All Chapters of เฮียซัน... แซ่บมาก: Chapter 11 - Chapter 20

69 Chapters

ep10 เหตุผลไม่มีแค่พอใจก็พอ NC

ตอนที่ 10 เหตุผลไม่มีแค่พอใจก็พอNC20+“ก้าง จำเฮียซันได้หรือเปล่าลูก เมื่อก่อนเราไปเล่นกับเฮียที่โรงแรมบ่อยๆ ตอนป๋ากับแม่ไปคุยงาน จำได้ไหม”เสียงหวานของเข็มดึงลูกสาวออกจากอารมณ์ขุ่นเคือง ถอนหายใจยาวเหยียดหลุบก้มลงเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ากลับขึ้นมาฉีกยิ้มแก้มปริ แววตาแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นหวานล้ำจนซันเผลอหุบยิ้มลง“เฮียซันเหรอคะ ทำไมจะจำไม่ได้ เมื่อก่อนหนูยังชอบแกล้งเอาไส้เดือนไปไว้ตามคอตามตัวอยู่เลย หนูจำได้ว่าเฮียร้องไห้ขี้มูกโป่งโกรธหนูไปตั้งหลายวันแน่ะ”ความจำเลือนรางที่ผุดขึ้นมาในหัวแบบเร่งด่วนคล้ายผีกระซิบย้ำความจำทำให้ก้างไผ่ฉีกยิ้มได้ เอียงคอเล็กน้อยจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ เห็นเขากัดกรามและคลายออก ก่อนจะเบือนหนีแล้วโคตรสะใจต้องยกความดีความชอบให้ผีข้างๆ เลยนะเนี่ยที่กระซิบเตือนความจำแสบสันที่เคยทำไว้กับซัน ไม่งั้นคงเอาคืนเขาไม่ได้แน่ๆเอาจริง ก็จำไม่ได้หรอก ตอนนั้นมันไม่กี่ขวบเองนะใครมันจะไปจำได้ แต่เห็นหน้าแดงๆ เพราะกำลังโกรธของซันแล้วก็คิดว่าความจำนี้คงจะเป็นเขาไม่ผิดแน่หลังจากระลึกความหลังอันแสนเลือนรางแล้วเวลามื้ออาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยาก็เริ่มต้นขึ้น แล
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep11 ใช้ร่างกายคุยกัน NC

ตอนที่ 11 ใช้ร่างกายคุยกันNC20+ก้างไผ่ยืนหอบหายใจแรงๆโดยที่ยังคงอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของซัน ร่างกายสั่นระริกหลังจากปลดปล่อยห้วงอารมณ์กระสันออกมาทั้งหมดอย่างลืมอายว่าสถานที่มันไม่ควรแก่การทำเรื่องน่าบัดสีแบบนั้นปล่อยให้คำพูดดูถูกวิ่งผ่านหน้าราวกับไม่สะทกสะท้านเก็บมาใส่ใจ สูดหายใจเข้าลึก ปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติแล้วดันตัวเองออกจากอ้อมแขนผู้ชายปากร้ายพรี่บ!“ป.. ไปไหน”ยังไม่ทันจะได้อ้าปากพูดอะไรก็ต้องกลืนกลับลงคอ เปลี่ยนเป็นคำถามแทนหลังถูกช้อนอุ้มท่าเจ้าสาวแล้วเดินออกมาจากตรงนั้น“ล้วงกุญแจรถในกระเป๋ากางเกง”ซันไม่ได้ตอบคำถามของหญิงสาวว่ากำลังจะไปไหน แต่ออกคำสั่งพร้อมหลุบมองดวงหน้าแดงเรื่อของเธอท่ามกลางแสงสลัวแทนนัยน์ตาคมลุ่มลึกแฝงความรู้สึกบางอย่างขณะออกคำสั่ง ใบหน้าราบเรียบไร้การเย้าหยอกดูถูกอย่างก่อนหน้าทำให้ก้างไผ่จำต้องปิดปากทำตามอย่างว่าง่ายแม้จะค่อนข้างลำบากเล็กน้อยเพราะกำลังถูกอุ้มอยู่แต่เธอก็ใช้เวลาไม่นานในการล้วงเอากุญแจรถออกมาให้ตามคำสั่งของซัน“เปิดรถ”“จิ๊!” แต่คำสั่งถัดมาก็ทำให้ต้องจิ๊ปากใส่หน้า แต่ก็ยังทำตามมันอยู่ดีซันสาวเท้าเดินมาหยุดข้างรถใช้สายตาสั่งให้คนในอ้อ
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep12 รู้สึกผิด

