Library

Search

Home / Romance / Indayog sa Gabi (SSPG R-18+) / Chapter 131 - Chapter 140

All Chapters of Indayog sa Gabi (SSPG R-18+): Chapter 131 - Chapter 140

193 Chapters

Indayog 131:

Ang mga huling salitang iyon ni Rhamesis ay parang mga matatalim na karayom na pilit na bumaon sa balat ni Kikay.“Break me with your own terms, Kikay...”Tinitigan ng dalaga ang maputlang mukha ng bilyonaryo. Ang mga mata nito na pilit lumalaban sa panghihina, ang itim na medical sling na nakabalot sa naoperahang balikat, at ang tray ng pagkain na dahan-dahan nitong inilagay sa maliit na side table sa pasilyo.Gusto niyang tumawa nang napakapait. Gusto niyang isigaw sa lalaki na wala itong karapatang maging martir pagkatapos ng lahat ng ginawa nito sa kaniya.Siya ang ginawa nitong basura. Siya ang binayadan nito ng isang milyon. Siya ang pinanood nitong tapakan ang sariling dangal!Akmang hahakbang si Kikay nang mabilis paatras—palayo kay Rhamesis, palayo sa nakakasakal na presensya nito—nang biglang gumalaw ang buong paligid.Ang pasilyo... ang mataas na kisame ng villa... ang tray ng mga hiwang prutas... lahat ng iyon ay nag-umpisang umikot sa paningin niya.Isang matinding ugong

Indayog 132:

“D-Doctor... why did she collapse?” paos at basag na tanong ni Rhamesis, ang kaniyang dating makapangyarihang tindig ay tuluyan nang gumuho.Tumingin ang doktor kay Kikay, at pagkatapos ay pabalik kay Rhamesis na ngayon ay nanginginig na rin sa labis na pagod at pag-aalala.“Boss... Miss Kikay’s brain suffered a massive trauma overload,” mahinang paliwanag ng doktor habang iniaayos ang IV line. “Ang matinding takot sa barilan kagabi, ang mga natutulog niyang alaala na biglang bumalik nang sabay-sabay, at ang emosyonal na stress... gawa nito, ang kaniyang nervous system ay tuluyang nag-shutdown. Her physical stamina is rapidly depleting. Kung magpapatuloy ang ganitong kataas na lagnat, pwedeng maapektuhan ang kaniyang vital organs.”Hindi nakapagsalita si Rhamesis. Napalunok siya nang mabigat. Ang bawat salita ng doktor ay parang matitigas na hampas ng martilyo sa kaniyang dibdib.***Dumilim ang kalangitan sa labas ng villa. Ang ulan ay patuloy sa kaniyang walang-awang pagbuhos, nguni

Indayog 133:

Kinabukasan ng hapon.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Parang may mabibigat na bato na nakadagan sa mga talukap ko. Tuyong-tuyo ang lalamunan ko.Ang matinding init na halos sumunog sa sarili kong balat dahil sa 40.1 degrees na lagnat ay tuluyan nang umalis sa sistema ko. Pero ang naiwan ay isang matinding panghihina, tila ba naubos ang lahat ng lakas ko sa isang mahaba at nakakapagod na panaginip.Panaginip na ibinalik ako sa Crimson Cloud Nine... sa utang na isang milyon... at sa halimaw na bumili sa akin.Marahan kong inilingon ang ulo ko.At doon, halos tumigil ang pag-ikot ng mundo ko.Sa gilid ng kama ko, sa ibabaw ng isang malamig na folding chair na hindi ko alam kung saan nanggaling, nakaupo si Rhamesis.Nakatulog siya nang nakayuko, ang kaniyang ulo ay nakasandal malapit sa braso ko, ngunit may sapat na distansya upang hindi niya ako madikitan.Ang kaniyang kaliwang braso ay nakabalot pa rin sa itim na medical sling. Ang puting bandage na bumabalot sa kaniyang bali

Indayog 134:

