All Chapters of สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Chapter 291 - Chapter 300

กลุ่มควันสีเทาหม่นและฝุ่นผงศิลาจากการถล่มทลายของโรงงานร้างท้ายเมืองยังคงลอยคลุ้ง บดบังแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาท่ามกลางความมืดมิดของยามวิกาล ซากปรักหักพังของเหล็กกล้าและคอนกรีตที่เคยเป็นป้อมปราการอันน่าเกรงขาม บัดนี้แหลกเหลวไม่มีชิ้นดีจากพลังแห่งการรื้อถอนของเกรซ แอนเดอร์สัน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของกองทัพองครักษ์เงาแห่งราชวงศ์ปีศาจดังกึกก้อง ปิดล้อมพื้นที่ทุกตารางนิ้วอย่างแน่นหนา ไร้ซึ่งช่องโหว่ให้มดปลวกตัวใดเล็ดลอดออกไปได้มอร์เต้ อดีตแกนนำแห่งสมาคมก่อสร้างทมิฬ นอนหมอบคลานอยู่ใต้ซากคานเหล็กที่บิดงอ ร่างกายที่เคยสวมใส่เสื้อผ้าหรูหราเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนตมและคราบโลหิต ใบหน้าที่ซูบผอมและเต็มไปด้วยความวิกลจริตบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด นัยน์ตาที่แดงก่ำจ้องมองรองเท้าหุ้มเกราะของทหารปีศาจที่กำลังก้าวบีบวงล้อมเข้ามาใกล้ทุกขณะ เสียงคร่ำครวญของลูกสมุนเดนตายที่ถูกจับกุมและถูกกดใบหน้าลงกับพื้นดินดังก้องอยู่ในโสตประสาท มันคือเสียงแห่งความพ่ายแพ้ที่บาดลึกลงไปในจิตวิญญาณของคนพาลความหยิ่งทะนงและความฝันที่จะครอบครองวงการก่อสร้างของอาณาจักรพังทลายลงจนหมดสิ้น

ม่านหมอกแห่งยามรัตติกาลที่เคยปกคลุมหุบเขาดวงตาแห่งสุริยันค่อยๆ จางหายไปตามกาลเวลา แสงอรุณรุ่งสีทองสุกปลั่งจากดวงตะวันดวงใหญ่เบื้องทิศตะวันออก ค่อยๆ สาดส่องทะลุผ่านหมู่เมฆาสีขาวบริสุทธิ์ แสงนั้นมิได้สาดส่องลงมากระทบผืนดินที่แห้งแล้งหรือซากปรักหักพังแห่งอดีตกาลอีกต่อไป ทว่ามันกำลังอาบไล้ลงบนมหาปาฏิหาริย์แห่งวิชาช่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์ของทุกเผ่าพันธุ์เคยจารึกเอาไว้ นครหลวงแห่งใหม่นามว่า นีโอ-แพนเดโมเนียม เฟสแรก ได้เสร็จสมบูรณ์และตั้งตระหง่านท้าทายสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างสง่างามที่สุดเกรซ แอนเดอร์สัน นายช่างใหญ่แห่งอาณาจักร ยืนตระหง่านอยู่บนระเบียงศิลาสีขาวบริสุทธิ์ชั้นสูงสุดของหอคอยแห่งพันธสัญญาเกรซ ร่างเล็กบางของนางสวมทับด้วยเสื้อคลุมสถาปนิกสีขาวที่พลิ้วไหวไปตามสายลมยามเช้า นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่สวยของนางทอประกายเจิดจ้าและสั่นระริกไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติยินดีอย่างหาที่สุดไม่ได้ สองมือที่สวมถุงมือหนังเกาะกุมขอบระเบียงเอาไว้แน่น ราวกับต้องการใช้สัมผัสแห่งศิลาเพื่อยืนยันว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้านางนี้มิใช่เพียงความฝันที่เลื่อนลอย ทว่ามันคือหยาดเหงื่อ สติป

ลึกลงไปในอาณาเขตส่วนพระองค์ของกษัตริย์แห่งแดนปีศาจ สถานที่ซึ่งถูกปกปิดมิดชิดและหวงห้ามมิให้ผู้ใดก้าวล่วงเข้ามาโดยเด็ดขาด บรรยากาศภายในห้องโถงศิลาสีดำขลับนั้นเงียบสงัดจนน่าอึดอัด แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวเล็ดลอดมาจากเปลวเพลิงในเตาผิงที่ลุกโชนด้วยมนตราสีชาด สะท้อนเงาวูบวาบไปตามแนวผนังที่สลักเสลาเรื่องราวการทำศึกสงครามในอดีตกาล ทว่าในยามนี้ เจ้าของห้องผู้ทรงอำนาจที่สุดในปฐพี ผู้ซึ่งเคยเหยียบย่ำสมรภูมิรบมานับไม่ถ้วนโดยไม่เคยแม้แต่จะกะพริบตาด้วยความหวาดหวั่น กลับกำลังเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าเตาผิงด้วยท่วงท่าที่กระสับกระส่ายและร้อนรนอย่างถึงที่สุดจอมมารไคเซอร์ กษัตริย์แห่งแดนปีศาจ สอดประสานมืออันหยาบกร้านและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นไว้เบื้องหลัง แผ่นหลังอันกว้างใหญ่และกำยำของเขายืดตรง ทว่าจังหวะฝีเท้าที่กระทบลงบนพื้นพรมขนสัตว์อสูรกลับหนักอึ้งและไร้ซึ่งความเยือกเย็น นัยน์ตาสีเลือดดุจโลหิตที่เคยจ้องมองศัตรูให้แหลกสลายเพียงการปรายตา บัดนี้กลับฉายแววสับสน กังวล และเต็มไปด้วยความประหม่าที่ลึกล้ำจนแทบจะทะลักทลายออกมาจากอก เขาสูดลมหายใจเข้าลึกหลายต่อหลายครั้ง พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่รั