ตอนที่ 12 รู้สึกผิด“อื้อ~”เสียงครางแหบแห้งผ่านลำคอตื่นเช้ามารับความปวดเมื่อยตามเนื้อตัวและบรรยากาศที่แสนจะ... โคตรสวยจนตะลึงอึ้งลืมกะพริบตาไปชั่วขณะก้างไผ่เบิกตาจ้องภาพวิวทิวทัศน์ริมฝั่งทะเลในยามเช้าด้วยความลืมตัวไปชั่วขณะว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในอิริยาบถไหน สมควรแก่การจะมานั่งชื่นชมธรรมชาติด้วยสภาพนี้หรือเปล่าแสงจ้าจากแดดด้านนอกเข้ามาปลุกคนหลับใหลจากบทสวาทรักเร่าร้อนเมื่อคืนให้ตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ ความปวดเมื่อยตามเนื้อตัวรวดร้าวราวกับกำลังกัดกร่อนร่างกายเธอให้เป็นเศษผุยผงแต่พอสายตาปะทะเข้ากับภาพบรรยากาศธรรมชาติสวยงามตรงหน้า ความรู้สึกก่อนหน้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง ราวกับว่าตัวเองเพียงแค่มาเที่ยวพักผ่อนรับชมธรรมชาติเท่านั้น“อ๊ะ!” แต่เพียงแค่ขยับกายเพียงน้อยนิดความสวยงาม ภาพฝันหวานตรงหน้าก็กลับเข้าสู่โหมดความจริงใบหน้าสวยบิดเบ้สูดหายใจเข้าลึกข่มความปวดร้าวตามร่างกาย มันไม่ใช่ครั้งแรกแต่ความรู้สึกไม่ต่างกันเลยสักนิด เพราะอะไรนะเหรอ เฮอะ! ก็เพราะว่าไอ้คนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้มันไม่คิดจะถนอมคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงเลยไงล่ะ!แต่จะโทษเขาฝ่ายเดียวก็คงไม่ได้เหมือนกัน เพราะเธอเองก็มีส่วนทำให
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep13 ไม่ใช่คนสำคัญ

ตอนที่ 13 ไม่ใช่คนสำคัญบรืน~เสียงเครื่องยนต์คุ้นเคยจอดสนิทหน้าบ้านหลังใหญ่หลังจากความเงียบเข้ามาครอบคลุมรอบบริเวณภายในบ้านเป็นเวลากว่าสามชั่วโมงก้างไผ่ที่กำลังนั่งเหม่อจมอยู่กับความคิดล่องลอยผละสายตาออกจากแก้วน้ำที่ตอนนี้มีไอน้ำเกาะรอบแก้วเป็นหยดเล็กหยดน้อยออกไปยังต้นเสียง และก็ต้องถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นเงาร่างสูงของใครบางคนปรากฏ พร้อมใบหน้าที่แค่เห็นก็สัมผัสได้ถึงความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดกับตัวเองแล้วต้นหวายผิวปากอารมณ์ดีสอดมือล้วงกางเกงเดินเข้ามาในบ้าน มือข้างถนัดจับกุญแจเครื่องยนต์แกว่งเล่นกลางอากาศ คิดจะขึ้นห้องส่วนตัวแต่ต้องชะงักสองเท้าเมื่อมองเห็นเงาของพี่สาวที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นมุมปากยกยิ้มราวกับเจอเรื่องสนุกเข้า หักเลี้ยวเปลี่ยนจุดหมายเป็นห้องนั่งเล่นแทน กระแอมไอสองสามครั้งระหว่างที่จับยัดกุญแจรถเข้ากระเป๋ากางเกงนักศึกษา“ว้าว! ดูซิว่าใครกลับบ้าน”เป็นประโยคคำพูดที่ดูตื่นเต้นราวกับเด็กน้อยดีใจที่มีผู้ใหญ่คุ้นเคยมาเยี่ยมเยียนถึงบ้าน แต่ก้างไผ่กลับไม่รู้สึกแบบนั้น นอกจากความกวนประสาทของมันแล้วเธอสัมผัสไม่ได้อะไรจากน้ำเสียงนั้นเลย“คำนั้นต้องเป็นฉันที่พูดกับแกเถอะ วันๆ ค
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep14 ถากถาง

