All Chapters of หมอกับมาเฟีย(Nc 35+): Chapter 21 - Chapter 30

“อึก! หมอใจร้าย หมอหมาใจร้าย รู้ตัวไหมคะ ตุ้บ! ตุ้บ!” เขาบอกให้หยุดร้อง แต่เธอกลับร้องดังกว่าเดิมพร้อมยกมือขึ้นทุบตีอกแกร่งของเขา ทัชชกรใจไหวยวบเมื่อเห็นน้ำตาของพยาบาลสาว เขารั้งเธอเข้ามากอดแล้วลูบหลังปลอบโยนเธอให้หยุดร้องไห้ “ไม่ร้องนะเด็กดีของหมอ ไม่ร้องนะนิ่ม เรื่องเมื่อคืนหมอใช้อารมณ์กับนิ่ม หมอขอโทษนะ” คนที่ไม่เคยขอโทษใครมาก่อนกำลังเอ่ยขอโทษพยาบาลสาวลูกหนี้ของตนเอง อึก! ฮือๆๆ นวิยายืนตัวแข็งร้องไห้ในวงแขนแข็งแรงของทัชชกร เธอบอกไม่ถูกว่าทำไมถึงได้เสียใจขนาดนี้ ปกติเป็นคนร้องไห้ยากมาก ถ้าไม่ใช่เรื่องครอบครัว เธอไม่มีทางจะร้องไห้เป็นอันขาด แต่พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับทัชชกร เธอกลับร้องไห้ออกมาง่ายดาย และยิ่งรู้ว่าเขามีคู่หมั้นก็ยิ่งเสียใจ ฮือๆ “หยุดร้องได้แล้วนิ่ม เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินและหาว่าฉันรังแกนิ่มหรอก” “อึก! ก็หมอรังแกนิ่มจริงๆ ฮือๆ ปล่อยนิ่มค่ะ นิ่มต้องไปทำงาน” เธอผลักเขาออกห่างพร้อมยกมือเช็ดน้ำตาแล้วกลั้นเสียงร้องไห้ไว้ อึก! “ไปห้องน้ำล้างหน้าด้วยนะ ขี้เหร่!” แล้วทัชชกรก็เดินจากไป จากอารมณ์เดือดดาลตอนนี้เปลี่ยนเป็นห่วงคนตัวเล็กแทนแล้วเดินจากไป ด้วยกลัวว่าความล

พอได้ทำงานด้วยกันบ่อยๆ หรือจะแทบทุกวันก็ได้ที่นวิยาเป็นผู้ช่วยในห้องตรวจกับตนตลอด เขาก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ดี ดีจนไม่ควรไปเล่นสนุกด้วย แต่ถึงแม้แสดงชัดเจนแค่ไหนว่ากำลัง ‘จีบ’ เธอ แต่นวิยาก็พยายามสร้างกำแพงตลอด ไม่รู้ว่าเพราะเธอไม่พร้อมจะมีใครหรือว่ามีใครอยู่ในใจแล้วก็ไม่รู้ “พยาบาลนิ่ม วันนี้เลิกงานแล้วไปทำอะไรครับ” “กลับคอนโดค่ะ อยากไปพักผ่อน” “อือ...พรุ่งนี้หยุดใช่ไหมครับ” “ค่ะ หยุด” “พอดีเลย หมอก็หยุด เราไปดูหนังด้วยกันไหม” “คือ...” “ถ้าลำบากใจก็ไม่เป็นไรครับ” “ไม่นะคะ แต่นิ่มไม่ว่างจริงๆ ค่ะ พรุ่งนี้นิ่มต้องไปหาญาติที่สมุทรปราการค่ะ นัดญาติไว้แล้ว” “อ๋อ...เหรอครับ หมอก็นึกว่าไม่อยากไปดูหนังกับหมอเสียอีก บอกได้นะครับถ้าอึดอัดที่หมอทำตัวแบบนี้” “นิ่มขอบคุณหมอนะคะที่ดีกับนิ่ม แต่นิ่มก็ขอโทษจริงๆ นะคะที่นิ่มให้หมอเป็นมากกว่าเพื่อนและพี่ไม่ได้จริงๆ ค่ะ” เธอบอกเขาตรงๆ กำลังจะเริ่มก็อกหักเสียแล้ว แต่นายแพทย์หนุ่มก็ยิ้มรับและเคารพอีกฝ่าย เมื่อเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับตนเอง ตนก็ไม่คิดจะบังคับและตามตื๊อนวิยา “

