Todos os capítulos de ทะลุมิติมาเป็น..มารดาอันดับหนึ่ง!: Capítulo 21 - Capítulo 30

บทที่ 21: อัจฉริยะก้อนแป้ง และการตลบหลังร้านยาคู่แข่งสายลมเหมันต์ที่พัดผ่านถนนสายหลักของอำเภอชิงสุ่ย คล้ายจะถูกปัดเป่าด้วยความคึกคักและไอร้อนจากฝูงชนนับร้อยที่หลั่งไหลมาเบียดเสียดกันอยู่หน้า 'หอโอสถเทียนซิง'รถม้าไม้จันทน์ดำที่เรียบหรูแต่น่าเกรงขามจอดเทียบท่า บุรุษในชุดไหมสีขาวบริสุทธิ์พร้อมหมวกปีกกว้างคลุมม่านโปร่งสีเงินก้าวลงมา ท่วงท่าการเดินที่แฝงไปด้วยอำนาจราชศักดิ์ ทำให้ฝูงชนที่กำลังส่งเสียงจอแจต้องเงียบกริบและแหวกทางให้โดยสัญชาตญาณเหวินซิงอี้ก้าวออกมารับหน้าด้วยรอยยิ้มการค้าที่สมบูรณ์แบบ นางประสานมือคารวะอย่างงดงามแต่ไม่อ่อนน้อมจนเกินไป"ยินดีต้อนรับ 'คุณชายมู่' หอโอสถเทียนซิงรู้สึกเป็นเกียรติยิ่งที่ท่านให้เกียรติมาร่วมงานเปิดร้านในวันนี้" นางจงใจใช้สรรพนาม 'คุณชาย' เพื่อปกปิดฐานะชินอ๋องของเขา ทว่ามู่หรงเยว่ที่อยู่หลังม่านโปร่งกลับยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจในความฉลาดเฉลียวนี้"เถ้าแก่เนี้ยเหวินเปิดร้านใหญ่โต ข้าย่อมต้องมาอุดหนุน" เสียงทุ้มต่ำดังกังวาน "ได้ยินว่าวันนี้มีตรวจรักษาฟรี ข้าที่มีโรคประจำตัวเรื้อรัง ย่อมไม่พลาดโอกาสนี้""เช่นนั้นเชิญคุณชายที่ห้องรับรองพิเศษชั้นสองเถิดเ

บทที่ 23: เงาดาบใต้ต้นเหมย และความลับในป้ายหยกสีเลือดเหตุการณ์วุ่นวายหน้าร้านหอโอสถเทียนซิงจบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างหมดรูปของหลี่เหม่ยหลิน สตรีผู้เย่อหยิ่งถูกองครักษ์เงาลากตัว (กึ่งโยน) ขึ้นรถม้ากลับไปพร้อมกับความหวาดผวา ชัยชนะในวันนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ชื่อเสียงของเหวินซิงอี้โด่งดังเป็นพลุแตก แต่ยังทำให้ชาวเมืองชิงสุ่ยตระหนักว่า หอโอสถแห่งนี้มี 'ขุนเขา' ที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลังอยู่เมื่อตะวันชิงพลบ บานประตูไม้หนานมู่ของร้านถูกปิดลง โยวอี้เฉินกำลังง่วนอยู่กับการดีดลูกคิดสรุปยอดบัญชีและเทียบยาที่จ่ายไปในวันนี้ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ส่วนจื่อหลิงก็ฟุบหลับไปบนตั่งนุ่มข้างเตาผิงแล้วลึกเข้าไปในเรือนพักด้านหลังตึกหยกคราม ลานกว้างที่ปูด้วยหินแกรนิตถูกปกคลุมด้วยหิมะบางๆ ทว่ากลับมีเงาร่างเล็กๆ ของเด็กชายวัยแปดขวบกำลังเคลื่อนไหวอย่างดุดันฟุ่บ! เคร้ง! ฟุ่บ!โยวเทียนซากระโจนไปข้างหน้า กริชสั้นในมือตวัดฟันอากาศครั้งแล้วครั้งเล่า หยาดเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก แม้เรี่ยวแรงจะเริ่มถดถอย แต่แววตาของพยัคฆ์น้อยกลับวาวโรจน์ เขาพยายามนึกถึง 'กระบวนท่า' ที่บิดาเคยร่ายรำให้ดูเมื่อหลายปีก่อน ผสานกับการกำหนดลมหายใจที่มา

