Semua Bab ฤทธิ์รัก: Bab 111 - Bab 120

เป็นนานกว่าเสียงอ่อยๆ จะหลุดออกมาได้“ยอมรับ...ก็ได้ค่ะ”แต่พลันเธอก็ต้องผงะหน้าหนีแทบไม่ทันเมื่อคนยืนอยู่ตรงหน้าก้มลงมาหาอย่างรวดเร็ว สองมือใหญ่ยันขอบอ่างล้างหน้าคร่อมร่างเล็กเอาไว้ แล้วเอ่ยแทบชิดกลีบปากนุ่มน้ำเสียงเอาจริง“และขอเตือน ถ้ายังอยากรอดมือผมไปจนเรียนจบก็อย่าเมาแล้วยั่วกันอีกเป็นอันขาด เพราะผมจะไม่ทนอีกแล้ว แค่ครั้งเดียวนี่ผมก็เหมือนตกนรกทั้งเป็นทีเดียว อยากได้ใจแทบขาดแต่ทำไม่ได้มันทรมานสุดๆ คุณรู้มั่งไหมกานดา มันจะไม่มีครั้งต่อไปอีกแน่ๆ เข้าใจไหมครับ”“ค่ะๆ กานจะไม่เมา ไม่ยั่ว ไม่รั่วอีกแล้ว แต่ตอนนี้ปล่อยให้กานออกไปแต่งตัวก่อนนะคะ และกานหิวข้าวแล้วด้วย”สาวน้อยรีบรัวบอกจนลิ้นแทบจะพันกัน เวลานี้ชิ่งได้ก็ควรจะชิ่งก่อนน่าจะดีที่สุด ดูจากท่าทางเอาจริงบวกกับสีหน้าเอาเรื่องของคนเอ่ยเตือนตอนนี้แล้ว คาดว่าภัยกำลังจะมาเยือนตามเนื้อตามตัวของเธอจนน่าหวั่นใจว่าจะไม่ได้ออกจากห้องน้ำแห่งนี้ไปอีกนานแต่เห็นทีงานนี้จะรอดยาก เพราะศิริกานดาลองดันแผงอกกว้างออกห่างตัวแต่มันไม่เขยื้อนเลยสักนิด และเบือนหน้าหนีริมฝีปากร้อนๆ ที่กำลังคลอเคลียแถวแก้มนิ่มสีระเรื่ออยู่ในขณะนี้ก็ดูจะไม่พ้น เธอเบนร่า

ไอ้ปากร้อนรุ่มกับจมูกโด่งๆ ที่กำลังนัวเนียหนึบหนับไปทั่วแก้มนุ่มและใบหูสีระเรื่ออยู่ในขณะนี้ บอกให้รู้ว่าที่เขาขอแทะไม่ใช่ปลายนิ้วของเธอแน่นอน ครั้นจะยกมือดันแผงอกกว้างก็กลัวว่าเสื้อสีขาวสะอาดของเขาจะเลอะแยม เธอจึงได้แต่กางมือทั้งสองข้างเอาไว้ข้างตัวอยู่แบบนั้น มันจึงเปิดโอกาสให้คนมาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงหากำไรจากแก้มนวลทั้งสองข้างได้อย่างเต็มที่ ไม่พอเรียวปากร้อนผ่าวยังซุกไซ้ลงไปแถวหลังต้นคอขาวผ่องจนศิริกานดาต้องรีบประท้วงหลังจากทำเสียงหายไปชั่วครู่“คุณคิงส์คะ...กานมือเปื้อน ตัวก็มีแต่ฝุ่นนะคะ แล้วเช้านี้ก็ยังไม่ได้อาบน้ำเลยด้วย”เธอพูดจริง ก็ตั้งแต่ตื่นนอนได้แค่ล้างหน้ากับแปรงฟันเท่านั้น คิดว่าพอทำความสะอาดเก็บกวาดบ้านเสร็จค่อยอาบน้ำชำระร่างกายทีเดียว ชุดที่ใส่ก็ยังเป็นเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นเนื้อนิ่มซึ่งเป็นชุดนอนประจำตัวของเธออยู่เลยส่วนผมยาวสลวยนั้นขมวดเก็บไว้กลางศีรษะเรียบร้อย แต่ดวงหน้าหมดจดนั้นยังงามแอร่มแจ่มใสเหมือนเดิม จนคนแอบย่องเข้าบ้านมาเห็นอดจะตีเนียนหาความชื่นใจเอาให้หายคิดถึงเสียเต็มรัก หลังจากที่ไม่ได้เห็นหน้ามาหนึ่งอาทิตย์เต็มเนื่องจากคีรินทร์ในฐานะประธานใหญ่ของบริ

