Short
บอกรักอีกครั้งเมื่อหิมะโปรยปราย

บอกรักอีกครั้งเมื่อหิมะโปรยปราย

โดย:  ซูซูจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
26บท
1.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เธอกับโจวจิงเจ๋อรักกันมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น คนหนึ่งเป็นดาวโรงเรียน อีกคนเป็นเดือนโรงเรียน เป็นคู่รักตัวอย่างที่โด่งดังไปทั่วสถาบัน พวกเขาเคยสัญญากันไว้ ว่าเมื่ออายุถึงเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดก็จะแต่งงานกัน ทว่าในช่วงเวลาที่กำลังรักกันลึกซึ้งถึงขีดสุด ซ่งหนานซีกลับบอกเลิกเขาอย่างกะทันหัน แล้วเดินทางไปต่างประเทศพร้อมกับทายาทเศรษฐีคนหนึ่ง ในวันที่บอกเลิกกับเขา เขาวิ่งไล่ตามเธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำอยู่เนิ่นนาน คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีเช่นเขา กลับเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอไม่ให้เธอเลิกกับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า บอกว่าสักวันหนึ่ง เขาจะต้องประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงให้ได้ เขาวิงวอนขอให้เธออย่ารีบร้อน ขอให้เธอรอเขา และขอให้เธอ...อย่าได้ไปรักคนอื่น แต่เธอก็เย็นชาขนาดนั้น ไม่ยอมพูดกับเขาแม้แต่คำเดียว ถึงขนาดว่าเห็นเขารถคว่ำต่อหน้าต่อตาในระหว่างที่กำลังขับรถไล่ตามเธอ เธอก็ไม่หันกลับไปมองอยู่ดี อุบัติเหตุครั้งนั้นรุนแรงมาก ส่งผลให้ไตของเขาฉีกขาดและต้องเข้ารับการปลูกถ่ายไตใหม่ถึงรักษาชีวิตเอาไว้ได้ เขานอนจมกองเลือดอยู่บนเตียงผ่าตัด แต่กลับดันทุรังตะเกียกตะกายขึ้นมาโทรศัพท์หาเธอ เพียงแต่สายที่เขาพยายามกดโทรออกอย่างสุดกำลังนั้น กลับถูกตัดสายทิ้งทุกครั้ง ยิ่งรักมากก็ยิ่งแค้นมาก นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา โจวจิงเจ๋อก็เกลียดชังเธอเข้าไส้

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

"สหายซ่งหนานซี คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะนำเลขหมายเลขประจำตัวตำรวจของพ่อคุณกลับมาใช้ แล้วรับหน้าที่เป็นตำรวจสายลับ"

ภายใต้ตราแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ เธอพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว

"ฉันแน่ใจค่ะ"

การจะเป็นตำรวจสายลับ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการลบประวัติทุกอย่างรวมถึงทุกร่องรอยในชีวิตที่ผ่านมา ชื่อ "ซ่งหนานซี" จะต้องหายไปจากโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิง

ดังนั้น เธอจะถูกเบื้องบนจัดฉากให้เหมือนตายไปแล้ว หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตใหม่ในฐานะบุคคลอื่น

ซ่งหนานซีกลับมาจากสถานีตำรวจ ยังเดินไปไม่ทันถึงหน้าประตูห้องนอน ก็ได้ยินเสียงออดอ้อนของหญิงสาวดังออกมาจากข้างใน

เธอมองประตูห้องที่เปิดกว้างด้วยแววตาชินชา ในใจก็นับไปด้วยว่านี่คือผู้หญิงคนที่เท่าไรแล้วที่โจวจิงเจ๋อพากลับมาที่บ้าน

แต่งงานกันมาสามปี เขาจะพาผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายเธอกลับมาบ้านวันละคน จงใจเปิดประตูทิ้งไว้แล้วเริงรักกับผู้หญิงพวกนั้นต่อหน้าต่อตาเธอโดยไม่คิดจะปิดบังแม้แต่น้อย เพียงเพื่อจะแก้แค้นที่เธอเคยทิ้งเขาไปในตอนนั้น

