All Chapters of Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก: Chapter 181 - Chapter 190

194 Chapters

ระยะห่างทางกายภาพ -3

"หม่ามี้ของแก... ใจแข็งจังวะ"เสียงทุ้มพึมพำแผ่วเบากับเจ้าแมวอ้วน ทว่ามันดังพอที่จะลอยข้ามโต๊ะไปกระทบโสตประสาทของคนฝั่งตรงข้ามได้อย่างชัดเจนมนต์วธูชะงักมือที่กำลังตัดก้านดอกไม้ หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายบีบรัดจนปวดหนึบ เธอได้ยินทุกคำ และสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของเขา... แต่เธอจะยอมใจอ่อนตอนนี้ไม่ได้! ตราบใดที่เขายังไม่กล้าพอที่จะเปิดประตูโลกของเขาให้เธอเข้าไปอย่างแท้จริง การถอยออกมายืนในจุดที่ปลอดภัย คือทางเลือกเดียวที่เธอมีหญิงสาวแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน หยิบกรรไกรขึ้นมาตัดกิ่งไม้ต่อ ปล่อยให้คุณเชฟหน้านิ่งได้แต่ยืนลูบหัวแมวซึมซับความหมาโบ้อยู่เงียบๆ ต่อไป!ทว่า... สวรรค์คงรู้สึกว่าบทลงโทษของอดีตทายาทหมื่นล้านยังสาสมไม่พอ"คุณปลาทูครับ..."เสียงทุ้มละมุนและสุภาพดังกังวานขึ้นที่หน้าประตูห้องครัวเปิด วันนับร้อยชะงักมือที่กำลังลูบหัวแมว ชายหนุ่มตวัดสายตาคมกริบไปมองผู้มาเยือนทันที‘หมอแทน’ ในชุดกาวน์ตัวสั้นสะอาดตา ยืนส่งยิ้มอบอุ่นอยู่ตรงกรอบประตู ในมือของเภสัชกรหนุ่มมีถุงกระดาษร้านยาใบเล็กถือติดมาด้วยและสิ่งที่ทำให้ความอดทนของวันนับร้อยแทบจะขาดผึง ไม่ใช่การปร
Read more

พื้นที่ของคนถูกเลือก -1

ปลาทูขอแค่ ‘ระยะหายใจ’ เธอไม่ได้บอกเลิก และไม่ได้หนีหายไปไหนชีวิตประจำวันของคนทั้งสองร้านยังคงดำเนินต่อไป มนต์วธูยังคงมาเปิดร้าน SAY I DO ทำงาน จัดดอกไม้ และคุยกับลูกค้าด้วยรอยยิ้ม เธอยังคงรับกาแฟและข้าวกล่องจากเขา เพียงแต่เปลี่ยนคำขอบคุณที่เคยหวานแหวว มาเป็นความสุภาพแบบรักษาระยะห่างทางด้านวันนับร้อย... อดีตหมาป่าจ่าฝูงเริ่มเรียนรู้แล้วว่า ครั้งนี้เขาจะใช้แค่ ‘การดูแลเงียบๆ’ เพื่อรอให้เธออารมณ์ดีขึ้นเหมือนทุกครั้งไม่ได้อีกต่อไปกระดาษโพสต์อิตสีพาสเทลแผ่นเล็กๆ เริ่มปรากฏขึ้นบนกล่องข้าวเที่ยงของเธอทุกวัน 'พี่ใช้ทูน่าในน้ำแร่แบบที่หนูชอบ หวังว่าจะถูกปากนะครับ''วันนี้แดดแรง อย่าลืมดื่มน้ำเยอะๆ นะครับ' หรือแม้กระทั่งข้อความสั้นๆ อย่าง 'พี่ยังรออธิบายทุกอย่างให้หนูฟังอยู่นะครับ'เขาเริ่มหัดที่จะ ‘พูด’ และสื่อสารความรู้สึกออกมาตรงๆ แทนการคิดเอาเอง แม้ว่าเธอจะยังไม่ตอบกลับโพสต์อิตเหล่านั้น แต่เขาก็ยังคงเขียนมันทุกวันด้วยความหวังความอึดอัดที่โรยตัวอยู่ระหว่างสองร้านไม่ได้เจ็บปวดเจียนตาย ไม่มีการร้องไห้ฟูมฟาย แต่มันเป็นความ ‘หน่วง’ เบาๆ ที่บีบหัวใจคนมองอย่างบอกไม่ถูกทว่า... ท่ามกลางบรรยา
Read more