ตอนที่ 14 ถากถาง“...อีกสิบนาทีค่อยกลับแล้วกัน”ริมฝีปากอิ่มเป่าลมระบายความเบื่อหน่ายก่อนจะสอดมือถือคืนกระเป๋าถือใบเล็ก แหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยสูดหายใจเข้า ดันตัวลุกขึ้นจากฝาชักโครกหันกดน้ำลงหลังจากเข้ามาหลบในห้องน้ำได้ราวเกือบห้านาทีได้แล้วก้างไผ่ก้าวเท้าออกจากห้องน้ำมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์แสดงถึงความรู้สึก เงยหน้าขึ้นจากพื้นแต่กลับต้องชะงักไปเพราะไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ แม้รู้ว่าต้องมีสักเวลาที่จะต้องเผชิญหน้ากัน แต่ไม่คิดว่าเวลานั้นมันจะมาเร็วแบบนี้ทำไมไม่รอให้เธอพร้อมมากกว่านี้ก่อน แค่เห็นใบหน้าเรียวสวยกับดวงตากลมโตสีอัลมอนด์ความรู้สึกผิดก็ประเดประดังเข้ามาไม่หยุดหย่อนแล้วต้องโทษไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัวนั่นคนเดียวเลย ถ้าเขาบอกว่าตัวเองมีเมียมีเจ้าของอยู่ก่อนแล้วเธอคงจะไม่ลากเขาไปกินและยอมให้เขาเป็นคนแรกของตัวเองหรอกบ้าชะมัดเลย!ไอด้าเหลือบมองเงาสะท้อนของผู้หญิงคนหนึ่งผ่านกระจก ได้ยินเสียงเปิดประตูดังหลายนาทีแล้วแต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครเดินออกมาสักที เลยเหลือบมอง และก็ต้องกะพริบตาอยู่สองสามครั้งเพราะก็ไม่คิดว่าจะมาเจอกับผู้หญิงที่มั่นใจเกินร้อยว่าต้องมีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกั
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep15 เดือดดาล

ตอนที่ 15 เดือดดาล“คุณก้างคะ...”เสียงจากหน้าโต๊ะทำงานดึงก้างไผ่ที่กำลังจมอยู่กับกองงานกองโตให้เงยหน้าขึ้นมา และก็เห็นใบหน้าไม่สู้ดีนักของเลขาส่วนตัวที่กำลังยืนทำหน้ากระอักกระอ่วนถอนหายใจเบาๆ รู้สึกได้ว่ามันต้องเป็นเรื่องที่เกินความสามารถของพี่ไข่มุกแล้วแน่ๆ เลขาเธอถึงจะไม่ใช่คนเก่งระดับแถวหน้าของบริษัท แต่การทำงานก็จัดอยู่ในระดับดีเลย แต่เรื่องนี้คงจะสุดแล้วจริงๆ นั่นแหละ“ว่าไงคะ”“คือว่า... สินค้าตัวเทสรอบสองที่ส่งไปให้ MoonShine น่ะค่ะ”“...” จำได้ว่าเมื่อสองวันก่อนหลังจากปรับแก้ทุกอย่างตามความประสงค์ของลูกค้าแล้วเธอก็ให้แผนกจัดส่ง ส่งสินค้าตัวเทสไปแล้ว และมันก็คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรอีก หรือหากมีปัญหาก็จะมีฝ่ายจัดการตามงานอยู่แล้ว แล้วทำไมเลขาเธอถึงยกเรื่องมาแจ้งเธออีกล่ะ“ทาง MoonShine แจ้งมาว่าอยากพูดคุยเกี่ยวกับสินค้าตัวนี้กับผู้จัดการใหญ่โดยตรงน่ะค่ะ ฝ่ายดูแลเลยแจ้งขึ้นมา...”“แต่เรามีฝ่ายดูแลเรื่องนี้นี่คะ ทำไมถึงอยากคุยกับก้างล่ะ”“ก็เพราะทางโน้นเขาไม่ยอมบอกเหตุผลแจ้งมาแค่นั้นไงคะเรื่องเลยถูกส่งขึ้นมา”ก้างไผ่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอจำไม่ได้ว่าตั้งแต่ทำงานมาสินค้าทุกตัวที่ส่งเท
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep16 แลกเปลี่ยนกัน(เคลียร์!) NC