Mahal ko pa rin siya.Sa kabila ng lahat ng panloloko, ng pera, at ng manipulasyon niya sa amnesia ko, ang dibdib ko ay sumisigaw ng pangalan niya. At iyon ang mas lalong nagpapabigat sa nararamdaman ko.Tahimik lang kaming dalawa. Ang tanging naririnig ay ang mabigat naming paghinga.Ngunit ang pilit na katahimikang iyon ay mabilis na nabasag.BZZT— BZZT—Isang matunong na static mula sa earpiece ni Rhamesis ang umalingawngaw sa kwarto. Dahil sa sobrang tahimik ng paligid, dinig na dinig ko ang boses na nanggagaling doon.Boses ni Ayan.“Boss. Emergency. We have a massive situation on the mainland.”Naramdaman ko ang mabilis na pagtigas ng presensya ni Rhamesis sa likuran ko. “Speak,” malamig, madilim, at seryosong utos niya. Ang boses ng isang bilyonaryong handang pumatay ay biglang bumalik.“It’s Mr. Wilton and Biatrece, Boss,” nag-aalalang ulat ni Ayan. “They just initiated a hostile takeover of WWW Corporation. Kinausap na nila ang board of directors. Pero hindi lang 'yon ang pro

Indayog 135:

“Babalik tayo sa mainland, Rhamesis.”Matigas, pinal, at walang halong pag-aalinlangan ang mga salitang binitawan ko.Tinitigan ko siya nang diretso sa kanyang madidilim na mga mata, hinahamon ko ang bawat awtoridad na mayroon siya.Kung gusto niyang patunayan na handa siyang masira para sa akin, gusto kong makita iyon nang harapan.Gusto kong panoorin kung paano masusunog ang imperyong ginamit niya para tapakan ang pagkatao ko.Natigilan siya. Nakita ko kung paano dumaan ang kislap ng gulat, takot, at pagtutol sa kanyang mukha.“Kikay, it’s a warzone out there,” mabilis na agap niya, ang kanyang paos na boses ay puno ng desperasyon habang humahakbang nang bahagya palapit sa akin, bagaman pinigilan niya ang sariling hawakan ako. “My grandfather and Biatrece are playing dirty. Kung babalik tayo roon ngayon, isusubo kita sa mismong mga ahas na gusto kitang ilayo. I can’t risk your safety!”“Hindi mo ako hawak, Rhamesis,” malamig kong putol sa kanya. Ang boses ko ay kasing talim ng yelo,

Indayog 136:

Ilang oras ang lumipas, naramdaman ko ang dahan-dahang paghinto ng makina ng yate. Wala nang alon. Kalmado na ang tubig.Paglabas ko ng cabin, sinalubong ako ng tahimik at tensyonadong paligid ng barko. Nakadaong na kami.Ang transport vessel ay tahimik na nag-lock sa isang pribadong metropolitan dock sa pusod ng mainland.Wala ang usual na ingay ng mga sikat na pantalan; walang mga media, walang mga pulis. Ang buong paligid ay nababalot ng kadiliman at kinokontrol ng mga armadong tauhan.Sa ibaba, nakikita ko ang isang hilera ng mga itim na sasakyan na naghihintay. At sa paligid nila, ang mga tauhan na nakasuot ng puting medical coats sa ibabaw ng kanilang mga tactical suits.“This is Ymilio’s dock,” isang malalim na boses ang narinig ko sa likuran ko.Lumingon ako. Si Rhamesis.Halos hindi ko siya makilala. Ang maduming v-neck shirt at ang itim niyang medical sling ay wala na sa ilalim ng trench coat kanina.Pinalitan niya ito ng isang malinis at plantsadong puting button-down shirt

Indayog 137:

Tinalikuran ko siya, mabilis na isinara ang pinto ng Premium Suite 01.Naiwan si Rhamesis sa labas, ngunit hindi na ako nag-abala pang silipin kung umalis ba siya o nanatiling nakatayo roon gaya ng ginawa niya sa labas ng bintana ko noong umuulan sa isla.Wala akong pakialam! Hindi ako dapat makaramdam na may pakialam pa ako.Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kama ni Mama.Ang sterile na amoy ng pasilidad na mino-monitor ng elite medical intelligence tier ni Ymilio ay pumuno sa ilong ko.Ibang-iba ito sa amoy ng alak at sigarilyo sa Crimson Cloud Nine kung saan ko ibinenta ang dangal ko para lang patuloy na tumunog ang mga makinang ito.Umupo ako sa isang malamig na upuan sa gilid ng kaniyang higaan. Nanginginig ang mga kamay kong inabot ang manipis at maputla niyang palad.Ipinatong ko ang pisngi ko sa ibabaw ng kamay niya.“Ma...” basag ang boses kong bulong, pinipigilan ang paghikbi na baka makagising sa kaniya. “Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa’kin ngayon, kailangan k

