Todos os capítulos de Indayog sa Gabi : Capítulo 391 - Capítulo 400

“Enough!” asik niya."I want to talk about my cousin. I don't want you talking to Damian again. Ayokong magmukhang tanga sa harap ng pinsan ko. You belong to this marriage contract, Sasha. Act like it."Tiningnan ko ang kaniyang kamay na mahigpit na nakahawak sa akin.Inangat ko ang aking tingin sa kaniya, at sa unang pagkakataon ngayong gabi, nakita niya ang matinding pagkasuya sa aking mga mata."Oh, your cousin that brought me in the hospital bago pa man ako maubusan ng dugo," dahan-dahan kong sabi, bawat salita ay may diin at lamig. "I think I can’t do that, malaki ang utang na loob ko sa kan’ya sa labas ng kuntratang meron tayo. I’m just being thankful."Natigilan si Kristoff. Ang kaniyang mga mata ay bahagyang kumurap, tila naguluhan sa sinabi ko tungkol sa dugo, ngunit mabilis na pinalitan ng kaniyang ego ang anumang duda."Dugo?" malamig at walang pakialam niyang tanong, tila iniisip na gumagawa lang ako ng kwento para magpaawa sa kaniya. "Nagasgasan ka rin ba sa pagkahulog mo

Bago pa ako makasigaw o makapanlaban, marahas na hinablot ni Kristoff ang aking braso at kinaladkad ako pabalik sa loob."Bitawan mo ako! Kristoff, nasasaktan ako!" sigaw ko, pilit na nagpupumiglas sa kaniyang hawak. Ang bawat hila niya sa akin ay nagdudulot ng matinding kirot sa aking ibabang tiyan, na para bang pinupunit ang aking sariwang tahi sa loob.Hindi siya nakinig. Ipinasok niya ako sa loob ng bakal na kahon at pinalitad ang pindutan patungo sa mansion.Ikinulong niya ako sa pader, ang kaniyang mabigat na katawan ay nakadikit sa akin. Naramdaman ko ang mabilis na pag-angat at pagbaba ng kaniyang dibdib. Galit na galit siya—hindi dahil nagkasala ako, kundi dahil nawawala na ang kontrol niya sa akin."You think you can play cool with me, Sasha?" paos niyang bulong habang nakatitig sa mga labi ko. "You used to look at me like I was your entire world. You used to beg for my attention. Tapos ngayon, magpapanggap kang wala ka nang pakialam?! All because of Damian?!""Hindi ako nag

3RD PERSON’S POV"Emergency! I need doctor right now!"Ang boses ni Kristoff ay yumani sa buong Emergency Room ng St. Mary's Medical Center.Pumutok ang pinto ng ospital nang pabalyang pumasok si Kristoff habang buhat-buhat si Sasha sa kaniyang mga braso. Ang kaniyang mamahaling suit at polo ay nababalutan ng matatabil at matitinding mantsa ng aking dugo. Ang kaniyang mukha ay pawisan, gulo-gulo ang buhok, at ang kaniyang mga abong mata ay sumisigaw ng matinding panik.Mabilis na tumakbo ang dalawang nars at isang doktor dala ang isang emergency stretcher."Sir, ilapag niyo po siya rito!" utos ng nars.Inilapag ni Kristoff sa stretcher nang buong ingat si Sasha. Ang mukha nito ay wala nang bakas ng buhay—maputlang-maputla, malamig ang balat, at ang mga labi ay nangingitim sa matinding kawalan ng dugo."What happened to her?!" tanong ng ER physician habang mabilis na sinusuri ang aking vitals at ang balot ng kumot na puno ng dugo. " Heavy vaginal bleeding! BP is dropping fast! 80 over

Lumipas ang limang oras na parang limang taon sa impyerno para kay Kristoff.Nakatayo pa rin siya sa labas ng Intensive Care Unit. Hindi siya umalis. Hindi siya nagpalit ng damit. Ang kaniyang polo na may tuyong dugo ni Sasha ay nakadikit pa rin sa kaniyang balat—isang permanenteng marka ng kaniyang sariling kasalanan.Bumukas ang pinto ng ICU at lumabas ang may-edad na babaeng OB-GYN. Halatang pagod na pagod ito.Mabilis na lumapit si Kristoff, ang kaniyang mga mata ay namumula, nanginginig ang buong katawan. "Doctor... How is she? Please... tell me she's okay..."Bumuntong-hininga ang doktor at malamig na tiningnan si Kristoff. "Naisagawa na natin ang emergency blood transfusion at tinahi uli ang nagkaroon ng laceration sa kaniyang uterine wall. She is out of critical condition, Mr. Montenegro. She is awake now."Para lamang nakahinga nang kaunti si Kristoff. "Can I... can I see her?""You can. But I strongly advise you to keep her calm," banta ng doktor. "Her body is extremely frag

"She is not going anywhere with you, Kristoff."Isang malamig, baritono, at buong-buong boses ang biglang umalingawngaw mula sa pinto ng ICU room.Mabilis na napalingon si Kristoff. Ang kaniyang panga ay nag-igting nang husto nang makita si Damian Montenegro na nakatayo sa may pintuan.Naka-unbutton ang unang dalawang butones ng polo ni Damian, at ang kaniyang suit jacket ay nakasabit sa kaniyang braso. Ang kaniyang mga mata ay walang kahit anong takot habang nakatitig sa kaniyang nakababatang pinsan. Ang kaniyang buong kaanyuan ay naglalabas ng isang nakatatakot na awtoridad na tila handang makipagdigma anumang sandali."Damian..." malamig at puno ng lason na usal ni Kristoff. Dahan-dahan siyang tumuwid ng tayo at humarap sa kaniyang pinsan. "What the hell are you doing here? Sino ang nagbigay sa'yo ng karapatang pumasok sa kwarto ng asawa ko?""Asawa?" Isang mapaklang ngisi ang gumuhit sa mga labi ni Damian habang dahan-dahang naglalakad pumasok. Bawat hakbang niya ay may kasamang m