All Chapters of สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Chapter 271 - Chapter 280

แสงแห่งรุ่งอรุณสาดส่องทะลุผ่านม่านเมฆสีขาวบริสุทธิ์ อาบย้อมผืนหุบเขาดวงตาแห่งสุริยันให้กลายเป็นสีทองอร่ามประดุจดินแดนแห่งสรวงสวรรค์ นครหลวงแห่งความหวังตื่นจากการหลับใหลพร้อมกับเสียงเจรจาพาทีของราษฎรชาวปีศาจที่เริ่มต้นวันใหม่ด้วยรอยยิ้มและความอิ่มเอมใจ ท่ามกลางความกว้างใหญ่ไพศาลของผังเมืองรูปยันต์แปดทิศ อาคารเกลียวคู่เสียดฟ้าหรือหอคอยแห่งพันธสัญญาเกรซ ตั้งตระหง่านท้าทายแสงตะวันอยู่ ณ จุดศูนย์กลางประดุจหัวใจที่คอยเต้นและสูบฉีดลมหายใจให้แก่ทุกสรรพสิ่งทว่าในเช้าวันนี้ ความคึกคักและความหนาแน่นของผู้คนมิได้กระจุกตัวอยู่เพียงแค่บนท้องถนนหรือลานกว้างเบื้องหน้าหอคอยอีกต่อไป เมื่อโครงข่ายรถรางลอยฟ้าเวทมนตร์ทั้งแปดทิศทางได้เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ ขบวนรถรางรูปทรงหยดน้ำหลากสีสันต่างพุ่งทะยานแหวกอากาศธาตุมาจากทั่วทุกสารทิศ นำพาราษฎรนับล้านชีวิตมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางมหานครพร้อมๆ กัน ปริมาณผู้โดยสารที่มหาศาลประดุจคลื่นมหาสมุทรที่ถาโถมเข้าหาฝั่ง ทำให้จอมมารไคเซอร์ กษัตริย์แห่งแดนปีศาจ ต้องขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นด้วยความกังวลใจอย่างถึงที่สุดร่างอันสูงใหญ่และกำยำของเขาสวมทับด้วยเสื้อคลุมสีด

กลุ่มก้อนพลังงานสีดำทมิฬที่เครื่องสแกนระยะไกลเวทมนตร์ตรวจพบเมื่อหลายราตรีก่อน มิได้แปรสภาพเป็นกองทัพอสูรกายหรือห่าฝนลูกไฟอย่างที่ทุกคนหวาดผวา นครหลวงแห่งความหวังยังคงยืนหยัดรับแสงตะวันในยามเช้าอย่างสงบสุข ทว่าความเงียบสงบนั้นกลับเป็นเพียงเปลือกนอกที่เคลือบแฝงไว้ด้วยยาพิษร้ายแรง สมาคมก่อสร้างทมิฬตระหนักดีว่าการใช้กำลังเข้าหักหาญป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี ย่อมมีแต่จะนำพากองกำลังของพวกตนไปสู่ความตาย พวกมันจึงเปลี่ยนกลยุทธ์ที่เหี้ยมโหดและเลือดเย็นยิ่งกว่าการจับดาบเข้าฟาดฟัน นั่นคือการแทรกซึมและบ่อนทำลายรากฐานที่สำคัญที่สุดของเมือง นั่นคือระบบเศรษฐกิจและความเป็นอยู่ของราษฎรเพียงชั่วข้ามคืน อาคารพาณิชย์หลายแห่งตามย่านการค้าทั้งแปดทิศของนครสุริยัน ก็ถูกสับเปลี่ยนป้ายชื่อร้านอย่างกะทันหัน บริษัทรับเหมาก่อสร้างและตกแต่งภายในหน้าใหม่ผุดขึ้นมาประดุจดอกเห็ดหลังฝนตก พวกมันใช้นามแฝงที่ฟังดูเป็นมิตรและน่าเชื่อถือ เช่น บริษัท สถาปัตย์รุ่งอรุณ หรือ กลุ่มช่างฝีมือผสานใจ ทว่าเบื้องหลังป้ายโฆษณาที่ทาสีสดใสและรอยยิ้มจอมปลอมของนายหน้าเหล่านั้น คือเครือข่ายนอมินีที่ถูกเชิดชักโดยสมาคมทมิฬ พวก

