All Chapters of ฤดีซ่อนรัก: Chapter 31 - Chapter 40

เมื่อไปถึงอพาร์ตเม้นท์เก่าโทรมในซอยตันแห่งหนึ่ง ตัวตึกน่าจะอายุเกินสามสิบปีแล้ว สภาพก็ตามอายุ เจ้าของแก่มากแล้วจึงไม่ได้ปรับปรุงซ่อมแซม มีแต่ห้องพัดลมสนนราคาค่าเช่าเดือนละสามพันบาท เติร์ดกวาดตามองรอบๆ อย่างละเอียดโดยไม่ได้พูดอะไร พลอยขวัญเลยรู้สึกว่าเขาคงจะอยากเปลี่ยนใจ ไม่อยากเข้าไปแล้ว        “พี่พลอยพักอยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอครับ”        “อืม มันถูกและก็เงียบดีน่ะ ที่สำคัญเจ้าของหออนุญาตให้เลี้ยงแมวได้”        พลอยขวัญเดินขึ้นบันไดไปชั้นสาม ห้องของเธออยู่ด้านในสุด ทันทีที่ไขประตู เขาแตะไหล่เธอเป็นการบอกใบ้ว่าเขาจะเข้าไปก่อนเอง พลอยขวัญทักท้วงแต่รับรู้ได้ว่าเขาสามารถจัดการได้ เธอจึงถอยหลบฉากไป        ทันทีที่สิ่งมีชีวิตในห้องเห็นเงาสูงใหญ่ของผู้ชาย มันก็ขู่ฟ่อๆ ทำท่าจะกระโจนแจกยันต์ห้าแถว แต่ชายหนุ่มเอาขนมแมวเลียอุดปากมันก่อน แล้วก็เรียบร้อย มันยังขู่อยู่ แต่ก็ขู่ไปเลียไปเพราะหิว&

“จริงสิ พี่มีอะไรบางอย่างให้น้องเติร์ดดู”        “อะไรหรือครับ”        “รอเดี๋ยวนะ รู้สึกว่าพี่จะเก็บไว้ตรงนี้”        พลอยขวัญเปิดตู้เสื้อผ้า พลิกๆ หาก็เจอสิ่งที่ต้องการ วินาทีแรกที่เขาเห็นมัน ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง นิ่งงันไปอึดใจราวกับว่านี่คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาฝันไว้ พลอยขวัญยิ้มร่าพลางชูเสื้อแจ๊กเกตของเด็กผู้ชาย แม้จะผ่านมาหลายปีแล้วแต่สภาพของมันยังคงใหม่เอี่ยม ลวดลายปักเย็บละเอียดสวยงาม เป็นเสื้อที่สวยที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น        “นี่คือ?...”        “แรงบันดาลใจของโปรเจคของเรายังไงล่ะ”        พลอยขวัญลองยกเสื้อทาบกับตัวเขาดู เสื้อแจ๊กเกตก็ดูจะหดไปเลย “ก่อนหน้าที่จะมีอินเตอร์เนต รายการหลังข่าวภาคค่ำจะเป็นช่วงเวลาทองที่ทุกคนมารวมตัวกันเฝ้าหน้าโทรทัศน์ พ่อกั

ช่วงเวลาสองสามวัน จะว่าสั้นก็สั้น จะว่านานก็นาน พลอยขวัญไม่รู้ตัวเลยว่าเอาแต่มองนาฬิกา เธอมองโทรศัพท์ พยายามอดใจไม่หยิบมันขึ้นมา ตอนแรกก็อยากจะหาเรื่องโทรไปถามเรื่องลมฟ้าอากาศ ไม่ก็รายงานความเป็นอยู่ของไอ้ปื๊ดให้เขาฟัง แต่คิดดูแล้วมันไม่เหมาะ น้องเขาไปทำงาน! ต้องการสมาธิและคงไม่ดีแน่ถ้าเธอโทรไปรบกวนด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง        กระทั่งเข้าวันที่สาม พลอยขวัญเริ่มชะเง้อ คอยมองว่าใครเปิดประตูแผนกเข้ามา แต่ก็หมดวันไปโดยที่เขายังไม่กลับมา        น้องเขาก็ต้องมีธุระส่วนตัว จะมาที่นี่ทำไมบ่อยๆ        จนแล้วจนรอด วันที่ห้าแล้วที่น้องเขายังไม่กลับเข้าบริษัท พลอยขวัญเริ่มนึกเป็นห่วง แต่ก็สองจิตสองใจว่าควรจะติดต่อไปดีไหม ขณะที่เธอกำลังกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร เก้าอี้ตัวตรงข้ามยังว่างอยู่ พลอยขวัญเอาแต่เท้าแขนมองเก้าอี้ตัวนั้น ก่อนจะสะดุ้งเมื่อร่างกำยำดึงเข้าอี้ออกแล้วทิ้งตัวลงนั่งเหมือนเด็กๆ        “พี่

