Todos os capítulos de Indayog sa Gabi : Capítulo 401 - Capítulo 410

Kinagabihan, nakaupo ako sa malaking sofa sa sala habang tinititigan ang isang baso ng mainit na gatas na inihanda ng pribadong nars na kinuha ni Kristoff.Nasa kabilang dako ng hall ang kwarto ni Kristoff. Kanina pa bukas ang pinto niyon, at naririnig ko ang kaniyang mabibigat na hakbang habang pabalik-balik siya sa kaniyang study desk.Alam kong hindi siya makapag-focus sa trabaho niya. Alam kong ang bawat katahimikan na ibinibigay ko sa kaniya ay nagdudulot ng isang nakababaliw na ingay sa kaniyang utak.Ilang sandali pa, lumabas siya mula sa kaniyang kwarto.Hubad ang kaniyang coat, nakatupi ang mga manggas ng kaniyang polo, at may hawak siyang baso ng whiskey. Ang kaniyang mga mata ay namumula, halatang hindi nakakatulog nang maayos at punong-puno ng tensyon.Naglakad siya palapit sa sofa kung nasaan ako. Huminto siya sa mismong harap ko, nakatitig sa akin mula sa kaniyang tayo."Hanggang kailan mo balak maging ganito, Sasha?" malamig niyang tanong, ang boses ay may halong kapagu

"Inutusan ka ba ni Donya Carmen na alagaan ako?" malamig kong usal. "O natatakot ka lang na kapag nalaman ng board na nagugutom ako rito, tuluyan ka nilang tatanggalin bilang CEO ng Montenegro Holdings?"Parang sinampal si Kristoff sa aking sinabi. Nanlaki ang kaniyang mga mata, at nakita ko ang mabilis na pagguhit ng matinding sakit sa kaniyang mukha."Hindi ito tungkol sa kumpanya, Sasha!" mabilis niyang depensa, humakbang siya nang isang beses palapit sa akin ngunit agad ding huminto nang makitang bahagya akong umatras. "Gusto lang kitang alagaan! Gusto kong bumawi sa'yo!""Bumawi?" Inulit ko ang salitang iyon nang may matinding pag-uuyam. "Paano mo babawiin ang buhay ng anak ko, Kristoff? Sa pamamagitan ng isang mangkok ng sabaw?""Sasha, please..." humagulgol ang kaniyang boses, inilapit niya ang kaniyang dalawang palad sa kaniyang mukha at hinawi ang kaniyang buhok sa matinding frustrasyon. " Alam kong galit ka sa akin. Alam kong nararapat lang na isumpa mo ako. Pero pakiusap...

Lumiwanag ang mukha ni Kristoff, umaasang may kaunting pagbabago na sa akin. "Sasha... I meant everything I said last night. I will stay beside you. I will change—""Pero huwag mong isipin na nababayaran ng pagpuyat mo ang buhay ng anak ko," malamig kong putol sa kaniya.Napatigil si Kristoff. Ang maliwanag niyang mukha ay mabilis na gumuho. Ang kaniyang mga labi ay nanginginig habang nakatitig sa akin.Isang matinding katotohanan ang dahan-dahang tumarak sa kaniyang kaluluwa:No matter what he does—no matter how much he begs, cares, or changes—the wall between us is permanent. He is trapped in the very hell he created, loving a woman who will never love him back.Nabalot ng hindi maipaliwanag na katahimikan ang kabuuan ng penthouse nitong mga sumunod na araw.Kahit anong pagsusumikap ni Kristoff—ang paggising niya nang maaga para ipagluto ako ng mga masustansyang pagkain, ang pagbili niya ng mga pinakabalitang gamot, at ang hindi niya pag-alis sa bahay para lang bantayan ako—walang k

Bago pa man makapagsalita uli si Kristoff, muling umalingawngaw ang chime ng pinto.Bumukas ang mga pinto at pumasok si Damian Montenegro.Naka-dark blue suit si Damian, gulo-gulo ang buhok, at ang kaniyang mga mata ay pinaliligiran ng matinding alalahanin. Hawak niya ang kaniyang tablet na nagpapakita ng mga kaparehong balita tungkol sa ginagawang pagpiyesta ng media sa amin."Sasha!" mabilis na humakbang si Damian palapit sa akin, hindi man lang binigyan ng pansin si Kristoff na nakatayo sa tabi. "Are you okay? Did you see the news? Sino ang nag-leak ng CCTV footage at ng medical records mula sa ospital?!""I am fine, Damian," sagot ko sa kaniya, at sa isang kisapmata, ang malamig at nakakatakot kong boses ay naging malambot at maayos nang humarap ako sa kaniya. "Huwag kang mag-alala. Hindi ako naapektuhan."Nakita iyon ni Kristoff. Nakita niya kung paano nagbago ang tono ng boses ko mula sa pagiging nakamamatay na parang lason tungo sa pagiging malambot at kalmado nang si Damian na

"At ayaw kong magkaroon siya ng kapayapaan. I want him to live in this hell. I want him to wake up every morning looking at the woman he destroyed, knowing he can never have her back."Nanlaki ang mga mata ni Damian. Tinitigan niya ako nang matagal, sinusuri ang lalim ng dilim na naghari sa aking kaluluwa.Sa huli, dahan-dahan siyang bumuntong-hininga. Walang galit sa kaniyang mga mata—kundi purong lungkot para sa akin."You are destroying yourself too, Sasha," mahina niyang wika."Sinira na niya ako noong gabi ng gala, Damian," sagot ko habang nakatitig sa lumulubog na araw. "At ngayong wala na ang lahat sa akin... sisiguraduhin kong mararanasan niya lahat ng sakit na naranasan ko."3rd Person’s POVSa mismong sandaling iyon, bumukas ang pinto ng balcony.Nakatayo roon si Kristoff.Kararating lang niya mula sa opisina. Nakita niya sina Sasha at Damian na nakaupo sa balcony. Nakita niya ang mga legal document sa mesa. At higit sa lahat... narinig niya ang huling mga salitang lumabas s