Alle Kapitel von ฟ้าโอบดาว: Kapitel 1 – Kapitel 10

“กรี๊ด!!!!”เสียงกรีดร้องของหญิงสาวพร้อมกับเสียงบางอย่างหล่นลงพื้นถนนทำให้อรุณ บอดี้การ์ดของฟ้า แผ่นฟ้าทำหน้าตกใจ เขาเพียงก้มลงหยิบโทรศัพท์มือถือที่ตกลงไปที่พื้น แต่จังหวะที่เงยหน้าขึ้นเขากับรู้สึกว่าเฉี่ยวชนเข้ากับบางอย่างเข้า พอมองดูกระจกหลังก็พบนักศึกษาคนหนึ่งนอนกองอยู่กับพื้นใกล้กับรถจักรยานคันสีชมพู เขารีบจอดรถแล้วลงจากรถไปดูเหตุการณ์ในทันที“เห้ย!!!ซวยแล้วไอ้อรุณเอ๊ย....” อรุณสบถออกมาขณะที่รีบจอดรถที่ข้างทางแล้วลงไปดู“น้อง...น้อง.... เป็นอะไรไหม”เขาเอ่ยถามออกมาพร้อมทั้งสำรวจร่างกายของเธอ หญิงสาวที่ล้มลงไปกับพื้นเงยหน้าขึ้นมาดูก่อนที่จะตอบออกมา“ไม่เป็นไรค่ะพี่ แต่..โอ๊ย!!!” ข้อศอกของเธอเลือดไหล แถมขายังขยับไม่ได้“ไม่เป็นไรได้ไง ไหนดูซิ”เฟรนด์ จุฑารัตน์ถึงแม้จะรู้สึกโมโหในตอนแรก แต่พอได้เห็นถึงความมีน้ำใจของคนที่ขับรถมาเฉี่ยวเธอความโกรธในตอนแรกก็เบาบางลง“ไม่ได้การล่ะ... ไปหาหมอเถอะ”เขาไม่ฟังเสียงปฏิเสธของเธอเลยแม้แต่น้อย ท่อนแขนแข็งแรงสอดมาประคองก่อนที่จะอุ้มเธอตัวลอยเข้าไปในรถเบนซ์สุดหรูที่ไม่รู้ว่าเป็นของเขาหรือเปล่า แต่เขาแต่งกายคล้ายกับทำงานเป็นผู้คุ้มกันหรือพวกบอดี้การ

ดาราภัสมาทำงานที่ร้านเป็นประจำทุกเย็น เลิกงานก่อนเที่ยงคืนของทุกวัน เฟรนด์ที่เพิ่งจะหายเจ็บก็ได้มาทำงานที่นี่ด้วย แต่เธอก็ต้องตกใจยิ่งกว่าเมื่อได้เจอกับคนที่ขับรถเฉี่ยวเธอซึ่งดาว ดาราภัสนั้นเจอเขาตั้งแต่วันแรกที่มาทำงานแล้วจึงไม่ได้แปลกใจอะไร“ดาว ไม่เห็นบอกเฟรนด์บ้างว่าพี่คนที่ขับรถชนเฟรนด์เขาเป็นบอดี้การ์ดของบอสใหญ่” เพื่อนสนิทเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนอยด์ๆ ซึ่งดาว ดาราภัสก็พอจะเดาออก“โอ๋ๆๆ อย่าโกรธดาวเลยนะเฟรนด์ พอดีช่วงนี้ยุ่งๆ ทั้งงานที่มหาวิทยาลัย ทั้งงานที่คลับ”ดาราภัสเอ่ยออกมาตามความจริง เธอไม่ได้ตั้งใจจะไม่บอกเพื่อน เพียงแต่ยังไม่มีโอกาสมากกว่า กลับถึงห้องก็หลับเป็นตาย“คิกๆๆ ดาว เฟรนด์ไม่โกรธดาวหรอก เรื่องแค่นี้จะโกรธไปทำไม ไปทำงานกันเถอะนะ”เฟรนด์หลุดขำออกมาเมื่อแกล้งอำเพื่อนสาวได้ ดาราภัสถึงกับส่ายหน้าไปมาให้กับความขี้แกล้งของเพื่อนสนิทก่อนที่จะเดินตามไปรับออร์เดอร์ตามโต๊ะที่เธอได้รับมอบหมายสายตาคมจ้องมองร่างบางในชุดพนักงานเสิร์ฟของร้านไม่วางตา รอยยิ้มของเธอทำให้ท้องฟ้าที่ขาดแสงสว่างในหัวใจอย่างเขารู้สึกถึงท้องฟ้าในยามค่ำคืนที่มีหมู่ดาวมากมายกระจายไปทั่ว ความเหงาที่เคยมีกล

