All Chapters of Indayog sa Gabi : Chapter 521 - Chapter 530

Hindi ako makatulog matapos ang foundation luncheon.Hindi dahil sa event. Hindi dahil sa heels na suot ko o sa sakit ng mga binti ko pagkatapos ng ilang oras na pagtayo. Hindi rin dahil sa mga tanong ng mga donor.Kundi dahil sa sagot ni Ethan.Wala akong ibang mahal.Paulit-ulit itong bumabalik sa isip ko. Hindi niya sinabi na hindi niya minahal ang dating girlfriend niya. Sinabi niyang wala siyang ibang mahal ngayon. Ibig sabihin ba nito, may minahal siya noon at tapos na? O may isang taong gusto niyang mahalin pero hindi niya kayang pangalanan?Hindi ko alam.At ang hindi ko alam ay mas mahirap kaysa sa lahat ng bagay na akala ko ay naiintindihan ko.Kinabukasan, nakita ko si Ethan sa breakfast table. Tahimik siyang nagbabasa ng report sa tablet habang umiinom ng kape. Nang makita niya ako, ibinaba niya ang tablet.“Good morning.”“Good morning.”“Masakit pa ba ang mga binti mo?”“Hindi.”“May physical therapy ka mamayang alas-dos.”“Alam ko.”Tumango siya at ibinalik ang tablet s

Dumating ang sagot sa request namin matapos ang limang araw.Hindi ito isang malaking envelope na puno ng sikreto. Hindi ito isang dokumentong may pangalan ng salarin. Isang maikling email lang ito mula sa IT department, na nagsasabing may natitirang partial archive ng dating shared access profiles ng Vance Foundation. Ang original workstation logs ay hindi pa kumpleto, at kailangan ng karagdagang review upang maibalik ang ilang metadata.Walang pangalan.Walang sagot.Walang ebidensiyang maaaring ituro sa isang tao.Pero may isang bagay na nakapukaw sa pansin ko: ang request para sa archive access ay na-process sa ilalim ng administrative profile na hindi na ginagamit sa kasalukuyan.Hindi ko alam kung may ibig sabihin iyon.Maaaring ordinaryong migration record lang. Maaaring may gumagamit noon ng lumang account dahil iyon ang available sa system. Maaaring wala itong kinalaman sa aksidente ko.Pero gusto kong malaman kung sino ang may access sa profile.Nasa study ako nang basahin n

Alas-diyes y medya nang dumating ang legal team.Tatlong tao sila—si Atty. Navarro, isang lalaking nasa singkuwenta anyos na may salamin at boses na parang laging nasa courtroom; si Mara, isang records analyst na halos hindi mapakali sa dami ng hawak na folder; at si Paolo, isang IT auditor na may laptop, dalawang external drive, at itsurang ilang gabi nang hindi natutulog.Nasa maliit na conference room kami sa ground floor. Sa isang dulo ng mesa ay nakaupo si Ethan, tahimik na nakikinig habang ipinapaliwanag ni Atty. Navarro kung alin sa mga dokumento ang verified at alin ang kailangan pang kumpirmahin. Umupo ako sa tabi ng bintana, may notebook sa kandungan at pen sa kamay.“Para malinaw,” panimula ni Atty. Navarro, “hindi pa natin masasabi kung ang mga nawawalang record ay resulta ng intentional deletion, system migration, o ordinaryong pagkasira ng archive. Ang mayroon tayo ay isang incomplete chain of custody.”“Meaning,” sabi ko, “may nawawalang bahagi sa kuwento.”Tumingin siy

Hindi ako nakatulog nang maayos bago ang event.Hindi dahil sa damit na isusuot ko, kahit dalawang beses kong pinalitan ang napili kong blouse at minsan kong muntik ibato sa upuan ang sapatos na hindi naman kasalanan. Ang totoo, hindi ko alam kung paano ko haharapin si Bianca nang hindi niya nakikitang siya ang may hawak sa aking mga tanong.Kailangan kong tandaan na ang imbitasyon ay hindi patunay. Ang mensahe niya ay hindi ebidensiya. Ang pangalan niya sa archived user list ay hindi nangangahulugang siya ang gumamit ng legacy workstation.Pero kailangan ko ring tandaan na posibleng sinasadya niyang makipag-usap sa akin nang walang legal team.At kung gayon, may dahilan siya.Nang bumaba ako, naghihintay si Ethan sa foyer. Nakasuot siya ng charcoal suit, walang kurbata, at hawak ang phone habang may kausap na tila tungkol sa schedule ng event. Sa tabi ng pinto ay nakatayo si Gregor, na handang magmaneho.Napatingin si Ethan sa akin at bahagyang natigilan.“Something wrong?” tanong ko

Kinabukasan, dumating ang security report bago pa ako matapos mag-almusal.Walang pangalan ang sender. Isang internal memo lamang na nagsasabing na-trace ng IT team ang unknown message sa isang temporary routing service na hindi na aktibo. Hindi nila matutukoy ang orihinal na account dahil ang metadata ay dumaan sa ilang relay. Ang tanging sigurado ay hindi ito ipinadala mula sa loob ng mansion network.“Meaning, may taong nasa labas?” tanong ko kay Gregor sa study.“Meaning, hindi namin ito maikakabit sa local network,” sagot niya. “Hindi sapat para tukuyin kung saan galing.”“Napaka-helpful naman.”“Alam ko.”Gusto ko siyang pasalamatan sa hindi niya pagsasabi ng huwag akong mag-alala. Sa totoo lang, mas gusto kong marinig ang mga taong kayang amining hindi pa nila alam ang lahat kaysa sa mga taong nagsasabing magiging maayos ang lahat nang wala namang batayan.Nasa desk si Ethan, kausap si Atty. Navarro sa phone. Nang matapos siya, ibinigay niya sa akin ang isang printed copy ng re