Alle Kapitel von Bad Brothers พี่ชายสายโหด: Kapitel 21 – Kapitel 30

“ชู่ววว… คนดีของเฮีย ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะนะ เฮียก็เงี่ยน อิ๊งก็เงี่ยน” เขาขยับปลายนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะเนิบช้า ก่อนจะเริ่มเร่งความเร็ว จงใจงอนิ้วควานหาจุดกระสันภายในที่ไวต่อสัมผัสที่สุด“อะ…อ๊าาาา… เฮีย... อิ๊งจะไม่ไหว…”เพียงไม่กี่อึดใจ เมื่อนิ้วร้ายกระทุ้งเน้นย้ำลงบนจุดเสียวซ่านนั้นซ้ำๆ คนตรงหน้าก็แหงนหน้ากรีดร้องเสียงหลง ไม่กี่นาทีที่โดนกระตุ้น ร่างบางก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง พายุแห่งความกระสันโหมกระหน่ำจนเธอถึงฝั่งฝัน น้ำหวานสีใสอุ่นร้อนหลั่งไหลชโลมท่วมปลายนิ้วของชายหนุ่มจนเปียกชุ่มไปหมดเมื่อปรนเปรอจนเหยื่อสาวจนเธอทะยานถึงฝั่งฝัน ร่างกายของเขาเองก็ปวดร้าวไปด้วยแรงกระสันที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด ชายหนุ่มหยัดตัวขึ้นคุกเข่าบนเตียง จัดการร่นกางเกงนอนของตัวเองลงอย่างรวดเร็ว งัดเอาความเป็นชายที่แข็งขืนดุนดันออกมาสู่ภายนอกเขาช้อนแผ่นหลังของอิงอักษรให้ลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง หญิงสาวปรือตามองเขาด้วยความมึนเมาและสับสน ทว่าสติที่กำลังหลุดลอยกลับถูกกระตุกอย่างแรงเมื่อสายตาเลื่อนต่ำลงไปปะทะกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแท่งเนื้อใหญ่โตที่กำลังผงาดง้ำสู้สายตานั้นมีขนาดที่เกินมาตรฐานชายไทยไปมาก

แสงแดดอ่อนยามเช้าที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา ไม่ได้ช่วยให้คนที่นอนขดตัวอยู่บนเตียงกว้างรู้สึกสดชื่นขึ้นเลยแม้แต่น้อยอิงอักษรลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดตื้อที่ขมับ ฤทธิ์ของไวน์แดงเมื่อคืนยังคงทิ้งร่องรอยความเมาค้างเอาไว้ หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ก่อนที่ความทรงจำสุดท้ายที่จำได้ จะไหลบ่าเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก‘ทำให้เฮียหน่อยสิครับ พิสูจน์ให้เฮียเห็นหน่อยว่า อิ๊งไว้ใจพี่ชายคนนี้แล้ว’เสียงแหบพร่าของตรีทศยังคงดังก้องอยู่ในหู ตามมาด้วยภาพความหยาบโลนที่เธอเป็นคนกระทำเองกับปากอิงอักษรเบิกตากว้าง ผุดลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว สองมือยกขึ้นปิดหน้าด้วยความอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เธอจำได้แม่นยำถึงรสชาติ กลิ่นอาย และขนาดที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานของเขาที่คับแน่นอยู่ในโพรงปาก เธอจำได้ว่าตัวเองตอบสนองสัมผัสนั้นอย่างคนไร้สติ ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะตัดไปไวกว่าความคิด เธอรีบก้มลงสำรวจร่างกายตัวเอง ชุดนอนซาตินสายเดี่ยวยังคงสวมอยู่บนร่าง แม้จะหลุดลุ่ยไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ถูกถอดออก ท่อนล่างยังคงปลอดภัย ไม่เจ็บ ไม่ปวด ไม่มีร่องรอยการใช้งาน ความรู้สึกโล่งอกตีตื้นขึ้นมาพร้อมกับหยาดน้ำตาแห่งความสมเพชตัวเอง

แต่ในจังหวะที่เธอกำลังโน้มตัวเพื่อวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ จอมทัพกลับขยับท่อนแขนกระทุ้งข้อศอกของเธออย่างจงใจซ่า!“ว้าย!”น้ำเย็นเฉียบเกือบครึ่งแก้วหกรดลงบนหน้าขาเขาจนเปียกชุ่ม อิงอักษรเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบกระแทกแก้วน้ำลงบนโต๊ะ“คุณทัพ ฉะ...ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะ คุณชนแขนฉันเอง”“ฉันนั่งอยู่เฉยๆ เธอซุ่มซ่ามทำน้ำหกใส่ฉันเองต่างหาก” ราชสีห์หนุ่มยกยิ้มร้าย นัยน์ตาพราวระยับอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า ก่อนพยักพเยิดหน้าไปทางกล่องกระดาษทิชชู “ซับให้แห้งเดี๋ยวนี้”“ตะ...แต่...”“อย่าทำตัวมีปัญหากับฉัน”คำขู่ประกาศิตทำให้หญิงสาวหมดทางสู้ เธอเม้มปากแน่นจนสั่น ดึงกระดาษทิชชูออกมาหลายแผ่น ก่อนจะจำใจทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหว่างขาของชายหนุ่มร่างยักษ์อิงอักษรหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย เธอกำลังอยู่ในท่าที่หมิ่นเหม่ ใบหน้าอยู่ห่างจากเป้ากางเกงสแล็คที่เปียกชุ่มเพียงไม่ถึงคืบ ท่วงท่ามันทั้งล่อแหลมและชวนให้คิดลึกหญิงสาวหลุบตาลงต่ำ มือสั่นเทาค่อยๆ ซับกระดาษทิชชูลงบนเนื้อผ้าบริเวณหน้าขาของเขาอย่างระมัดระวังที่สุดเพื่อไม่ให้โดนจุดสงวน แต่จอมทัพกลับขยับสะโพกเลื่อนเข้ามาใกล้ ขยับเป้ากางเกงที่เปียกที่สุดให้มาอยู่ตรงหน้าเ