สองเพื่อนรักทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเป็นประจำทุกวันจนเวลาล่วงเลยไปเกือบสัปดาห์ ดาราภัสเริ่มที่จะปรับตัวกับการทำงานบริการได้ เช่นเดียวกับเฟรนด์ จุฑารัตน์เพื่อนสนิท สองสาวตั้งใจเก็บเงินเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน และเพื่อความเจ็บป่วยที่คาดไม่ถึง“ดาว.... วันนี้เฟรนด์คงไปทำงานด้วยไม่ไหวแล้วล่ะ” จุฑารัตน์เอ่ยขึ้นหลังจากกลับมาจากมหาวิทยาลัย“เป็นอะไรเหรอเฟรนด์ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” ดาราภัสเอ่ยถามเพื่อนสนิทด้วยความเป็นห่วง“เรารู้สึกเหนื่อยๆ น่ะ เลยอยากพักสักวัน ลางานกับลุงผินให้เราหน่อยนะดาว” เธอรู้สึกแปลกๆ มาตั้งแต่เช้าก่อนไปเรียนแล้ว แต่เธอก็ฝืนเอาไว้จนกลับมาถึงห้อง เฟรนด์ จุฑารัตน์พยายามเก็บอาการที่ตนเป็นไว้เพื่อไม่ให้เพื่อนสนิทต้องเป็นกังวลไปด้วย“อืม...ให้เราอยู่เป็นเพื่อนไหม สีหน้าเธอดูไม่ค่อยดีเลยนะเฟรนด์” ดาราภัสเดินไปนั่งลงข้างๆ เพื่อนสนิท“ไม่เป็นไรหรอกดาว ขาดกันสองคนเดี๋ยวเสียชื่อพี่หมิวหมด อุตส่าพาเราไปทำงาน นี่ก็เพิ่งจะสองอาทิตย์เอง” เพื่อนสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเกรงใจ“ถ้าอย่างนั้นก็พักผ่อนนะ อย่าทำอะไรให้ตัวเองเหนื่อย ถ้าเฟรนด์รู้สึกไม่ดีก็ให้รีบโทรหาเราเลยนะ” เธอไม่

หนึ่งสัปดาห์ต่อมาสายตาคมที่กำลังจ้องมองการเคลื่อนไหวของร่างบางในชุดพนักงานเสิร์ฟของร้านนั้นมีความหมายบางอย่าง ร่างสูงโปร่งเดินหลบไปในห้องเมื่อดวงตากลมของคนที่เขากำลังแอบมองนั้นแหงนขึ้นมามองสบเข้ากับสายตาคมของเขาพอดี ฟ้า แผ่นฟ้าถอนลมหายใจออกมาเบาๆ เขาไม่เข้าใจว่าเขาจะสนใจอะไรนักหนากับแค่เด็กมหาวิทยาลัยที่ยังเรียนไม่จบเลยด้วยซ้ำ“นายครับ..... นายครับ!” เสียงเรียกขานของบอดี้การ์ดหนุ่มดังขึ้นสองครั้งฟ้า แผ่นฟ้าก็ยังไม่รู้สึกตัว“นายครับ!!!”“ห๊ะ!!! ว่าไง เรียกซะดัง อยู่ใกล้แค่นี้เอง อรุณ!!!” เสียงเย็นชาดังออกมาจากริมฝีปากหนาทันที“โถ่!!! นายครับ ผมเรียกนายสามรอบแล้วครับ นายเป็นอะไรหรือเปล่าครับเนี่ย” อรุณเอ่ยถามด้วยความสงสัย“เปล่า....มีอะไร” นายหนุ่มปฏิเสธก่อนที่จะเอ่ยถามลูกน้องออกมา“คือ... น้องดาวเด็กเสิร์ฟของเราน่ะครับ เธออยากลองเต้นดู เห็นบอกว่ากำลังมีปัญหาเรื่องเงิน เลยอยากหาเงินเพิ่ม” อรุณรายงานตามที่ผู้จัดการร้านรายงานมาอีกที“ดาว!!! ดาวที่เพิ่งจะมาทำงานเสิร์ฟที่ร้านได้สองอาทิตย์น่ะเหรอ” เสียงเข้มดังขึ้นมาจนอรุณนึกแปลกใจ“ครับนาย เธอบอกกำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน”“เดือดร้อนอะไร ครอ

ร่างบางหยุดยืนมองคอนโดหรูหราที่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยของเธอเท่าไหร่นัก ก่อนที่มือบางหยิบคีย์การ์ดของห้องพักขึ้นมาดู มืออีกข้างหนึ่งก็หิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กอยู่ เฟรนด์ จุฑารัตน์นอนโรงพยาบาลมาได้เกือบสัปดาห์แล้ว เธอจึงไม่ต้องหาข้ออ้างจากเพื่อนเพื่อออกมาค้างกับเขาข้างนอก“สวัสดีค่ะ... อยู่ชั้นไหนคะ” พนักงานต้อนรับเอ่ยทักทายเพราะไม่เคยเห็นหน้าหญิงสาวมาก่อน“ห้อง902ค่ะ”พอได้ฟังเลขห้องพนักงานสาวก็ฉีกยิ้มออกมาทันทีเพราะเป็นชั้นที่มีอยู่เพียงสองห้อง และสองห้องนั้นเป็นของสองพี่น้องตระกูลนิรันนุกุล คูเวอร์สำรวจดูสาวสวยผู้นี้ก็น่าจะเป็นคนสำคัญของเจ้าของห้อง 902 เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาพักเลยแม้แต่ครั้งเดียว นอกจากห้อง 901 ของผู้เป็นพี่สาวฝาแฝดซึ่งเป็นซุปตาร์ดังของประเทศไทยที่มีผู้เป็นน้องสาวพาเพื่อนๆ ผู้หญิงมาค้างอยู่บ่อยครั้ง“เชิญขึ้นไปตรงลิฟต์ด้านซ้ายได้เลยนะคะ ด้านขวาขึ้นไปได้แค่เจ็ดชั้น” พนักงานสาวบอกสาวสวยตรงหน้ายิ้มๆ“ค่ะ... ขอบคุณนะคะ” ดาว ดาราภัสส่งยิ้มให้ก่อนที่จะเดินจากไป“สวยเน๊อะ... ยิ้มนี่หวานเชียว เพื่อนคุณจันทร์ใช่ไหม” พนักงานต้อนรับสาวอีกคนเอ่ยถามเพื่อ