แต่ครั้งนี้ เมื่อผู้หญิงข้างในส่งเสียงออกมา เธอกลับชะงักแล้ว

ในขณะที่เหม่ออยู่นั้น ทั้งสองคนข้างในก็เสร็จกิจพอดี โจวจิงเจ๋อพันผ้าขนหนูเดินออกมา เขามองมาที่เธอด้วยสายตาเย็นชา

"กลับมาได้จังหวะพอดี ถุงยางในบ้านหมดแล้ว เธอออกไปซื้อมาสักสองสามกล่องสิ"

พูดจบ เขาก็หยิบธนบัตรปึกหนาออกมาจากลิ้นชักข้างตัว แล้วปาใส่หน้าเธอโดยตรง

"ที่เหลือเป็นทิปของเธอ เธอชอบเงินไม่ใช่เหรอ"

ใบหน้าแสบร้อนเพราะถูกฟาดใส่เต็ม ๆ เธอไม่ได้ก้มเก็บเงินบนพื้น แต่กลับมองเขาด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

"หลายปีมานี้นายนอนกับผู้หญิงตั้งมากมายขนาดนั้น ทำไมถึงไม่ยอมละเว้นแม้กระทั่งเสี่ยวหนิง?"

ฆ่ากันให้ตายยังเจ็บน้อยกว่านี้อีก เขาก็รู้ทั้งรู้ว่าเจียงเสวี่ยหนิงคือเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดของเธอ

นัยน์ตาเรียวยาวของโจวจิงเจ๋อฉายแววเย็นเยือก เขาหัวเราะเยาะ "แล้วตอนนั้น เธอเคยคิดจะสงสารฉันบ้างไหมล่ะ"

ซ่งหนานซีปวดใจขึ้นมาทันที ความทรงจำเหล่านั้นถาโถมเข้ามาในใจดั่งระลอกคลื่น

เธอกับโจวจิงเจ๋อรักกันมาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น คนหนึ่งเป็นดาวโรงเรียน อีกคนเป็นเดือนโรงเรียน เป็นคู่รักตัวอย่างที่โด่งดังไปทั่วสถาบัน

พวกเขาเคยสัญญากันไว้ ว่าเมื่ออายุถึงเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดก็จะแต่งงานกัน ทว่าในช่วงเวลาที่กำลังรักกันลึกซึ้งถึงขีดสุด ซ่งหนานซีกลับบอกเลิกเขาอย่างกะทันหัน แล้วเดินทางไปต่างประเทศพร้อมกับทายาทเศรษฐีคนหนึ่ง

ในวันที่บอกเลิกกับเขา เขาวิ่งไล่ตามเธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำอยู่เนิ่นนาน

คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีเช่นเขา กลับเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอไม่ให้เธอเลิกกับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า บอกว่าสักวันหนึ่ง เขาจะต้องประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงให้ได้

เขาวิงวอนขอให้เธออย่ารีบร้อน ขอให้เธอรอเขา และขอให้เธอ...อย่าได้ไปรักคนอื่น

แต่เธอก็เย็นชาขนาดนั้น ไม่ยอมพูดกับเขาแม้แต่คำเดียว ถึงขนาดว่าเห็นเขารถคว่ำต่อหน้าต่อตาในระหว่างที่กำลังขับรถไล่ตามเธอ เธอก็ไม่หันกลับไปมองอยู่ดี

อุบัติเหตุครั้งนั้นรุนแรงมาก ส่งผลให้ไตของเขาฉีกขาดและต้องเข้ารับการปลูกถ่ายไตใหม่ถึงรักษาชีวิตเอาไว้ได้

เขานอนจมกองเลือดอยู่บนเตียงผ่าตัด แต่กลับดันทุรังตะเกียกตะกายขึ้นมาโทรศัพท์หาเธอ

เพียงแต่สายที่เขาพยายามกดโทรออกอย่างสุดกำลังนั้น กลับถูกตัดสายทิ้งทุกครั้ง

ยิ่งรักมากก็ยิ่งแค้นมาก นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา โจวจิงเจ๋อก็เกลียดชังเธอเข้าไส้