ตอนที่ 16 แลกเปลี่ยนกัน (เคลียร์!) NC20+ก้างไผ่ใช้ส้อมจิ้มผลไม้ชิ้นใหญ่ขึ้นมากัดกินอย่างไม่เกรงใจสายตาคนรอบข้างว่าจะมองเธอยังไง ก็คนมันหิวจะให้มีอารมณ์ที่ไหนมาสนใจใครกันล่ะเธอต้องวิ่งวุ่นทั้งวันกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ ไม่มีเวลาแม้แต่จะมานั่งใจเย็นกินข้าวเลยด้วยซ้ำ โทรหาสายแทบไหม้แต่คนที่นั่งมองหน้ากันตรงข้ามตอนนี้ก็ไม่รับสายกันสักที เหมือนกำลังแกล้งให้เธอหัวร้อนแล้วมาตามฆ่าเขาถึงที่“ตายอดตายอยากจากไหนมาเนี่ย นี่ถ้าไม่รู้ว่าเธอเป็นทายาทบริษัทเครื่องสำอางนะฉันคงคิดว่าเป็นยาจก”“ยาจกที่อยากจกตานายน่ะเหรอ”“หึ อยากจกตาหรืออยากจกอย่างอื่น” เลิกคิ้วขึ้นดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้มถาม หลุบมองกลีบปากอิ่มที่เผยอเปิดอ้าแล้วกระตุกยิ้มยียวน“ทะลึ่ง!” เมื่อไหร่จะเลิกวกกลับมาเรื่องใต้สะดือสักที เห็นหน้าหล่อๆ หน้าที่การงานก็ออกจะดีซะขนาดนั้น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่วันๆ เอาแต่หมกมุ่นอยู่แต่กับเรื่องแบบนั้นไม่น่าเดินเข้ามาในวังวนอุบาทว์เพียงเพราะอยากเปิดประสบการณ์ อยากรู้อยากลองมีเซ็กซ์ครั้งแรกเลย พลาดอย่างแรงเลยก้างไผ่!“สรุปเรื่องงานจะเอาไงกันแน่ ส่งทีมงานที่ดูแลมาคุยด้วยก็ไม่เอาทำไมต้องอยากให้ฉันมาเองด้ว
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep17 ไม่ใช่ผัว NC

ตอนที่ 17 ไม่ใช่ผัวNC20+“อื้อ!” แรงรัดรึงพร้อมกับความหนักที่พาดลงมาบนเอวคอดทำให้ก้างไผ่ที่กำลังหลับใหลอยู่ในห้วงภวังค์ฝันทั้งอึดอัดและหงุดหงิดจนต้องครางเสียงประท้วงในลำคอร่างอรชรพยายามพลิกตัวขยับหนี มือเรียวไร้เรี่ยวแรงก้ำกึ่งระหว่างฝันกับความเป็นจริงคล้ายโดนผีอำก็พยายามผลักดันสิ่งรบกวนออก“จะนอนนิ่งๆ เองหรือจะให้ฉันทำให้เธอสงบ” ทุ้มเสียงแหบพร่ากระเส่าชิดกกหูก่อนแรงกอดรัดจะแนบแน่นมากกว่าเดิมก้างไผ่ย่นคิ้วเบ้หน้าอุทานเสียงหลง เปลือกตาสวยเปิดพรึ่บจังหวะร่างกายถูกกระชากเข้าหาจนแผ่นหลังเปลือยเปล่ากระแทกเข้ากับมัดกล้ามเนื้อแข็งแรงของคนด้านหลังไม่รอให้คนเพิ่งตื่นเต็มตาได้ตั้งสติซันก็พลิกตัวขึ้นคร่อมกายเล็กกักกันเธอเอาไว้ใต้ร่างหนาทันที ค้ำสองแขนแกร่งข้างศีรษะทุยกดร่างกายช่วงล่างลงทาบทับกายสาวลำเนื้อใหญ่เกร็งตัวแข็งเต็มที่ กับความร้อนผ่าวพาดลงมาบนหน้าท้องแบนราบทำให้หญิงสาวเผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ กะพริบตาจ้องใบหน้าคมคายที่อยู่ห่างจากหน้าเธอเพียงไม่กี่นิ้ว เผลอกลั้นลมหายใจอย่างลืมตัว สมองยังปะติดปะต่อเรื่องราวได้ไม่เต็มร้อยมากนัก“มองแบบนี้คืออยากกินฉัน?”“...อ อยากกินอะไรของนาย ลุกออกไ
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep18 ผู้หญิงในสเปค

