The Billionaires Surrogate Wife의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

KABANATA 2Celine Herrera POV Tumigil ang sasakyan sa tapat ng isang mataas na building. Pagkabukas ng pinto ng driver, sinalubong ako ng malamig na hangin ng gabi. Hindi ako pamilyar sa lugar na ito, pero alam kong nasa bahagi kami ng lungsod kung saan nakatira ang mga taong hindi na kailangang tumingin sa presyo ng binibili nila. Inalalayan ako ng lalaking naka-suit patungo sa elevator. Tahimik ang lahat. Tanging ang mahinang tunog lang ng elevator ang naririnig ko habang mabilis kaming umaakyat sa pinakamataas na palapag. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang isang malawak na penthouse. “Dito na lang ako, Miss Herrera,” sabi ng lalaki bago lumabas ng elevator at iniwan ako sa loob. Dahan-dahan akong humakbang papasok. Napakalaki ng lugar pero nakabibingi ang katahimikan. Walang kahit isang ilaw na nakabukas. Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa sala ay ang sinag ng buwan na nanggagaling sa malalaking bintana. Mula rito, kitang-kita ang buong siyudad na puno ng kumukutitap

KABANATA 4Celine Herrera POV Puting kisame ang unang bumungad sa akin pagdilat ko ng mga mata, at puti rin ang kumot na nakabalot sa akin. Amoy disinfectants at mamahaling pabango ang paligid. Hindi ito ang amoy ng bahay namin, at mas lalong hindi ito ang amoy ng kalsada kung saan ako huling bumagsak. Sinubukan kong bumangon pero agad na nanlabo ang paningin ko dahil sa hilo. Naramdaman ko ang tusok ng swero sa likod ng aking palad. “Huwag kang malikot. Hindi pa tapos ang pagdaloy ng bitamina sa katawan mo.” Isang boses ang bumasag sa katahimikan. Malamig, baritono, at puno ng awtoridad. Dahan-dahan kong nilingon ang pinanggalingan ng boses. Sa isang tabi, malapit sa malaking bintana na abot hanggang sahig, nakaupo ang isang lalaki. Nakasuot siya ng puting polo na nakatupi hanggang siko ang manggas. Ang kanyang buhok ay maayos ang pagkaka-brushback, at ang kanyang mga mata ay nakapokus sa isang itim na folder—ang medical file ko. Si Alaric Thorne. Ito ang unang pagkakat

Chapter 6Celine's POVGusto ko sanang gumanti ng masasamang salita sa babaeng ito na tumutuya sa akin, pero sayang lang ang laway ko sa kanya. Hindi niya ako kilala at lalong wala akong pakialam sa iisipin niya tungkol sa akin. Tumingin na lamang ako kay Alaric. Parang sinasabi ko na siya ang magpaliwanag at kung ano man ang ugnayan nila, wala akong pakialam.“You don’t have a right to know.” Malamig na sagot nito sa babae.“Wow naman, mukhang ipinagtatanggol niya ako,” bahagyang napangiti ako sa sagot niya.“Babe, I’m here na, whatever you are up to, huwag mo nang ituloy,” habang lumilingkis ito sa braso niya.Akmang tatalikod na ako para, iwanan sila. Ayaw kong marinig ang anumang pag-uusapan nila. Labas na ako doon. Quotang-quota na ako sa mga drama. Sa buhay ko pa lang, nahihirapan na ako; dadagdag pa sila. Change of plan na marahil, dahil may unresolved matters pa itong si Alaric sa kung sinong Diana na ito.“Wait, Celine.” Tinawag niya ako habang humahabol.Iniwanan niya

Chapter 8Alaric Thorne POV“Di ko maiwasang maawa sa babaeng ito. Ang babaeng ito na asawa ko. Napakaliit ng katawan. Napakahina. Ano bang paghihirap ang mga naranasan pa niya at ano pa ang daranasin sa piling ko?” “At ngayon, siya ang magiging ina ng anak ko. Hindi ako makapaniwala na naisangkot ko siya sa buhay kong walang saysay. Sapat na ba ang mga pinansiyal na suporta ko? Ano ang magiging buhay ng anak namin?”“Ano pa ba ang kailangan niya sa akin? Wala na akong maibibigay pa sa kanya, ubos na ubos na rin ako.”“Kahit ako noon ay naging bunga ng kawalang-pagibig mula sa dalawang indibidwal na ipinagkasundo. Ang aking ina na nagpalaki sa akin na nabuhay sa pagdurusa. At ang aking ama na walang pakialam kung hindi ang mga tagumpay niya sa buhay.” “Ang kayamanan ang nagpapatakbo ng mga buhay namin. Unti-unting sumisira sa amin hanggang mamanhid na kami.” “Alaric?” tanong ni Dr. Romero“Nariintindihan mo ba ang mga sinasabi ko?” dagdag pa niya,Tumango lamang ako.Sin

Chapter 10Celines’s POVIlang araw ko nang napapansin na hindi umuuwi sa bahay si Alaric. Hindi ko naman maitanong sa kahit sino sa bahay kung nasaan siya. “Eh, ano ba naman ang pakialam ko.” Kahit papaano, may natitira pa naman akong pride sa sarili ko. Malaya siyang gawin ang lahat. Wala naman kaming relasyon para makapag-usisa ako kung ano ang mga pinagagawa niya. Kumatok sa aking silid si Mr. Ilo na butler sa tahanang Thorne. “Miss Celine, if you are wondering, mag one week na pong hindi umuuwi si Mr. Thorne. Nasa Italy po kasi siya. May business transaction po siya, doon. And wala pang update kung kailan ang uwi niya. Pero pinapasabi niya kung mayroon daw kayong gustong ipabili o kailangan. Maaari po ninyong sabihin sa akin.”“Wala naman po, okay lang po, wala naman akong kailangan na, and besides, hindi mo naman kailangang i-report kung nasaan siya, wala naman akong kinalaman sa kanya,” paliwanag ko.Lumabas na si Mr. Ilo sa aking silid.Timing din talaga si Mr.