All Chapters of Escaped my Maniac EX, Trapped by His Possessive Twin: Chapter 21 - Chapter 30

Hindi ko namalayan ang mabilis na pagtakbo ng oras.Ang kaninang maliwanag na kalangitan sa labas ng malaking bintana ay tuluyan nang nilamon ng makapal at madilim na gabi.Tanging ang malamig na hangin mula sa centralized aircon at ang mahinang, naninilaw na liwanag ng lampshade sa ibabaw ng study desk ang nagbibigay ng buhay sa loob ng malawak kong kwarto rito sa mansion ng mga Vladefiero.Ilang oras na ba akong nakaupo rito?Nakakalat sa ibabaw ng mahogany desk ang iba't ibang makakapal na libro tungkol sa advanced sexology, mga case studies ng psychogenic erectile dysfunction, at ilang psychology journals.Sa gitna ng lahat ng ito ay ang manipis na cream-colored folder. Ang medical record ng lalaking sumira sa katinuan ko.Vladefiero.Binuklat ko ulit ang bawat pahina. Paulit-ulit. Umaasang may makikita akong bagong detalye, may maliit na clue na makakapagpaliwanag sa napakaimposibleng kondisyon niya na nalaktawan ko noong unang basa ko.Pero wala.Ang nakasulat lang ay ang diagnos

Bullshit!Isa lang pala itong napakalaking biro sa kaniya! Kung nakikipag-date siya sa babaeng ito, ibig sabihin ba nakakaramdam siya ng emotional at mental arousal sa iba?Ibig sabihin ba nagpapanggap lang siya na may malalang ED kapag ako ang kaharap niya para lalo niya akong paglaruan?!Pero... nakita ko mismo sa harap ng two-way mirror kagabi... hindi siya tinayuan sa halik at haplos ng babaeng kasama niya.At kaninang umaga, nakita ko kung walang epekto sa kan’ya ang seduction kumpara sa reaction ng pagkalalaki niya sa humiliation at insult na ginagawa ko!Ano ba talaga ang totoo sa mga ipinapakita mo, Zion?!Sino ang babaeng kasama niya ngayon? Bakit nakangiti siya ng ganiyan? At bakit...Bakit kailangang magsinungaling pa siya sa akin kung pupunta naman pala siya sa isang date?! Wala naman akong pakialam kung makipagkita siya sa ibang babae!Hindi ko siya pagbabawalan dahil wala naman akong karapatan at bilang doktor niya, hindi ko hawak ang personal na oras niya.Mas lalong...

“In a way that both of us will enjoy…” Tila naging bato ang buong katawan ni Z. Ang kaniyang mga mata ay nanliit, tila sinusuri ang bawat galaw ko, ang bawat paghinga ko, naguguluhan ng sobra. Alam kong sa utak niya, alam niyang naglalaro ako! Hindi rin siya tanga. At isa pa, sanay siya sa galit ko. Sanay siya sa mga insulto ko.At kailangan niya ang mga iyon, dahil iyon ang nagpapatigas sa malambot niyang… pagkakalaki.Pero dahil napatunayan ko ng walang epekto ang seduction… I can’t make my ultimate revenge true parin! Isa pa, self defense ko na rin! Hangga’t hindi nagtitrigger sa pagkalalaki niya, hindi rin manganganib ang katawan ko…“Let's go to the therapy room after you eat,” malambing kong bulong, saka ko inabot ang kamay niya na nakapatong sa mesa. Halos mapaungol siya nang dumampi ang maiinit at malalambot kong daliri sa magaspang niyang palad. Nanlaki ang mga mata niya, nakatitig sa mga kamay naming magkahawak. Hinaplos ko ang likod ng palad niya gamit ang hinlalaki k

“Fuck!” malakas na mura niya. “Damn it! Damn this!” Nagsimula siyang magwala nang bahagya, hinahampas ang kama gamit ang kamao niya. Ang mga mata niya ay naniningkit.“Bakit?” malambing na tanong ko, kunwaring nag-aalala. Hinaplos ko ang dibdib niya, sinadyang idaan ang mga daliri ko pababa papunta sa waistband ng pants niya. “Gusto mo bang tulungan kita? I can be very sweet to you, Z. I can make you feel good...” “Don't touch me there!” sigaw niya, halos pumiyok ang boses. Hinuli niya ang pulso ko, napakahigpit.Namumula ang mga mata niya, ang mga ugat sa leeg at sentido niya ay halos pumutok na sa tindi ng pagpipigil. Isang maling galaw ko lang ay tila sasabog siya sa magkahalong galit at uhaw.“Hindi gagana 'yan, Hyacinth. You know it won't! Stop acting sweet. Stop looking at me with those soft eyes. Tell me you loathe me! I-slap me! Gawin mo kung anong ginawa mo kanina... noong nakaraang araw!” “Ouch, you're hurting my wrist, Z,” paawa effect na sagot ko, pinalungkot ang mga

“Enough,” malamig at madiin kong pag-uulit, pilit na pinapatatag ang nanginginig kong boses.Itinaas ko ang baba ko, ibinabalik ang matapang at propesyonal kong aura kahit pa pakiramdam ko ay sasabog na ang puso ko sa kaba.Tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata. Isang malamig at nanlilibak na tingin.“Did you forget the rule so easily, Mr. Vladefiero?” matigas kong tanong. Itinuro ko siya. “Rule number one: bawal mo akong hawakan. Bawal mo akong halikan nang walang pahintulot ko. We already agreed to that!”Nakita ko ang pagtaas ng dibdib niya, pilit na kinakalma ang sarili. “Hyacinth...” garalgal at paos na tawag niya, halatang hirap na hirap pa rin ang buong sistema niya.“No,” mabilis kong putol sa kaniya. Umatras pa ako ng isang hakbang patungo sa pinto.Pinagmasdan ko kung paano namimilipit ang katawan niya sa kama.Ang labis na pagnanasa na ibinigay ko kanina, na sinabayan ng agresibo niyang halik, ay nag-iwan sa kaniya sa isang napakahirap na posisyon. Ang katawan niya ay n