Alle Kapitel von Bad Brothers พี่ชายสายโหด: Kapitel 41 – Kapitel 50

“ได้! อยากลองดีนักใช่ไหม!” จอมทัพสบถลั่น ชักนิ้วที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำหวานออก ก่อนจะจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงสแล็คของตัวเองลงอย่างรวดเร็ว งัดเอาความแข็งขืนปวดร้าวที่ขยายขนาดจนเต็มพิกัดออกมาภายนอก ท่อนลำอวบใหญ่ร้อนระอุผงาดง้ำอวดศักดาเขาใช้ปลายนิ้วที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรัก ปาดเคลือบลงบนส่วนหัวหยักบานฉ่ำจนเปียกชุ่ม เพื่อใช้มันเป็นสารหล่อลื่นชั้นดีเตรียมพร้อมสำหรับการรุกราน ก่อนจับเรียวขาสวยทั้งสองข้างแยกออกกว้าง รั้งสะโพกมนให้ลอยเด่นขึ้นรับกับท่อนล่างของตน จากนั้นก็จับจ่อความใหญ่โตเข้าที่ปากทางรักที่กำลังขมิบตอดรัดเชิญชวน แล้วค่อยๆ กดแทรกมันเข้าไปอย่างเชื่องช้าทว่าเพียงแค่ส่วนหัวหยักสอดผ่าน โพรงเนื้อนุ่มก็ตอดรัดท่อนลำของเขาอย่างรุนแรงและคับแน่นจนแทบขยับไม่ได้ ราชสีห์หนุ่มต้องขบกรามแน่น ค่อยๆ ดันเอ็นหนาฝ่าความอ่อนนุ่มเข้าไปทีละนิดจนสุดความยาว“อึก... อ๊าาา...”อิงอักษรหวีดร้องเสียงหลง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่โตกว่าปลายนิ้วสอดแทรกเข้ามาคุกคาม ความคับแน่นที่ดุนดันเข้ามาฉีกทึ้งความอ่อนนุ่มจนเธอรู้สึกร่างกายจะแตกออกเป็นสองเสี่ยง“ผ่อนคลายหน่อย ยิ่งเกร็งเธอจะยิ่งเจ็บนะ

พายุอารมณ์บนโต๊ะทำงานเพิ่งสงบลง ทว่าอุณหภูมิในห้องทำงานของจอมทัพยังคงร้อนระอุและอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวราคะ จอมทัพหอบหายใจหนักหน่วง แผ่นอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะชีพจรที่เต้นรัวเร็วเขาซุกหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยจูบสีช้ำ ฝังจมูกโด่งสันสูดดมกลิ่นกายสตรีที่เพิ่งหลอมรวมกับเขาจนชุ่มปอด ท่อนแขนรวบเอวคอดกิ่วเข้ามากอดก่ายอย่างหวงแหน“จำไว้...” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดจนขนอ่อนลุกซัน “ตั้งแต่นี้ไป เธอเป็นของฉัน ห้ามไปยิ้ม ไปร่าน หรือทำตัวยั่วผู้ชายหน้าไหนอีก โดยเฉพาะไอ้กฤษณ์ หรือใครก็ตามที่มันมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น”ราชสีห์หนุ่มคิดว่าการได้ฝังตัวตนเข้าไปในกายเธอ ได้ฟังเสียงครางกระเส่าและจับเธอกระแทกจนโต๊ะแทบพัง จะสามารถปราบพยศกวางสาวตัวนี้ให้เชื่อง ยอมหมอบอยู่แทบเท้าเขาได้เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ผ่านมาทว่าแทนที่จะขวยเขิน ศิโรราบ หรือกอดตอบเขาด้วยความหลงใหล อิงอักษรกลับแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะนั้นเยือกเย็นและแห้งแล้งจนคนฟังชะงัก ลมหายใจของจอมทัพสะดุดกึกเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงต่อต้านที่ไม่ได้ลดลงเลยแ

“เฮียทำเหี้ยอะไรลงไป!” สิบทิศสบถลั่น นัยน์ตาแดงก่ำด้วยแรงหึงหวงและโทสะที่ระเบิดออก “เฮียขี้โกง! เฮียแหกกฎที่เราตกลงกันไว้ เฮียขืนใจอิ๊งใช่ไหม!”จอมทัพที่กำลังหงุดหงิดจากการถูกอิงอักษรหักหน้ามาหมาดๆ พอถูกน้องชายกระชากคอเสื้อด่าทออย่างหยาบคายก็ฟิวส์ขาดเช่นกัน เขาสะบัดมือสิบทิศออกอย่างแรง ผลักอกน้องชายเต็มแรงจนเซไปชนกับโต๊ะกระจก“ฉันไม่ได้ขืนใจ!” จอมทัพตะคอกกลับ เสียงดังลั่นคฤหาสน์ “ยัยนี่สมยอม แถมยังร่านครางเรียกชื่อฉันลั่นห้องทำงาน ฉันทำในสิ่งที่แกไม่มีปัญญาทำไงไอ้ทิศ ฉันชนะเกมนี้แล้ว พวกแกสองคนหมดสิทธิ์”“โกหกหน้าตาย! คนอย่างอิ๊งไม่มีทางยอมเฮียง่ายๆ หรอก”สิบทิศกำหมัดแน่น พุ่งเข้าใส่พี่ชายอีกรอบ หมัดลุ่นๆ เงื้อขึ้นกลางอากาศเตรียมซัดเข้าที่สันกรามของจอมทัพ บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุดราวกับระเบิดเวลาที่กำลังปะทุ ทว่าก่อนที่การลงไม้ลงมือจะบานปลายจนเลือดตกยางออก เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาหยุดทุกการเคลื่อนไหว“อิ๊งยอมให้เฮียทัพเอาจริงๆ เหรอ”เสียงทุ้มเย็นเยียบของตรีทศที่นั่งไขว่ห้างเงียบมาตลอดดึงความสนใจของทุกคน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินช้าๆ มาประจันหน้า นัยน์ตาสีอ่อนแฝงความกรุ่นโกรธ

