All Chapters of บอกรักอีกครั้งเมื่อหิมะโปรยปราย: Chapter 1 - Chapter 10

เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ สีหน้าของโจวจิงเจ๋อก็ยิ่งบึ้งตึง เขาจ้องมองเธออย่างเย็นชา น้ำเสียงแฝงความเดือดดาลอยู่หลายส่วน"ถ้าไม่มีก็ไสหัวออกไปซื้อถุงยางซะ"ซ่งหนานซีไม่พูดอะไรสักคำ เธอก้มลงเก็บเงินบนพื้นแล้วเดินออกจากบ้านไปหลังจากซื้อของเสร็จ เธอก็วางถุงยางไว้ที่หน้าห้อง จากนั้นก็กลับเข้าห้องตัวเองแล้วล็อกประตูค่ำคืนนี้ เสียงจากห้องข้าง ๆ ดังขึ้นไม่ขาดสายราวกับว่าเขาจงใจเอาคืนเธอ ในขณะที่โจวจิงเจ๋อกำลังเริงรักอยู่บนเตียง เขาก็เอ่ยคำหวานกับเจียงเสวี่ยหนิงอย่างอ่อนโยนไปด้วย"ที่รักครับ ตัวเธอหอมจัง ฉันรักเธอเหลือเกิน""ถ้างั้นนายก็ต้องรักฉันตลอดไป ห้ามทิ้งฉันไปไหนนะ ตกลงไหม"ซึ่งคำหวานพวกนี้ ล้วนเป็นคำที่เขาเคยพูดตอนที่โอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนในอดีตตอนนั้นฐานะพวกเขายังไม่ค่อยดี ต้องอาศัยอยู่ในห้องเช่าที่กว้างไม่ถึงยี่สิบตารางเมตร แต่กลับรักกันมากเธอเคยจินตนาการนับครั้งไม่ถ้วนว่าจะอยู่กับโจวจิงเจ๋อจนแก่เฒ่า มีลูกชายหญิงอย่างละคน และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไปแต่ความทรงจำเหล่านั้นกลับเหมือนภาพลวงตา ต่อให้งดงามเพียงใดก็ไม่มีวันหวนคืนกลับมาได้เธอนอนกอดหมอนร้องไห้อยู่ทั้งคืน พอตื

ช่วงหลายวันที่พักอยู่ในโรงพยาบาล โจวจิงเจ๋อเอาอกเอาใจเจียงเสวี่ยหนิงมากจนคนทั้งโรงพยาบาลรู้กันหมดเธอนอนอยู่ในห้องพักฟื้นเพียงลำพัง ไม่เคยมีใครมาเยี่ยมเธอเลยแม้แต่คนเดียวแพทย์ฝึกหัดคนหนึ่งนึกว่าเธอเป็นโสด วันหนึ่งถึงกับรวบรวมความกล้าเข้ามาขอช่องทางการติดต่อจากเธอแต่เคราะห์ร้ายที่โจวจิงเจ๋อดันมาเห็นเข้าพอดีเขาจ้องทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา ไม่เอ่ยคำใดออกมา แต่แววตาของเขานั้นเย็นเยือกจนน่ากลัวในคืนนั้น ซ่งหนานซีก็ได้เห็นการแสดงพลุที่เขาเตรียมไว้ให้เจียงเสวี่ยหนิงพลุอลังการส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้ายามราตรี ทุกคนในโรงพยาบาลต่างอดไม่ได้ที่จะวิ่งออกมาดูเธอยืนอยู่ภายใต้แสงพลุ ชื่นชมความงดงามที่ไม่ได้เบ่งบานเพื่อเธอพลุนั้นเลือนหายไปอย่างง่ายดาย เหมือนกับความสุขของเธอแพทย์ฝึกหัดที่ควรจะมาตรวจวอร์ดห้องเธอก็ไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเธออีกเลยหลายวันต่อมา จนกระทั่งเธอออกจากโรงพยาบาล เธอก็ไม่เคยเห็นเขาอีกเลยวันที่ออกจากโรงพยาบาล เจียงเสวี่ยหนิงยืนกรานที่จะให้เธอกลับไปด้วยกัน"จิงเจ๋อ พาหนานซีไปด้วยเถอะ เธอต้องเรียกรถกลับเองคนเดียว ลำบากแย่เลย"โจวจิงเจ๋อมองเธอด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงจืดชืด

