บททั้งหมดของ Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก: บทที่ 81 - บทที่ 90

บริเวณโซนรับรองลูกค้าวีไอพีของร้าน TIME TO BAKE Patisserie & Cafe วันนี้ดูจะมีบรรยากาศที่แปลกประหลาดไปกว่าทุกวันบนโต๊ะกระจกตัวเตี้ย มีจานกระเบื้องเคลือบสีขาวที่บรรจุชิ้นเค้กหลากหลายรสชาติสำหรับคอร์ส Wedding Tasting วางเรียงรายอยู่อย่างสวยงาม มนต์วธู เวดดิ้งแพลนเนอร์สาวในชุดสูทสีเบจกำลังนั่งส่งยิ้มการค้าอย่างเป็นธรรมชาติ ฝั่งตรงข้ามของเธอคือชายหนุ่มหน้าตาดีวัยยี่สิบต้นๆ ที่แต่งตัวแฟชั่นจ๋าตั้งแต่หัวจรดเท้า'พีท' น้องชายแท้ๆ ของว่าที่เจ้าบ่าว ที่ถูกส่งตัวมาทำหน้าที่ชิมเค้กแทนพี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้ที่ดันติดธุระด่วนกะทันหันปัญหาไม่ได้อยู่ที่บ่าวสาวมาไม่ได้... แต่ปัญหาคือไอ้เด็กที่ถูกส่งมาแทน ดันแพรวพราวและขยันหยอดคำหวานใส่เวดดิ้งแพลนเนอร์สาวตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าร้านมาแล้วน่ะสิ!"อืม... เรดเวลเวทชิ้นนี้เนื้อนุ่มมากเลยครับพี่วธู ครีมชีสก็เปรี้ยวอมหวานกำลังดีเลย"พีทตักเค้กเข้าปาก ก่อนจะเท้าคางจ้องมองใบหน้าหวานของคนตรงข้ามด้วยสายตากรุ้มกริ่ม"แต่เอาจริงๆ นะครับ ต่อให้เค้กร้านนี้จะไม่อร่อย ผมก็คงให้ผ่านอยู่ดี... ก็แหม คนนั่งอธิบายอยู่ตรงหน้าน่ารักขนาดนี้ ใครจะไปโฟกัสรสชาติเค้กได้ลงล่ะครับ นั

ไทม์รับรู้ได้ถึงอาการเข่าอ่อนของคนในอ้อมกอด ชายหนุ่มละมือข้างหนึ่งจากตู้เย็น เลื่อนมาโอบรัดรอบเอวคอดบางของเธอ กระชับดึงร่างของเธอให้ถลาเข้ามาแนบชิดกับแผงอกกว้างจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียว เขาปรับเปลี่ยนจังหวะจูบให้ช้าลง ทว่าลึกล้ำและดูดดื่มมากยิ่งขึ้น ถ่ายทอดความต้องการและความหวงแหนทั้งหมดที่มี ส่งผ่านรสจูบที่ทำให้เวดดิ้งแพลนเนอร์สาวแทบจะหลอมละลายคาอกเขาเมื่อเห็นว่าคนดื้อเริ่มหายใจไม่ทัน คุณเชฟจอมเผด็จการจึงยอมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ทว่าปลายจมูกยังคงคลอเคลียหยอกล้ออยู่ที่ซอกคอหอมละมุน ชายหนุ่มจงใจกดจูบฝังรอยรักแผ่วเบาลงบนผิวเนื้ออ่อนไหวบริเวณใต้ใบหู ทำเอามนต์วธูสะดุ้งเฮือก ขนอ่อนลุกซู่ไปทั้งร่าง"จำไว้นะครับ..." เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหูที่กำลังแดงจัด "อย่าปล่อยให้ผู้ชายคนไหน... เข้าใกล้คุณในระยะเดียวกับที่ผมยืนอยู่นี้อีก... ไม่ว่ามันจะเป็นลูกค้า หรือเป็นใครก็ตาม""...""เพราะบทลงโทษครั้งหน้า... มันจะไม่จบแค่จูบแน่ๆ ครับ วธู"ตู้มมมมมมมมม!!!ระเบิดนิวเคลียร์ร้อยลูกตกลงมากระแทกกลางหน้าผากของมนต์วธู!ใบหน้าของเวดดิ้งแพลนเนอร์สาวร้อนฉ่าราวกับถูกสาดด้วยน้ำเดือด เธอเบิกตากว้าง อ้