“ด่าฉัน… เกลียดฉัน...” จอมทัพโน้มใบหน้าลงมากระซิบชิดใบหูที่แดงซ่าน น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความหยามหยันและกระหายอยาก “แต่ตรงนี้ของเธอมันแฉะจนน้ำเยิ้มติดมือฉันไปหมดแล้ว น้องสาวคนนี้ร่านไม่เบาแฮะ”“คะ…คุณมันคนเลว!” อิงอักษรหน้าร้อนผ่าว น้ำตาแห่งความอับอายร่วงเผาะ“ใช่ ฉันเลว แล้วฉันก็เลวได้มากกว่านี้อีก ถ้าเธอต้องการ”พูดจบ ปลายนิ้วร้ายก็กดน้ำหนักบดคลึงลงบนติ่งเนื้อที่ไวต่อความรู้สึกอย่างแม่นยำและจงใจ ก่อนจะเกี่ยวเอาหยาดน้ำหวานที่เยิ้มชุ่มติดปลายนิ้วขึ้นมาส่งเข้าปาก ตวัดลิ้นดูดเลียคราบน้ำรักของเธอต่อหน้าต่อตาอย่างหยาบโลน แล้วส่งปลายนิ้วเปียกชุ่มนั้นกลับลงไปบดขยี้ติ่งเนื้อเกสรของเธอซ้ำอีกครั้งอย่างรัวเร็วและหนักหน่วงกว่าเดิม“อะ…อ๊าาา…” หญิงสาวหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายสะดุ้งเฮือกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อต แผ่นหลังบางแอ่นโค้งเข้าหาแผงอกกว้างโดยอัตโนมัติ สองมือที่เคยปัดป้อง เปลี่ยนเป็นจิกเกร็งลงบนท่อนแขนของชายหนุ่มที่รัดเอวเธอไว้แน่นจอมทัพไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขาเพิ่มแรงกดและขยับปลายนิ้วคลึงเคล้นจุดกระสันนั้นอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงขึ้น ความเสียวซ่านที่รุนแรงเกินต้านทานโจมตีระบบประสาทขอ

รถแท็กซี่เขียวเหลืองแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าประตูรั้วอัลลอยล์บานใหญ่ของคฤหาสน์สุรศักดิ์โสภณ ท่ามกลางท้องฟ้าที่เริ่มทอแสงสีส้มอมแดงสาดส่องกระทบตัวตึกอันโอ่อ่า ทว่าสำหรับอิงอักษรแล้ว สถานที่แห่งนี้ไม่ต่างอะไรจากกรงขังสีทองที่ฉาบเคลือบไว้ด้วยยาพิษเลยสักนิดหญิงสาวผลักประตูลงจากรถด้วยเรี่ยวแรงที่แทบจะไม่เหลือ แข้งขาของเธอสั่นเทาจนแทบพยุงตัวไม่อยู่ ความเปียกชื้นเหนอะหนะและความปวดร้าวที่กึ่งกลางกายยังคงตอกย้ำถึงสัมผัสป่าเถื่อนของจอมทัพที่เพิ่งฝากเอาไว้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน กลิ่นน้ำหอมบุรุษผสานกับกลิ่นอายคาวโลกีย์ของเขายังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายจมูก รอยช้ำสีกุหลาบที่ถูกตีตราไว้บนซอกคอขาวผ่องเด่นชัดจนเสื้อสูทตัวนอกก็แทบจะปกปิดเอาไว้ไม่มิดทุกย่างก้าวที่เดินผ่านโถงทางเดินหินอ่อน อิงอักษรสัมผัสได้ถึงสายตาของบรรดาสาวใช้ที่ลอบมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น บ้างก็ซุบซิบนินทาเมื่อเห็นสภาพกระเซอะกระเซิงและใบหน้าซีดเผือดของเธอ แต่ตอนนี้เธอไม่มีกะจิตกะใจจะหันไปตวัดสายตาด่าทอใครทั้งนั้น เป้าหมายเดียวของเธอคือห้องพักส่วนตัวของมารดาที่อยู่ปีกซ้ายของคฤหาสน์ปัง!อิงอักษรผลักประตูไม้บานหนักเข้าไปโดยไม่แม้แต่จะเค