All Chapters of เฮียซัน... แซ่บมาก: Chapter 61 - Chapter 69

ตอนที่ 61 ยั่วจัดNC20+"อ๊า~ เสียวชะมัดเลยค่ะเฮียอื้อ~""อ๊า! อย่าเพิ่งบดสิครับ ยังไม่ทันมุดถ้ำเลยเดี๋ยวแตกก่อนซี๊ด~"ซันนิ่วหน้าเล็กน้อยครางเสียงกระเส่ายามร่องกลีบอวบอูมบดเบียดลูกชายกลางหว่างขาจนสั่นสะท้านเสียววาบไปทั้งช่องท้อง กัดฟันกรามแน่นระบายอารมณ์กระสันที่กำลังพลุกพล่านไปทั่วร่าง แต่ยิ่งห้ามเด็กขี้ยั่วก็เหมือนยิ่งยุให้เจ้าหล่อนบดกายลงมาหนักกว่าเดิมร่อนเอวพลิ้วยิ่งกว่าพายุหมุนกดคลึงบดสะโพกหนักๆ ราวกับทอร์นาโดที่กำลังฮึกเหิมกับการทำลายล้าง แต่ไอ้คนรับกรรมนี่แทบจะแตกตั้งแต่ปากทางยังไม่ทันได้เริ่มเดินเลยด้วยซ้ำ"อ๊า! ก้างอย่าเพิ่ง ขอปล่อยงูออกมาก่อนจะแตกแล้ว""หนูไม่ได้ห้ามนี่คะ เฮียอยากทำอะไรก็ทำไปสิอื้ม~""ซี๊ด~"ดวงตากลมสวยจ้องมองใบหน้าทรมานแดงก่ำของซันด้วยความพอใจ สอดมือน้อยลูบไล้หน้าท้องแกร่ง กัดปากเบาๆ ลากฝ่ามือนุ่มขึ้นมาตามลอนกล้ามแข็งแรงใต้เสื้อยืดตัวบาง ค่อยๆ เลิกเสื้อขึ้นเอียงคอมองสำรวจกล้ามเนื้อและผิวขาวว่ายังคงเป็นแค่ของเธอคนเดียวหรือเปล่าไม่แน่ปากเขาอาจบอกว่ารอเธอ รักเธอ แต่ร่างกายอาจจะไม่ได้เป็นของเธอคนเดียว ผู้ชายก็เหมือนน้ำพุร้อนที่พร้อมจะพุ่งเข้าใส่ทุกคนที่เข้าใก

ตอนที่ 63 โกรธเพราะห่วงแสงตะวันรำไรยามเย็นประกายส่องเล็ดลอดผ่านกระจกใสเข้ามากระทบกับกระเบื้องเซรามิกเนื้อดีภายในห้องทำงานดึงคนที่จมดิ่งสู่ห้วงลึกของการทำงานให้เงยหน้ากลับขึ้นมาเป็นครั้งแรกของวันก้างไผ่หันมองเวลาบนนาฬิกาตั้งโต๊ะเรือนหรูที่ได้รับเป็นของขวัญวันขึ้นรับตำแหน่งรองประธานบริษัทเมื่อไม่กี่วันก่อนจากน้องชายพลางถอนหายใจ เหมือนมันจะรู้ล่วงหน้าว่าเธอต้องได้ใช้แน่ๆ เพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานจนไม่รู้เวลาอย่างวันนี้"เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ" เสียงหวานพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ดวงตากลมสวยเคลื่อนสายตาทอดมองออกไปยังแสงรำไรด้านนอกครืด~แรงสั่นของเครื่องมือสื่อสารข้างแฟ้มเอกสารงานกองพะเนินพร้อมกับแสงสว่างวาบขึ้นมาบนจอสี่เหลี่ยมเรียกความสนใจของหญิงสาวกลับมาอีกครั้ง เวลาทำงานต้องการใช้สมาธิก้างไผ่จึงเปิดระบบสั่นเอาไว้ หากไม่เงยหน้าขึ้นมาก็ไม่รู้หรอกว่าใครที่ส่งอะไรมาบ้างนอกจากงานสำคัญแล้วติดต่อผ่านเลขามาและเพราะเป็นแบบนั้นจึงมีคนไม่ค่อยพอใจเธอเท่าไหร่ที่ไม่ตอบกลับข้อความแถมยังเงียบหายไปทั้งวัน อย่างคนที่เพิ่งกดโทรเข้ามาตอนนี้ "ฮัลโหล~ เฮียเสร็จงานแล้วเหรอ"เสียงหวานบิดเล็กลงอย่างออดอ้อนเม

