جميع فصول : الفصل -الفصل 20

26 فصول

บทที่ 11

ประโยคนี้ราวกับระเบิด โจวจิงเจ๋อยังไม่ทันตอบสนองอะไร เจียงเสวี่ยหนิงก็ตื่นขึ้นมาก่อน"มีอะไรไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้เถอะค่ะ วันนี้จิงเจ๋อเหนื่อยมากแล้ว"หญิงสาวที่เมื่อครู่ยังดูเมามายรีบเอ่ยขัดพ่อบ้านทันทีในช่วงเวลานี้ เจียงเสวี่ยหนิงเป็นที่โปรดปรานมาก พ่อบ้านจึงลอบสังเกตสีหน้าของโจวจิงเจ๋อ ไม่พูดออกมาง่าย ๆ"ใช่ วันนี้เป็นงานแต่งงานของฉันกับเสวี่ยหนิง จะมีเรื่องไม่ดีอะไรได้ยังไง"ท่าทีเห็นพ้องของโจวจิงเจ๋อทำให้เจียงเสวี่ยหนิงถอนหายใจอย่างโล่งอก ส่วนพ่อบ้านก็อ่านสถานการณ์เป็นและถอยออกไปแต่ผ่านไปไม่นาน หลังจากส่งเจียงเสวี่ยหนิงไปที่ห้องน้ำแล้ว โจวจิงเจ๋อก็กลับมาที่ห้องรับแขก เขานั่งลงบนโซฟาด้วยใบหน้าเย็นชาแล้วเรียกพ่อบ้านมาหา"เกิดเรื่องอะไรขึ้น"ที่เขาไม่ถามต่อหน้าเจียงเสวี่ยหนิง เพราะเขาสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับซ่งหนานซีเป็นไปตามคาด สีหน้าของพ่อบ้านดูลำบากใจขึ้นมา เขาหย่อนหน้าลงแล้วเอ่ยเสียงเบา"ประธานโจวครับ คือคุณซง... คุณซงเกิดเรื่องแล้วครับ"เขาแสดงท่าทางรังเกียจออกมา"เธอจะเป็นอะไรได้อีก หรือว่าคิดว่าเงินไม่พอ ก็ให้เธอไปสิ! หลังจากนี้ผมกับเธอไม่มีอะไรเกี่
اقرأ المزيد

บทที่ 12

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้...ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้...เกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่ ทำไมถึงเกิดไฟไหม้ได้!ซ่งหนานซี! เธอเอาเงินจากฉันไปตั้งเยอะ เธอยังไม่ได้ใช้มันเลยสักนิดเดียว! เธอชอบเงินที่สุดไม่ใช่เหรอ เงินของฉันฉันจะให้เธอหมดเลย! ขอแค่เธอบอกฉันว่านี่เป็นแค่เรื่องล้อเล่น เงินของฉันยกให้เธอได้หมดเลย!ซ่งหนานซี!!"ชายหนุ่มตะโกนเสียงแตก เมื่อแค้นที่ผู้หญิงคนนี้ดูถูกคนจนและบูชาเงิน แต่ตอนนี้เขาได้แต่หวังให้เรื่องทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องล้อเล่น เป็นเพียงเล่ห์เหลี่ยมที่เธอใช้หลอกเอาเงินจากเขา ขอแค่เขาให้เงินเธอไปทั้งหมด คนคนนั้นก็จะเดินยิ้มร่าออกมาหาเขาแต่เขาตะโกนเรียกชื่อเธอหลายรอบ ก็ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ กลับมา ท่ามกลางซากปรักหักพังที่ว่างเปล่าแห่งนี้ คนที่เขารักได้จากไปเสียแล้ว"ซ่งหนานซี...ซ่งหนานซี!"โจวจิงเจ๋อเรียกชื่อเธออย่างไร้เรี่ยวแรง น้ำตาไหลพรากออกมาต่อให้เธอจะทำเขาเสียใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขาก็ยังไม่สามารถลืมเธอได้ งานแต่งงานกับเจียงเสวี่ยหนิง เขาสาบานว่าจะจบอดีตทุกอย่างลง แต่ทำไมเธอถึงทิ้งฉันไปอีกครั้งล่ะ!ซ่งหนานซี เธอมันใจจืดใจดำ ในใจของเธอเคยมีฉันอยู่บ้างไหมสักวินาทีหน
اقرأ المزيد