เขาใช้เวลาไปสี่ปีเพื่อยืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของวงการธุรกิจ และกลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง

หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จแล้ว เรื่องแรกที่เขาทำคือใช้อิทธิพลบีบบังคับเพื่อแต่งงานกับเธอ จากนั้นก็พาผู้หญิงกลับบ้านมานอนด้วยคนแล้วคนเล่าเพื่อหยามเกียรติเธอ

แต่มีเพียงซ่งหนานซีเท่านั้นที่รู้ สาเหตุที่เธอเลิกกับเขาในตอนนั้นไม่ใช่เพราะเธอหมดรัก หรือหลงใหลลาภยศเงินทองแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะสถานการณ์บีบบังคับ

พ่อของเธอเป็นตำรวจสายลับ ในตอนนั้นเขาปฏิบัติภารกิจล้มเหลวจนถูกเจ้าพ่อยาเสพติดสืบทราบตัวตน หลังจากฆ่าพ่อของเธอแล้ว แก๊งอาชญากรก็เริ่มตามล่าครอบครัวของเขา

หลังจากทราบข่าวเรื่องนี้ ครอบครัวของเธอก็ต้องหลบหนีการตามล่า และเพื่อไม่ให้โจวจิงเจ๋อต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย เธอจึงทำได้เพียงบอกเลิกกับเขา

ระหว่างนั้น เธอรู้ว่าเขาประสบอุบัติเหตุ เธอจึงเสี่ยงอันตรายแอบไปที่โรงพยาบาลเพื่อบริจาคไตให้เขา และรีบกลับบ้านไปโดยไม่รอให้เขาฟื้นก่อน

แต่ไม่คาดคิดเลยว่าผู้อาวุโสทั้งสี่คนในครอบครัว รวมถึงแม่และน้องสาวของเธอ พวกเขาทั้งหมดถูกฆ่าตายอย่างทารุณด้วยน้ำมือของพวกค้ายา

มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้ราวกับปาฏิหาริย์

เพียงแค่คิดถึงสภาพที่คนในครอบครัวถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม ขอบตาของเธอก็แดงก่ำโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเห็นเธอตาแดง โจวจิงเจ๋อก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่ในดวงตากลับแฝงไปด้วยความคาดหวังเล็กน้อย "ทำไมล่ะ เธออยากจะบอกว่าตอนนั้นเธอมีเหตุผลจำเป็นงั้นเหรอ"

เมื่อดึงสติกลับมาได้ ซ่งหนานซีก็ส่ายหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว

"ไม่มีเหตุผลอะไรหรอก นายคิดถูกแล้วล่ะ ฉันเป็นผู้หญิงโลภมากบ้าเงิน หลงใหลในความหรูหราฟุ้งเฟ้อ"

ในตอนนั้นพูดไม่ได้ ตอนนี้ยิ่งพูดไม่ได้เข้าไปใหญ่

เธอแบกรับหนี้แค้นฝังลึกของครอบครัวไว้ ชาตินี้เธอกับเขาถูกกำหนดมาแล้วว่าไม่มีวันมีจุดจบที่สวยงาม

ช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา เป็นเวลาที่เธอช่วงชิงมันมาจากโชคชะตา และตอนนี้เธอตัดสินใจแล้วว่าจะสืบทอดหมายเลขประจำตัวตำรวจ