บทที่ 25: ค่ายกลพยัคฆ์น้อย และบทเพลงมรณะแห่งมารดารัตติกาลเหนืออำเภอชิงสุ่ยเงียบสงัดจนน่าขนลุก เมฆครึ้มบดบังแสงจันทร์จนมิดชิด พายุหิมะโหมกระหน่ำราวกับม่านสีขาวที่ฟ้าประทานมาเพื่อซุกซ่อนความชั่วร้ายบริเวณชานเมือง รอยเท้าของม้าศึกสีดำกว่าห้าสิบตัวถูกพายุหิมะกลบเกลื่อนไปอย่างรวดเร็ว กลุ่มมือสังหารในชุดดำสนิททิ้งม้าไว้เบื้องหลัง พวกมันเคลื่อนกายด้วยวิชาตัวเบาขั้นสูง ลัดเลาะผ่านตรอกซอกซอยอย่างไร้สุ้มเสียง กลิ่นอายสังหารที่ถูกกดทับไว้อย่างแนบเนียน ไม่ต่างอะไรกับฝูงหมาป่าที่กำลังคืบคลานเข้าหาเหยื่อเป้าหมายของพวกมันคือ 'ตึกหยกคราม' หรือหอโอสถเทียนซิงที่เพิ่งเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่เมื่อตอนกลางวัน"จำเอาไว้ คำสั่งจากนายท่านคือสังหารทุกคนในตึก อย่าให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว และค้นหาสูตรยาโอสถระงับเหมันต์กลับไปให้จงได้!"หัวหน้ามือสังหารผู้มีรอยสักรูปพยัคฆ์ที่ลำคอส่งสัญญาณมือผ่านความมืด ลูกน้องนับสิบคนพยักหน้ารับ ก่อนจะกระจายกำลังล้อมกรอบตึกหยกครามเอาไว้ทุกทิศทาง พวกมันล้วนเป็นนักฆ่าระดับพระกาฬที่ถูกฝึกฝนมาเพื่อสังหารขุนนางระดับสูง การจัดการกับสตรีหม้ายและเด็กเล็กๆ ในเมืองชายแดน ย่อมเป็นเรื่องง่ายดา

บทที่ 27: กาลเวลาหล่อหลอมพยัคฆ์ และเทียบเชิญหุ้มทองคำหนึ่งปีเต็ม... ผ่านพ้นไปรวดเร็วดุจสายน้ำหลากอำเภอชิงสุ่ยที่เคยเป็นเพียงเมืองชายแดนเงียบเหงา บัดนี้พลิกโฉมหน้ากลายเป็นศูนย์กลางการค้าสมุนไพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแคว้น และศูนย์กลางของความมั่งคั่งทั้งหมดนั้นก็คือ 'หอโอสถเทียนซิง' ตึกหยกครามสามชั้นได้รับการต่อเติมขยายอาณาเขตออกไปจนกินพื้นที่ถนนสายหลักไปกว่าครึ่ง กองคาราวานพ่อค้าจากทั่วทุกสารทิศต่างหลั่งไหลมาเพื่อขอซื้อ 'โอสถสกัดบริสุทธิ์' ที่มีเพียงเถ้าแก่เนี้ยเหวินซิงอี้ผู้เดียวที่ปรุงได้ ร้านถังร้อยโรคที่เคยหยิ่งผยองถูกลบชื่อออกจากสารบบการค้าไปนานแล้ว หลังจากถูกเปิดโปงเรื่องการใช้สมุนไพรด้อยคุณภาพและลอบวางยาคนไข้ภายในลานกว้างด้านหลังหอโอสถ โยวอี้เฉินในวัยเจ็ดขวบ สวมชุดไหมสีกรมท่าดูภูมิฐานเกินวัย เขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ มือข้างหนึ่งถือพู่กันตวัดลงบัญชีอย่างรวดเร็ว ส่วนมืออีกข้างดีดลูกคิดทองคำส่งเสียงดังกังวาน"เถ้าแก่หวัง ล็อตนี้โสมภูเขาของท่านความชื้นสูงเกินไปถึงสองส่วน หากจะให้ข้ารับซื้อ ท่านต้องลดราคาลงสามร้อยอีแปะต่อชั่ง มิเช่นนั้นก็เชิญขนกลับไปตากแดดมาใหม่เถิดขอรับ"

บทที่ 29: เทียบเชิญซ่อนดาบ และของขวัญตอกหน้าจวนตระกูลโยวจวนกิเลนหยก... สมกับเป็นคฤหาสน์ส่วนพระองค์ของชินอ๋องมู่หรงเยว่สถาปัตยกรรมภายในจวนงดงามวิจิตรทว่าแฝงความน่าเกรงขาม สวนหินทับทิม สระบัวน้ำพุร้อน และเรือนพักที่ปูด้วยไม้หอมราคาแพง ทุกตารางนิ้วถูกคุ้มกันโดยองครักษ์เงาที่แฝงตัวอยู่ตามจุดอับ ก้อนแป้งทั้งสามเบิกตากว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจ โยวอี้เฉินถึงกับหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาประเมินราคาข้าวของเครื่องใช้ในจวนอย่างอดไม่ได้ทว่า เหวินซิงอี้ยังไม่ทันได้เอนกายพักผ่อนให้หายเหนื่อยจากการเดินทาง พ่อบ้านชราของจวนกิเลนหยกก็นำ 'เทียบเชิญ' สีแดงขลิบทองฉบับหนึ่งมามอบให้ด้วยท่าทีนอบน้อม"เถ้าแก่เนี้ยขอรับ คนของตระกูลโยวสายหลักนำเทียบเชิญมาส่ง... แจ้งว่าเป็นงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของท่านและคุณชายน้อย คุณหญิงน้อย ในยามซวี (19.00 - 20.59 น.) คืนนี้ขอรับ"เหวินซิงอี้รับเทียบเชิญมาเปิดอ่าน มุมปากหยักยิ้มเย็นเยียบจนพ่อบ้านชราลอบขนลุก"ช่างเป็น 'ครอบครัว' ที่แสนดีเสียนี่กระไร..." นางแค่นเสียงหัวเราะ "ตอนพวกข้าถูกเนรเทศให้ไปอดตายที่ชายแดน ไม่เคยส่งข้าวสารมาให้สักเม็ด แต่พอเห็นข้ากลับมาพร้อมกับอำนาจของท่าน