Lahat ng Kabanata ng Indayog sa Gabi : Kabanata 381 - Kabanata 390

Ang amoy ng antiseptic at malamig na hangin ng operating room ang unang sumalubong sa aking kamalayan.Sa ibabaw ng aking mukha, ang malalaking circular lights sa kisame ay mabuway at malabo. Ang bawat pagtibok ng aking puso sa ECG monitor sa gilid ay gumagawa ng isang mabagal at nakakatakot na tunog.Beep... beep... beep..."Mr. Montenegro, survive po ang pasyente, pero... I'm very sorry," ang boses ng doktora ay parang bulong lang sa mga tainga ko. " Ang matinding impact sa kaniyang pagbagsak at ang matinding placenta abruption ay nagdulot ng malakas na hemorrhage. Hindi na po natin naisalba ang bata..."Sa labas ng resuscitation zone, nakatayo si Damian Montenegro. Ang kaniyang mamahaling polo ay nababalutan pa rin ng matatabil na mantsa ng aking dugo. Nakakuyom ang kaniyang mga palad sa kaniyang tabi, ang kaniyang panga ay nag-iigting sa matinding galit at pagkadismaya."How is she?" baritonong tanong ni Damian, ang kaniyang boses ay mababa ngunit puno ng pag-aalala."Naisagawa na

Ilang oras ang nakalipas matapos kong makapasok sa aking silid, nakaupo ako sa tapat ng vanity mirror.Pinalitan ko ang aking damit ng isang simpleng silk nightgown. Sinusuklay ko ang aking buhok habang nakatitig sa aking sariling repleksyon sa salamin.Namumutla pa rin ako, halata sa mukha ko ang sunod sunod na trahedyang dinadanas ko! Mula sa pagkamatay ng aking ina hanggang sa aking kabubuong anak!Lahat iyon dahil sa impyernong kontrata, sa katangahang paniniwala na mamahalin ako ni Kristoff at higit sa lahat sa demonyitang si Vivieane.Bumukas ang pinto ng aking silid nang walang kumatok.Pumasok si Vivieane.Nakasuot siya ng isang maikling silk robe, nakatukod ang kaniyang kamay sa kaniyang baywang, at ang kaniyang mga labi ay nakaguhit sa isang mapang-asar na ngisi."Look at you," panimula ni Vivieane habang dahan-dahang naglalakad pumasok. "Mukha kang bangkay, Sasha. Nakita mo ba kung sino ang binuhat ni Kristoff kanina habang nakahiga ka sa sahig? I told you, didn't I? Kahit

Ilang oras bago ang nakatakdang private dinner kasama ang board of directors ng Montenegro Holdings, nanatili akong nakatitig sa aking sarili sa harap ng malaking salamin ng aking walk-in closet.Wala na ang bakas ng luha sa aking mga mata. Ang pamumutla ng aking balat dahil sa matinding pagkawala ng dugo at ang pagkawala ng aking anak ay matagumpay kong itinago sa ilalim ng perpektong pampaganda.Sa halip na ang nakasanayan kong mga simpleng damit na pinipili ko noon para hindi masyadong umagaw ng pansin, ngayon ay kinuha ko mula sa pinakadulo ng kabinet ang isang damit na kailanman ay hindi ko inakalang isusuot ko.Isang blood-red, body-hugging silk gown na may malalim na v-neckline at isang mataas na slit na umaabot sa kalagitnaan ng aking hita. Ito ay isa sa mga mamahaling damit na ipinabili ni Kristoff noong araw na pinirmahan ko ang kontrata natin para maging fake wife niya.Isang mapait na ngiti ang dumaan sa aking mga labi.Blood-red.Kasing kulay ng dugong umagos sa akin kaga

Tiningnan ni Damian si Kristoff nang walang kahit anong takot. Isang malamig na ngisi ang gumuhit sa mga labi ng nakatatandang pinsan."I am simply greeting your wife, Kristoff," kalmadong sagot ni Damian, ang kaniyang boses ay puno ng awtoridad na hindi matitinag. "Or is it now a crime to ask my sister-in-law how she is doing?""She is doing perfectly fine," madiin na asik ni Kristoff, ang kaniyang kamay ay mas lalong humigpit sa aking baywang, halos ibaon na niya ang kaniyang mga daliri sa aking laman. "You don't need to worry about my wife. I can take care of her."Isang mapaklang tawa ang muntik nang kumawala sa aking mga labi. Take care of me? Ang lalaking nag-iwan sa akin habang naliligo ako sa sarili kong dugo ay nagsasabi ngayon na kaya niya akong alagaan?Nakita ko ang pagtalim ng mga mata ni Damian. Alam ko na gusto niyang isumbat kay Kristoff ang lahat ng katotohanan. Gusto niyang isigaw dito na napatay nito ang sarili nitong anak. Ngunit dahil sa pakiusap ko kagabi na ilih

Nabalot ng isang nakakabinging katahimikan ang loob ng marangyang SUV matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.Tila naubos ang hangin sa paligid namin. Sa halip na sumagot, nakita ko mula sa repleksyon ng bintana ang marahas na pagbuntong-hininga ni Kristoff.Inalis niya ang kaniyang paningin mula sa akin at itinuon iyon sa unahan, ngunit ang panga niya ay nanatiling nag-iigting. Ang kaniyang mga kamay, na nakapatong sa kaniyang hita, ay nakakuyom nang mahigpit hanggang sa pumuti ang kaniyang mga buko.Ibinaling ko na lamang ang aking paningin sa labas. Mabilis na dumaraan ang mga nagkikislapang ilaw ng mga gusali at poste, ngunit ang nakikita ng aking mga mata ay ang party last last night.Ang malapot at mainit na dugong patuloy na umaagos mula sa aking hita habang sumisigaw ako at nagmamakaawa ng tulong, habang siya ay abala sa pag-aalala sa ibang babae.Isang matalim na kirot ang biglang sumaksak sa ibabang bahagi ng aking tiyan.Napapikit ako nang mariin. Kinagat ko ang loob ng