Semua Bab ฤทธิ์รัก: Bab 121 - Bab 130

เวลานี้จรัญเชื่ออย่างสนิทใจว่าผู้ชายโปรไฟล์เริดผู้แสนจะธรรมดาคนนี้รักศิริกานดาจริงๆ ไม่ใช่แค่หลอกเล่น หรือหวังเคลมเด็กนักศึกษาอย่างที่ตนเองคิดไปเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง เนื่องด้วยสาวน้อยที่ตนเอ็นดูเหมือนน้องสาวคนหนึ่งจะมีผู้ชายดีพร้อมและมีพร้อมทุกสิ่งทุกอย่างมาดูแลปกป้อง ตนก็คงไม่จำเป็นต้องห่วงอีกต่อไป จรัญคิดอย่างโล่งใจพร้อมกับตักอาหารตรงหน้ายัดใส่ปากไปเรื่อยๆไม่นานมื้อเที่ยงก็สิ้นสุดลง หลังจากที่ช่วยสาวน้อยล้างถ้วยช้อนจานชามเสร็จจรัญจึงขอตัวกลับ เพราะดูแล้วอยู่ไปก็คงเป็นก้างขวางคอคู่รักซะเปล่าๆ ส่วนศิริกานดาก็ไม่ได้ทักท้วง เนื่องจากรู้ว่าพี่จุ๋มจิ๋มคงจะอึดอัดถ้าต้องอยู่เผชิญหน้ากับคีรินทร์ต่อไป เธอจึงได้แต่เดินตามไปส่งตรงประตูรั้วหน้าบ้านตามหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีเท่านั้น โดยปล่อยให้แขกคนสำคัญของหัวใจนอนเอกเขนกดูทีวีอยู่ตรงโฟซาในห้องรับแขกตามลำพังขณะที่มายืนอยู่นอกประตูรั้วหน้าบ้านด้วยกัน ศิริกานดาก็จับมือของคนที่กำลังจะก้าวขึ้นรถเอาไว้แน่น แล้วเอ่ยขึ้นพร้อมสีหน้าไม่สู้ดีนักอย่างคนที่รู้สึกผิดเต็มหัวใจ“กานต้องขอโทษแทนคุณคีรินทร์ด้วยนะคะที่เขาว่าพี่จุ๋มจิ๋มตรงๆ และแรง

ศิริกานดาละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยรถไปควานหาโทรศัพท์มือถือเมื่อได้ยินมันส่งเสียงอยู่ในกระเป๋าใบโตที่เธอวางเอาไว้บนเบาะข้างคนขับ พอคว้าออกมาได้ก็เห็นชื่อเพื่อนรักพร้อมรูปยิ้มแฉ่งโชว์หราอยู่บนหน้าจอ“ว่าไงแก ไอ้ควีน”“ฉันหาสมุดเลกเชอร์ไม่เจอ แกกวาดเอาของฉันติดกระเป๋าไปด้วยหรือเปล่า โทรไปถามไอ้ลินกับไอ้นาฏก็บอกไม่ได้เอาไป ในกระเป๋าของยัยสองคนนั่นไม่มี งั้นก็เหลือแต่กระเป๋าของแกแล้วละ ลองหาดูให้ฉันหน่อยสิ”“รอฉันถึงบ้านก่อนได้ไหมแล้วจะหาให้ ตอนนี้ฉันขับรถอยู่”“อะไรเนี่ย ป่านนี้แกยังไม่ถึงบ้านอีกเหรอไอ้กาน นี่แกขับรถกลับแน่นะ ไม่ได้เข็นมันกลับหรอกใช่ไหม”คีรดาตั้งใจแซวมาตามสายมากกว่าที่จะคิดสงสัยจริงจัง เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าทำไมเพื่อนรักยังกลับไม่ถึงบ้าน ทั้งที่ขับรถออกจากมหาวิทยาลัยกลับบ้านพร้อมๆ กัน และระยะทางระหว่างมหาวิทยาลัยกับคฤหาสน์ภูวภาดลเมื่อเทียบกับบ้านของศิริกานดาเรียกได้ว่าไกลกว่าเสียด้วยซ้ำ ทว่าเธอก็กลับถึงบ้านก่อน ถึงนานแล้วด้วย ตอนนี้กำลังจะหาสมุดเลกเชอร์ออกมาอ่านทบทวน แต่ดันหาไม่เจอก็เลยไล่โทร.ไปถามหากับบรรดาเพื่อนๆ จนกระทั่งมาถึงศิริกานดานี่แหละเป็นคนสุดท้ายเนื่องจากตั้งแ