บานประตูกระจกโปร่งใสของลิฟต์เวทมนตร์ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ ปราศจากเสียงฟันเฟืองหรือเสียงกลไกใดๆ ที่จะมาทำลายความสงบงันของห้วงเวลา สายลมยามราตรีพัดโชยเข้ามาปะทะผิวกาย นำพากลิ่นหอมอันบริสุทธิ์ของละอองน้ำค้างและมวลอากาศที่เย็นเยียบในระดับความสูงเหนือเมฆา เกรซ แอนเดอร์สัน นายช่างใหญ่แห่งอาณาจักร ก้าวเท้าออกจากห้องโดยสารแคบๆ สู่ลานกว้างบนดาดฟ้าของตึกที่สูงที่สุดในนครหลวง สิ่งก่อสร้างแห่งนี้มีนามว่าตึก DNA Helix หรือตึกเกลียวคู่แห่งชีวิต ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเอกที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้า รูปทรงของมันบิดพันกันเป็นเกลียวทะยานขึ้นสู่ห้วงอวกาศ ประดุจสะพานที่เชื่อมต่อระหว่างพื้นพสุธาและสรวงสวรรค์ชุดราตรีสีขาวมุกที่ถักทอขึ้นจากเส้นใยแมงมุมมารพลิ้วไหวไปตามแรงลม ชายกระโปรงที่จับจีบซ้อนทับกันหลายชั้นสะบัดตัวเบาๆ ประดุจเกลียวคลื่นบนผิวน้ำที่ต้องแสงจันทร์ เกรซก้าวเดินนำหน้าจอมมารไคเซอร์ กษัตริย์แห่งแดนปีศาจ มุ่งตรงไปยังระเบียงศิลาที่ทอดยาวอยู่ริมขอบดาดฟ้า ส้นรองเท้าของนางกระทบกับพื้นหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์เกิดเป็นเสียงดังกังวานแผ่วเบา ท่ามกลางความมืดมิดของท้องฟ้าเบื้องบนที่ประดับประดา

ความเงียบสงบที่โรยตัวอยู่บนดาดฟ้าของตึกเกลียวคู่แห่งชีวิต หรือตึกเสียดฟ้าอันเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเอกของนครนีโอแพนเดโมเนียมนั้น เป็นความเงียบที่ทรงพลังและเต็มเปี่ยมไปด้วยมวลอารมณ์ที่อัดแน่นจนแทบจะจับต้องได้ อากาศธาตุรอบกายราวกับหยุดนิ่งเพื่อรอคอยคำพิพากษาที่จะเปลี่ยนผันเส้นทางแห่งโชคชะตาไปตลอดกาล แสงสีฟ้านวลตาจากอัญมณีแกนโลกที่ประดับอยู่บนแหวนทองคำขาว ซึ่งสวมอยู่บนเรียวนิ้วนางข้างซ้ายของเกรซ แอนเดอร์สัน ยังคงส่องประกายสว่างไสว มันสอดประสานกับแสงจากหอคอยมานาที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล อาบไล้ใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาแห่งความปีติของสถาปนิกสาวชาวมนุษย์ ให้ดูงดงามและสูงส่งประดุจเทพธิดาที่จุติลงมาท่ามกลางหมู่มวลหมู่ดาวบนสรวงสวรรค์เบื้องหน้าของนาง จอมมารไคเซอร์ กษัตริย์แห่งแดนปีศาจผู้ซึ่งไม่เคยคุกเข่าให้แก่ผู้ใด ไม่ว่าจะเป็นทวยเทพหรือศัตรูที่แข็งแกร่งเพียงใด บัดนี้ยังคงทอดตัวคุกเข่าอยู่บนพื้นศิลาอันเย็นเยียบ นัยน์ตาสีเลือดดุจโลหิตของเขาทอดมองขึ้นมายังใบหน้าของนาง แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเย็นชา บัดนี้หลอมละลายกลายเป็นความอ่อนโยนและความเว้าวอนอย่างถึงที่สุด เขากำลังรอคอยถ้อยคำยืนยันจากเรียวปา