เสียงเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ของโบอิ้ง 777 ดับสนิทลงพร้อมกับระบบไฟส่องสว่างนอกตัวเครื่อง แต่ก้อนเนื้อในอกซ้ายของมัทนากลับยังสั่นสะเทือนด้วยความเร็วรอบสูงสุดปลายนิ้วเรียวที่เพิ่งละออกจากสวิตช์ไมโครโฟนยังคงชาหนึบ คำว่า “ลงจอดกับผม…อีกครั้งนะครับ” ที่ดังแทรกผ่านคลื่นความถี่ Ground Control เมื่อไม่ถึงหนึ่งนาทีก่อน เหมือนกระแสไฟฟ้าโวลต์สูงที่ช็อตเข้ากลางหัวใจกัปตันหญิงเหล็กจนระบบประมวลผลแทบรวน หญิงสาวถอดหูฟังออกช้าๆ พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงมาดนิ่งขรึมกลับมา แต่ความร้อนผ่าวที่ลามเลียตั้งแต่ลำคอขึ้นไปถึงใบหูกลับทรยศเธออย่างสิ้นเชิง“อื้อหือ...” นาวาที่นั่งอยู่เบาะขวาจงใจผิวปากหวือลากเสียงยาว ทำลายความเงียบในค็อกพิท “แอร์ระบบกัปตันมันพังหรือไงครับ หน้าแดงยันคอเลยนะนั่น หรือว่าโดนคลื่นความถี่ 18+ ของซุปเปอร์ไวเซอร์เมื่อกี้กระแทกหน้าเข้าให้”“หุบปากไปเลยนาวา รีบเก็บเอกสารแล้วลงไปได้แล้ว” มัทนาตวัดสายตาดุๆ ใส่เพื่อนนักบินผู้ช่วย มือบางรีบกวาดแท็บเล็ตและคู่มือการบินใส่กระเป๋าล้อลากเพื่อกลบเกลื่อนอาการเสียทรง“ดุเก่งงงง ทีกับผัวล่ะทำเสียงหวาน ‘แทงกิ้วค่ะกราวด์’ ทีกับเพื่อนล่ะไล่เหมือนหมา” น
Leer más