วันต่อๆ มา โปรเจคที่ทำเสร็จไปประมาณเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ยี่หวามักจะโผล่หน้ามาที่แผนกแล้วหาเรื่องกลับก่อนเวลาเสมอ พลอยขวัญมอบหมายงานอะไรให้ไปก็ไม่ได้รับความร่วมมือเท่าที่ควร วันนี้เป็นวันดีเดย์ นายแบบจะใส่ชุดจริงแล้วถ่ายภาพ งานจะยุ่งขึ้นหลายเท่า พลอยขวัญจึงยื่นคำขาดให้ยี่หวาเข้ามาทำงาน ไม่อย่างนั้นก็เซ็นชื่อลาออกไป ยี่หวาถึงได้เข้าร่วมงานอย่างเสียมิได้        ภายในห้องทำงานของพลอยขวัญเต็มไปด้วยภาพสเก็ตซ์ขีดๆ เขียนๆ ซึ่งร่างแบบไว้คร่าวๆ มักจะเป็นไอเดียที่คิดได้ฉับพลันทันใดจึงจดบันทึกไว้คร่าวๆ แล้วค่อยหยิบมาต่อยอดภายหลัง ยี่หวาถือวิสาสะเข้ามา กวาดตามองพลางเบะปาก แต่แล้วสายตาของยี่หวาก็สะดุดหยุดที่ชุดเดรสสีดำเลื่อมพรายเหลือบม่วง ลวดลายดวงดาราว่ายวน จัมป์เอวดูเก๋ไก๋และทรงพลัง จดอยู่ในกระดาษยู่ยี่        ยี่หวาเห็นว่าไม่มีใครอยู่จึงแอบหยิบไป เมื่อหมุนตัวจะกลับออกไปก็ตกใจสุดตัวเพราะไอ้นายแบบปากเสียยืนเท้าแขนกับประตูห้องอยู่ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความเยียบเย็น   &

“มู้ดโคตรเซ็กซี่เลย เยี่ยมๆ”        ลายสักมังกรบนแผ่นหลังให้ความรู้สึกราวกับว่ากำลังรุกรานเข้าครอบครองหญิงสาว ทว่าสายตาของนายแบบนุ่มนวล อ้อยสร้อยและอ้อนวอน เป็นความขัดแย้งที่ปลุกไอร้อนขึ้นโดยไม่ต้องใส่คำบรรยาย พลอยขวัญไม่นึกไม่ฝันเลยว่าต้องมาประกอบฉาก ถ่ายภาพชุดนี้แค่ไม่ถึงชั่วโมงก็ได้งานที่น่าพอใจ เธอรีบแวบลงมาช่วยรุ่นน้องดูโปรเจคของน้อง ซึ่งนำเสนอเสื้อฟ้าแฟชั่นวัยยี่สิบอัพ เป็นชุดสวยเก๋แบบกึ่งทางการ แอบความเปรี้ยวไว้ตรงที่เสื้อเปิดอวดหน้าท้อง พลอยขวัญเห็นว่าน่าสนใจจึงขอรายละเอียดเพิ่มเติม        “ที่ญี่ปุ่นตอนนี้มีสถิติการทำศัลยกรรมตกแต่งสะดือสูงขึ้นค่ะ”        “ศัลยกรรมสะดือ?”        “ค่ะ สะดือที่สาวๆ นิยมคือสะดือแคบยาวและได้ส่วนสมมาตร เพราะฉะนั้นแล้วเสื้อเปิดท้องจะมีแนวโน้มเป็นที่นิยมเช่นกัน วันนั้นหนูนั่งฟังพี่พลอยคุยกับคุณเติร์ดในรถ หนูเลยปิ๊งไอเดียขึ้นมาแล้วไปหาข้อม