Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 67

"แต่งงาน!"เหล่าคนที่พลาดเหตุการณ์สำคัญเมื่อคืน พากันอุทานออกมาพร้อมกัน เมื่อได้ฟังบทสรุปเรื่องราว ย่าทวดคำหอมถึงกับหรี่ตาถามหลานชายด้วยความกังขา“แน่ใจนะ ว่าแกวางใจให้หนูนาแต่งงานกับพ่อทศแล้วจริงๆ น่ะ”“ก็มาถึงขั้นนี้แล้วนี่จ๊ะ” แดนดินยักไหล่ตอบ“แล้วหนูนาล่ะ หนูอยากแต่งกับพ่อทศหรือเปล่า”นรีกานต์เห็นสายตาทุกคนมองมาแล้วนิ่งไปถ้าถามว่าอยากแต่งไหม ให้ตอบจริงๆ เลยก็คือ ‘ยัง’ แต่เธอคงตอบมันออกมาตอนนี้ไม่ได้ เพราะอาจพลาดไม่ได้แต่งกับทศวรรษไปเลยก็ได้“ว่าไงลูก อยากแต่งกับเขาหรือเปล่า”“ขืนพลาดคนนี้ ก็ไม่มีคนหน้าให้อยากแล้วเด้อ” เทวาเอ่ยขึ้นมาลอยๆ“หุบปากไปเลยเจ้าวา” ดุเหลนคนเล็กเสร็จ หญิงชราก็หันไปทางภวัตที่นั่งเงียบอยู่ข้างเมีย “พ่อทศไปไหนซะล่ะ ไม่คิดจะมาบอกกล่าวอะไรทวดบ้างเลยเรอะ”ภวัตยิ้มอ่อนตอบ “กลับกรุงเทพฯ ไปแต่เช้าแล้วครับ”“ไปเอาผู้ใหญ่มาสู่ขอพี่หนูนาไงจ๊ะทวด พ่อสั่งไว้เมื่อคืน พี่ทศไม่กล้าชักช้าหรอก” เทวินทร์บอกเสริมขึ้น“อ้อ!”ขณะที่ย่าทวดพยักหน้าหงึกๆ เป็นเชิงเข้าใจ กรองขวัญนั้นทำตาโตมองพ่อตัวเอง “ทำไมพ่อยกน้องให้คุณทศง่ายๆ งี้ล่ะ ทีหนูละยากเย็น กว่าจะได้อยู่ด้วยกัน อาวัตต้องลำ

หลังจากเดินทางมาหลายชั่วโมงนรีกานต์ก็มายืนตะลึงอยู่บนหาดทรายสีขาว เกาะที่คิดว่าจะมีที่พักส่วนตัวติดชายหาด แบบว่าสามารถเดินออกมานอนทอดหุ่นชมวิวทะเลใต้ต้นมะพร้าวได้อย่างสุขใจ มันหายวับไปกับตาแล้วในตอนนี้เกาะส่วนตัวในฝันอยู่ไหน?เกาะของทศวรรษมันเป็นเกาะร้าง!“นี่มันอะไรกันคะ ที่นี่มันคือที่ไหน?” เธอหันไปครางถามสามีที่กำลังหิ้วของลงจากเรืออยู่กับเลขาคนสนิททั้งสอง“เกาะส่วนตัวของเราไง”“แต่นี่มันเป็นเกาะร้าง ไม่มีอะไรเลยนะ มองไปทางไหนก็เห็นแต่ต้นไม้กับน้ำทะเล ที่พัก ห้องน้ำ อาหาร ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง เราจะอยู่กันได้ยังไงคะ ตั้งหลายวันแน่ะ”ทศวรรษสั่งให้ลูกน้องแบกสัมภาระที่เตรียมมาเดินไปตามทางเล็กๆ ตัดเข้าสู่ป่าบนเกาะก่อน ตัวเองเดินไปกอดภรรยาที่ถูกเขาหลอกมาขึ้นเกาะนี้ “ไม่ต้องห่วง พี่เตรียมพร้อมมาทุกอย่างแล้ว รังรักของเราไม่ได้แย่ขนาดนั้นคนสวย พี่ไม่ทำให้เมียพี่ลำบากหรอกน่า”นรีกานต์บิดปากเชิดใส่อย่างน่ารักโดยไม่รู้ตัว “จะเชื่อได้แค่ไหนก็ไม่รู้ พอรู้ว่าเรารักก็เอาแต่หาเรื่องแกล้งอยู่นั่น”“เชื่อเถอะน่า ถ้าหนูนาเดินเข้าไปเห็นบ้านของเราในช่วงฮันนีมูนนี้ ต้องกรี๊ดลั่นแน่ๆ พี่รู้ใจเมียพี่จะตา

ทศวรรษยืนมองส่งขบวนรถบรรทุกข้าวที่ปลูกเองกับมือออกจากโรงสีข้าวคำหอม มุ่งหน้าสู่โกดังของเดอะเฟิร์สแอร์เวย์ที่กรุงเทพฯ อย่างภูมิใจในที่สุดเขาก็ปลูกข้าวได้สำเร็จตามเป้าหมายที่วางไว้!แน่นอนว่าข้าวเหล่านี้จะถูกนำไปใช้ในเลานจ์ของสายการบินและแบ่งแจกให้คนรู้จักของเขาได้ลิ้มลองความหอมนุ่มด้วยบางส่วน“นายทำสำเร็จจนได้” ภวัตเดินเข้าไปตบไหล่บอกคู่เขยยิ้มๆ เช้านี้เขาพาพฤทธิ์มาหาแดนดินที่โรงสีพอดี เลยได้เห็นปริมาณข้าวที่พวกทศวรรษปลูกได้ ที่นา 5 ไร่ เก็บเกี่ยวข้าวได้มากกว่า 50 กระสอบ ผลผลิตนี้สำหรับมือใหม่ไม่เคยทำนาอย่างพวกทศวรรษแล้วถือว่าได้เยอะมาก ได้ข้าวเต็มรวงทั้งนาเลยทีเดียว เจ้าตัวก็ภูมิใจนัก บอกจะเอาไปใช้ที่สายการบินพร้อมๆ กับข้าวที่สั่งจองไว้ในนามของบริษัททศวรรษหัวเราะเบาๆ บอก “บอกใครเขาคงไม่เชื่อ ว่าคนอย่างพวกผมจะทนฟ้าทนแดดปลูกข้าวได้สำเร็จ”“คนเราถ้ามีใจอยากทำอะไรจริงจัง ต่อให้ยากลำบากแค่ไหนก็ต้องสำเร็จแน่นอน”“นั่นสิ เหมือนเรื่องหนูนา พอผมตั้งใจจะเอาคนนี้ ผมก็ได้เมียคนนี้มาอยู่ด้วยจริงๆ ต้องขอบคุณพี่ว