All Chapters of The Billionaires Surrogate Wife: Chapter 111 - Chapter 120

127 Chapters

Against All Odds

Chapter 107Celine’s POV“Mom?”“Are you still looking for that girl?”“For all we know, baka nga nagnakaw pa yan dito sa bahay.”Reklamo pa ni Dreia.Hindi ko na lang siya sinagot. Dahil hindi niya rin naiintindahan kung bakit ganoon na lamang ang kagustuhan kong mahanap si Clariz. Hindi ko maipaliwanag sa kanila kung bakit pakiramdam ko ay may kung anong humihila sa puso ko para hanapin ang batang iyon.“Kuya Brent, stop Mom.”“D, hayaan mo na si Mom, gusto niya lang tulungan si Clariz.”Umirap ito.“Baka magulat na lang ako isang araw na nandito na yang babaeng iyan at inampon ninyo.”“Magagalit talaga ako Mom.”Pagkatapos ay tinalikuran na niya ako.Hindi ako nagpaapekto sa sinabi ni Dreia. Pinahanap ko pa rin kung nasaan si Clariz.Halos lahat ng mga restaurant sa University Belt ay ipinahanap ko siya. Lahat ng restaurant, tambayan at mga stores. Kahit iyong maliliit na establisyimento na madalas puntahan ng mga estudyante ay pinasuyod ko.Pero hindi ko pa rin siya natagpuan.Min

Resemblance

Chapter 107Celine’s POVPinaasikaso ko agad kay Carol si Clariz para sa training bilang assistant ko.Napakalaki ng plano ko para sa kanya.Gusto kong makabalik siya sa pag-aaral at matapos ang Architecture. Alam kong hindi magiging madali ang lahat para sa kanya, lalo na't marami siyang pinagdaanan. Pero alam ko rin na hindi pa huli ang lahat para magsimula siyang muli.“Ma’am? Totoo po?”Halatang hindi makapaniwala si Clariz habang hawak niya ang mga papeles na inihanda para sa kanya.“Naku Clariz, hindi mo pa talaga kilala si Ma’am Celine mo. Hindi iyan mahilig magbiro,” sabi pa ni Carol.“Ito po ang susuwelduhin ko? Halos tatlong beses ang laki sa suweldo ko ng 12 oras, tapos puwede po akong mag-aral?”Tumango ako.“Of course. Alam ko kung gaano kahalaga na makatapos ka. At least you have a fight over life.”Napangiti ako nang makita ko ang reaksiyon niya. Para siyang batang unang beses nakatanggap ng magandang regalo.“Naku Ma’am, deserve ko po ba ito?”“Nakakahiya naman po.”“H

By Blood

Chapter 108Celine’s POV“Mom, pumayag ka na. I want to be independent.”Napatingin ako kay Dreia. Hindi ko agad maintindihan kung saan nanggagaling ang bigla niyang kagustuhang maging independent. Bata pa siya para isipin ang ganitong mga bagay, pero ramdam ko sa boses niya na seryoso siya.“What do you mean?”“Tutal malaki naman ang Casa Hernandez, doon na lang ako mag-stay. Sayang naman yun kung sino-sino lang ang nakatira sa mansyon mo.”Napakunot ang noo ko.“Dreia, hindi lang kung sino-sino sila. Sila Tita Carol mo iyon. They are my only family.”“But they are not blood-related, unlike me.”Natigilan ako.Hindi ko alam kung bakit parang may kung anong kirot sa dibdib ko nang marinig ko ang salitang blood related.Kung alam lang niya…Kung alam lang niya ang buong katotohanan.Pero hindi.Hindi niya alam.At wala siyang dapat malaman.Hindi ngayon.Marahil ay hindi kailanman.“Siguro, Mom, when I get older, I want to take that mansion.”Parang biglang tumigil ang mundo ko.“No.”