ภารกิจที่อันตรายและเสี่ยงตายนี้ ในไม่ช้าเธอคงจะได้ไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวแล้ว
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
26
บทที่ 1
"สหายซ่งหนานซี คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะนำเลขหมายเลขประจำตัวตำรวจของพ่อคุณกลับมาใช้ แล้วรับหน้าที่เป็นตำรวจสายลับ"ภายใต้ตราแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ เธอพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว"ฉันแน่ใจค่ะ"การจะเป็นตำรวจสายลับ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการลบประวัติทุกอย่างรวมถึงทุกร่องรอยในชีวิตที่ผ่านมา ชื่อ "ซ่งหนานซี" จะต้องหายไปจากโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิงดังนั้น เธอจะถูกเบื้องบนจัดฉากให้เหมือนตายไปแล้ว หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตใหม่ในฐานะบุคคลอื่นซ่งหนานซีกลับมาจากสถานีตำรวจ ยังเดินไปไม่ทันถึงหน้าประตูห้องนอน ก็ได้ยินเสียงออดอ้อนของหญิงสาวดังออกมาจากข้างในเธอมองประตูห้องที่เปิดกว้างด้วยแววตาชินชา ในใจก็นับไปด้วยว่านี่คือผู้หญิงคนที่เท่าไรแล้วที่โจวจิงเจ๋อพากลับมาที่บ้านแต่งงานกันมาสามปี เขาจะพาผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายเธอกลับมาบ้านวันละคน จงใจเปิดประตูทิ้งไว้แล้วเริงรักกับผู้หญิงพวกนั้นต่อหน้าต่อตาเธอโดยไม่คิดจะปิดบังแม้แต่น้อย เพียงเพื่อจะแก้แค้นที่เธอเคยทิ้งเขาไปในตอนนั้นแต่ครั้งนี้ เมื่อผู้หญิงข้างในส่งเสียงออกมา เธอกลับชะงักแล้วในขณะที่เหม่ออยู่นั้น ทั้งสองคนข้างในก็เสร็จกิจพอดี โจวจิงเจ๋อพันผ้าขนหนูเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ สีหน้าของโจวจิงเจ๋อก็ยิ่งบึ้งตึง เขาจ้องมองเธออย่างเย็นชา น้ำเสียงแฝงความเดือดดาลอยู่หลายส่วน"ถ้าไม่มีก็ไสหัวออกไปซื้อถุงยางซะ"ซ่งหนานซีไม่พูดอะไรสักคำ เธอก้มลงเก็บเงินบนพื้นแล้วเดินออกจากบ้านไปหลังจากซื้อของเสร็จ เธอก็วางถุงยางไว้ที่หน้าห้อง จากนั้นก็กลับเข้าห้องตัวเองแล้วล็อกประตูค่ำคืนนี้ เสียงจากห้องข้าง ๆ ดังขึ้นไม่ขาดสายราวกับว่าเขาจงใจเอาคืนเธอ ในขณะที่โจวจิงเจ๋อกำลังเริงรักอยู่บนเตียง เขาก็เอ่ยคำหวานกับเจียงเสวี่ยหนิงอย่างอ่อนโยนไปด้วย"ที่รักครับ ตัวเธอหอมจัง ฉันรักเธอเหลือเกิน""ถ้างั้นนายก็ต้องรักฉันตลอดไป ห้ามทิ้งฉันไปไหนนะ ตกลงไหม"ซึ่งคำหวานพวกนี้ ล้วนเป็นคำที่เขาเคยพูดตอนที่โอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนในอดีตตอนนั้นฐานะพวกเขายังไม่ค่อยดี ต้องอาศัยอยู่ในห้องเช่าที่กว้างไม่ถึงยี่สิบตารางเมตร แต่กลับรักกันมากเธอเคยจินตนาการนับครั้งไม่ถ้วนว่าจะอยู่กับโจวจิงเจ๋อจนแก่เฒ่า มีลูกชายหญิงอย่างละคน และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไปแต่ความทรงจำเหล่านั้นกลับเหมือนภาพลวงตา ต่อให้งดงามเพียงใดก็ไม่มีวันหวนคืนกลับมาได้เธอนอนกอดหมอนร้องไห้อยู่ทั้งคืน พอตื