พื้นที่ของคนถูกเลือก -2

พริมโรสกับชมพูไพรที่อยู่หลังร้านเห็นเหตุการณ์ถึงกับทิ้งกรรไกร เตรียมจะพุ่งเข้ามากระชากหัวนังคุณหนูจอมปลอม แต่ว่า... มนต์วธูกลับยกมือขึ้นห้ามเพื่อนไว้หญิงสาวค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้จะสวมเพียงชุดทำงานธรรมดา แต่รังสีความเป็นตัวแม่กลับแผ่ซ่านจนแพงเผลอก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว มนต์วธูไม่ได้โวยวาย เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิทและคมกริบประดุจมีดโกนอาบน้ำผึ้ง"ถ้าโลกของคุณมันสูงส่งและมีค่ามากขนาดนั้น... แล้วทำไมผู้ชายระดับเขา ถึงยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อมาขลุกอยู่ในร้านตึกแถวเล็กๆ นี่ล่ะคะ" มนต์วธูเหยียดยิ้ม "คุณแพงคะ... การพยายามยกตัวข่มคนอื่น มันไม่ได้ทำให้คุณดูแพงสมชื่อเลยนะคะ แต่มันกลับทำให้เห็นว่า... คุณกำลังดิ้นรนเรียกร้องความสนใจ จากผู้ชายที่เขาไม่เคยมองคุณเลยต่างหาก""นังปลาทู! แกกล้าดียังไง...""ใครอนุญาตให้คุณมาทำตัวไร้มารยาทในพื้นที่ของผม"เสียงทุ้มกดต่ำที่ดังกังวานขึ้นจากทางประตูหน้าร้าน ทำเอาแพงสะดุ้งสุดตัว!วันนับร้อยในชุดเชิ้ตสีเข้มก้าวเข้ามาในร้าน SAY I DO ด้วยใบหน้าที่เย็นเยียบและดุดันประดุจพายุ ชายหนุ่มเดินข้ามถนนมาตั้งแต่เห็นแพงก้าวลงจากรถ และเขายืนฟังทุกประโยคที่ผู้หญิงค
Read more

พื้นที่ของคนถูกเลือก -3

หลังเหตุการณ์วุ่นวายจบลง พริมโรสกับชมพูไพรก็รู้หน้าที่ รีบหลบฉากไปอยู่หลังร้าน ทิ้งพื้นที่ให้คนสองคนได้เคลียร์ใจกันความเงียบที่โรยตัวอยู่ระหว่างพวกเขาในตอนนี้ ไม่ได้อึดอัดและเย็นเยียบเหมือนหลายวันที่ผ่านมา วันนับร้อยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ชายหนุ่มก้าวเข้าไปหยุดยืนตรงหน้ามนต์วธู ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปกอบกุมมือเล็กของเธอเอาไว้คราวนี้... หญิงสาวไม่ได้สะบัดออก เธอเพียงแค่หลุบตามองมือหนาที่กำลังประสานเข้ากับมือของเธอ ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นสบประสานกับเขานิ่งๆ"พี่ขอโทษ..."เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างหนักแน่นและจริงใจที่สุด "พี่รับปาก ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่แพงจะมาก้าวก่ายและทำเสียมารยาทกับวธู พี่จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาดูถูกหนูอีกแล้ว"มนต์วธูเม้มริมฝีปาก แววตาที่เคยแข็งกร้าวเริ่มอ่อนแสงลง"และพี่... อยากจะขอโทษ สำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา" วันนับร้อยใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยหลังมือเธอเบาๆ นัยน์ตาสีนิลทอดมองเธอด้วยความรู้สึกผิดจากก้นบึ้งหัวใจ "พี่รู้แล้วว่าพี่ผิดตรงไหน... พี่ขอโทษที่เอาแต่ 'คิดแทน' พี่ขอโทษที่ปิดบังจนทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็นคนนอก พี่แคร์วธูมากจนกลายเป็นความขี้ขลาด... แต่ตอนนี้พี่รู้แ
Read more

