ามึงแน่ ๆ ฮะ ฮะ ฮ่า”เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังลอดเข้ามา“ตอนนี้พ่อคงไม่ลังเลที่จะยกตำแหน่งผู้สืบทอดอมรไพศาลให้กู”นนทวัฒน์หลับตาลงชั่วครู่ ดูเหมือนว่าทัดเทพกำลังก่อเรื่องยุ่งยากให้เขาอีกแล้วอาจารย์หนุ่มสูดลมหายใจลึกแล้วพ่นมันออกมาอย่างแรงราวกับระงับอารมณ์กรุ่นโกรธ ก่อนจะเปล่งเสียงราบเรียบออกมาจากริมฝีปาก“ปล่อยเธอไปซะ”“อะไรนะ”“โซเฟียเป็นลูกสาวนักธุรกิจชื่อดัง ถ้าถูกจับได้ขึ้นมามันจะได้ไม่คุ้มเสีย”ปลายสายเงียบไปอึดใจ ก่อนจะหัวเราะออกมาราวกับคำพูดของนนทวัฒน์เป็นเพียงเรื่องตลกเท่านั้น“มึงรู้
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 67 หลักฐานสำคัญ

ทันทีที่บอดี้การ์ดสาวเห็นน้ำฟ้าเดินออกมาจากห้องพักฟื้นผู้ป่วย เธอก็เดินตามประกบหญิงสาวตามที่ได้รับคำสั่งคนถูกตามไม่ได้ว่าอะไรเพราะเริ่มชินกับการมีบอดี้การ์ดคอยตามติดตลอดเวลาแล้วหลังลงมาจากตึกของโรงพยาบาล น้ำฟ้าก็เดินไปรอนนทวัฒน์แถว ๆ ลานกว้างหน้าอาคารผู้ป่วย มือสองข้างจับสายกระเป๋าอย่างเคยชิน สายตาทอดมองไปยังถนนด้านหน้ารอคอยรถของอาจารย์หนุ่มบอดี้การ์ดสาวยืนเยื้องอยู่ไม่ห่างนัก ท่าทางสงบนิ่งแต่สายตากวาดมองรอบบริเวณอย่างระแวดระวัง ทุกการเคลื่อนไหวของผู้คนที่ผ่านไปมาล้วนไม่พ้นสายตาของเธอไม่นานนัก รถยนต์สีเข้มคันหนึ่งก็ชะลอเข้ามาจอดใกล้ลานกว้างน้ำฟ้าหันไปมองตามสัญชาตญาณ เธอจำได้ว่าเป็นรถของนนทวัฒน์คนในรถพุ่งเป้ามาที่บอดี้การ์ดสาวก่อนเป็นอันดับแรก สีหน้าของอาจารย์ยังคงความสุขุม ทว่าภายในสมองกำลังวางแผนบางอย่างนนทวัฒน์ไม่รู้ว่าอคิราห์บอกอะไรกับน้ำฟ้าบ้าง แต่เท่าที่คุยกันเมื่อครู่ ก็มั่นใจได้ประมาณหนึ่งว่าหญิงสาวไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับตัวตนของเขาเลยอาจารย์หนุ่มเปิดประตูลงจากรถ ก่อนจะเดินตรงปรี่เข้ามาหาหญิงสาว รอยยิ้มอ่อนโยนประจำตัวถูกส่งมาแต่ไกล แววตาสุขุมกับท่าทางน่าเคารพ คือภา
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 68 แลกกับหลักฐาน

