เข้าสู่ระบบเธอกับโจวจิงเจ๋อรักกันมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น คนหนึ่งเป็นดาวโรงเรียน อีกคนเป็นเดือนโรงเรียน เป็นคู่รักตัวอย่างที่โด่งดังไปทั่วสถาบัน พวกเขาเคยสัญญากันไว้ ว่าเมื่ออายุถึงเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดก็จะแต่งงานกัน ทว่าในช่วงเวลาที่กำลังรักกันลึกซึ้งถึงขีดสุด ซ่งหนานซีกลับบอกเลิกเขาอย่างกะทันหัน แล้วเดินทางไปต่างประเทศพร้อมกับทายาทเศรษฐีคนหนึ่ง ในวันที่บอกเลิกกับเขา เขาวิ่งไล่ตามเธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำอยู่เนิ่นนาน คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีเช่นเขา กลับเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอไม่ให้เธอเลิกกับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า บอกว่าสักวันหนึ่ง เขาจะต้องประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงให้ได้ เขาวิงวอนขอให้เธออย่ารีบร้อน ขอให้เธอรอเขา และขอให้เธอ...อย่าได้ไปรักคนอื่น แต่เธอก็เย็นชาขนาดนั้น ไม่ยอมพูดกับเขาแม้แต่คำเดียว ถึงขนาดว่าเห็นเขารถคว่ำต่อหน้าต่อตาในระหว่างที่กำลังขับรถไล่ตามเธอ เธอก็ไม่หันกลับไปมองอยู่ดี อุบัติเหตุครั้งนั้นรุนแรงมาก ส่งผลให้ไตของเขาฉีกขาดและต้องเข้ารับการปลูกถ่ายไตใหม่ถึงรักษาชีวิตเอาไว้ได้ เขานอนจมกองเลือดอยู่บนเตียงผ่าตัด แต่กลับดันทุรังตะเกียกตะกายขึ้นมาโทรศัพท์หาเธอ เพียงแต่สายที่เขาพยายามกดโทรออกอย่างสุดกำลังนั้น กลับถูกตัดสายทิ้งทุกครั้ง ยิ่งรักมากก็ยิ่งแค้นมาก นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา โจวจิงเจ๋อก็เกลียดชังเธอเข้าไส้
ดูเพิ่มเติม"หนานซี...""เสียใจด้วยนะ""อย่าเศร้าไปเลย"หน้าหลุมศพ ซ่งหนานซีดวงตาไร้แวว เธอมองแผ่นป้ายหน้าหลุมศพอย่างเหม่อลอยเพื่อนร่วมงานของเธอกำลังปลอบโยนเธอ ทุกคนรู้ดีว่าความเสี่ยงของการเป็นตำรวจปราบปรามยาเสพติดนั้นสูงเพียงใด หากพลาดนิดอาจหมายถึงความพินาศของทั้งครอบครัวก่อนหน้านี้ ครอบครัวของซ่งหนานซีทั้งหมดถูกเจ้าพ่อค้ายาฆ่าตาย เธอไปช้าเกินไป จนไม่ได้เห็นหน้าพวกเขาเป็นครั้งสุดท้ายส่วนตอนนี้ คนที่เธอรักที่สุดก็ต้องมาตายด้วยเงื้อมมือของพวกค้ายาเช่นกัน จาไปต่อหน้าต่อตาเธอ เขาถูกคนพวกนั้นทุบตีจนตายเพื่อปกป้องเธอตอนชันสูตรพลิกศพ หมอบอกว่ากระดูกตามร่างกายของโจวจิงเจ๋อหักทั้งหมด ไตเสียหายพังยับเยิน มันเป็นความเจ็บปวดแบบไหนกันจนวินาทีสุดท้าย เพราะเขาได้รับรู้ว่าเธอก็รักเขา โจวจิงเจ๋อก็ยังจากไปพร้อมรอยยิ้มสิ่งนี้ทำให้ซ่งหนานซีเกลียดตัวเองที่สุด ในที่สุดเธอก็ได้เข้าใจถึงความเจ็บปวดเจียนตายของโจวจิงเจ๋อในช่วงที่เธอแกล้งตายแล้วเธอเริ่มตัวสั่น น้ำตาไหลออกจากดวงตาที่ว่างเปล่า เธอสะอื้นไห้ จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นร้องไห่เสียงดังแทบขาดใจ"โจวจิงเจ๋อ!!"เธอคุกเข่าลงหน้าหลุมศพของเขา ความโศกเศร้าท