ครอบครัวบุก (NC18+) -1

"และแม่ก็รู้ด้วย ว่าเหตุผลที่ลูกยังดื้อดึงไม่ยอมกลับบ้าน... เป็นเพราะ 'ผู้หญิงคนนั้น' ใช่ไหม"มนต์วธูกำแฟ้มเอกสารในมือแน่น หญิงสาวไม่ได้ก้าวถอยหลังหนี และไม่ได้แอบน้ำตาซึม เธอเพียงแค่ยืนนิ่ง ฟังสิ่งที่มารดาของเขาประเมินค่าตัวเธอ"แม่ให้คนไปสืบประวัติมาหมดแล้ว... เธอเป็นแค่เวดดิ้งแพลนเนอร์ธรรมดาๆ ที่สู้ชีวิตเปิดร้านดอกไม้ตึกแถวติดกับลูก... แม่ไม่ได้รังเกียจคนที่หาเช้ากินค่ำหรอกนะไทม์... แต่ลูกต้องยอมรับความจริง ว่าผู้หญิงคนนั้นมาจาก 'คนละโลก' กับเรา"คุณดารินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้เหยียดหยามแบบตัวร้ายในละคร แต่มันคือความจริงจังของผู้ใหญ่ที่มองเห็นแต่ความเหมาะสมทางสังคม"ลูกอย่าดึงเธอเข้ามาในโลกของเรา เพียงเพราะลูกอยากจะต่อต้านแม่กับพ่อเลย... ปล่อยเธอไปอยู่ในสังคมที่เธอคู่ควรเถอะ ส่วนลูก ก็ต้องกลับไปสืบทอดสิ่งที่ตระกูลเราสร้างมา""คุณแม่ครับ! ปลาทูไม่ใช่เครื่องมือต่อต้านใคร และเธอคู่ควรกับผมที่สุด!"วันนับร้อยแผดเสียงขึ้นมา รังสีความโกรธเกรี้ยวเริ่มแผ่ออกมา ชายหนุ่มทนไม่ได้ที่ใครมาประเมินค่าผู้หญิงของเขาต่ำเกินจริง เขากำลังจะก้าวเข้าไปอธิบายให้มารดาเข้าใจ... ทว่า...สวบ...ผ้าม่านกั้น
Read more

ครอบครัวบุก (NC18+) -2

สิ้นประโยคนั้นของมนต์วธู ความเงียบก็โรยตัวลงมาปกคลุมร้าน TIME TO BAKE อีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่อึดอัดและเย็นเยียบเหมือนหลายวันที่ผ่านมา มันคือความเงียบที่เปิดเปลือยความเปราะบางของคนสองคนออกมาจนหมดสิ้นวันนับร้อยยืนมองผู้หญิงตรงหน้า แววตาของเขาที่เคยมั่นคงและดุดันยามเผชิญหน้ากับมารดา บัดนี้สั่นไหวและเต็มไปด้วยความเว้าวอน ชายหนุ่มค่อยๆ ยกมือขึ้น ประคองกรอบหน้าหวานของเธอเอาไว้ด้วยสองมืออย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่าเธอจะแตกสลาย"พี่ขอโทษ..."เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก มันสั่นสะท้านไปด้วยความรู้สึกผิดที่กรีดลึกอยู่ข้างใน "พี่โง่เอง... พี่คิดตื้นๆ แค่ว่าพี่อยากปกป้องหนู พี่รู้ว่าหนูเกลียดความวุ่นวาย เกลียดคนรวยที่ใช้อำนาจกดหัวคนอื่น... พี่เลยกลัว"ชายหนุ่มสบตาเธออย่างเปิดเผย ไม่มีกำแพงของ ‘คุณเชฟหน้านิ่ง’ อีกต่อไป มีเพียง ‘พี่ไทม์’ ผู้ชายธรรมดาที่กำลังกลัวการสูญเสียจนจับใจ"พี่กลัวว่าถ้าหนูรู้ว่าพี่มาจากโลกแบบนั้น... หนูจะรังเกียจพี่ กลัวว่าหนูจะถอยหนี พี่เลยเลือกที่จะเงียบ..." วันนับร้อยกลืนก้อนสะอื้นลงคอ "แต่พี่เพิ่งรู้ตัว... ว่าความกลัวของพี่ มันกลับกลายเป็นการสร้างกำแพงผล
Read more