บทที่ 13

โจวจิงเจ๋อไม่ได้กลับในทันที แต่เขาสั่งให้คนจัดการงานศพของซ่งหนานซีอย่างดีที่สุดในช่วงเวลานั้น โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน ต่อให้ไม่รับสาย เขาก็รู้ดีว่าเป็นใคร ผู้หญิงคนนั้น...คนที่ทำร้ายซ่งหนานซีหลังจากยุ่งมาตลอดทั้งคืน จนกระทั่งรุ่งสาง เขาถึงจัดการทุกอย่างเรียบร้อย รับเถ้ากระดูกของซ่งหนานซี แล้วนำมันวางลงในหลุมศพด้วยมือของเขาเองเขาเกลียดตัวเอง และยิ่งเกลียดเจียงเสวี่ยหนิงมากขึ้นไปอีกถ้าไม่ใช่เพราะเธอหลอกเขา เขาจะไม่มีวันรู้เลยจนกระทั่งวันที่ซ่งหนานซีตาย ว่าที่แท้ซ่งหนานซีเคยทำให้เขามากมายขนาดนี้เธอยังใส่ร้ายป้ายสีซ่งหนานซีครั้งแล้วครั้งเล่า จนทำให้เขาทำเรื่องที่ทำร้ายจิตใจซ่งหนานซีไปตั้งมากมายเมื่อคิดถึงอดีตที่เขาเคยร่วมเตียงกับเจียงเสวี่ยหนิงต่อหน้าซ่งหนานซี บีบบังคับให้ซ่งหนานซีฟังคำสั่งเจียงเสวี่ยหนิง หรือแม้แต่ปาเงินใส่หน้าเธอ โจวจิงเจ๋อก็รู้สึกเจ็บปวดใจไม่หาย เขารักซ่งหนานซียิ่งกว่าชีวิตตัวเอง แต่กลับทำร้ายเธอครั้งแล้วครั้งเล่าแค่เพราะถูกคนอื่นหลอกลวง...ชื่อที่สลักอยู่บนป้ายหน้าหลุมศพทิ่มแทงดวงตาของเขาอย่างแรง เขาใช้มือที่สั่นเทาลูบไล้ไปบนชื่อของซ่งหนานซี ค
اقرأ المزيد

บทที่ 14

เสียงดังเพียะ! เจียงเสวี่ยหนิงถูกตบจนล้มคว่ำลงกับพื้นอย่างแรง ใบหน้าขาวเนียนแดงจัดและบวมเป่งขึ้นทันทีเธอเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาที่ไม่อยากจะเชื่อ เสียงสั่นปนเสียงสะอื้น"จิงเจ๋อ นายตบฉันทำไมคะ ฉันช่วยชีวิตนายตั้งหลายครั้ง นายกลับกล้าตบฉันเหรอ"ระหว่างที่พูด เธอก็เหมือนจะเริ่มเข้าใจบางอย่าง ยกมือปิดหน้าตัวเองไว้ แววตาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเคียดแค้นชิงชัง"ฉันเข้าใจแล้ว เป็นเพราะซ่งหนานซีใช่ไหม เธอพูดอะไรกับนายใช่ไหม! เธอไม่ได้รักนายเลย! ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร จิงเจ๋อ...นายจะไม่เชื่อฉันจริง ๆ เหรอ ฉันต่างหากคนที่รักและยอมสละทุกอย่างเพื่อนายจริง ๆ! "ซ่งหนานซีเอาแต่เสวยสุขจากความดีของนาย เธอคือนังแพศยาที่ดูถูกคนจนแต่รักเงิน จิงเจ๋อ นายก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ!"เธอพูดไปร้องไห้ไป ราวกับได้รับความอยุติธรรมใหญ่หลวง หารู้ไม่ว่าคำพูดเหล่านั้นกลับยิ่งทำให้โจวจิงเจ๋อโกรธจัดขึ้นกว่าเดิม"เจียงเสวี่ยหนิง เธออยากตายนักใช่ไหม!"เขาเตะซ้ำไปที่ผู้หญิงซึ่งนอนกองอยู่บนพื้น ส่งร่างเจียงเสวี่ยหนิงกระเด็นไปกระแทกเสาจนเลือดไหลอาบหน้าผาก ทว่าเธอก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมโจวจิงเจ๋อต้องทำกับเธอถึง
اقرأ المزيد