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
เสียงดังโครมครามทำให้ทุกคนในงานเลี้ยงตกใจ โจวจิงเจ๋อเห็นเจียงเสวี่ยหนิงนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น สีหน้าเขาก็ยิ่งเคร่งขรึมถึงขีดสุด"ซ่งหนานซี! เธออยากตายเหรอ!"เขาอุ้มเจียงเสวี่ยหนิงขึ้นในท่าอุ้มเจ้าหญิง แล้วรีบผลักประตูวิ่งออกไป งานเลี้ยงเลิกราด้วยความไม่ราบรื่น ซ่งหนานซีถูกบอดี้การ์ดพาตัวมาที่โรงพยาบาลพร้อมกันด้วยเมื่อได้ยินว่าเจียงเสวี่ยหนิงเสียเลือดมาก และบังเอิญว่ากรุ๊ปเลือดของเธอเหมือนกับเจียงเสวี่ยหนิง โจวจิงเจ๋อจึงสั่งให้เธอถ่ายเลือดโดยไม่ลังเลการบริจาคเลือดต้องตรวจร่างกายเบื้องต้น ซึ่งจะทำให้รู้ประวัติการผ่าตัดและอาการป่วยที่ผ่านมา เธอจะให้โจวจิงเจ๋อรู้ตอนนี้ไม่ได้ว่าเธอเคยบริจาคไตให้เขาเมื่อคิดได้ดังนั้น เธอพูดด้วยท่าทางใจดำทันที "ฉันไม่บริจาค กรุ๊ปเลือดของเธอก็ไม่ใช่กรุ๊ปพิเศษอะไร ทำไมต้องบังคับให้ฉันบริจาคด้วย"โจวจิงเจ๋อหยิบธนบัตรปึกหนาออกมาจากอกเสื้อ แล้วขว้างใส่หน้าเธออย่างแรง"ชอบเงินนักไม่ใช่เหรอ เธออยากได้เท่าไรฉันก็จะให้เท่านั้น แบบนี้จะยอมให้เลือดหรือยัง?!"เธอสีหน้าเย็นชาขณะมองคนตรงหน้า อีกฝ่ายขว้างธนบัตรใส่หน้าเธอปึกแล้วปึกเล่า ในใจเธอราวกับถูกมีดกรีดจน
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
ช่วงหลายวันที่พักอยู่ในโรงพยาบาล โจวจิงเจ๋อเอาอกเอาใจเจียงเสวี่ยหนิงมากจนคนทั้งโรงพยาบาลรู้กันหมดเธอนอนอยู่ในห้องพักฟื้นเพียงลำพัง ไม่เคยมีใครมาเยี่ยมเธอเลยแม้แต่คนเดียวแพทย์ฝึกหัดคนหนึ่งนึกว่าเธอเป็นโสด วันหนึ่งถึงกับรวบรวมความกล้าเข้ามาขอช่องทางการติดต่อจากเธอแต่เคราะห์ร้ายที่โจวจิงเจ๋อดันมาเห็นเข้าพอดีเขาจ้องทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา ไม่เอ่ยคำใดออกมา แต่แววตาของเขานั้นเย็นเยือกจนน่ากลัวในคืนนั้น ซ่งหนานซีก็ได้เห็นการแสดงพลุที่เขาเตรียมไว้ให้เจียงเสวี่ยหนิงพลุอลังการส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้ายามราตรี ทุกคนในโรงพยาบาลต่างอดไม่ได้ที่จะวิ่งออกมาดูเธอยืนอยู่ภายใต้แสงพลุ ชื่นชมความงดงามที่ไม่ได้เบ่งบานเพื่อเธอพลุนั้นเลือนหายไปอย่างง่ายดาย เหมือนกับความสุขของเธอแพทย์ฝึกหัดที่ควรจะมาตรวจวอร์ดห้องเธอก็ไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเธออีกเลยหลายวันต่อมา จนกระทั่งเธอออกจากโรงพยาบาล เธอก็ไม่เคยเห็นเขาอีกเลยวันที่ออกจากโรงพยาบาล เจียงเสวี่ยหนิงยืนกรานที่จะให้เธอกลับไปด้วยกัน"จิงเจ๋อ พาหนานซีไปด้วยเถอะ เธอต้องเรียกรถกลับเองคนเดียว ลำบากแย่เลย"โจวจิงเจ๋อมองเธอด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงจืดชืด
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