“โอ๋ๆๆ ไม่เป็นไรนะคนดี เฮียอยู่นี่แล้ว” ตรีทศกระซิบชิดกระหม่อมบาง กดจูบปลอบประโลมลงบนเรือนผมหอมกรุ่นของเธอ “เฮียจะไม่ยอมให้สองคนนั้นมารังแกอิ๊งได้อีก เฮียสัญญา”“ฮึก... แล้วเฮียจะปกป้องอิ๊งยังไงเหรอคะ” อิงอักษรเงยหน้าขึ้นมอง หยาดน้ำตาเกาะพราวบนแพขนตางอนยาว ดูน่าสงสารและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน “คุณทัพเขามีอำนาจที่สุดในบริษัท คุมทุกอย่างไว้ในมือ ส่วนคุณทิศก็เป็นลูกรักของคุณลุงเกริก ถ้าพวกเขาจะรังแกอิ๊ง อิ๊งว่าเฮียขวางสองคนนั่นไม่ได้หรอกค่ะ”คำพูดที่ดูเหมือนจะตัดพ้อและอ่อนแอนั้น แท้จริงแล้วคือคำสบประมาทกลายๆ ที่พุ่งเป้าไปกระตุกต่อมอยากเอาชนะของตรีทศเข้าอย่างจังผู้ชายอย่างตรีทศเกลียดการถูกเปรียบเทียบ เขาไม่ชอบให้ใครมองว่าเขาด้อยกว่าจอมทัพ หรือมีสิทธิ์มีเสียงน้อยกว่าสิบทิศ ความทะเยอทะยานที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มละมุนถูกปลุกปั่นให้เดือดพล่านชายหนุ่มดันร่างบอบบางออกเล็กน้อย มือหนาเชยคางมนขึ้นมาสบตา นัยน์ตาแพรวพราวฉายแววจริงจัง ดุดัน และเต็มไปด้วยอำนาจที่ซ่อนเร้น“เฮียอาจจะไม่ได้แสดงอำนาจออกนอกหน้า ทำตัวเผด็จการเหมือนเฮียทัพ และไม่ได้บ้าดีเดือดใช้แต่กำลังเหมือนไอ้ทิศ” ปลายนิ้วหัวแม่มือของตรีทศ

ค่ำคืนที่ควรจะเงียบสงบกลับคุกรุ่นไปด้วยแรงปรารถนา อิงอักษรถูกตรีทศอุ้มพามายังห้องนอนของเขา ห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาเข้ม เรียบหรู แต่แฝงไปด้วยรังสีอันตราย ชายหนุ่มวางร่างบอบบางลงบนปลายเตียงอย่างทะนุถนอม แตกต่างจากการกระทำป่าเถื่อนของจอมทัพอย่างสิ้นเชิงตรีทศคุกเข่าลงตรงหน้ากวางสาวที่สวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำผ้าซาติน นัยน์ตาสีอ่อนทอดมองเธอด้วยความหลงใหลที่ผสมปนเปกับความอยากเอาชนะ เขาต้องการลบรอยสัมผัสของพี่ชายคนโตออกไปให้หมด ต้องการพิสูจน์ว่า ‘พยัคฆ์’ อย่างเขามีลีลาเด็ดขาดและเหนือชั้นกว่า ‘ราชสีห์’ บ้าพลังอย่างจอมทัพหลายเท่าตัว“เฮียจะลบรอยสกปรกพวกนั้นออกให้หมด...” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปากบาง มือหนาค่อยๆ ปลดปมสายรัดชุดคลุมอาบน้ำออกอย่างอ้อยอิ่ง “เฮียจะทำให้อิ๊งรู้ว่า การถูกปฏิบัติในแบบ ‘ผู้หญิงของเฮีย’ มันรู้สึกดียังไง”อิงอักษรปรือตามองชายหนุ่มที่กำลังแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงาม ลึกๆ แล้ว เธอปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสัมผัสที่อ่อนโยนและสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของเขา มันกระตุกความหวามไหวในช่องท้องของเธอให้ตื่นตัว