บทที่ 15

"ถ้าไม่ใช่เพราะเธอห้ามไม่ให้พ่อบ้านติดต่อฉัน ก็อาจจะช่วยซ่งหนานซีทันก็ได้!เพื่อให้ได้แต่งงานกับฉัน เธอไม่พลาดที่จะใช้เล่ห์เหลี่ยมเลยจริง ๆ ตอนนี้ซ่งหนานซีตายแล้ว เธอคงพอใจแล้วสินะ! เธอรู้ไหมว่าเขาตายยังไง เจียงเสวี่ยหนิง ฉันจะบอกให้นะ ตอนที่เรากำลังจัดงานแต่งงานกัน ซ่งหนานซีติดอยู่ในกองเพลิง แต่เธอขวางพ่อบ้านไว้ ไม่ยอมให้ฉันรู้เรื่องนี้! ไม่งั้นฉันต้องช่วยเขาได้แน่!พอฉันไปถึง เขาก็ถูกไฟคลอกจนตายทั้งเป็นไปแล้ว!"ทุกคำที่พูดออกมา ไฟโกรธในดวงตาโจวจิงเจ๋อก็ยิ่งโหมกระหน่ำ แรงที่มือก็ยิ่งบีบหนักขึ้นเขาบีบคอเจียงเสวี่ยหนิงไว้แน่นจนสองเท้าของหญิงสาวลอยจากพื้น ใบหน้าเธอแดงก่ำ ริมฝีปากเริ่มเขียวคล้ำ เริ่มเหลือกตาขึ้นบน จนเถียงกลับไม่ออกแม้แต่คำเดียวความหวาดกลัวเอ่อล้นจากส่วนลึกของดวงตา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นโจวจิงเจ๋อมีท่าทางแบบนี้ บ้าคลั่งจนไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งสิ้นน้ำตาไหลรินออกจากหัวตาของเจียงเสวี่ยหนิง เธอพยายามดิ้นรนขณะขาดอากาศหายใจ เค้นเสียงที่แผ่วเบาออกมา"ขะ...ขอโทษ... จิงเจ๋อ...จิงเจ๋อ..."ทุกคำที่เค้นออกมาล้วนใช้แรงทั้งหมดที่มี แต่โจวจิงเจ๋อก็ยังไม่ยอ
اقرأ المزيد

บทที่ 16

ตอนที่เจียงเสวี่ยหนิงฟื้นขึ้นมา เธอพบว่าตัวเองอยู่ในห้องที่ปิดมิดชิดไร้อากาศถ่ายเท ไม่มีแสงสว่างลอดเข้ามาเลยแม้แต่นิดเดียวเพียงแค่เธอขยับตัวนิดเดียว แผลที่เอวก็เจ็บปวดรุนแรงจนแทบจะทนไม่ไหวไม่มีการพันแผล ไม่มีการฆ่าเชื้อ ไม่มีมาตรการรักษาหรือฟื้นฟูใด ๆ ตอนนี้เธออ่อนแอเสียจนไม่มีแรงพูดด้วยซ้ำแต่โจวจิงเจ๋อไม่ปล่อยให้เธอตายไปง่าย ๆ แบบนี้แน่มีคนมาส่งข้าวให้เธอตามกำหนดเวลา ถ้าไม่กินก็ถูกบังคับกรอกปาก ทำให้เธอมีชีวิตอยู่รอดไปได้ด้วยลมหายใจเพียงเฮือกเดียวหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป พอแผลของเธอเพิ่งเริ่มมีวี่แววว่าจะสมานตัว ก็มีคนเข้ามาตัดไหมเย็บแผลอย่างป่าเถื่อน เธอต้องเผชิญกับความเจ็บปวดอีกครั้ง เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องไปทั่วทั้งห้องใต้ดิน เลือดที่ไหลซึมออกมากลายเป็นสีแดงเข้มคล้ำโจวจิงเจ๋อมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ผ่านหน้าจอมอนิเตอร์ในมือเขาถือรูปถ่ายของซ่งหนานซีตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ นั่นคือช่วงเวลาที่ความรักของเขาทั้งคู่หวานชื่นที่สุด ซ่งหนานซียิ้มแย้มราวกับดอกไม้เบ่งบานทุกครั้งที่มองภาพนี้ เขารู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปในอดีตช่วงเวลาที่แม้จะยากจนแต่ก็มีแต่ความสุขใจทั้งสองคนสู้ชี
اقرأ المزيد