หลังจากพัวพันกันอยู่ทั้งคืน ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เป็นเช้าวันถัดไปแล้วซ่งหนานซีเหลือบมองรอยจูบที่กระจายอยู่ทั่วร่างกายตัวเอง ใบหน้าร้อนผ่าวราวกับถูกไฟไหม้โจวจิงเจ๋อที่อยู่ข้างกายก็ตื่นแล้วเช่นกัน เขามองเธอด้วยสายตาที่อ่านยาก ราวกับมีคำพูดนับหมื่นนับพันในใจ แต่สุดท้ายเขาแค่พูดอย่างเย็นชาว่า "ระวังปากของตัวเองให้ดี อย่าไปพูดจาส่งเดชต่อหน้าเสวี่ยหนิง"เธอกระตุกมุมปากอย่างขมขื่น เธอคือภรรยาของเขา การมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างสามีภรรยากลับไม่สามารถเปิดเผยให้เจียงเสวี่ยหนิงรับรู้ได้ในโลกนี้ยังมีเรื่องที่เหลวไหลกว่านี้อีกไหม เธอหัวเราะออกมา "ได้ ขอแค่นายให้เงินฉัน ฉันจะไม่หลุดปากพูดแม้แต่คำเดียวเลย"โจวจิงเจ๋อโกรธจนหน้าดำหน้าแดง เขาหยิบธนบัตรปึกหนาจากข้างตัวมาขว้างใส่เธอด้วยความรังเกียจ จากนั้นก็ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองหลังจากกลับไป ซ่งหนานซีถึงได้รู้ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจียงเสวี่ยหนิงจะย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ มาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพวกเธอสัมภาระของเธอวางเต็มห้องรับแขกไปหมด คนรับใช้กำลังช่วยเธอจัดเก็บเมื่อเห็นเธอปรากฏตัว เจียงเสวี่ยหนิงก็ทักทายเธอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
ครั้งนี้โจวจิงเจ๋อไม่ได้อาละวาด เขาแค่มองเธอแล้วยิ้มออกมาอย่างเย็นชา ยิ้มจนสุดท้ายขอบตาของเริ่มแดงเล็กน้อยสะบัดมือจากเธอแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลยไม่กี่วันหลังจากนั้น โจวจิงเจ๋อมีความจำเป็นเรื่องงาน ต้องเดินทางไปยังรีสอร์ทบนเขาเพื่อเจรจาธุรกิจทีแรกเธอไม่รู้เรื่องนี้เลย ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยรายงานแผนการเดินทางให้เธอทราบอยู่แล้วแต่เป็นเพราะพวกคนรับใช้แอบซุบซิบกัน และเธอเดินผ่านไปได้ยินเข้าพอดี"ได้ยินว่าคุณผู้ชายไปคุยงานที่รีสอร์ททิงเสวี่ย ตอนขาลงเขาเจอหิมะถล่ม ตอนนี้ยังไม่ได้ข่าวเลย!""จริงเหรอ แล้วจะทำยังไงดีล่ะ ได้ยินว่าปีนี้ที่นั่นหิมะตกหนักมาก พอหิมะถล่มแบบนี้ โอกาสรอดน้อยไม่ใช่เหรอ!""เรื่องจริง ฉันแอบได้ยินคุณเจียงคุยโทรศัพท์กับผู้ช่วยคุณผู้ชายถึงได้รู้ เห็นว่าส่งคนไปหาแล้ว แต่ตอนนี้บนเขายังมีหิมะตกหนัก ทีมกู้ภัยยังไม่กล้าขึ้นไปเลย ไม่รู้จะหาเจอหรือเปล่าเลย!"ซ่งหนานซีตัวแข็งทื่อโดยไม่รู้ตัว รู้สึกเหมือนถูกน้ำเย็นจัดราดลงมาจากศีรษะ เธอเปิดหน้าจอโทรศัพท์ด้วยมือที่สั่นเทา เป็นอย่างที่คิด ข่าวพาดหัวอันดับหนึ่งคือเกิดเหตุหิมะถล่มครั้งใหญ่ที่รีสอร์ททิงเสวี่ย ประธ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