“ถ้าผมให้คุณขับมาเพื่อที่จะเอากลับไป คุณจะไม่ได้เห็นมันจอดอยู่ที่นี่หรอกนะกานดา ไอ้มุกตื้นๆ ให้เอารถมาล้างมันก็แค่วิธีให้ของคนจองหองแถวนี้ก็เท่านั้น ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไร คิดแค่ว่าอยากให้ของผู้หญิงที่ผมรักแค่นั้น ฉะนั้นคุณก็ไม่ต้องไปคิดมากมายให้มันวุ่นวายว่าต้องแลกมันกับอะไรทั้งสิ้น แต่ถ้าอยากกอดศักดิ์ศรีกับความจองหองอวดดีของคุณต่อไป จะจอดมันทิ้งเอาไว้แบบนี้ให้สนิมเกาะรอเครื่องยนต์พังก็แล้วแต่คุณแล้วกัน เพราะมันเป็นของคุณกานดา”คีรินทร์พูดจบพร้อมๆ กับปิดกระโปรงหน้ารถเสียงดังโครมสนั่น แล้วหันหลังก้าวอาดๆ เข้าไปในบ้านทันที จนคนที่กำลังยืนนิ่งค้างกับประโยคที่ได้ยินสะดุ้งโหยง เธอกะพริบตาปริบๆ มองตามแผ่นหลังกว้างไปอย่างอึ้งๆ ที่ศิริกานดาอึ้งไม่ใช่เพราะได้รถคันนี้มาอยู่ในมือแบบคิดไม่ถึงหรอกนะ แต่เป็นประโยคที่ว่า แค่อยากให้ของผู้หญิงที่ผมรัก นั่นต่างหากนี่เขารักเธอตั้งแต่วันนั้นเลยเหรอ เขาคงไม่ได้หลุดพูดออกมาด้วยความโมโหหรอกใช่ไหม เธอจะเชื่อเขาดีไหมเนี่ย ว่าแต่เขาโกรธงั้นหรือ งอนหรือเปล่า หรือว่าจะน้อยใจ หน้าตาตอนพูดก็ดูเรียบนิ่งเดาอารมณ์ไม่ออกอีกตามเคย แต่เธอคิดว่าได้กลิ่นประชดประชันกรุ่น

แต่ด้วยยังมึนๆ จากอาการง่วงนอนบวกกับลุกเร็วไปหน่อยทำให้เธอทรงตัวไม่อยู่ ร่างเพียวบางจึงถลาลงไปหาคนที่ยังนั่งอยู่ตรงโซฟา ซึ่งเขาก็กางแขนออกรับร่างของเธอเอาไว้อย่างว่องไว และที่สำคัญแก้มนุ่มๆ โดนปากกับจมูกโด่งๆ เจ้าของอ้อมแขนเข้าอย่างเหมาะเหม็งเต็มที่ โชว์ภาพเด็ดให้แขกที่ยังยืนนิ่งขึงอยู่หน้าประตูได้เห็นอีกหนึ่งช็อตไปเต็มๆ ตา ส่วนคนได้ดอมดมแก้มหอมกรุ่นแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวถึงกับตาพราวระยับ บ่งบอกว่าถูกใจและกำลังขำอยู่แน่นอนหากสาวน้อยเจ้าบ้านนี่สิ อายสุดจะบรรยายจริงๆ ทว่าเธอจะมัวมาอายอยู่ก็ดูจะมีแต่ขายขี้หน้าหนักกว่าเดิม และในฐานะเจ้าของบ้านศิริกานดาจำต้องไปต้อนรับขับสู้แขก ไม่อย่างนั้นพี่จุ๋มจิ๋มของเธอคงยืนขวัญผวาอยู่แบบนั้นไปอีกนานแสนนานเป็นแน่ คิดได้ดังนั้นศิริกานดาจึงรีบดันตัวออกจากวงแขนแข็งแรง หากคีรินทร์ก็ไม่ยอมปล่อยซะทีเดียว มือใหญ่ยังจับแขนเรียวเล็กเอาไว้ทั้งสองข้างเพื่อช่วยคนอายพยุงตัว พอเห็นว่าเธอยืนได้มั่นคงแล้วนั่นแหละเขาถึงได้ละมือออกเมื่อศิริกานดาตั้งหลักได้แล้วก็รีบข่มความประหม่าโดยการทำเป็นลูบเสื้อกับกางเกงของตัวเองอยู่สองสามที ก่อนจะเดินเข้าไปหาแขกร่างใหญ่ที่มาก่อนเวลา

คนถูกถามได้แต่ก้มหน้าหลบตาคมกริบอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก หน้าซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด เพราะจรัญเพิ่งจะรู้ตัวว่าได้ป้ายสีผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเสียยกใหญ่ก็เมื่อได้ยินคำถามของเขานี่แหละด้านศิริกานดาพอได้เห็นหน้าตาแข็งกระด้างเอาเรื่องของผู้ชายที่เธอรักก็หน้าเสียไม่แพ้กัน ลองว่าได้เปลี่ยนจากหน้าตาเรียบนิ่งอยู่เป็นนิจมาเป็นถมึงทึงแบบนี้ บอกได้เลยว่าอารมณ์กำลังเดือดดาลได้ที่ และส่อเค้าว่าพายุใหญ่จะพัดถล่มห้องครัวเล็กๆ ของเธอตามมาในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แน่นอนและศิริกานดารู้ดีว่าถ้าคู่กรณีไม่แหลกกับเละไปข้างหนึ่งเขาไม่ยุติมันแน่ เนื่องจากเธอก็เคยเกือบจะเละคามือของเขามาแล้วหนหนึ่งเมื่อยามโทสะมาเยือนเช่นนี้ แต่ก็อดสงสารเจ้าของบริษัทออร์แกไนซ์ที่เธอเคารพรักเสมือนพี่ไม่ได้ หญิงสาวรู้ว่าที่พี่จุ๋มจิ๋มพูดออกมาทั้งหมดเพราะรักและเป็นห่วงเธอจากใจจริง ไม่ได้ตั้งใจที่จะลบหลู่เกียรติหรือหมิ่นศักดิ์ศรีใครใดๆ ทั้งสิ้นทว่าคีรินทร์กำลังจะเล่นงานอย่างเอาจริงนี่สิ ช่างน่าเป็นห่วงสวัสดิภาพพี่กระเทยถึกของเธอซะเหลือเกิน ศิริกานดาจึงเอื้อมมือไปหวังจะจับแขนคนที่ยังก้มหน้าไร้สีเลือดมองพื้นนิ่งเพื่อช่วยปลอบขวัญ