บททั้งหมดของ Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก: บทที่ 101 - บทที่ 110

ตู้มมมมมมมมมมมม!!!ระเบิดปรมาณูลูกใหญ่หล่นลงกลางร้าน TIME TO BAKE!ชะเอมกรี๊ดร้องในใจจนคอแตก! หญิงสาวทนดูภาพบาดตาบาดใจนี้ไม่ไหวอีกต่อไป!"กรี๊ดดดดดดด! นังพี่ปลาทู! หน้าไม่อาย! ทำตัวน่าเกลียดที่สุดเลย!"ชะเอมเต้นเร่าๆ กระทืบเท้าปึงปังเหมือนเด็กถูกแย่งของเล่น หน้าแดงก่ำไปด้วยความโกรธจัด "พี่ไทม์อย่าไปหลงกลมันนะคะ! มันแกล้งอ่อยพี่อะ! กรี๊ดดดดดดด! เอมไม่ทนดูแล้ว!""น้องเอมครับๆ ใจเย็นๆ ครับพี่น้อง!"'อัลมอนต์' หรือไอ้ม่อน ผู้ช่วยร้านตัวโย่งที่ยืนดูเหตุการณ์และกลั้นขำอยู่หลังตู้เค้กมานาน รีบวิ่งพุ่งพรวดเข้ามาแทรกกลางทันที ก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายไปมากกว่านี้"น้องเอมครับ บอสผมเขากำลัง... เอ่อ... กำลังยุ่งกับ 'งานบริการลูกค้าวีไอพี' อยู่น่ะครับ! เดี๋ยวพี่ม่อนพาเดินไปส่งที่ร้านตามสั่งดีกว่านะครับ มามะๆ ปิ่นโตนี่เดี๋ยวพี่รับไว้เอง ป่ะๆ เดินระวังส้นสูงด้วยนะครับ!"ไอ้ม่อนใช้วิชาความลื่นไหลและพละกำลังของเด็กหนุ่ม คว้าปิ่นโตจากมือชะเอม แล้วดันแผ่นหลังของยัยเด็กเอวลอยให้เดินออกไปทางประตูกระจกหน้าร้านอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจเสียงกรี๊ดวี้ดว้ายของเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อยกรุ๊งกริ๊ง... ปัง!ทันทีที่ประต

แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาอาบไล้ตึกแถวสามคูหาใจกลางซอย บรรยากาศการเริ่มต้นวันใหม่ควรจะเต็มไปด้วยความเร่งรีบและงัวเงีย แต่สำหรับร้าน SAY I DO Wedding & Floral เช้าวันนี้กลับมีมวลอากาศสีชมพูประหลาดๆ ลอยอบอวลอยู่ตั้งแต่เพิ่งจะไขกุญแจเปิดประตูม้วนมนต์วธู เวดดิ้งแพลนเนอร์สาวผู้มักจะเดินหน้ามุ่ยเข้ามาในร้านเพราะความง่วง บัดนี้กำลังเดินก้าวเท้าเข้ามาด้วยท่าทีล่องลอยราวกับคนเดินละเมอ หญิงสาวฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอ ใบหน้าเนียนใสที่ประดับด้วยลิปทินต์สีระเรื่อดูเปล่งปลั่งและมีออร่ากระจายจนคนมองต้องหรี่ตาแต่ที่ผิดปกติขั้นสุด คือจังหวะการเดินของเธอที่เดี๋ยวหยุด เดี๋ยวเดินชนขอบโต๊ะเบาๆ แถมยังเผลอยกปลายนิ้วขึ้นมาแตะริมฝีปากตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพเหตุการณ์ 'ป้อนเค้กปากต่อปาก' อันแสนเร่าร้อนเมื่อวานเย็นยังคงฉายวนซ้ำอยู่ในหัวเป็นแผ่นเสียงตกร่อง รสชาติหวานละมุนของสตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กที่ถูกส่งผ่านริมฝีปากหยักลึกของคุณเชฟหน้าตาย... มันยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นจนเธอเผลอหลุดยิ้มกว้าง บิดตัวไปมาอยู่คนเดียวกลางร้านเหมือนคนบ๊อง!ในมือเล็กๆ ของเธอไม่ได้ถือแฟ้มงาน แต่กลับประคองแก้วกาแฟโลโก้ร้าน TIME TO BAKE เอาไว้แนบอ