ตั้งแต่เจียงเสวี่ยหนิงช่วยชีวิตโจวจิงเจ๋อเอาไว้ เขาก็ดีกับเธอแบบเกินงามขนาดคนรับใช้ในบ้านยังรู้เลย ว่าในตระกูลโจว คนที่มีความสำคัญอันดับหนึ่งรองจากโจวจิงเจ๋อก็คือเจียงเสวี่ยหนิงเขาสัญญากับเธอว่า ขอเพียงเธอเอ่ยปาก เขาจะทำตามคำขอของเธอทุกอย่างเจียงเสวี่ยหนิงอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของเขา เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นเคย "ฉันไม่ต้องการอะไรเลย แค่อยากจะมีสถานะที่ชัดเจนจิงเจ๋อ นายก็รู้ ว่าฉันอยากแต่งงานกับนายมาตลอด"มือของโจวจิงเจ๋อที่โอบเธอไว้พลันค้างนิ่ง เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยปาก "ฉันรับปากเธอได้ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องนี้เรื่องเดียวที่ไม่ได้"เธอเงยหน้าขึ้นมาทันที ในดวงตามีน้ำตาคลอเบ้าแล้ว"ยังเป็นเพราะหนานซี ถูกไหมนายรักเธอมากขนาดนั้น แต่เธอรักนายบ้างไหม จิงเจ๋อ คนที่อยู่เคียงข้างนายมาตลอด นายมองไม่เห็นสักนิดเลยจริงเหรอ"พูดจบ เธอก็ผลักเขาออกแล้ววิ่งออกไปทั้งน้ำตาโจวจิงเจ๋อยังไม่ทันได้วิ่งตามออกไป ก็ได้ยินเสียงเบรกดังสนั่นที่หน้าประตู เมื่อพุ่งตัวออกไปถึงได้พบว่า เจียงเสวี่ยหนิงนอนจมกองเลือดอยู่สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที เขาพุ่งตัวเข้าไปหาเธอแล้วอุ้มเธอขึ้นมาไ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8
ก่อนจะหย่า โจวจิงเจ๋อได้ยื่นข้อเสนอข้อหนึ่งกับเธอเขาจะมอบทรัพย์สินก้อนใหญ่ให้เธอ แต่เธอต้องเข้าร่วมงานแต่งงานของเขากับเจียงเสวี่ยหนิง และต้องคอยอยู่เคียงข้างเจียงเสวี่ยหนิงตลอดเวลา ทั้งตอนลองชุดเจ้าสาว เลือกรองเท้าและแหวนเพชรยิ่งไปกว่านั้น เธอจะต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวเพียงคนเดียวเท่านั้นมีแต่ต้องทำเรื่องพวกนี้ให้ครบเท่านั้น เขาถึงจะยอมปล่อยเธอไปซ่งหนานซีไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ งานแต่งงานของตัวเองแท้ ๆ แต่กลับให้ภรรยาเก่ามาร่วมงาน ไม่รู้สึกอึดอัดบ้างหรือไง แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจ ว่าทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเคยสัญญาว่าจะมอบให้เธอ แต่ตอนนี้เขาต้องการให้เธอได้เห็นความงดงามที่ทั้งสองเคยสร้างไว้ ได้เห็นชีวิตคู่ที่เคยฝันใฝ่ถูกยกให้คนอื่นต่อหน้าต่อตาตอนแรกที่ทั้งสองแต่งงานกัน พวกเขาไม่ได้จัดพิธีแต่งงาน แม้แต่รูปถ่ายชุดเจ้าสาวก็ยังไม่มีเขาเพียงแค่จูงมือเธอไปจดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขต จากนั้นก็เริ่มต้นใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันการแต่งงานครั้งนั้นเป็นแค่ความฝัน เป็นการแก้แค้น และเป็นการทำร้ายจิตใจ ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจแต่ตอนนี้เขากำลังจะเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9