ครั้งนี้โจวจิงเจ๋อไม่ได้อาละวาด เขาแค่มองเธอแล้วยิ้มออกมาอย่างเย็นชา ยิ้มจนสุดท้ายขอบตาของเริ่มแดงเล็กน้อยสะบัดมือจากเธอแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลยไม่กี่วันหลังจากนั้น โจวจิงเจ๋อมีความจำเป็นเรื่องงาน ต้องเดินทางไปยังรีสอร์ทบนเขาเพื่อเจรจาธุรกิจทีแรกเธอไม่รู้เรื่องนี้เลย ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยรายงานแผนการเดินทางให้เธอทราบอยู่แล้วแต่เป็นเพราะพวกคนรับใช้แอบซุบซิบกัน และเธอเดินผ่านไปได้ยินเข้าพอดี"ได้ยินว่าคุณผู้ชายไปคุยงานที่รีสอร์ททิงเสวี่ย ตอนขาลงเขาเจอหิมะถล่ม ตอนนี้ยังไม่ได้ข่าวเลย!""จริงเหรอ แล้วจะทำยังไงดีล่ะ ได้ยินว่าปีนี้ที่นั่นหิมะตกหนักมาก พอหิมะถล่มแบบนี้ โอกาสรอดน้อยไม่ใช่เหรอ!""เรื่องจริง ฉันแอบได้ยินคุณเจียงคุยโทรศัพท์กับผู้ช่วยคุณผู้ชายถึงได้รู้ เห็นว่าส่งคนไปหาแล้ว แต่ตอนนี้บนเขายังมีหิมะตกหนัก ทีมกู้ภัยยังไม่กล้าขึ้นไปเลย ไม่รู้จะหาเจอหรือเปล่าเลย!"ซ่งหนานซีตัวแข็งทื่อโดยไม่รู้ตัว รู้สึกเหมือนถูกน้ำเย็นจัดราดลงมาจากศีรษะ เธอเปิดหน้าจอโทรศัพท์ด้วยมือที่สั่นเทา เป็นอย่างที่คิด ข่าวพาดหัวอันดับหนึ่งคือเกิดเหตุหิมะถล่มครั้งใหญ่ที่รีสอร์ททิงเสวี่ย ประธ

ก่อนจะหย่า โจวจิงเจ๋อได้ยื่นข้อเสนอข้อหนึ่งกับเธอเขาจะมอบทรัพย์สินก้อนใหญ่ให้เธอ แต่เธอต้องเข้าร่วมงานแต่งงานของเขากับเจียงเสวี่ยหนิง และต้องคอยอยู่เคียงข้างเจียงเสวี่ยหนิงตลอดเวลา ทั้งตอนลองชุดเจ้าสาว เลือกรองเท้าและแหวนเพชรยิ่งไปกว่านั้น เธอจะต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวเพียงคนเดียวเท่านั้นมีแต่ต้องทำเรื่องพวกนี้ให้ครบเท่านั้น เขาถึงจะยอมปล่อยเธอไปซ่งหนานซีไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ งานแต่งงานของตัวเองแท้ ๆ แต่กลับให้ภรรยาเก่ามาร่วมงาน ไม่รู้สึกอึดอัดบ้างหรือไง แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจ ว่าทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเคยสัญญาว่าจะมอบให้เธอ แต่ตอนนี้เขาต้องการให้เธอได้เห็นความงดงามที่ทั้งสองเคยสร้างไว้ ได้เห็นชีวิตคู่ที่เคยฝันใฝ่ถูกยกให้คนอื่นต่อหน้าต่อตาตอนแรกที่ทั้งสองแต่งงานกัน พวกเขาไม่ได้จัดพิธีแต่งงาน แม้แต่รูปถ่ายชุดเจ้าสาวก็ยังไม่มีเขาเพียงแค่จูงมือเธอไปจดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขต จากนั้นก็เริ่มต้นใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันการแต่งงานครั้งนั้นเป็นแค่ความฝัน เป็นการแก้แค้น และเป็นการทำร้ายจิตใจ ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจแต่ตอนนี้เขากำลังจะเ

เธอปิดหน้าจอโทรศัพท์ เมินเฉยต่อเสียงสั่นเตือนของข้อความที่ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่งครั้งแล้วครั้งเล่า เธอหยิบถังน้ำมันเบนซินมาราดจนทั่วทั้งห้องในห้องรับแขกมีศพที่เตรียมไว้สำหรับเป็นตัวตายตัวแทนเรียบร้อยแล้ว นับจากนี้ไป จะไม่มีซ่งหนานซีอีกต่อไปเธอหยิบไฟแช็กออกมา โยนมันลงไปในกองน้ำมัน แล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลยหนึ่งชั่วโมงต่อมา เธอปรากฏตัวขึ้นที่ค่ายลับระดับชาติผู้บังคับบัญชานำหมายเลขตำรวจที่เคยเป็นของพ่อของเธอ มาติดที่หน้าอกของเธออย่างจริงจังและเป็นทางการ"หมายเลขตำรวจ 174768 กลับมาปฏิบัติหน้าที่ ซ่งหนานซี ยินดีต้อนรับกลับเข้าทีม!""ทำความเคารพ!"......เหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนงานแต่งงานจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ โจวจิงเจ๋อวางโทรศัพท์ลงด้วยสีหน้ามืดครึ้มเขาโทรหาซ่งหนานซีนับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับไม่มีใครรับสายเลย ไม่รู้ว่าเธอคิดจะเล่นตลกอะไรอีก หรือคิดว่าทรัพย์สินที่แบ่งให้ยังไม่มากพอ!โจวจิงเจ๋อกำโทรศัพท์แน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยไฟโทสะ แต่เจียงเสวี่ยหนิงกลับมองเห็นความกังวลที่ซ่อนอยู่ในนั้นได้อย่างชัดเจน"เสวี่ยหนิง รอฉันเดี๋ยวนะ ฉันจะไปตามตัวซ่งหนานซีกลับมาเป็นเพื่อนเจ้