บทที่ 17

ชายหนุ่มยืนมองเธอจากมุมสูงอยู่นานมากเมื่อสัมผัสได้ว่ามีสายตาจ้องอยู่บนร่างกายนานผิดปกติ สมองที่เฉื่อยชาของเจียงเสวี่ยหนิงก็ค่อย ๆ ตอบสนอง แววตาเริ่มกลับมาโฟกัสและมองไปยังทิศทางนั้นเป็นโจวจิงเจ๋อ!ชั่วพริบตานั้น เธอราวกับคว้าความหวังเอาไว้ได้ จึงรีบคลานเข้าไปกอดเท้าของเขาไว้แน่น"จิงเจ๋อ! ฉันสำนึกผิดแล้ว ฉันสำนึกผิดแล้วจริง ๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ ได้โปรด ฉันจะกลับตัวกลับใจ ฉันจะไม่ทำเรื่องพวกนั้นอีกแล้ว! ที่ผ่านมามันเป็นความผิดของฉันเอง ขอแค่นายยกโทษให้ ฉันยอมทำทุกอย่าง จิงเจ๋อ ขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้อีกเลย ฉันกลัวเหลือเกิน ฉันกลัวจริง ๆ..."หญิงสาวพูดทั้งน้ำตา ความหวาดกลัวในแววตาดูไม่ใช่การเสแสร้งแต่ในขณะที่เธอยังมีโอกาสได้รับการอภัย ซ่งหนานซีกลับไม่หลงเหลืออะไรเลยเมื่อคิดได้แบบนี้ เขาก็แทบไม่รู้สึกหวั่นไหวอะไร เอาแต่จ้องมองสภาพที่น่าอนาถของเจียงเสวี่ยหนิงด้วยสายตาเรียบเฉย"ขอแค่เธอทำเรื่องสุดท้ายให้สำเร็จ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างกับหนานซีอีก ฉันจะยกโทษให้"เขาหยิบยื่นข้อเสนอที่หลอกล่อใจจนเจียงเสวี่ยหนิงยากจะปฏิเสธ เพื่อที่จะหนีไปจากห้องที่เหมือนขุมนรกนี้ เธอเต็มใจทำทุกอย่าง!เ
اقرأ المزيد

บทที่ 18

เวลาสองทุ่ม โจวจิงเจ๋อกลับถึงบ้านตรงเวลา แต่สิ่งที่ต่างไปจากที่เจียงเสวี่ยหนิงจินตนาการไว้คือ เขาพาผู้หญิงอีกคนกลับมาด้วย"จิงเจ๋อ..." เจียงเสวี่ยหนิงก้าวขึ้นไปข้างหน้าอย่างหวาดกลัว สายตาของเธอจับจ้องไปที่เด็กสาวคนนั้น...ยัยนั่นดูคล้ายกับตัวเธอในอดีตมาก!เรื่องนี้ทำให้เธอเจ็บปวดใจยิ่งกว่าเดิม เธอแยกไม่ออกว่าคนที่โจวจิงเจ๋อรักคือซ่งหนานซีหรือตัวเธอเองกันแน่ แต่สิ่งเดียวที่เธอรู้คือเธอทุ่มเทไปตั้งมากมาย ข้างกายของโจวจิงเจ๋อจะมีคนอื่นไม่ได้ ต้องมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น!"ถุงยางที่บ้านหมดแล้ว เธอไปซื้อมาให้ฉันหน่อย" โจวจิงเจ๋อเอ่ยพลางโอบกอดเด็กสาวคนนั้นไว้เจียงเสวี่ยหนิงตัวสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ โจวจิงเจ๋อไม่ได้มีอะไรกับเธอนานมากแล้ว สายตาที่เขามองเธอมีแต่ความรังเกียจและขยะแขยงมาตลอด แต่ตอนนี้เขากลับจะไปเริงรักกับนังเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่มาจากไหนก็ไม่รู้เธอถลึงตาใส่เด็กสาวคนนั้น แทบอยากจะฉีกเนื้อกินทั้งเป็น"กล้ายั่วผู้ชายของฉันเหรอ แกมันนังปีศาจจิ้งจอก ไม่รู้ว่าผ่านผู้ชายมาแล้วกี่คน..."คำพูดร้ายกาจพ่นออกมายังไม่ทันจบ โจวจิงเจ๋อก็ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเธออย่างเลือดเ
اقرأ المزيد