ศิริกานดากัดปากมองตามหลังไปด้วยสายตาขุ่นขวาง จากที่แค่ตกใจตอนนี้ก็มีอารมณ์โมโหเพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง เธอยอมรับว่าผิดเต็มประตู เพราะเธอดันลืมไปซะสนิทว่าเลี้ยวซ้ายแยกนี้มันไม่ได้ผ่านตลอดเหมือนแยกที่ผ่านๆ มา แต่มันก็เป็นเรื่องของอุบัติเหตุ แล้วผู้ชายคนนั้นมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกเธอ ศิริกานดาไม่พอใจตั้งแต่ได้ยินประโยคที่ว่ารถคันนี้อาเสี่ยคนไหนมันสมนาคุณให้มานั่นแล้วละ‘ได้สิ! ในเมื่อคิดว่าเธอเป็นเด็กอาเสี่ย เธอก็จะไม่ปฏิเสธให้มันเปลืองน้ำลายหรอก แก้ตัวไปก็ดูจะเปล่าประโยชน์กับผู้ชายปากเสียพรรค์นี้น่ะ อยากให้เรียกอาเสี่ยคนนั้นมาเคลียร์นัก เธอก็จัดให้ได้’ ศิริกานดาก็อยากรู้อยู่เหมือนกันว่าผู้ชายปากอัปมงคลอย่างนี้เมื่อเจอกับผู้ชายปากจัดของเธอจะเป็นอย่างไร คิดแล้วสาวน้อยก็มุดกลับเข้าไปค้นโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าที่อยู่ภายในรถเอามากดโทร.ออก แต่มือไม้ก็สั่นไปหมด ซึ่งไม่รู้ว่าสั่นจากอาการตกใจหรือแรงโมโหสิ่งไหนมันมากกว่ากันขณะเดียวกันนั้นท่านซีอีโอใหญ่ของเคพี แม็คเวลกรุ๊ปกำลังนั่งฟังผู้จัดการแผนกคนหนึ่งรายงานผลการทำงานของแผนกตัวเองอยู่ภายในห้องประชุมใหญ่ของบริษัท เพราะวันนี้มีการเรียกประชุมบอร์ดบริหารปร

คีรินทร์ผลักร่างที่ยังขยุ้มคอเสื้อเอาไว้แน่นไปปะทะกับกระจกหน้าต่างรถจนขมับแตกได้เลือดทันตาเห็น แต่คนทำก็หาได้ใส่ใจว่ามันจะได้แผลตรงไหนบ้าง ชายหนุ่มหันมาสั่งลูกน้องเสียงเข้ม“งั้นแกก็จัดการหารถคันใหม่เอายี่ห้อนี้รุ่นนี้และสีนี้ให้มันหน่อยแล้วกัน จะได้เลิกเห่าหอนสักที ส่วนไอ้คันเดิมก็ลากเอาไปทำเศษเหล็กซะ”“ไม่มีปัญหาครับ”“โทษฐานที่มันปากสุนัข แกหาอะไรกระแทกปากให้มันเห่าไม่ได้สักเดือนเป็นไง จัดให้ฉันหน่อยนะมาร์โก” ประโยคนี้คนเป็นเจ้านายกระซิบใส่หูลูกน้องพร้อมตบบ่าหนาหนักๆ“เรื่องแค่นี้ไอ้มาร์โกจัดให้นายได้อยู่แล้ว”“ดี! เสร็จแล้วโทรไปรายงานฉันด้วย”“ครับ”คีรินทร์เดินกลับไปหาคนที่กำลังยืนเบิกตาโตเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่อย่างตื่นเต้นอีกครั้งเมื่อได้ยินผู้ช่วยหนุ่มรับปากออกมาเสียงหนักแน่น แล้วสมุนมือขวาขาโหดอย่างมาร์โกก็ไม่เคยทำงานพลาดให้เจ้านายต้องผิดหวังมาก่อน สั่งอะไรได้ดั่งใจทุกอย่าง และนี่ก็เป็นสาเหตุที่คีรินทร์เรียกใช้งานผู้ช่วยมือขวาในครั้งนี้ทว่าจังหวะที่ศิริกานดากำลังถูกจับจูงพาไปขึ้นรถก็มีแท็กซี่คันหนึ่งมาจอดเทียบลงข้างๆ ก่อนชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวจัดอย่างคนที่บ่มอยู่เมืองหน

ศิริกานดาก็อยากจะตัดสัมพันธ์ตามที่คีรดาแนะนำอยู่หรอก แล้วความสัมพันธ์ที่ว่านั้นมันคืออะไรล่ะ เพราะกีรติไม่เคยพูดออกมาตรงๆ ว่ารู้สึกอย่างไรกับเธอ ถ้าเกิดเขาเห็นเธอเป็นแค่เพื่อนหรือเป็นน้องเป็นนุ่งคนหนึ่งเธอมิหน้าแตกหรือไง ถึงแม้สายตาและการกระทำของเขาจะแสดงให้เห็นว่าสนใจเธอเป็นพิเศษจนเพื่อนๆ มองออกก็ตามเถอะ แต่เจ้าตัวเขาไม่เคยหลุดออกมาให้ได้ยินจังๆ เลยสักครั้ง เธอก็ไม่กล้าฟันธงหรอกหรือเธอจะเลิกคบไปเลยก็ใช่ที่ ก็อย่างที่บอกคีรดาออกไป กีรติเองก็ไม่ได้ผิดอะไร ศิริกานดาออกจะค่อนข้างเกรงใจเขาเสียด้วยซ้ำ เนื่องจากเมื่อครั้งที่เขายังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย กีรติเป็นรุ่นพี่ที่นิสัยดีคนหนึ่ง คุยสนุก เรียนก็เก่ง คอยเป็นที่ปรึกษาและช่วยเหลือเรื่องเรียนแก่บรรดาแก๊งสี่สาวมาโดยตลอด มันจึงเป็นเหตุให้ศิริกานดากลืนไม่เข้าคายไม่ออกมาจนถึงทุกวันนี้ส่วนทางด้านเจ้าของหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอช่วงนี้เขาก็ดันยุ่ง ไม่ได้เจอหน้ากันมาเป็นอาทิตย์แล้วด้วย แต่เขาก็โทร.มาคุยทุกวัน เห็นบอกต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนที่จะไปเยอรมนี เพราะคีรินทร์ต้องไปดูธุรกิจเดินเรือท่องเที่ยวกิจการตกทอดทางฝ่ายมารดา ซึ่งปกติจะมีหุ้นส่วนท