ตอนที่ 18 ผู้หญิงในสเปค“ซี๊ด!~”ก้างไผ่สูดปากเบ้หน้ารับความเจ็บแสบพร้อมกับชะงักเท้าหยุดกับที่หลังจากเผลอลงน้ำหนักมากเกินไปจนส่งผลกระทบกับจุดอ่อนไหวที่ยังคงบอบช้ำฟันคมซี่เล็กกดลงมาบนริมฝีปากอิ่มล่าง หลุบตามองกลางกายสาวลูบมือวางบนหน้าท้องแบนราบ เกี่ยวเส้นผมปลิวว่อนตามสายลมทัดหลังหูด้วยเรียวนิ้วสวยอีกข้างหลังจากถูกซันบังคับให้รับมื้อเช้าพร้อมกันภายในห้องพัก ตามด้วยยาแก้อักเสบกับแก้ปวดแล้วก้างไผ่ก็ออกมาเดินเล่นรับลมริมหาดทรายขาวเพียงลำพัง เสียงเกลียวคลื่นทะเลที่พัดเข้าหาฝั่งช่วยให้อารมณ์ขุ่นเคืองเบาบางลงมาก ทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าและผิวน้ำสุดลูกหูลูกตาปล่อยตัวเองให้ล่องลอยไปกับสายลมร่างเล็กมีเชิ้ตสีฟ้าอ่อนกับกางเกงยีนขาวขายาวสวมไว้ ผมยาวสลวยปล่อยตัวตามธรรมชาติแต่เพราะถูกแรงลมพัดเข้าหาตลอดเวลาเลยทำให้พันกันเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับยุ่งเหยิงชี้ฟูไม่น่ามองสองเท้าบนรองเท้าแตะคีบสีดำพาร่างอรชรมาหย่อนตัวบนเตียงอาบแดดที่ทางรีสอร์ตมีเตรียมไว้ให้ลูกค้า เป่าลมออกปากเบาๆ พลางถอนหายใจเงยหน้ากลับขึ้นมามองตรงไปเบื้องหน้าซึ่งเป็นทะเลสีฟ้าอีกครั้ง“คงจะดีไม่น้อยถ้าเอาชุดว่ายน้ำมาด้วย แต่สภาพนี้.. หึ!” ก้า
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more

ep19 โมโหอยากฆ่าคน

ตอนที่ 19 โมโหอยากฆ่าคน“ก้างไผ่ เดี๋ยวดิ!”ซันยื่นมือคว้าเรียวแขนเล็กเอาไว้ กระชากคนตัวเล็กกว่าให้หันกลับมาหาตัวเองหลังจากรีบเดินตามมาจนเกือบถึงบ้านที่เขาและเธอพักกันเมื่อคืน ได้ยินเสียงจิ๊ปากจากปากอิ่มแดงๆ นั้น ก่อนดวงตากลมโตแข็งกร้าวจะช้อนขึ้นมามอง“อะไรของนาย” แม้แต่น้ำเสียงยังแข็งกระด้างแฝงความไม่สบอารมณ์ไปด้วย สองแก้มแดงเรื่อไม่รู้เกิดจากอารมณ์ร้อนในกาย หรืออากาศร้อนด้านนอกกันแน่“เธอ.. กินข้าวหรือยัง”ช่างเป็นคำถามที่โคตรจะปัญญาอ่อนเลยว่ะ ก็เห็นอยู่ว่าเธอเดินกลับมาจากโซนกลางซึ่งเป็นโซนสำหรับบริกรรมรวม รวมไปถึงห้องอาหารหนึ่งเดียวที่มีของรีสอร์ตด้วย แต่ก็ยังไม่เห็นเธอจะเข้าไปถึงด้านในเลยซันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คาดเดาไม่ได้เลยว่าภายใต้ใบหน้าแดงเรื่อกับแววตาแข็งกร้าวนั้นมันเต็มไปด้วยอัตราความร้อนของอารมณ์โทสะมากน้อยแค่ไหน หวิวใจหวั่นๆ เพียงแค่สบตากลมโตที่กลอกเบือนหนี“หิวหรือเปล่า เดี๋ยวฉันสั่งอาหารมาส่งที่ห้องให้จะได้ไม่ต้องเดินไกล”“เฮอะ!”เพียงแค่เสียงแค่นหัวเราะกับมุมปากอิ่มที่กระตุกยกขึ้นเสี้ยววินาทีก็เล่นเอาขนตามกายหนาพร้อมใจกันลุกซู่ ปากอิ่มหนาขยับเม้มเบาๆ มือยังคงกำ
last updateLast Updated : 2026-04-13
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status