Family Dinner

Chapter 109Celine’s POVNagimbita kami ni Alaric sa mansiyon para sa isang family dinner with Ethan, nagplaplano kasi silang bumalik at manatili sa Pilipinas.Yamang malalaki na raw ang mga anak nila ni Romi. Gusto nilang maranasan ng mga bata na manirahan sa tinubuang lupa. Gusto nilang makilala ng mga anak nila nang mas malalim ang kulturang kinalakihan namin at magkaroon sila ng pagkakataong mamuhay dito, hindi lamang bilang mga bisita.Kapag pumupunta ako sa Amerika ay madalas ko rin naman nadadalaw ang kanilang pamilya. At hindi naman nawala ang aming koneksiyon dahil si Ethan ang itinalaga kong CEO sa HCAF. Kahit abala kami sa kanya-kanyang buhay, nanatili pa rin ang pagkakaibigan namin. Para sa akin, si Ethan ay hindi lamang isang taong pinagkakatiwalaan ko sa negosyo. Isa rin siya sa mga taong naging bahagi ng buhay ko sa loob ng maraming taon.Excited ang lahat.Tatlo ang naging anak ni Ethan. Dalawang magkasunod na lalaki at bunsong babae. Mga mestisohin sila na namana kay

Brat

Chapter 110Celine’s POV“Yaya, di pa ba lumalabas ng kuwarto si Dreia?”“Hindi pa po, Ma’am.”Nagtataka ako dahil hindi siya lumabas para pumasok sa eskwelahan. Hindi naman iyon ang nakasanayan niya. Kahit na minsan ay matigas ang ulo niya at madalas kaming hindi nagkakaintindihan, hindi pa rin niya ugaling lumiban sa klase nang walang dahilan.May sakit kaya si Dreia?Ilang sandali akong nakatayo sa hallway, nag-iisip kung pupuntahan ko ba siya o hahayaan ko muna. Pero nanaig ang pag-aalala ko.Pumunta ako sa kuwarto niya. Hindi na ako kumatok.Nakalock ito kaya pinakuha ko pa ang susi sa kasambahay.“Ma’am, baka natutulog lang po si Ma’am Dreia,” maingat na sabi ng kasambahay.“Buksan mo na lang. Kailangan ko siyang makausap.”Pagkabukas ng pinto, agad tumambad sa akin ang amoy ng usok ng sigarilyo.Napahinto ako.Kahit napakalaki ng kuwarto ay napuno ito ng makapal na usok. Halos hindi ko makita nang maayos si Dreia na nakaupo sa gilid ng kama, hawak ang isang sigarilyo sa pagitan

Bitten

Chapter 110Celine’s POV“Wala pa rin ba si Andrew?”Hindi ako sinasagot ni Dreia.Tahimik lang siyang nakaupo habang kinakain ang natitira niyang pagkain, pero halata sa mukha niya na may iniisip.Pagkatapos naming mag-dinner ay ipinatawag ni Alaric ang security ni Andrew at Dreia.“Bakit ninyo hinayaan si Andrew? Bakit hindi ninyo siya kasama?”“Kasi po sabi ni Ma’am Dreia, may lakad daw po si Sir Andrew. Kaya nauna na po si Ma’am Dreia.”Nagkatinginan na lamang kami ni Alaric.Kanina pa kasi namin tinatawagan si Andrew pero hindi nito sinasagot ang tawag.Hindi ko maiwasang mag-alala.Hindi naman ito normal kay Andrew.Napakafriendly ni Andrew at amiable. Pero hindi naman siya iresponsable para pagalalahanin ang kanyang mga magulang.Kung may lakad siya, nagsasabi siya.Kung male-late siya, tumatawag siya.Kaya hindi ko maiwasang kabahan.“Nasaan daw siya?” tanong ni Alaric.“Ang sinabi lang po ni Ma’am Dreia ay sumama raw po si Sir Andrew sa barkada.”Napatingin ako kay Dreia.“Dr

The Lies Beneath

Chapter 111Celine’s POV“Seriously, Dreia?”Halos hindi makapaniwala si Andrew habang hawak niya ang kanyang wallet at cellphone.“Do you think you can get away with this?”Tahimik lamang si Dreia, ngunit kitang-kita sa mukha niya ang pagkainis.“Hey guys,” pangaawat pa ni Brent kay Andrew at Dreia. “Calm down.”“Anak, bakit ba?” tanong ko kay Andrew.“You know, Mom, I went to her room and found this.”Itinaas niya ang kanyang wallet at cellphone.Napatingin ako sa mga iyon.“Bakit, ano ba iyan?”“These are my wallet and cellphone.”Napatingin siya kay Dreia.“Siya pala ang kumuha o rather, siya ang nag-utos na kumuha.”Napatitig ako kay Dreia.“Dreia, is this true?”“No, Mom. Andrew is lying.”Napailing siya.“Tsaka bakit ba sa tuwing may mali sa bahay na ito, ako na lang ang lagi ninyong pinagbibintangan?”“Cut the act, Dreia.”“Wala namang gagawa niyan kundi ikaw lang.”“Bakit, nakita mo bang ginawa ko?”“Baka ikaw lang iyan, para mapagtakpan mo ang ginawa mo ng isang araw na pagba