และก็เป็นไปตามที่ไอ้บาริสต้าปากหมามันฝากบอก... ภายในกล่องคิตตี้ที่ล้างจนสะอาดเอี่ยม มีดอกกุหลาบสีชมพูอ่อนๆ หนึ่งดอกวางนอนนิ่งอยู่ด้านใน พร้อมกับกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่เขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบของวันนับร้อย'เห็นดอกกุหลาบที่ร้านดอกไม้ปากซอย สีมันเหมือนลิปสติกของคุณเมื่อวาน... ตั้งใจทำงานนะครับ วธู'"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!"เสียงกรีดร้องครั้งนี้ไม่ใช่ของพริมโรสคนเดียว แต่เป็นการประสานเสียงของพริมโรส ชมพูไพร และพุดตาน ที่ชะโงกหน้าเข้ามาอ่านโน้ตพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย!"โอ๊ยยยยยยยย! อิเชฟมันร้าย! มันร้ายมาก!" พริมโรสลงไปดิ้นพราดๆ กับพื้น "สีเหมือนลิปสติกของคุณเมื่อวาน! กูจะบ้าตาย! กูตายแทนมึงได้เลยนะอีปลาทู!""พี่ปลาทูคะ! คุณเชฟเขาโรแมนติกขนาดนี้ พี่ปลาทูจะใจแข็งอยู่ทำไมคะ! แต่งเลยค่ะ! พุดจะเป็นคนถือชายกระโปรงให้เอง!" พุดตานเขย่าแขนเจ้านายอย่างบ้าคลั่ง"เดี๋ยวนะ..."ชมพูไพรผู้มีสายตาเฉียบแหลมดุจเหยี่ยว หยุดกรี๊ดแล้วหรี่ตามองตัวหนังสือบนกระดาษโน้ตอีกครั้ง"สีเหมือนลิปสติกเมื่อวาน? ...อีปลาทู! เมื่อวานมึงไปหาเขามาเหรอ! แล้วเขาไปจ้องปากมึงตอนไหนถึงได้รู้ว่าสีลิปสติกมึงสีเดียวกับดอกกุหลาบเป๊ะ

มนต์วธูเผลอกลั้นหายใจ กลิ่นหอมสะอาดของเขาแผ่ซ่านเข้ามาล้อมรอบตัวเธออีกครั้ง หญิงสาวพยายามดึงสติกลับมาโฟกัสที่กระดาษตรงหน้า"เอ่อ... คือตรงคัพเค้กค่ะ ฉันคิดว่าเราควรเพิ่มรสชาติที่มันสดชื่นๆ เข้าไปหน่อย อย่างพวกรสส้ม หรือเลมอน... เพราะงานแฟร์มันจัดช่วงบ่าย อากาศร้อน ลูกค้าอาจจะเลี่ยนถ้ามีแต่ช็อกโกแลต" เธอพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ"อืม..."ไทม์พยักหน้ารับ ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาดูแคตตาล็อกในมือของเธอ ใบหน้าหล่อเหลาเฉียดเข้าใกล้พวงแก้มของเธอเพียงนิดเดียว จนมนต์วธูสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่ข้างแก้ม"ผมเห็นด้วยครับ" เขาเอ่ยเสียงทุ้มพร่าชิดริมหู "งั้นผมจะเพิ่ม 'เลมอนทาร์ต' เข้าไปในลิสต์... มันเป็นรสชาติที่คุณชอบนี่ ใช่ไหมครับ"ตึกตัก... ตึกตัก...หัวใจของเวดดิ้งแพลนเนอร์สาวเต้นผิดจังหวะไปอีกแล้ว!ผู้ชายคนนี้... เขาไม่ได้แหกกฎการเว้นระยะห่าง เขาไม่ได้แตะตัวเธอ ไม่ได้พูดคำหวานเลี่ยน... แต่ทุกการกระทำ ทุกความใส่ใจที่เขามีให้ มันกลับทรงอานุภาพทำลายล้างยิ่งกว่าการสกินชิพใดๆ ในโลก!"คะ... ค่ะ เลมอนทาร์ตก็ดีค่ะ" เธอตอบเสียงสั่น พยายามขยับตัวถอยห่างออกมานิดนึง "แล้วก็... เรื่อ

ช่วงสายของวันพฤหัสบดี บรรยากาศภายในร้าน SAY I DO Wedding & Floral อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้สดนานาพรรณที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากปากคลองตลาดมนต์วธูกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะจัดดอกไม้ตัวใหญ่ ขะมักเขม้นกับการตัดแต่งก้านกุหลาบสีพีชและดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าอ่อน เพื่อเตรียมนำไปจัดเป็นเซ็นเตอร์พีซสำหรับงานแต่งงานในช่วงสุดสัปดาห์นี้ หญิงสาวมัดผมมวยลวกๆ ไว้กลางศีรษะ ปอยผมบางส่วนหลุดลุ่ยลงมาคลอเคลียแก้มเนียนใสที่กำลังมีรอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่"อารมณ์ดีจังเลยนะจ๊ะแม่คุณ ตัดดอกไม้ไป ฮัมเพลงไป... กลิ่นความรักมันหอมฟุ้งกลบกลิ่นกุหลาบในร้านไปหมดแล้วเนี่ย"ชมพูไพรที่กำลังนั่งเช็กริบบิ้นลูกไม้ทักขึ้นมาลอยๆ พลางปรายตามองเพื่อนรักด้วยความหมั่นไส้ปนเอ็นดู"ก็งานมันเดินฉลุย ลูกค้าก็น่ารัก จะไม่ให้อารมณ์ดีได้ไงล่ะ"มนต์วธูตอบกลับหน้าตาย มือก็ยังคงจัดเรียงดอกไม้ลงในโอเอซิสอย่างคล่องแคล่ว"เหรออออออออ"พริมโรสที่เพิ่งเดินกลับมาจากหน้าร้าน ลากเสียงยาวประสานจังหวะกับชมพูไพรได้อย่างเป๊ะปัง"กูว่าที่มึงอารมณ์ดี ไม่ใช่เพราะลูกค้าหรอกมั้ง... แต่เป็นเพราะไอ้กล่องข้าวคิตตี้ที่วางล้างคว่ำอยู่หลังร้านต่างหาก! เมื่อวานตอนเย็นก็เอา