รุ่งอรุณแห่งนครหลวงดวงตาแห่งสุริยันเริ่มต้นขึ้นด้วยความเงียบงันที่ผิดแผกไปจากทุกวัน แสงตะวันสีทองสาดส่องลงมากระทบโครงสร้างอาคารครึ่งๆ กลางๆ ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางเขตก่อสร้างแห่งใหม่ ทว่าสิ่งที่ขาดหายไปคือเสียงค้อนเหล็กที่กระทบกับทั่ง เสียงตะโกนสั่งการของหัวหน้าช่างฝีมือ และเสียงเกวียนบรรทุกหินที่บดทับไปบนถนนศิลา ความเงียบสงัดนี้มิใช่ความเงียบแห่งความสงบสุข ทว่ามันคือความเงียบที่หนักอึ้งและบีบรัดจิตใจจนแทบจะหายใจไม่ออกเกรซ แอนเดอร์สัน นายช่างใหญ่แห่งอาณาจักร ก้าวเดินอย่างเชื่องช้าไปตามลานดินที่เต็มไปด้วยฝุ่นผง นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยของนางกวาดมองไปรอบบริเวณ ไร้ซึ่งเงาของคนงาน ไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวใดๆ กองผงศิลาประสานที่เคยตั้งตระหง่านเป็นภูเขาลดน้อยถอยลงจนเหลือเพียงก้นถุง แท่งโลหะอดามันไทน์ที่ใช้สำหรับทำโครงสร้างหลักถูกใช้ไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงเศษเหล็กท่อนสั้นๆ ที่ไร้ประโยชน์ สภาพของเขตก่อสร้างที่เคยเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา บัดนี้ดูคล้ายกับสุสานของสถาปัตยกรรมที่ถูกทอดทิ้งให้เผชิญกับความหนาวเหน็บอย่างโดดเดี่ยวเบื้องหน้าของนางคือชายร่างท้วมผู้หนึ่ง เขานั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นดินที่

แสงอรุณแห่งวันใหม่สาดส่องทะลุผ่านม่านเมฆสีขาวบริสุทธิ์ อาบย้อมผืนหุบเขาดวงตาแห่งสุริยันให้กลายเป็นสีทองอร่ามประดุจผืนแผ่นดินแห่งสรวงสวรรค์ นครหลวงแห่งความหวังตื่นจากการหลับใหล ทว่าบรรยากาศในเช้าวันนี้กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความคึกคักและเสียงเจรจาพาทีที่ดังก้องกังวานไปทั่วทุกสารทิศ คลื่นมหาชนนับแสนชีวิตต่างหลั่งไหลมุ่งหน้าสู่ลานกว้างใจกลางเมืองหลวง ซึ่งบัดนี้ได้ถูกเนรมิตให้กลายเป็นลานจัดงานแสดงครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรเคยจารึกเอาไว้ ธงทิวสีสันสดใสโบกสะบัดพลิ้วไหวไปตามสายลม ซุ้มศิลาและปะรำพิธีที่ถูกตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงตั้งตระหง่านเรียงราย ดึงดูดสายตาของผู้คนให้ต้องหยุดมองด้วยความตื่นตะลึงนี่คืองานนิทรรศการการก่อสร้างครั้งยิ่งใหญ่ หรือที่ถูกขนานนามว่า แกรนด์คอนสตรัคชั่นเอ็กซ์โป งานแสดงศักยภาพทางวิชาช่างและสถาปัตยกรรมที่เกรซ แอนเดอร์สัน นายช่างใหญ่แห่งอาณาจักร เป็นผู้ริเริ่มและจัดขึ้นด้วยตนเองท่ามกลางความกว้างใหญ่ของลานแสดง เกรซ แอนเดอร์สัน ยืนตระหง่านอยู่บนเวทีศิลาที่ถูกยกระดับขึ้นสูงเพื่อให้ฝูงชนมองเห็นได้อย่างถนัดตา ร่างเล็กบางของนางสวมทับด้วยเสื้อ

ความมืดมิดของยามรัตติกาลเข้าโอบคลุมหุบเขาดวงตาแห่งสุริยัน นครหลวงแห่งความหวังที่เคยสว่างไสวและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ บัดนี้เงียบสงัดลงตามกาลเวลา ราษฎรชาวปีศาจต่างเข้าสู่นิทราเพื่อฟื้นฟูพละกำลังที่สูญเสียไป ทว่าบนชั้นสูงสุดของหอคอยแห่งพันธสัญญาเกรซ ภายในห้องบัญชาการและสตูดิโอออกแบบของนายช่างใหญ่ แสงสว่างจากผลึกเวทมนตร์สีขาวนวลยังคงสาดส่องอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เกรซ แอนเดอร์สัน สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ นั่งฝังตัวอยู่ท่ามกลางภูเขากระดาษม้วนแบบแปลนและตำราวิชาช่างโบราณที่กองพะเนินอยู่บนโต๊ะศิลาตัวใหญ่บรรยากาศภายในห้องนั้นหนักอึ้งและเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แทบจะบีบรัดลมหายใจ นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยของนางที่เคยทอประกายสดใส บัดนี้ลึกกลวงและถูกล้อมรอบด้วยรอยคล้ำสีเข้มประดุจเงาของความตาย ผิวพรรณที่เคยผุดผ่องซีดเผือดไร้สีเลือด ริมฝีปากของนางแห้งผากและแตกกระระแหง ทว่ามือที่สวมถุงมือหนังของนางยังคงกำปากกาขนนกเอาไว้แน่น ขีดเขียนลวดลายและคำนวณหลักการรับน้ำหนักลงบนหน้ากระดาษอย่างบ้าคลั่ง นางพยายามค้นหาทุกวิถีทางเพื่อกอบกู้วิกฤตการณ์ที่สมาคมทมิฬสร้างขึ้นเมื่อแร่อดามันไทน์ซึ่งเป็นกระดูกสั