Indayog 138:

Dahan-dahan kong ibinaba ang nanginginig kong kamay. Idinampi ko ito sa aking ibabang tiyan.Hindi kaya…Mabilis kong iwinaksi ang ideyang iyon sa utak ko. Imposible.HINDI PWEDE! May nabuo ba habang may nangyayari sa amin nang wala pa akong maalala?!Natigilan ako. Pakiramdam ko ay binuhusan ako ng malamig na tubig.Noong nasa isla kami, noong pareho kaming nilamon ng emosyon at ng ilusyong ipininta niya, wala kaming ginamit. Naging pabaya ako dahil inakala kong nasa isang perpektong panaginip ako.Napapikit ako nang mariin, pilit pinapatay ang kaba na unti-unting kumakain sa sistema ko. “Stress lang 'to, Kikay,” mahinang bulong ko sa sarili ko, ang boses ko ay umaalingawngaw sa malamig at tahimik na banyo.“Trauma. Pagod. Lagnat. Hwag kang mag-isip ng kung ano-ano.”Pinilit kong tumayo kahit na parang jelly ang mga tuhod ko. Naghilamos ako sa sink, tinitigan ang sarili ko sa salamin. Ang putla ko. Ang lalim ng mga mata ko. Mukha akong isang babaeng unti-unting nauubos.Akmang kukunin

Indayog 139:

“Buntis ka ba?”“Hindi!” mabilis at pabalagbag kong sagot.Ang lakas ng boses ko ay umalingawngaw sa kwarto. Agad akong napatingin sa gawi ni Mama, nag-aalalang baka nagising ko siya. Mabuti na lang at nanatili siyang mahimbing na natutulog, ang mga makina ay patuloy sa regular na pag-beep.Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko. “Hindi ako buntis. Imposible 'yon.”Lumambot ang ekspresyon ni Ika. Nawala ang pagiging makulit niya at napalitan ng isang kakaibang pag-unawa. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin, hindi na intrusive, kundi tila isang kaibigan na nakakaramdam ng takot ko.“Alam mo, okay lang naman mag-deny sa una,” mahina niyang sabi, ang boses ay seryoso at walang halong biro. “Pero pareho tayong babae. Alam ng katawan natin kapag may nagbabago. Kung pakiramdam mong stress 'yan, pwede nating paniwalaan 'yon. Pero kung sa loob-loob mo, may maliit na boses na nagsasabing baka may nabuong buhay diyan... mas mabuting malaman mo nang maaga.”Tinitigan ko siya. P

Indayog 140:

“I will clean the boardroom tomorrow, Kikay. Stay inside the safehouse.”Kikay.Hindi na 'Baby'. Hindi na ang malambing na tawag na ginagamit niya para manipulahin ako.Tinutupad niya ang sinabi ko na tapos na ang pagpapanggap namin. He is acting like the CEO, and he is calling me exactly how I demanded to be treated—with cold, distant formality.Pero bakit imbes na matuwa ako, ay may isang matalim na sibat ang muling bumaon sa dibdib ko?Bakit ang sakit-sakit basahin ng pangalan ko mula sa kaniya?I will clean the boardroom tomorrow.Ibig sabihin, haharapin niya ang lolo niya. Haharapin niya si Biatrice. Haharapin niya ang buong Board of Directors na nagbabantang tanggalin siya sa pwesto at ipasok siya sa kulungan dahil sa mga inimbento nilang kaso laban sa kaniya.Isusugal niya ang buong imperyo niya bukas, para lang ilatag ang mga ebidensyang hawak ko ngayon. Para linisin ang pangalan ko at parusahan ang mga nanakit sa akin.“You want to me to see you bleed trying to fix it,” bulon

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status