ผ่านไปไม่นาน เสียงไซเรนตำรวจด้านนอกก็ดังขึ้น ภายในโกดังพลันเกิดความวุ่นวายทันที"มีตำรวจ!""ตำรวจหาที่นี่เจอได้ยังไง!""ทั้งที่ไม่มีใครรู้เรื่องที่นี่ แล้วตำรวจมากันได้ยังไง!"ยามที่นี่ก็เป็นคนของตระกูลลู่ทั้งนั้น ทุกคนต่างตกใจลนลาน แต่เพราะพวกเขาทำอาชีพนี้มาหลายปี จึงนึกถึงตัวซ่งจือชูขึ้นมาได้ทันที"ต้องเป็นนังผู้หญิงคนนี้แน่ ๆ ! เธอถูกจับมาขังไว้ไม่นาน ตำรวจก็มาเลย!""นังตัวดี สมควรตาย กล้าสมรู้ร่วมคิดกับตำรวจงั้นเหรอ!""ในเมื่อพวกเราหนีไม่พอด เธอก็อย่าหวังว่าจะรอดไปได้!"คนที่ถูกต้อนจนจนมุมย่อมทำได้ทุกอย่าง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนพวกนี้ที่คลุกคลีอยู่ในเขตอันตราย คนกลุ่มหนึ่งถือไม้เหล็กเดินเข้ามาด้วยท่าทางดุร้าย ตั้งใจจะฆ่าซ่งจือชูให้ตายก่อนที่ตำรวจจะมาถึงพวกผู้ชายมาล้อมเธอไว้ แล้วใช้ไม้กระบองหวดลงบนร่างของเธออย่างไม่ปรานี ระบายความโกรธแค้นที่ความพยายามทั้งหมดต้องพังทลายลง"นังตัวดี!""ตีนังโสเภณีนี่ให้ตาย กล้าดียังไงถึงไปแจ้งตำรวจ!""ไปตายซะ!"คำด่าทอหยาบคายมาพร้อมกับการทุบตีราวกับห่าฝน ทำให้ซ่งจือชูเจ็บปวดไปทั้งร่าง แม้เธอจะเตรียมใจสละชีพไว้ตั้งนานแล้ว แต่เมื่อถึงนาที
แม้จะมีโจวจิงเจ๋อมาป่วนงาน แต่ท้ายที่สุดงานหมั้นก็ปิดฉากลง ซ่งจือชูก็จัดการกับความรู้สึกของตัวเองเรียบร้อยแล้ว"พวกเรากลับบ้านกันเถอะ วันนี้ผมจะพาคุณกลับไปที่บ้านเก่าเพื่อแนะนำให้รู้จักกับพวกผู้ใหญ่"ลู่ฝานเอ่ยอย่างตื่นเต้นก่อนหน้านี้เขาอยากพาส่งจือชูกลับบ้านเก่ามาโดยตลอด แต่ตอนนั้นสถานะยังไม่ชัดเจน ซ่งจือชูเองก็เป็นถึงลูกบุญธรรมของตระกูลซ่ง แต่ตอนนี้ในที่สุดโอกาสก็มาถึงแล้วในดวงตาของชายหนุ่มฉายแววแห่งความโลภออกมา"ดีค่ะ ในเมื่อเราหมั้นกันแล้ว แล้วเมื่อไรเราถึงจะได้แต่งงานกันคะลู่ฝาน คุณก็รู้ว่าฉันไม่มีอำนาจอะไรในตระกูลซ่งเลย"ซ่งจือชูควงแขนลู่ฝานพลางถามด้วยความกังวล"จะรีบไปไหน เราหมั้นกันแล้ว เรื่องแต่งงานก็กะพริบตาไม่ใช่เหรอ รอให้คุณปู่เจอคุณก่อน ถ้าท่านพอใจ ทุกอย่างก็แน่นอนแล้วล่ะ วางใจเถอะชูชู"ลู่ฝานยิ้มกริ่ม ที่เขาเลือกซ่งจือชูแต่แรกก็เพราะแบบนี้ เธอไม่มีพ่อแม่ ตระกูลซ่งแค่รับเลี้ยงไว้ ไม่มีทางมอบหุ้นจำนวนมากให้เธอแน่นอน หรือจะพูดอีกอย่างคือ พี่น้องตระกูลซ่งพวกนั้นอยากให้เธอตาย ๆ ไปเสียด้วยซ้ำ จะได้ไม่มีใครมาแย่งสมบัติซ่งจือชูมีอำนาจน้อยนิด จะควบคุมเธอได้ง่ายเป็นพิเศษ
ผลลัพธ์ในอดีตไม่ได้เกิดขึ้นซ้ำสอง ซ่งจือชูปฏิเสธเขาแล้วโจวจิงเจ๋อหน้าซีดลงฉับพลัน เขาคว้ามือของหญิงสาวไว้แน่น"ไม่ได้นะ เธอต้องไปกับฉัน ลู่ฝานไม่ใช่คนดีอะไรเลย! เขาจะทำให้เธอตาย ที่ฉันพูดมาคือเรื่องจริงทั้งหมด ธุรกิจของเขาในต่างประเทศมีแต่...""พอที! โจวจิงเจ๋อ!"ซ่งจือชูสะบัดมือเขาออก แววตาของเธอมีความผิดหวัง ความโกรธ และการตำหนิ ที่ไม่มีคือความรัก แววตานั้นทิ่มแทงเข้ากลางใจของโจวจิงเจ๋ออย่างจัง"อยู่กับนายต่างหากที่จะทำให้ฉันตาย! นายบีบให้ฉันถ่ายเลือดให้เจียงเสวี่ยหนิง นายใช้เงินดูถูกเหยียดหยามฉันนับครั้งไม่ถ้วน นายนั่นแหละสารเลว ฉันอุตส่าห์หนีจากนายมาได้แล้ว นายจะตามมาอีกทำไม! ฉันชอบลู่ฝาน ฉันรักลู่ฝาน! เขาไม่เหมือนนาย เขาไม่มีวันทำร้ายฉัน โจวจิงเจ๋อ นายคิดว่าทุกคนจะนิสัยเหมือนนายเหรอ!"ซ่งจือชูพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ลมหายใจไม่มั่นคง เธอใช้แรงทั้งหมดที่มีตะโกนออกไป ดวงตาของเธอแดงก่ำ แต่ขอบตาของชายหนุ่มกลับแดงยิ่งกว่า และน้ำตาก็ไหลรินลงมา"เธอ...ไม่รักฉันสักนิดเลยจริง ๆ น่ะเหรอ"เสียงของเขาสั่นเครือ"ฉันไม่ได้รักนายเลยสักนิดเดียว เมื่อก่อนอาจจะเคยรัก แต่ตอนนี้ฉันมีคนรัก