Striking The Real Heir

Chapter 112Celine's POV“Mom, Tita Carol just called. Andun po si Dreia sa Casa Hernandez.”Nakahinga ako nang maluwag na pagkalipas ng ilang araw mula nang maglayas siya ay nagpunta na siya sa Casa.Tahanan niya rin iyon.At siguradong tinutulungan na siya ni Carol na maunawaan ang lahat.Mahal na mahal namin si Dreia at kahit gaano pa kabigat ang mga kasalanan niya ay mahal pa rin namin siya.Bilang ina, hindi ko kayang basta na lamang itapon ang isang anak kahit ilang beses niya akong saktan.Kahit ilang beses siyang magkamali.Kahit ilang beses niya akong biguin.Dahil ganoon magmahal ang isang ina.Kahit masakit, patuloy pa rin akong umaasa na darating ang araw na maiintindihan niya kung bakit namin ginagawa ang lahat ng ito.“Celine, pumunta ka rito.”“Why, Carol?”“We can't handle Dreia.”Napakunot ang noo ko.Ano na naman kaya ang ginawa niya?“Sige, I’m on my way.”Ano naman kaya ang ginawa niya?Na kahit saan na lang ay gumagawa siya ng gulo.Kailan ba siya titigil?Baka ta

Proof

Chapter 113Celine’s POVLiteral na tumigil ang mundo ko nang makita ang balat na hugis kalahating puso sa balikat ni Clariz.Parang sigurado na akong anak ko siya.Sa loob ng ilang segundo, hindi ako nakagalaw. Hindi ko maipaliwanag ang naramdaman ko nang makita ko iyon. Isang maliit na marka lamang iyon sa balat niya, pero para sa akin, napakalaki ng ibig sabihin nito.Iyon ang birthmark na hindi ko kailanman nakalimutan.Ang marka na nakita ko sa balikat ng aking baby noon.Ang anak kong matagal nang nawala sa akin.Pero paano ko sasabihin?Ayaw ko namang maging padalos-dalos.Kailangang kong kontrolin ang aking emosyon.Hindi puwedeng basta ko na lamang sabihin kay Clariz na siya si Andreia dahil lamang sa isang birthmark.Paano kung mali ako?Paano kung dahil sa matagal ko nang pananabik sa anak ko ay hinahanap ko na lamang ang mga bagay na gusto kong makita?Pero matagal na akong nanabik sa anak kong matagal nang nawalay sa akin.At kahit sino ay hindi nagawang palitan siya sa p

Confirmation

Chapter 114Celine’s POVDito na kami natulog ni Alaric sa Casa Hernandez, yamang marami kaming dapat ayusin.Kasama na ang tungkol kay Dreia.Gusto kasi ni Alaric na ipagtapat na sa bata ang katotohanan. Sa tingin niya ay nasa tamang edad na ito para maunawaan ang lahat. Hindi na rin naman namin maaaring habambuhay na itago sa kanya ang mga bagay na may kinalaman sa tunay niyang pagkatao.Maaring magpasya si Dreia kung mananatili siya sa amin o kung gusto niyang umalis.Alam ni Alaric na hindi ko kakayaning mawala din si Dreia sa amin. Sa tagal ng panahon na nakasama namin siya, hindi na lamang siya basta isang batang nasa aming pangangalaga. Naging bahagi na siya ng pamilya namin. Mahal na mahal na rin namin siya.Kaya kung hindi matatagpuan kung sino talaga ang tunay na magulang niya ay baka ampunin na rin namin siya.Naisip ni Alaric baka aksidenteng napagpalit ang mga anak namin.Kaya isa pa ’yun sa mga nakikita niyang anggulo at posibilidad.Simula nang malaman namin ang tungkol

...

8 9 10 11 12 13

SCAN CODE TO READ ON APP