ทั้งคู่ว่ายน้ำไม่เป็น น้ำทะเลที่เย็นเฉียบค่อย ๆ กลืนกินเธอจนจมมิด เธอจ้องมองแสงสว่างรำไรเหนือหัว ในสมองมีแต่ความว่างเปล่าเธอยังจำได้ว่าตอนที่พวกเขาเพิ่งคบกันใหม่ ๆ เธอเคยตกลงไปในน้ำเหมือนกันตอนนั้นเขาลนลานเกือบตาย ในฤดูหนาวที่เยือกแข็ง เขากระโดดลงไปในน้ำโดยไม่คิดชีวิตเพื่อช่วยเธอขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเธอปลอดภัยดี ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับจะมีเลือดไหลออกมานั่นเป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาร้องไห้ เขาคว้าร่างเธอมากอดไว้แน่น บอกว่าเกือบจะคิดว่าต้องเสียเธอไปแล้วจริง ๆทั้งชีวิตนี้ เรื่องที่เขากลัวที่สุด ก็คือการสูญเสียเธอไปครั้งที่สองที่เห็นเขาร้องไห้ คือตอนที่เธอขอเลิกกับเขาเขาไม่เคยดูอับจนหนทางขนาดนั้นมาก่อน ราวกับเด็กน้อยที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร ได้แต่เฝ้าอ้อนวอนขอร้องไม่ให้เธอทิ้งเขาไปแต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เขาจะยังช่วยเธออยู่อีกไหม เธอไม่รู้เลย และไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่นิดเดียวเสียงน้ำทะเลไหลพรวดเข้าหูจนอื้อ เธอไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้นเห็นเพียงเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงแสงสว่างนั้น ทว่าเงาร่างนั้นกลับพุ่งตรงไปหาเจียงเสวี่ยหนิงที่อยู่ข้าง ๆยังนับว่าพระเจ้าเมตต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10
เธอปิดหน้าจอโทรศัพท์ เมินเฉยต่อเสียงสั่นเตือนของข้อความที่ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่งครั้งแล้วครั้งเล่า เธอหยิบถังน้ำมันเบนซินมาราดจนทั่วทั้งห้องในห้องรับแขกมีศพที่เตรียมไว้สำหรับเป็นตัวตายตัวแทนเรียบร้อยแล้ว นับจากนี้ไป จะไม่มีซ่งหนานซีอีกต่อไปเธอหยิบไฟแช็กออกมา โยนมันลงไปในกองน้ำมัน แล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลยหนึ่งชั่วโมงต่อมา เธอปรากฏตัวขึ้นที่ค่ายลับระดับชาติผู้บังคับบัญชานำหมายเลขตำรวจที่เคยเป็นของพ่อของเธอ มาติดที่หน้าอกของเธออย่างจริงจังและเป็นทางการ"หมายเลขตำรวจ 174768 กลับมาปฏิบัติหน้าที่ ซ่งหนานซี ยินดีต้อนรับกลับเข้าทีม!""ทำความเคารพ!"......เหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนงานแต่งงานจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ โจวจิงเจ๋อวางโทรศัพท์ลงด้วยสีหน้ามืดครึ้มเขาโทรหาซ่งหนานซีนับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับไม่มีใครรับสายเลย ไม่รู้ว่าเธอคิดจะเล่นตลกอะไรอีก หรือคิดว่าทรัพย์สินที่แบ่งให้ยังไม่มากพอ!โจวจิงเจ๋อกำโทรศัพท์แน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยไฟโทสะ แต่เจียงเสวี่ยหนิงกลับมองเห็นความกังวลที่ซ่อนอยู่ในนั้นได้อย่างชัดเจน"เสวี่ยหนิง รอฉันเดี๋ยวนะ ฉันจะไปตามตัวซ่งหนานซีกลับมาเป็นเพื่อนเจ้
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status