บทที่ 19

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูบ้าน โจวจิงเจ๋อก็ปล่อยมือจากเด็กสาวในอ้อมกอดไม่ว่าจะเป็นคนพวกนี้หรือเจียงเสวี่ยหนิง เขาก็ไม่ได้มีความรู้สึกด้วยเลยสักนิด พวกเธอเป็นแค่เครื่องมือที่เขาใช้เพื่อไถ่โทษให้ซ่งหนานซีเท่านั้นเขาจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง เมื่อก่อนเขาไม่สูบหรอก แต่ตอนนี้เขาคิดถึงหนานซีเหลือเกิน "ประธานโจวคะ งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ" เด็กสาวเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ เธอฉลาดกว่าเจียงเสวี่ยหนิงมาก และก็มีความทะเยอทะยานไม่แพ้กันโจวจิงเจ๋อพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่ตอบอะไร เขาเดินไปตามทางคนเดียวอย่างช้า ๆไร้จุดหมาย ไร้มีทิศทาง เขาแค่คิดถึงเธอเท่านั้นบนถนนที่ผู้คนสัญจรไปมาไม่ขาดสาย มีคนมากมายเดินผ่านเขาไป แต่กลับไม่มีใครที่เป็นเธอเลยบุหรี่มอดไหม้จนสุดมวน เขาก้มลงขยี้มันให้ดับ แล้วเงยหน้าขึ้น ทว่าเขากลับบังเอิญเหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นตาเข้าโจวจิงเจ๋อยังไม่ทันเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ เห็นเพียงมุมหนึ่งจากระยะไกล สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดไปในทันที ราวกับมีพรหมลิขิตชักนำให้เขาต้องจับจ้องที่เธอเขาใจเต้นเร็วทันที เฝ้ามองร่างนั้นเดินไปคล้องแขนของผู้ชายอีกคนอย่างเหม่อลอยเธอเอียงคอพูดบางอย่างกับผู้
اقرأ المزيد

บทที่ 20

เขามองดูทั้งคู่เดินจากไปต่อหน้าต่อตา จนกระทั่งไม่เห็นแม้แต่เงาหลัง เขาถึงได้คำรามออกมาอย่างเสียสติคนจำนวนมากบนท้องถนนต่างพากันตกใจ ด่าทอว่าเขาเป็นคนบ้า แต่ในช่วงครึ่งปีที่ซ่งหนานซีจากไป เขาก็คิดมาตลอดว่าตัวเองบ้าไปแล้ว ตายไปแล้ว ตายไปพร้อมกับเธอในกองเพลิงนั่น ตอนนี้ซ่งหนานซีกลับบอกว่านั่นเป็นเพียงแผนการเพื่อหนีไปจากเขางั้นเหรอ!?เธอทำแบบนี้ได้ยังไง เธอทำแบบนี้ได้ยังไงกัน!!ซ่งหนานซี ทำไมเธอถึงใจคอโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้!เขาเรียกพ่อบ้านมา และสั่งให้สืบหาข้อมูลชื่อซ่งจือชู แล้วก็ผู้ชายที่อยู่ข้างกายเธอทันทีเมื่อมีเบาะแส ทุกอย่างก็ถูกสืบเจอได้ง่ายมากตัวตนของซ่งจือชูคือพยาบาลสาวที่จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในต่างประเทศ เป็นลูกบุญธรรมของตระกูลซ่ง ส่วนผู้ชายที่อยู่ข้างกายเธอก็คือคู่หมั้นของเธอ ลูกชายคนเล็กของตระกูลลู่ตระกูลลู่ โจวจิงเจ๋อรู้จักดีไม่ได้เป็นฝ่ายอำนาจที่ยิ่งใหญ่อะไรนัก แค่พอจะมีชื่อเสียงในแวดวงไฮโซบ้าง ซ่งหนานซี หลังจากที่เธอทิ้งฉันไปอีกครั้ง ทางเลือกของเธอก็คือตระกูลซ่งอย่างนั้นเหรอ?เขาตาแดงก่ำ บอกไม่ถูกว่ามันคือความเจ็บปวดหรือความแค้นเขาตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าครั้งนี้
اقرأ المزيد
السابق
123
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status