All Chapters of เฮียซัน... แซ่บมาก: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 10 เหตุผลไม่มีแค่พอใจก็พอNC20+“ก้าง จำเฮียซันได้หรือเปล่าลูก เมื่อก่อนเราไปเล่นกับเฮียที่โรงแรมบ่อยๆ ตอนป๋ากับแม่ไปคุยงาน จำได้ไหม”เสียงหวานของเข็มดึงลูกสาวออกจากอารมณ์ขุ่นเคือง ถอนหายใจยาวเหยียดหลุบก้มลงเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ากลับขึ้นมาฉีกยิ้มแก้มปริ แววตาแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นหวานล้ำจนซันเผลอหุบยิ้มลง“เฮียซันเหรอคะ ทำไมจะจำไม่ได้ เมื่อก่อนหนูยังชอบแกล้งเอาไส้เดือนไปไว้ตามคอตามตัวอยู่เลย หนูจำได้ว่าเฮียร้องไห้ขี้มูกโป่งโกรธหนูไปตั้งหลายวันแน่ะ”ความจำเลือนรางที่ผุดขึ้นมาในหัวแบบเร่งด่วนคล้ายผีกระซิบย้ำความจำทำให้ก้างไผ่ฉีกยิ้มได้ เอียงคอเล็กน้อยจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ เห็นเขากัดกรามและคลายออก ก่อนจะเบือนหนีแล้วโคตรสะใจต้องยกความดีความชอบให้ผีข้างๆ เลยนะเนี่ยที่กระซิบเตือนความจำแสบสันที่เคยทำไว้กับซัน ไม่งั้นคงเอาคืนเขาไม่ได้แน่ๆเอาจริง ก็จำไม่ได้หรอก ตอนนั้นมันไม่กี่ขวบเองนะใครมันจะไปจำได้ แต่เห็นหน้าแดงๆ เพราะกำลังโกรธของซันแล้วก็คิดว่าความจำนี้คงจะเป็นเขาไม่ผิดแน่หลังจากระลึกความหลังอันแสนเลือนรางแล้วเวลามื้ออาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยาก็เริ่มต้นขึ้น แล

ตอนที่ 12 รู้สึกผิด“อื้อ~”เสียงครางแหบแห้งผ่านลำคอตื่นเช้ามารับความปวดเมื่อยตามเนื้อตัวและบรรยากาศที่แสนจะ... โคตรสวยจนตะลึงอึ้งลืมกะพริบตาไปชั่วขณะก้างไผ่เบิกตาจ้องภาพวิวทิวทัศน์ริมฝั่งทะเลในยามเช้าด้วยความลืมตัวไปชั่วขณะว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในอิริยาบถไหน สมควรแก่การจะมานั่งชื่นชมธรรมชาติด้วยสภาพนี้หรือเปล่าแสงจ้าจากแดดด้านนอกเข้ามาปลุกคนหลับใหลจากบทสวาทรักเร่าร้อนเมื่อคืนให้ตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ ความปวดเมื่อยตามเนื้อตัวรวดร้าวราวกับกำลังกัดกร่อนร่างกายเธอให้เป็นเศษผุยผงแต่พอสายตาปะทะเข้ากับภาพบรรยากาศธรรมชาติสวยงามตรงหน้า ความรู้สึกก่อนหน้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง ราวกับว่าตัวเองเพียงแค่มาเที่ยวพักผ่อนรับชมธรรมชาติเท่านั้น“อ๊ะ!” แต่เพียงแค่ขยับกายเพียงน้อยนิดความสวยงาม ภาพฝันหวานตรงหน้าก็กลับเข้าสู่โหมดความจริงใบหน้าสวยบิดเบ้สูดหายใจเข้าลึกข่มความปวดร้าวตามร่างกาย มันไม่ใช่ครั้งแรกแต่ความรู้สึกไม่ต่างกันเลยสักนิด เพราะอะไรนะเหรอ เฮอะ! ก็เพราะว่าไอ้คนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้มันไม่คิดจะถนอมคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงเลยไงล่ะ!แต่จะโทษเขาฝ่ายเดียวก็คงไม่ได้เหมือนกัน เพราะเธอเองก็มีส่วนทำให

ตอนที่ 14 ถากถาง“...อีกสิบนาทีค่อยกลับแล้วกัน”ริมฝีปากอิ่มเป่าลมระบายความเบื่อหน่ายก่อนจะสอดมือถือคืนกระเป๋าถือใบเล็ก แหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยสูดหายใจเข้า ดันตัวลุกขึ้นจากฝาชักโครกหันกดน้ำลงหลังจากเข้ามาหลบในห้องน้ำได้ราวเกือบห้านาทีได้แล้วก้างไผ่ก้าวเท้าออกจากห้องน้ำมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์แสดงถึงความรู้สึก เงยหน้าขึ้นจากพื้นแต่กลับต้องชะงักไปเพราะไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ แม้รู้ว่าต้องมีสักเวลาที่จะต้องเผชิญหน้ากัน แต่ไม่คิดว่าเวลานั้นมันจะมาเร็วแบบนี้ทำไมไม่รอให้เธอพร้อมมากกว่านี้ก่อน แค่เห็นใบหน้าเรียวสวยกับดวงตากลมโตสีอัลมอนด์ความรู้สึกผิดก็ประเดประดังเข้ามาไม่หยุดหย่อนแล้วต้องโทษไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัวนั่นคนเดียวเลย ถ้าเขาบอกว่าตัวเองมีเมียมีเจ้าของอยู่ก่อนแล้วเธอคงจะไม่ลากเขาไปกินและยอมให้เขาเป็นคนแรกของตัวเองหรอกบ้าชะมัดเลย!ไอด้าเหลือบมองเงาสะท้อนของผู้หญิงคนหนึ่งผ่านกระจก ได้ยินเสียงเปิดประตูดังหลายนาทีแล้วแต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครเดินออกมาสักที เลยเหลือบมอง และก็ต้องกะพริบตาอยู่สองสามครั้งเพราะก็ไม่คิดว่าจะมาเจอกับผู้หญิงที่มั่นใจเกินร้อยว่าต้องมีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกั

