มนต์วธูรีบก้าวเข้าไปต้อนรับด้วยรอยยิ้มกว้างขวาง ร่องรอยการร้องไห้ถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเป็นมืออาชีพ"ไม่เหนื่อยเลยลูก วันนี้ยายมีความสุขที่สุดในชีวิตเลย" คุณยายศรีตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่เปี่ยมสุข "ยายต้องขอบคุณหนูมากนะจ๊ะ ที่จัดซุ้มดอกไม้ได้ถูกใจยายเหลือเกิน สวยกว่าที่ยายฝันไว้ซะอีก""ส่วนตานี่ก็ถูกใจขนมลูกชุบของคุณเชฟเขาจริงๆ"คุณตาพลหันไปยิ้มให้วันนับร้อยที่กำลังยืนจัดเรียงจานขนมอยู่ "รสชาติไม่หวานจัด หอมควันเทียนอ่อนๆ ผู้สูงอายุอย่างตากินได้สบายเลย... ขอบใจพวกหนูสองคนมากนะ ที่ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ให้คนแก่""ด้วยความยินดีครับคุณตา" ไทม์ค้อมหัวรับคำชมอย่างสุภาพ "ถ้าคุณตาชอบ เดี๋ยวผมแพ็กใส่กล่องให้เอากลับไปทานที่บ้านอีกนะครับ""แหม ใจดีจริงๆ พ่อหนุ่ม" คุณตาพลหัวเราะชอบใจ ก่อนจะกวาดสายตามองวันนับร้อยสลับกับมนต์วธูดวงตาฝ้าฟางที่ผ่านโลกมาเจ็ดสิบปี หรี่ลงเล็กน้อยราวกับกำลังพิจารณาภาพตรงหน้า รอยยิ้มอบอุ่นและรู้ทันปรากฏขึ้นบนใบหน้าเหี่ยวย่นของคุณตา"เมื่อกี้ ตอนที่ตาพูดบนเวที... ตาแอบเห็นนะ ว่าพ่อหนุ่มคนนี้เขายืนซ้อนหลังคอยส่งผ้าเช็ดหน้าให้หนูอยู่ตลอดเลย"คำพูดของคุ
Last Updated : 2026-06-06 Read more