“ไม่ไหวแล้ว หมอไม่ไหวแล้ว หมอต้องการนิ่ม อื้อ...” ทัชชกรเคลื่อนหน้าผ่านร่องอกอวบมายังหน้าท้องแบนราบพยาบาลสาวแล้วเคลื่อนผ่านสะดือสวยมาซุกซบหน้ากลางหว่างขาสวาท “หมออยากดูดตรงนี้ อะ...อื้อ” แล้วเขาก็ก้มหน้าลงซุกกลางหว่างขา คลี่กลีบสวาทฉ่ำแฉะแยกกว้างออกให้ตนตวัดเรียวลิ้นดูดเลียเม็ดเกสรฉ่ำแฉะกลางความเป็นสาว “อูว์...หมอหมา นิ่มไม่ไหวแล้วค่ะ นิ่มเสียว อื้อ...” “อ่า...หมอรู้ หมอเองก็เสียวนิ่ม อ่า...” เขาดุนดันปลายลิ้นกระดกเร่ากระแทกซอยเข้าออกในโพรงสวาทคับแน่นฉ่ำแฉะของนวิยาเร็วถี่จนเธอต้องยกเอวเล็กคอดเด้งเร่ารับแรงกระดกลิ้นหนาของเขา “อะ...อื้อ ไม่ไหวแล้วหมอหมา อื้อ...นิ่มจะเสร็จแล้วค่ะ” “อ่า...หมอใช้ลิ้นเองนะนิ่ม อ่า...แตกใส่หน้าหมอเลยทูนหัว อะ...โอว์” แล้วเขาก็เร่งเร่าปลายลิ้นเสียวของตนซอยเข้าออกในความเป็นสาวของสาวสวยตามด้วยนิ้วกระแทกดุนดันเข้าออกสลับกับลิ้นร้อนตนเอง “อะ...อื้อ หมอหมา นิ่มจะเสร็จแล้ว อะ...อื้อ” แล้วเธอก็กระตุกเกร็งปล่อยน้ำเสียวอาบเยิ้มออกมาเต็มปากนายแพทย์หนุ่ม “อื้ม...หวานเหลือเกินน้ำของนิ่ม” เขาดูดเลียเนินสวาทโหนกนูนนวิยาจนไม่

นวิยาเดินตามทัชชกรมายังบันไดหนีไฟ และเธอก็มองซ้ายมองขวาจนมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครเห็นและอยู่แถวนี้จึงเปิดปากคุยกับนายแพทย์หนุ่ม “มีอะไรคะหมอหมา?” “เอาเงินมาจากไหนตั้งมากมาย แค่สองวันเอง นิ่มหามาจากไหน” “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหมอหมาคะ นิ่มใช้หนี้หมอแล้วก็จบกันแล้วไงคะ อีกอย่างสัญญาก็ฉีกทิ้งด้วยนะคะ เงินและดอกเบี้ยนิ่มก็ใช้ไปหมดแล้ว” “เอามาจากหมอแทนใช่ไหม?” “ค่ะ หมอแทนให้ยืม” “แล้วเอาตัวเข้าแลกใช่ไหมถึงได้มา เผียะ!” แล้วหน้าหล่อทรงเสน่ห์ก็หันไปตามแรงตบของมือน้อยพยาบาลสาว “อย่าคิดว่าทุกคนจะเป็นแบบหมอหมาค่ะ หมอแทนเขาเป็นคนดี ขอตัวนะคะ หลังจากนี้เจอกันก็ไม่ต้องมาทักนะคะ จบกันแค่นี้ค่ะ” “ใช่ หมอมันเลว แต่ยังไงหมอก็เป็นพ่อของลูกนิ่ม” “เป็นแค่เจ้าของน้ำเชื้อค่ะไม่ใช่พ่อ ถ้าเป็นพ่อของลูกนิ่มต้องรับผิดชอบนิ่ม” “นิ่มก็รู้ หมอทำไม่ได้ หมอกำลังจะแต่งงานกับหมอษา” “แล้วจะมาเป็นพ่อของลูกนิ่มได้ยังไงคะ ในเมื่อจะแต่งงานอยู่แล้ว ต่อไปนี้ลูกเป็นของนิ่มคนเดียวค่ะ หมอหมาไม่มีสิทธิ์ เข้าใจไหมคะ”แล้วเธอก็เปิดประตูเดินจากไปทิ้งให้เขาอยู่

“ทำไมต้องห่วงด้วยคะ นิ่มไม่ใช่ ‘เมีย’ หมอสักหน่อย และเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วค่ะ ต่างคนต่างอยู่แล้วนิ่มไม่อยากคุยเรื่องเก่าค่ะ ขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะคะ หมอหมาก็กลับแผนกของตัวเองได้แล้วค่ะ” แล้วเธอก็เดินผ่านไปพร้อมส่งยิ้มให้กับรุ่นพี่พยาบาลที่เดินมาทางนี้พอดี ทัชชกรมองตามแผ่นหลังพยาบาลสาวแล้วก็เดินไปอีกทาง เขาแพ้ท้องแทนนวิยาจนไม่สามารถเข้าห้องผ่าตัดคนไข้ได้ ทุกเคสของเขาตอนนี้ให้หมอคนอื่นในแผนกดูแล ส่วนเขาก็ทำงานตรวจในห้องและทำงานบริหาร แต่ก็แล้วแต่วัน บางวันแพ้ท้องหนักก็มาทำงานไม่ได้ นอนโทรมอยู่บ้าน นวิยาเดินจากมาก็เดินตรงไปเข้าห้องน้ำ ตอนนี้ท้องของเธอกำลังเริ่มโต ชุดที่ใส่ก็เริ่มแน่น อีกไม่นานก็จะใส่ไม่ได้แล้วและทุกคนก็ต้องรู้ว่าตนกำลัง ‘ตั้งครรภ์’ และก็ต้องอยากรู้แน่นอนว่าใครเป็น ‘พ่อ’ ของเด็ก ตอนนี้ในหัวคิดหาคำโกหกเพื่อตัวเอง “มันเป็นไปได้ยังไงกัน เขาจะแพ้ท้องแทนเราได้ยังไงกัน”นวิยาพึมพำกับตนเองเมื่อเข้ามาในห้องน้ำ แล้วคิดถึงคำผู้เฒ่าผู้แก่ที่ต่างจังหวัดเล่ากันตลอดเวลาที่เห็นสามีแพ้ท้องแทนภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ เพราะการที่ผู้ชายแพ้ท้องแทนนั้นคือแสดงให้เห็นว่าฝ่าย