ตอนที่ 16 แลกเปลี่ยนกัน (เคลียร์!) NC20+ก้างไผ่ใช้ส้อมจิ้มผลไม้ชิ้นใหญ่ขึ้นมากัดกินอย่างไม่เกรงใจสายตาคนรอบข้างว่าจะมองเธอยังไง ก็คนมันหิวจะให้มีอารมณ์ที่ไหนมาสนใจใครกันล่ะเธอต้องวิ่งวุ่นทั้งวันกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ ไม่มีเวลาแม้แต่จะมานั่งใจเย็นกินข้าวเลยด้วยซ้ำ โทรหาสายแทบไหม้แต่คนที่นั่งมองหน้ากันตรงข้ามตอนนี้ก็ไม่รับสายกันสักที เหมือนกำลังแกล้งให้เธอหัวร้อนแล้วมาตามฆ่าเขาถึงที่“ตายอดตายอยากจากไหนมาเนี่ย นี่ถ้าไม่รู้ว่าเธอเป็นทายาทบริษัทเครื่องสำอางนะฉันคงคิดว่าเป็นยาจก”“ยาจกที่อยากจกตานายน่ะเหรอ”“หึ อยากจกตาหรืออยากจกอย่างอื่น” เลิกคิ้วขึ้นดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้มถาม หลุบมองกลีบปากอิ่มที่เผยอเปิดอ้าแล้วกระตุกยิ้มยียวน“ทะลึ่ง!” เมื่อไหร่จะเลิกวกกลับมาเรื่องใต้สะดือสักที เห็นหน้าหล่อๆ หน้าที่การงานก็ออกจะดีซะขนาดนั้น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่วันๆ เอาแต่หมกมุ่นอยู่แต่กับเรื่องแบบนั้นไม่น่าเดินเข้ามาในวังวนอุบาทว์เพียงเพราะอยากเปิดประสบการณ์ อยากรู้อยากลองมีเซ็กซ์ครั้งแรกเลย พลาดอย่างแรงเลยก้างไผ่!“สรุปเรื่องงานจะเอาไงกันแน่ ส่งทีมงานที่ดูแลมาคุยด้วยก็ไม่เอาทำไมต้องอยากให้ฉันมาเองด้ว

ตอนที่ 18 ผู้หญิงในสเปค“ซี๊ด!~”ก้างไผ่สูดปากเบ้หน้ารับความเจ็บแสบพร้อมกับชะงักเท้าหยุดกับที่หลังจากเผลอลงน้ำหนักมากเกินไปจนส่งผลกระทบกับจุดอ่อนไหวที่ยังคงบอบช้ำฟันคมซี่เล็กกดลงมาบนริมฝีปากอิ่มล่าง หลุบตามองกลางกายสาวลูบมือวางบนหน้าท้องแบนราบ เกี่ยวเส้นผมปลิวว่อนตามสายลมทัดหลังหูด้วยเรียวนิ้วสวยอีกข้างหลังจากถูกซันบังคับให้รับมื้อเช้าพร้อมกันภายในห้องพัก ตามด้วยยาแก้อักเสบกับแก้ปวดแล้วก้างไผ่ก็ออกมาเดินเล่นรับลมริมหาดทรายขาวเพียงลำพัง เสียงเกลียวคลื่นทะเลที่พัดเข้าหาฝั่งช่วยให้อารมณ์ขุ่นเคืองเบาบางลงมาก ทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าและผิวน้ำสุดลูกหูลูกตาปล่อยตัวเองให้ล่องลอยไปกับสายลมร่างเล็กมีเชิ้ตสีฟ้าอ่อนกับกางเกงยีนขาวขายาวสวมไว้ ผมยาวสลวยปล่อยตัวตามธรรมชาติแต่เพราะถูกแรงลมพัดเข้าหาตลอดเวลาเลยทำให้พันกันเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับยุ่งเหยิงชี้ฟูไม่น่ามองสองเท้าบนรองเท้าแตะคีบสีดำพาร่างอรชรมาหย่อนตัวบนเตียงอาบแดดที่ทางรีสอร์ตมีเตรียมไว้ให้ลูกค้า เป่าลมออกปากเบาๆ พลางถอนหายใจเงยหน้ากลับขึ้นมามองตรงไปเบื้องหน้าซึ่งเป็นทะเลสีฟ้าอีกครั้ง“คงจะดีไม่น้อยถ้าเอาชุดว่ายน้ำมาด้วย แต่สภาพนี้.. หึ!” ก้า