ครอบครัวบุก (NC18+) -3

จากความอ่อนโยน เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนและเรียกร้อง วันนับร้อยดูดดึงริมฝีปากบางจนเกิดเสียงน่าสยิว มือใหญ่เลื่อนลงมาสอดประสานเข้าที่เอวคอด ก่อนจะช้อนร่างบางลอยหวือขึ้นอุ้มแนบอกในจังหวะเดียว โดยที่ริมฝีปากของคนทั้งคู่ยังคงบดเบียดเข้าหากันอย่างไม่มีใครยอมถอยชายหนุ่มอุ้มร่างของเธอสาวเท้าก้าวยาวๆ ผ่านม่านกั้น เข้าไปยังโซนพักผ่อนส่วนตัวด้านหลังร้าน แผ่นหลังบางถูกวางลงบนโซฟาหนังตัวกว้างอย่างนุ่มนวล ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของเขาจะตามลงมาทาบทับ กักขังเธอเอาไว้ใต้พันธนาการแห่งความรัก"พี่ไทม์..." มนต์วธูครางเสียงพร่าเมื่อเขายอมถอนจูบออก นัยน์ตากลมโตฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์"หนูเป็นของพี่... เป็นโลกทั้งใบของพี่นะ"เขาพึมพำเสียงแหบพร่า นัยน์ตาคมกริบวาววับไปด้วยไฟราคะและความหวงแหนขั้นสุด ปลายนิ้วสากไล้ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานของเธอออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดและเนินอกอวบอิ่มที่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจวันนับร้อยก้มลงจุมพิตที่ลาดไหล่บาง ไล่ลงมาประทับรอยรักสีจางๆ ที่เนินอกอย่างหลงใหล ทุกสัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความหมาย ไม่ใช่แค่การระบายความใคร่ แต่มันคือการ 'ตีตรา' และยืน
Read more

งานใหญ่ที่สุดของเรา -1

บทพิสูจน์ที่มนต์วธูพูดถึง เดินทางมาเร็วกว่าที่คิดสองวันต่อมา ณ ห้องประชุมวีไอพีของโรงแรม The Royal Grand Marquisวันนี้เป็นการพรีเซนต์สรุปแบบงานแต่งงานขั้นสุดท้ายให้กับคุณหญิงพรรณราย มนต์วธูและวันนับร้อยเดินทางมาในฐานะพาร์ตเนอร์หลัก ทว่าเมื่อเปิดประตูห้องประชุมเข้าไป... คนที่นั่งรออยู่ไม่ได้มีแค่คุณหญิงพรรณรายและลูกสาวแต่กลับมี 'คุณดาริน' ในฐานะเจ้าของสถานที่ และ 'แพง' ที่ติดสอยห้อยตามมาในฐานะแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ นั่งรวมอยู่ด้วย!บรรยากาศในห้องประชุมตึงเปรี๊ยะตั้งแต่เริ่ม มนต์วธูรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่การคุยงาน แต่มันคือการ 'ตั้งศาลเตี้ย' เพื่อกดดันและบีบบังคับให้วันนับร้อยต้องเลือกตลอดการพรีเซนต์งาน แพงคอยพูดแทรกและวิจารณ์แบบแปลนของมนต์วธูด้วยความจงใจจับผิด หล่อนพยายามใช้ศัพท์ไฮโซและอ้างอิงรสนิยมหรูหราเพื่อข่มเวดดิ้งแพลนเนอร์สาวให้ดูด้อยค่าต่อหน้าคุณดารินและลูกค้า"แพงว่าซุ้มดอกไม้มันดู... ธรรมดาไปหน่อยนะคะคุณวธู ระดับงานของลูกสาวคุณหญิงป้า มันน่าจะต้องใช้อิมพอร์ตฟลอราจากฮอลแลนด์ทั้งหมด ไม่ใช่ดอกไม้ตัดขั้วตามปากคลองตลาด" แพงเบะปาก วิจารณ์ภาพบนจอโปรเจกเตอร์"ดอกไม้ที่เราเลือกใ
Read more