หลังได้หลักฐานมาแล้วอคิราห์ก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ ระหว่างทางเขาโทรไปสั่งให้อำพลส่งคนไปค้นหาหลักฐานเพิ่มเติมตามเส้นทางที่รถของนทีถูกตามไล่ล่าก่อนวางสายไม่ลืมถามถึงน้ำฟ้าด้วย“น้ำฟ้าทำอะไรอยู่”[คุณน้ำฟ้าไปเฝ้าคุณพ่อที่โรงพยาบาลครับ]“มีบอดี้การ์ดตามไปด้วยรึเปล่า”[มีครับ]“งั้นก็แล้วไป ฉันกำลังจะเอาหลักฐานที่มีอยู่ไปส่งให้ตำรวจ ทางนั้นฝากนายด้วยนะ”[ครับ]หลังจบบทสนทนาอคิราห์ก็เป็นฝ่ายกดวางสาย ลมหายใจผ่าวร้อนถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากด้วยความโล่งใจหลังได้หลักฐานครบเขาหวังว่าตำรวจจะสามารถจับกุมคนร้ายมาลงโทษ นนทวัฒน์ต้องได้ชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองก่อเอาไว้......หลังคุยงานกับนนทวัฒน์เสร็จเรียบร้อย น้ำฟ้าก็เดินไปส่งอาจารย์หนุ่มที่รถโดยมีบอดี้การ์ดสาวเดินตามไม่ห่างนนทวัฒน์เฝ้าจับสังเกตบอดี้การ์ดของน้ำฟ้าอยู่ตลอดเวลา อีกฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้เขามีจังหวะลงมือเลยสักครั้งเมื่อเดินมาถึงรถก็ส่งยิ้มให้อาจารย์หนุ่ม ก่อนจะยื่นแฟ้มเอกสารที่เธอเป็นคนถือมาส่งให้อีกฝ่ายขณะนั้นมีหญิงชราคนหนึ่งเดินมาชนเข้ากับบอดี้การ์ดสาว ข้าวของที่คนแก่ถือมาด้วยหล่นกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น บอดี้การ์ดใจดีก้มลงช่วยเก็บของยื่นใ
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more

บทที่ 69 ความจริงเกี่ยวกับอุบัติเหตุครั้งนั้น

ทางด้านอำพลหลังจากรู้ว่าน้ำฟ้าหายไป เขาก็ขับรถออกตามหาหญิงสาวตามเส้นทางกลับเพนต์เฮาส์ แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา นอกจากนั้นก็โทรไปสอบถามกับป้าแม่บ้าน อีกฝ่ายบอกว่าน้ำฟ้ายังไม่ได้กลับไปที่นั่นส่วนทางด้านบอดี้การ์ดสาวก็ดักรอที่หน้าห้องผู้ป่วย แต่สุดท้ายน้ำฟ้าก็ไม่ได้กลับมาเช่นกันทั้งสองคนพยายามโทรหาน้ำฟ้าหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่ยอมรับสาย“ไม่ได้การแล้ว”หัวใจของอำพลเต้นแรงอย่างวิตกกังวล แม้จะกลัวความผิด แต่ยังไรเสีย เรื่องนี้ต้องแจ้งให้เจ้านายทราบเมื่อคิดได้ดังนั้น อำพลก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาเจ้านาย[ฮัลโหล]“เจ้านายครับ ตอนนี้คุณน้ำฟ้า...”ยังไม่ทันได้เอ่ยรายงาน ผู้เป็นนายก็เอ่ยแทรกขึ้นมาว่า[ฉันรู้แล้ว ตอนนี้น้ำฟ้าถูกไอ้นนทวัฒน์จับตัวไป]อำพลที่ได้ยินคำพูดของเจ้านายก็รู้สึกเหมือนมีอะไรหนักอึ้งกดทับอยู่บนอก ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาจนแทบหายใจไม่ออก“ผมขอโทษครับเจ้านาย เป็นความผิดของผมเอง ผมดูแลคุณน้ำฟ้าไม่ดี ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเธอ”เสียงถอนหายใจเล็ดลอดเข้าไปในสาย ก่อนอคิราห์จะนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่อยากโทษว่าเป็นความผิดของใคร ไหน ๆ เรื่องก็เกิดขึ้นแล้ว ทางที่ดีที่สุดคือต้องห
last updateLast Updated : 2026-04-23
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status