"มันเป็นสิทธิ์ของคุณที่จะปกป้องความรู้สึกตัวเอง และมันก็เป็นหน้าที่ของผม... ที่จะต้องเคารพการตัดสินใจของคุณ""จริงนะคะ! ห้ามแตะตัว ห้ามพูดสองแง่สองง่าม ห้ามทำตัวเป็นแฟน!" เธอย้ำทีละข้อเพื่อความชัวร์"ครับ ผมตกลง... ผมจะทำตามกฎของคุณทุกข้อ อย่างเคร่งครัด"เขาตอบรับอย่างง่ายดาย... ง่ายดายเสียจนมนต์วธูรู้สึกเสียวสันหลังวาบ แววตาของเขาตอนที่พูดคำว่า 'เคร่งครัด' มันไม่ได้ดูเหมือนคนที่ยอมจำนนเลยสักนิด แต่มันเหมือนคนตาแหลมคม... ที่มองเห็น 'ช่องโหว่' ของกำแพงเมือง และกำลังเตรียมตัวพังมันลงมาต่างหาก!"งะ... งั้นก็ดีค่ะ! ตกลงตามนี้นะคะ! ฉันขอเข้าไปเช็กรายการของชำร่วยในห้องสต๊อกหลังร้านคุณหน่อยนะคะ พอดีให้ลูกน้องเอามาฝากไว้เมื่อเช้า"มนต์วธูรีบหมุนตัว เดินมุ่งหน้าไปยังประตูสวิงที่กั้นระหว่างโซนคาเฟ่กับหลังร้านทันที หญิงสาวลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าตัวเองสามารถคุมเกมได้แล้วแต่หารู้ไม่ว่า... นรกแห่งความขี้โกงของคุณเชฟ มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก!...เมื่อเดินทะลุผ่านโซนครัวสเตนเลสเข้ามาถึงทางเดินแคบๆ หลังร้าน ซึ่งเป็นทางเชื่อมไปยังห้องสต๊อกเก็บของ มนต์วธูก็กำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตูโคร

ชายหนุ่มขยับก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอจนปลายเท้าชนกัน เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้... ใกล้เสียจนเธอต้องกลั้นหายใจ นัยน์ตาสีนิลจับจ้องไปที่คราบครีมสีขาวบนมุมปากของเธอ ก่อนที่เขาจะยกมือขวาขึ้นมา...ปลายนิ้วหัวแม่มือที่แสนอุ่นจัด... แตะลงบนมุมปากของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ เกลี่ยปาดคราบครีมนั้นออกให้อย่างเชื่องช้า อ้อยอิ่ง และทะนุถนอม สัมผัสสากชื้นจากปลายนิ้วที่ลากผ่านกลีบปากล่าง ทำเอามนต์วธูเข่าแทบทรุด!"กฎ... กฎข้อหนึ่ง... อีกแล้วนะคะ..." เธอครางประท้วงเสียงแผ่วหวิว ไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนไทม์ลดมือลง ชายหนุ่มมองคราบครีมบนนิ้วตัวเอง ก่อนจะเหลือบสายตาขึ้นมองริมฝีปากที่กำลังสั่นระริกของเธอ แล้วดึงเหตุผลที่ฟังดูหน้าด้านที่สุดในโลกออกมาใช้อีกครั้ง"เรื่องความสะอาดในห้องครัว เป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งของเชฟครับ... ถ้าปล่อยให้คุณเลอะเทอะแบบนี้ มันจะผิดสุขอนามัย... นี่ก็คือ 'เหตุจำเป็น' เหมือนกันครับ"มนต์วธูกัดริมฝีปากแน่นอย่างขัดใจ เธอรู้แล้ว... เธอรู้ซึ้งถึงกระดูกดำแล้ว!ว่าเธอกำลังต่อสู้กับผู้ชายที่นิ่งกว่า ฉลาดกว่า เจ้าเล่ห์กว่า และมีวุฒิภาวะในการหาข้ออ้างมาสกินชิพเธอได้อย่างแนบเนียนที่สุดในโลก!"แล้

งานแต่งงานดำเนินไปอย่างราบรื่น แขกเหรื่อเริ่มทยอยเข้าสู่งาน ทุกอย่างดูจะเป็นไปตามแผนที่มนต์วธูวางเอาไว้ จนกระทั่งถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดช่วงหนึ่งของงานช่วงตัดเค้กโซน Dessert Table ที่ถูกจัดเตรียมไว้โดย TIME TO BAKE ตั้งตระหง่านอยู่อีกมุมหนึ่งของกลาสเฮาส์ โต๊ะไม้ตัวยาวถูกปูด้วยผ้าสีขาวสะอาดตา ประดับประดาด้วยดอกไม้สีพาสเทล บนโต๊ะเต็มไปด้วยชั้นวางคัพเค้ก มาการอง และทาร์ตผลไม้ที่ถูกจัดเรียงราวกับงานศิลปะชิ้นเอกและจุดศูนย์กลางของโต๊ะ คือ 'เค้กแต่งงาน' สามชั้นสีขาวบริสุทธิ์ ที่ตกแต่งด้วยน้ำตาลปั้นรูปดอกกุหลาบสีโอรส เรียงร้อยตกลงมาเป็นสายน้ำตกอย่างวิจิตรงดงามคุณโบว์ที่เพิ่งจะสงบสติอารมณ์ลงได้ เดินควงแขนเจ้าบ่าวเข้ามาเตรียมตัวแสตนด์บายที่ข้างโต๊ะเค้ก ช่างภาพเริ่มจัดแสงเพื่อเตรียมถ่ายภาพจังหวะประทับใจ"สวยมากเลยค่ะพี่ปลาทู เค้กสวยกว่าที่โบว์คิดไว้เยอะเลย"เจ้าสาวหันมายิ้มให้มนต์วธูที่ยืนคุมงานอยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น คุณโบว์ขยับตัวเข้าไปใกล้โต๊ะเค้กเพื่อจะดูรายละเอียดดอกไม้ปั้นให้ชัดๆแต่ด้วยความที่ชุดเดรสของเจ้าสาวนั้นฟูฟ่องและมีสุ่มกระโปรงที่ค่อนข้างกว้าง จังหวะที่คุณโบว์ก้าวเท้าเข้า