งานใหญ่ที่สุดของเรา -2

"ฉันอาจจะไม่ได้โตมาในโลกที่หรูหรา... แต่ฉันก็มีความสามารถพอ ที่จะเดินคู่กับเขาในทุกๆ โลกที่เขาเลือกจะไป... โดยไม่ต้องพยายามกดใครให้ต่ำลง เพื่อยกตัวเองให้ดูแพงหรอกค่ะ"ประโยคตอกหน้าหงายทำเอาแพงอ้าปากค้าง หน้าชาหนึบจนแทบกรี๊ดออกมา ทว่ามนต์วธูไม่คิดจะลดตัวลงไปต่อล้อต่อเถียงด้วยอีก หญิงสาวละความสนใจจากคนไร้มารยาทอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะหันไปแจกยิ้มทรงเสน่ห์และเป็นมืออาชีพที่สุดให้กับ 'คุณหญิงพรรณราย' ซึ่งเป็นลูกค้าวีไอพีตัวจริงที่นั่งฟังเงียบๆ มาตลอด"ต้องขออภัยคุณหญิงที่ทำให้เสียเวลาพรีเซนต์ไปชั่วครู่นะคะ..." มนต์วธูค้อมศีรษะให้อย่างงดงาม "ถ้าคุณหญิงยังเชื่อมั่นในมาตรฐานการทำงานของพาร์ตเนอร์อย่าง 'SAY I DO' และ 'TIME TO BAKE' ปลาทูขออนุญาตนำเสนอดีเทลการจับคู่สีดอกไม้กับเค้กในสไลด์ถัดไปเลยนะคะ"การเมินเฉยและตัดบทเข้าโหมดทำงานแบบไม่เห็นหัวคนจ้องจับผิด ทำเอาแพงกำมือแน่นจนเล็บจิกเนื้อ ส่วนคุณดารินก็ได้แต่นั่งเม้มปากตึง เพราะถ้าขืนหล่อนหรือแพงพูดแทรกขึ้นมาตอนนี้ จะกลายเป็นฝ่ายไร้มารยาทและหักหน้าคุณหญิงพรรณรายที่เป็นลูกค้าคนสำคัญทันที!การตอกกลับด้วยความนิ่งและวุฒิภาวะที่เหนือกว่า... คือชัยชนะที่
Read more

งานใหญ่ที่สุดของเรา -3

วันนับร้อยในชุดเชฟสีขาวสะอาดตา กำลังยืนคุมสเตชันของหวานด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยรังสีของความโปรเฟสชันนัล ชายหนุ่มไม่ได้ดูหมองลงเมื่อต้องกลับมายืนในโรงแรมที่ตัวเองเคยเป็นทายาท ในทางกลับกัน... ออร่าของความเป็น 'ผู้นำ' ของเขากลับเปล่งประกายเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าตอนที่เขาสวมสูทผู้บริหารเสียอีกมือใหญ่ที่เคยจับแฟ้มเซ็นเอกสารหมื่นล้าน บัดนี้กำลังตวัดหัวบีบครีม ตกแต่งเค้กแต่งงานเจ็ดชั้นที่เป็นไฮไลต์ของงานด้วยความแม่นยำและประณีตขั้นสุด ทุกการขยับตัว ทุกการออกคำสั่งลูกน้องในทีม TIME TO BAKE และแม้แต่การประสานงานกับพนักงานของโรงแรม... มันลื่นไหล เฉียบขาด และเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม"เชฟไทม์นี่... ไม่ว่าจะอยู่ในครัวตึกแถว หรือครัวโรงแรมห้าดาว เขาก็ยังเป็นอัจฉริยะอยู่ดีนะมึง" ชมพูไพรที่เดินมาเช็กความเรียบร้อยของดอกไม้ประดับเค้ก กระซิบกับพริมโรสด้วยความทึ่ง"กูว่าคราวนี้มันยิ่งกว่านั้นว่ะ..." พริมโรสมองข้ามฝั่งไปที่มนต์วธู สลับกับมองคุณเชฟหน้านิ่ง "มึงดูความเข้าขากันของสองคนนี้ดิ... คนนึงคุมภาพรวมเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว อีกคนคุมรายละเอียดหลังบ้านได้ไร้ที่ติ... เหมือนพวกเขาอ่านใจกันออกโดยไม่ต้อ
Read more
PREV
1
...
151617181920
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status