ตอนที่ 65 ลุ่มหลง"ไอ้พวกเวรเอ๊ย! ทำงานกันประสาอะไรวะ ไม่ได้เรื่องเลยสักอย่าง"กองเอกสารและข้าวของบนโต๊ะทำงานถูกกวาดปาลงพื้นด้วยอารมณ์โทสะที่กำลังพุ่งทะยานสูงสุด เจอราร์ดกวาดสายตามองลูกน้องที่ยืนก้มหน้าไม่กล้าเงยหน้าสบตาแม้คนเดียวด้วยความโมโหโกรธจัดใบหน้าแดงก่ำลมหายใจหอบกระชั้นจนอกกระเพื่อมขึ้นลงแรงๆ ตามแรงอารมณ์ที่กำลังโหมลุกโชน มือหนาสะบัดขึ้นเท้าเอวพ่นลมร้อนออกจมูกแรงๆ พอไม่สามารถข่มโทสะด้วยลมหายใจได้จึงคว้าป้ายชื่อบนโต๊ะทำงานปาลงพื้นเสียงดังสนั่นไปทั่วห้องอีกครั้ง"แม่งเอ๊ย!!! ไสหัวออกไปกันให้หมดไอ้พวกเวร ไอ้พวกเลี้ยงเสียข้าวสุกทำงานไม่ได้เรื่องห่วยแตก งานง่ายๆ แต่เสือกทำไม่ได้แล้วกูจะเลี้ยงพวกมึงไว้ทำซากอะไรเยอะแยะวะ ออกไป!!!"ผลการโหวตรองประธานในที่ประชุมวันนี้ไม่เป็นไปตามที่เคยวางไว้ เพราะตัวป่วนทั้งหลายยังคงลงความเห็นเดิมคือถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ไหนจะงานที่สั่งลูกน้องไปทำไม่ได้ดั่งใจอีก ทั้งบริษัทยังโดนโกงซึ่งมันตั้งแต่ตอนไหนยังไม่รู้แน่ชัด ตอนนี้เรียกได้ว่าฉิบหายวายว่อน มัจจุราชมายืนรอหน้าห้องแทบไม่เป็นอันทำอะไรได้เลยปัญหาภายในยังไม่ทันสะสางก็มีปัญหาภายนอกเข้ามาให้ปวดหัวอี

ตอนที่ 67 กระวนกระวายใจ"ทำอะไรอยู่ คอลมาแล้วทำไมเอาแต่เงียบไม่พูดล่ะ"'เฮียทำงานแต่ก็อยากเห็นหน้าหนูด้วยเลยคอลมาไง น้อยใจเหรอ โทษทีอยากให้งานเสร็จเร็วๆ จะได้กลับไป'ก้างไผ่เบะปากคว่ำด้วยความหมั่นไส้ เอาจริงเธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกำลังโดนเอาคืน ซันบินไปทำงานได้เกือบอาทิตย์แล้วและแน่นอนว่าเขาคอลเปิดหน้ามาหาเธอทุกคืน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันมากนอกจากนั่งทำงานด้วยกันแรกๆ ก็ไม่อะไรเพราะเธอเองก็ต้องหอบงานกลับมาทำที่ห้องเหมือนกัน บางวันยังไม่ทันเลิกงานเขาก็โทรมาเรียกกลับบ้านแล้ว และกว่าจะนอนกันได้ก็เที่ยงคืนไปแล้ว พอหลังๆ มาเริ่มไม่แน่ใจละว่าอยากคุยจริงหรือแค่แกล้งกันกันแน่ เพราะเขาจริงจังกับงานมากแทบไม่ค่อยได้คุยกันดีๆ เลยด้วยซ้ำมือเรียวยกเท้าคางจ้องจอสี่เหลี่ยมของไอแพดเขม็งขณะที่ซันกำลังตั้งหน้าตั้งตาจดจ่อกับงานของตัวเอง ได้เห็นหน้ามันก็ดีอยู่หรอก แต่กายมันก็โหยหาความอบอุ่นจากกอดของเขาด้วยไง พอโดนเมินนานเข้าก็จะกลายเป็นโบ้ไปเสียเองที่อยากงอแงอยากไปหาอ้อมกอดนั้นถึงที่"เฮียจะไม่คุยจริงปะเนี่ย ถ้าคอลมาแล้วไม่คุยเอาแต่ทำงานแบบนี้ต่อไปไม่ต้องคอลมาแล้วนะ"'...'เสียงหงุดหงิดกับลมหายใจฟึดฟัดของ